Ποιήματα Ζεν

                     

Ω η ανατολή του φεγγαριού.
Αφότου η καλύβα μου σωριάστηκε καμένη
τίποτε πια δε μ'εμποδίζει
άνοιξε η θέα και μπορώ
ν'απολαμβάνω το φεγγάρι που ανατέλλει.

Μασαχίντε

Κι αν άμαξες και άλογα

δεν καταδέχονται την μακρινή μου κατοικία

αηδόνια και λουλούδια βρίσκουν πάντοτε 

το δρόμο για το σπίτι του φτωχού.

Λαγκ Σι Γιουάν(772-846),Κίνα

Όταν περπατώ,περπατώ

Όταν κάθομαι,κάθομαι.

Πάνω απ'όλα όχι ταλάντευση.

Ουνμόν

Ω τι υπέροχο,τι θαυμαστό:

Βγάζω νερό,μαζεύω ξύλα.

Π'άγκ Γιουν Τσου Σιχ(8ος αι.,Κίνα)

(Φυσικά από τους "Μυστικούς της Ανατολής" του Γιάννη Υφαντή)