Το καλοκαιράκι, στην ακρογιαλιά

 

Όχι, δε μου αρέσει το καλοκαίρι. Δε μου αρέσει γιατί δε μπορώ να πάω διακοπές. Αλλά και να πάω διακοπές πάλι δε μου αρέσει. Έξι, εφτά μέρες εκ των οποίων οι δύο το ταξίδι. Οι παραλίες γεμάτες κόσμο. Τον ίδιο κόσμο που αντιπαθώ στην Αθήνα πάνω κάτω, Με προσθήκες τουριστικές. 

Και φυσικά να μη σου τύχει κι ένα πανηγύρι; Κλαρίνα, ζουρνάδες, νταούλια. Αυτό δεν είναι διακοπές. Ομιλία του Τσίπρα πριν το 2012 είναι. 

Και άντε μετά να βρεις κάπου να φας, άντε να γυρίσεις σπίτι, άντε το βράδυ πάλι μια βόλτα. Δε με παρατάτε ρε. Για διακοπές ήρθα ή για να εκπαιδευτώ για λοκατζής; 

Θα μου πεις, μη πας, αφού έτσι κι αλλιώς δε βγαίνεις, κάνε staycation. Κάνω. Αλλά κάνουν και οι γείτονες τελευταία. Και όχι όποιοι κι όποιοι. Οι πιο αχώνευτοι. Αυτοί που σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί δε βγήκε ο Χάρο παγανιά. 

Και πραγματικά, τον επόμενο που θα μου πει πως άδειασε η πόλη θα του αδειάσω στο κεφάλι ένα κουβά κοτρώνια! Γιατί όλα έχουν και τα όριά τους. 

Δεν είναι όμως, μόνο οι διακοπές ή η απουσία τους. Άντε να κάνεις και λειτουργίες το καλοκαίρι με όλα τα άμφια. Που με το που βάζω κάλτσες ήδη έχω σκάσει. Ήθελα να 'ξερα, δεν είχαν ζέστη αυτοί τότε που τα έφτιαξαν; Μόνο χειμώνα και άνοιξη είχανε; 

Φυσικά δεν είναι ευκολότερη η κυκλοφορία με τα μαύρα τα ράσα. Κοιτάει ο ήλιος από πάνω, λέει, "α, να ένας βλάκας. Κάτσε να τον βάλω σημάδι να δω πόσο θα αντέξει μέχρι τη θερμοπληξία". Δίκιο έχει. Όλα κι όλα! Δε θα τα βάλουμε και με τον ήλιο τώρα. 

Και φυσικά έχουμε και κάμποσες νηστείες το καλοκαίρι, με μεγαλύτερη αυτή του Δεκαπενταύγουστου. Ναι...μη χάσουμε και δε νηστέψουμε και το καλοκαίρι. Ένα καλό έχει η ρημάδα η εποχή. Το παγωτό. Πάει κι αυτό. "Μα μπορείς να φας σαλάτες, φρούτα και λαχανικά" ίσως μου πει κάποιος. Διάσημες τελευταίες λέξεις θυμάτων ανθρωποκτονίας.  Τι είμαι ρε; Κατσίκι ή χιμπατζής, να τη βγάζω με πρασινάδες και φρούτα; Και για μία και τελευταία φορά: Τα λαδερά τρώγονται μόνο με φέτα! Εντάξει; Σκέτα είναι απλά μαγειρεμένη σαλάτα. Και -όχι- δε μου αρέσουν. Άντε μη σας πω για τη μεσογειακή κουζίνα καμιά βαριά κουβέντα. 

Τέλος πάντων. Ένας Αύγουστος έμεινε θα περάσει. Θα φάμε στη μάπα αναρτήσεις για πανηγύρια, παραλίες...Μια στιγμή. Η άμμος! Την σιχαίνομαι την άμμο. Πάμε παρακάτω. Λοιπόν, θα φάω στη μάπα όλα αυτά συν κάτι ταξιδιωτικές φωτογραφίες και βίντεο, μη κοιτάτε που πατάω like, δεν έχει φάσκελο το fb και το πιο κοντινό είναι το like. Χεράκι με δάχτυλα. 

Αυτά για το καλοκαίρι. Μη το δείτε σαν χιουμοριστική ανάρτηση. Σαν προειδοποίηση να το δείτε...

Ικανοποίηση!

 

Ικανοποιημένο από την αντίδραση και την ετοιμότητα των αστυνομικών δυνάμεων για τη σύλληψη του 89χρονου, δηλώνει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφία από την καταδίωξη

Αναρχία με φτερά!

 

Το πιο αναρχικό είδος στο ζωικό βασίλειο είναι αναμφισβήτητα τα πουλιά. Ίσως και γι' αυτό να τα θαυμάζω τόσο. 

Αν το καλοσκεφτείτε, ένα πουλί, όχι κάποιο εντυπωσιακό, ένα τοσοδούλι, χωρίς ιδιαίτερα φανταχτερό φτέρωμα ή κανένα πολύ μελωδικό κελάηδημα, είναι εντυπωσιακά αδέσμευτο από τις διάφορες δεσμεύσεις. 

Πετά προς όποια κατεύθυνση θέλει, κελαηδά ή κρώζει όπως θέλει, τρώει ό,τι βρει, τριγυρνά όσο αντέχει και μετά γυρίζει στη φωλιά του. 

Αλλά -κυρίως- το πιο ανατρεπτικό, το πιο αναρχικό από όλα τα στοιχεία της συμπεριφοράς του είναι η κουτσουλιά του! 

Να το εξηγήσω:

Βρείτε τον πιο πλούσιο άνθρωπο του κόσμου. Και πείτε του να παρκάρει το αυτοκίνητό του, το πανάκριβο αμάξι του, κάτω από ένα μέρος που μαζεύονται περιστέρια και δεκαοχτούρες. Θα του το κάνουν αγνώριστο! Και μάλιστα, θα το κουτσουλήσουν με την ίδια άνεση και ευκολία που κουτσουλάνε οποιονδήποτε μπατίρη θα περνούσε κάτω από το ίδιο σημείο ή οποιοδήποτε σαραβαλάκι θα πάρκαρε κάποιος εκεί. Δεν είναι αυτό αναρχικό; 

Νομίζω πως είναι η απόλυτη αναρχία. 

Γι' αυτό ετούτη την ώρα που γράφω αυτό το κείμενο -και είναι αργά τη νύχτα- σηκώνω ένα ποτήρι τεκίλα και το πίνω στην υγειά των πιο αναρχικών πλασμάτων του ζωικού βασιλείου: Στην υγεία των πτηνών λοιπών!

Τριπέλαγο!

Αυτή η ιστορία έρχεται από τα τεσσεράμισι χρόνια που έζησα στα Κύθηρα( για την ακρίβεια τέσσερα χρόνια, πέντε μήνες και είκοσι τρεις μέρες, όχι ότι τις μετρούσα). Οι Κυθήριοι θεωρούν πως το νησί τους βρίσκεται στο Τριπέλαγο, στο σημείο δηλαδή που συναντώνται το Ιόνιο, το Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος. Και το υποστηρίζουν με πάθος. 

Η αλήθεια βέβαια είναι -και το διαπιστώνει κανείς με μια ματιά στο χάρτη- πως τα Κύθηρα ανήκουν: διοικητικά στην Αττική, ιστορικά στα Επτάνησα, γεωγραφικά στο Αιγαίο και με το κρητικό πέλαγος δεν έχουν καμία σχέση. Ούτε καν τα Αντικύθηρα. Αν και εκεί μπορούμε να κάνουμε μια παραχώρηση. 

Όταν ήμουν κάτω το άκουσα μία, το άκουσα δύο, ε, τη τρίτη φορά δεν άντεξα. Το είπα. Ούτε Ιόνιο σας βρέχει ούτε κρητικό πέλαγος. Το Αιγαίο κι αυτό παίζεται. Το Μυρτώο είναι πιο πιθανό να βρέχει τα ποδάρια σας. 

Καμία σημασία δεν είχε για εμένα ποιο ρημάδι πέλαγος έβρεχε τις ακτές των Κυθήρων και τους Κυθήριους. Με ενδιέφερε ότι βρήκα κάτι να εκνευρίσω τους παρευρισκόμενους εκεί!

Ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και τελικά φύγαμε όλοι αγκαλιασμένοι για τα σπίτια μας. 

Η παραπάνω ιστορία είναι αληθινή εκτός από το ειδυλλιακό τέλος της. Καθόλου έτσι δεν έγιναν τα πράγματα. Αλλά η αλήθεια δεν πρέπει να σου χαλάει μια ωραία ιστορία. Πρέπει; Είναι επίσης ενδεικτική του τρόπου που σκέφτομαι πριν γράψω κάποιο κείμενο ή πώς απαντάω σε σχόλια...Ελπίζω να μπαίνετε στο νόημα.

Είναι ωραίος! Αλήθεια; Βεβαίως!

 

Η Περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη είναι όλη η ιστορία της Ελλάδας από το μνημόνιο κι έπειτα. 

Είναι οι τζιτζιφιόγκοι (ωραίες κουβέντες! ) οι οποίοι ενώ οδήγησαν τη χώρα στα βράχια καμώνονταν πως αυτοί ξέρουν πώς να τη σώσουν. Είναι οι θέσεις οι καλές που αποκτώνται με μόνο κριτήριο τις γνωριμίες. Είναι το ειρωνικό ύφος, η επίθεση στους αντιπάλους ώστε να συσπειρώσουμε τους ανόητους τυφλούς που θα μας υποστηρίξουν. Είναι τα χρήματα του δημοσίου που δεν υπάρχουν για εκείνους που θα έπρεπε αλλά υπερπερισσεύουν για το κάθε λογής κομματικό κατακάθι. 

Είναι η απάντηση του εν λόγω: "και τι να κάνω εγώ" όταν του λένε για τη καθαρίστρια που δήλωσε απόφοιτη έκτης δημοτικού αντί πέμπτης κι έκανε φυλακή δεκατρείς μήνες. Είναι η φυγή πολλών παιδιών από μία χώρα που είναι φυλακή. Που όσοι έχουν όρεξη και ικανότητες βλέπουν αν τους ξεπερνάνε γελοίοι τύποι με βύσμα ή θα πρέπει να αναγκάζονται να δουλεύουν τη μισή μέρα και να τους λένε τεμπέληδες που αξιώνουν 8ωρη εργασία. 

Είναι όλοι αυτοί που υποστηρίζουν πως τα παραπάνω είναι σωστά και πως έτσι είναι τα πράγματα και έτσι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε. 

Και τελικά, το χειρότερο, ξέρετε ποιο είναι; Ότι ο Λαζαρίδης δε ντράπηκε να πει ότι είναι ωραίος!

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ωω

 

Ωω. Γράμμα μεγαλειώδες και τελειωτικό! Τελευταίο της αλφαβήτου. Γιατί τη πεζή μορφή του την έκαναν σαν πισινό δε θα μάθουμε ποτέ. Αλλά τι να κάνουμε. Αυτό βρήκαμε , με αυτό πορευόμαστε. Φαντάζομαι τίποτα νεοπαγάνια θα έχουν καμιά θεωρία και γι' αυτό. Πάμε να δούμε καμιά λεξούλα;

Ωδή: δεν έχω ιδέα τι ακριβώς είναι στην υμνογραφία. Αν δε κάνω λάθος το σύνολο τριών τεσσάρων τροπαρίων με τον ίδιο ρυθμό. Δεν έχω ιδέα. Αλλά προσδίδει μια σοβαρότητα στο Αντιλεξικό και την έβαλα

Ωκεανός: ανοησιών κατακλύζει τα περισσότερα κηρύγματα, γεμάτα με ηθικισμούς, ακίνδυνη πνευματικότητα και ανοησίες δεσποτάδων περί υπακοής.

Ωμή: την αλήθεια υποστηρίζουν ότι λένε κάποιοι κακιασμένοι που φτιασιδώνουν την κακία τους ως αλήθεια. 

Ωραιότητα: την καταστρέφουμε σε κάθε της μορφή. Αλλά, αυτοί είμαστε

Ωσαννά: από εκεί ως το Σταυρωθήτω, τρεις μέρες δρόμος

Ωφέλιμο: ελπίζω να φάνηκε το Αντιλεξικό, εκτός από διασκεδαστικό. Αμφιβάλλω όμως..

Ωχαδερφισμός: ούτε ο Θεός δεν μπορεί να τον ξεριζώσει από μέσα μας

Για κλείσιμο βάζω και τον σύνδεσμο όπου θα βρείτε όλες τις αναρτήσεις του Αντιλεξικού, του πρώτου και του δεύτερου ώστε να βρείτε και τυχόν λήμματα που νομίζετε ότι λείπουν! Καλή ανάγνωση: https://tragoudiglarou.blogspot.com/search/label/%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ψψ

 

Το Ψψ είναι γράμμα αλλά και τρόπος να φωνάξεις κάποιον-α. Μοιάζει με τρίαινα αλλά μη το πάρετε για ψάρεμα. Δε θα πιάσετε τίποτα, ούτε καν τη πρώτη λέξη του γράμματος:

Ψάρι: βρωμάει από το κεφάλι. Ακόμα και αν το κεφάλι είναι...ιερό

Ψέλνουμε: και δεν τραγουδάμε αμανέδες περσικούς. Μη μας βομβαρδίσει και ο Τραμπ

Ψευδώνυμο: πρέπει να βρω με αυτά που γράφω...

Ψηλομύτης: είδος ιερέα που ευδοκιμεί και πολλαπλασιάζεται με γοργούς ρυθμούς

Ψήσιμο: του οβελία. Εθνικό έθιμο και όχι εκκλησιαστικό/θρησκευτικό. Μη μπλέκετε τη πίστη με τη κοιλιά σας. 

Ψιχαλίζει: όχι. Μας φτύνουν μάλλον. 

Ψυγεία: έχουμε γίνει και παριστάνουμε τους φούρνους...για τη χριστιανική αγάπη λέω...

Ψυχραιμία: απαραίτητη ειδικά εντός του ιερού βήματος. 

Ψωμί: θα το πούμε ψωμάκι και θα χαιρόμαστε κι από πάνω. Είπα να βάλω και κάτι το κοινωνικοπολιτικό. 

Ψώρα: αν ήταν η ζήλεια θα ξυνόμασταν όλοι οι ρασοφόροι

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Χχ

 

 Επιστρέφω δριμύτερος με τα τρία τελευταία γράμματα του Αντιλεξικού. Το Χχ...το Χχ δεν είναι γράμμα αλλά σημάδι απόρριψης, λάθους και μηδένισης της κόλας στις εξετάσεις. Αλλά κρύβει κάποιες ενδιαφέρουσες λέξεις. 

Χαμένος: στη θεολογία μας, όχι απαραίτητα αυτός που χάνει. Πολλές φορές αυτός που κερδίζει

Χαρακίρι: η απόφαση να χειροτονηθεί κάποιος

Χέρι: βοηθείας θα έπρεπε να απλώνουμε πρώτα απ' όλους οι χριστιανοί. Συνήθως υποφέρει όμως από αγκύλωση και μένει μαζεμένο

Χιούμορ: αν και κάπως μαύρο, το κεντρικό στοιχείο του Αντιλεξικού

Χθεσινοί: δεν είμαστε. Είμαστε;

Χλεύασε: ο Ιησούς όλες, μα όλες τις εξουσίες. Φαρισαίους, Νομικούς, εμπόρους, βασιλιάδες. Όσους προσκυνάμε οι χριστιανοί σήμερα. 

Χνάρια: δεν θέλω να αφήσω ούτε ένα. 

Χρωστάμε: της Μιχαλούς οι χριστιανοί και μας αρέσει

Χτίζουμε: μπορεί και όλη μέρα. Σίγουρα το βράδυ γκρεμίζουμε. Σσσς...η Εκκλησία κοιμάται

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Φφ

 

Όταν βλέπω το γράμμα Φφ δύο πράγματα έρχονται στο μυαλό μου: ο ΟΦΗ και η ατάκα του Κοντογιαννίδη σε μια παλιά σειρά που για να τη πει σε έναν συνάδελφο του που έγλειφε τον ρωτάει: "η Γλυφάδα με πόσα φ γράφεται;". Πάμε λοιπόν να μετρήσουμε τα "φ"...τις λέξεις από το γράμμα φ ήθελα να πω...

Φάβα: νηστίσιμο έδεσμα, εξαιρετικά θρεπτικό, στις εκκλησιαστικές υποθέσεις έχει πάντα φάβα. Όπως και στην πολιτική

Φάκελος: του κάθε κληρικού. Φόβος και τρόμος για το τι θα μπει εκεί μέσα...

Φανφαρόνος: είδος που ευδοκιμεί ΚΑΙ στην Εκκλησία. Ειδικά στους πιο υψηλά ιστάμενους. 

Φασίστας: ένας είδος αντίχριστου. Από τα πολλά που κυκλοφορούν

Φιέστα: σε τέτοια μετατρέπονται συχνά λειτουργίες και ιερές πανήγυρεις. Θα πέσει φωτιά να μας κάψει και δε θα ξέρουμε γιατί έπεσε...

Φιλανθρωπία: όπως ασκείται, η νομιμοποίηση των ανισοτήτων

Φιλαργυρία: μεγάλος πειρασμός που συχνά νικά

Φιλαυτία: βλ. φιλαργυρία

Φίλος: ο Χριστός. Στόχος μας να γίνουμε από δούλοι Του είναι να γίνουμε φίλοι Του. Κάποιοι προτιμούν να μείνουν δούλοι αποφεύγοντα τις ευθύνες της ελευθερίας, το ρίσκο της φιλίας και τελικά αποτυγχάνοντας να Τον συναντήσουν

Φλυαρία: συχνά θεωρείται προσόν. όσο πιο πολύ μιλά κάποιος τόσο πιο σπουδαίος θεωρείται

Φύλαρχος: τον παριστάνει πολλές φορές ο ιερέας όταν φορά υπερβολικά άμφια και όταν γενικά κάνει πολλά υπερβολικά πράγματα στις λειτουργίες.

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Υυ

 

Το Υυ δεν είναι γράμμα. Είναι ιδεολογία, είναι ομορφιά, είναι στόφα καλλιτεχνική είναι...τίποτα από όλα αυτά. Ένα ακόμα γράμμα είναι αλλά προσπάθησα να το καλοπιάσω μπας κι έρθει καμιά λέξη. 

Ύβρις: τη διαπράττουμε συχνά, δε μας αρέσει όταν κάποιος μα το υποδεικνύει. Είμαστε και ευαίσθητοι...

Υγιής: πνευματικότητα αναζητείται. 

Υλισμός: ασθένεια από την οποία έχουμε μολυνθεί για τα καλά(δεν μιλάω για τον υλισμό της αριστεράς, για τη λατρεία των υλικών αποκτημάτων μιλάω, γιατί μερικοί είναι και μπούφοι)

Ύμνος: θρησκευτικό τραγούδι που αφιερώνει ο ψάλτης στο μεγαλείο της φωνής του

Υπερασπιστές: της Ορθοδοξίας. Οι μεγαλύτεροι συκοφάντες της συνήθως

Υπογραφή: και σφραγίδα! Το όνειρο πολλών αρχιμανδριτών!

Υποψήφιοι: βουλευτές και δήμαρχοι/αντιδήμαρχοι. Είδος παρασιτικό, που εμφανίζεται στις εκκλησίες κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια

Υψηλότατος: τίτλος που δε χρησιμοποιείται φυσικά στην Εκκλησία παρ' όλο που πολλοί φέρονται ως τέτοιοι. 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ττ

 

Το Ττ μου αρέσει. Βγάζει μια σταθερότητα. Μια κανονικότητα. Κάτι το τυπικό βρε παιδί μου. Μπορείς να σταθείς είτε δεξιά του είτε αριστερά του και να μη βραχείς. Τώρα από λέξεις, θα δούμε...

Ταμείον: αν είναι φιλόπτωχο θα πρέπει να είναι πάντα μείον επειδή το μοιράζουμε και όχι για άλλους λόγους. 

Τακτοποιημένος: και χριστιανός απλά δε γίνεται. Δηλαδή γίνεται αλλά είναι χλιαρή και νερωμένη κατάσταση. Δεν το λέω εγώ, η Αγία Μαρία Σκομπτσόβα το λέει. Εγώ απλώς θυμίζω τι θα γίνει στη Δευτέρα Παρουσία με τους χλιαρούς. Και όχι, ο θερμός πιστός δεν είναι ο τρελός που κυνηγά σκιές.

Τεμενάδες: δεν κάνουμε σε πολιτικούς. Τους πολιτικούς τους ελέγχουμε. Εκτός κι αν τα έχουν κάνει όλα καλά οπότε τους λέμε και μισή καλή κουβέντα. Οι τεμενάδες έχουν γίνει όμως τόσο συνηθισμένοι που και ο κόσμος το ζητά. Κατάντια

Τελική: Κρίση. Θα έρθει. Και να δω τι θα λέμε τότε...

Τέρας: είμαι και φαίνομαι

Τζάκι: αν είσαι από τέτοιο δεν παίρνεις καλύτερη θέση στον ναό κανονικά. Έχεις τη θέση σου, η οποία δεν είναι και δεν μπορεί να είναι καλύτερη από ενός εντελώς φτωχού. 

Τιμαλφή: πωλούνται σε έκτακτες συνθήκες για να στηριχθεί ο λαός. Μόνο γι' αυτό. 

Τουρισμός: θρησκευτικός. Ναι, γιατί όχι; Μέσα στον καπιταλισμό είναι κι αυτό. Μαμωνά τον έλεγε ο Χριστός αλλά ποιος νοιάζεται, ε;

Τσίρκο: βλέπω να γίνονται κάποιες ακολουθίες και λειτουργίες. Όταν το θέαμα γίνεται κομμάτι της λειτουργικής, σημαίνει ότι είμαστε σε πολύ μα πολύ στραβό δρόμο. 

Τσούζει: η αλήθεια. Γι' αυτό και ο Χριστός δεν θα είναι ποτέ πραγματικά ευπρόσδεκτος. 

Τύχη: υπάρχει ή δεν υπάρχει; Αν υπάρχει δεν έχω οπότε δε με νοιάζει αν τελικά υπάρχει

Τώρα: τι κάνουμε καθορίζει την κατάσταση στην επόμενη ζωή. Δεν περιμένουμε να πάμε εκεί για να γλιτώσουμε από τα προβλήματα του κόσμου τούτου γιατί τότε θα αυτοκτονούσαμε σαν τις βλαμμένες σέκτες των ΗΠΑ. Αντιθέτως εδώ οφείλουμε να κτίσουμε τη μέλλουσα ζωή. 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Σσς

 

Το Σ στην κεφαλαία του μορφή είναι απλά ένα όρθιο Μ. Γιατί να φτιάξουν καινούριο γράμμα; Σήκωσαν ένα από τα προηγούμενα. Στη δε πεζή του μορφή "σ" είναι σαν "ο" με κακό χτένισμα. Στη τελική του μορφή μοιάζει με σκουληκαντέρα. Τι λέξεις μπορεί να κρύβει ένα τέτοιο γράμμα; 

Σαλός: δια Χριστόν. Ακραία μορφή ασκητικότητας κατά την οποία ο ασκητής προσποείται τον τρελό ώστε να φτάσει σε μεγάλη ταπείνωση. 

Σαχλός: συνηθισμένη μορφή κληρικού ο οποίος νομίζει πως ξέρει τα πάντα, δεν ξέρει ούτε τα μισά από αυτά που θα έπρεπε και τελικά λέει πομπώδεις σάχλες

Σβέρκος: πάνω του μπορούν να κάτσουν δεσποτάδες, αρχιμανδριτάδες, πρωτοπρεσβύτεροι, οικονόμοι και διάκοι. Καλό είναι να κάνετε ασκήσεις ενδυνάμωσης όσοι θέλετε να γίνετε κληρικοί

Σεξουαλικό: το θέμα με το οποίο απασχολούνται αποκλειστικά πνευματικοί και πιστοί. Σχεδόν πάντα με τρόπο στρεβλό.

Σημασία: καμία δεν έχουν οι ευσεβίστικες λεπτομέρειες στις οποίες αναλώνονται συχνά πυκνά οι χριστιανοί ξεχνώντας "λεπτομέρειες" όπως η αδικία, η φτώχια, η ανισότητα, τις οποίες αντιμετωπίζουν στην καλύτερη περίπτωση ως αναγκαία κακά και στη χειρότερη ως "δικαιοσύνη"

Σθένος: αναζητείται και στην Εκκλησία...

Σιγά: αν μιλούσαν έτσι οι ψάλτες, οι χορωδίες και οι διάφοροι παρευρισκόμενοι στο ιερό την ώρα της λειτουργίας, θα επρόκειτο για θαύμα ανάλογο της Ανάσταση; του Λαζάρου

Σκάψιμο: του λάκκου κάνουν συνήθως οι υφιστάμενοι στους προϊσταμένους. Θα βρούμε πετρέλαιο κάποια στιγμή τόσο βαθιά που έχουμε φτάσει

Σκέψη: έχουμε απωλέσει την ικανότητα για κάτι τέτοιο εδώ και πολύ καιρό.

Σκύψιμο: της κεφαλής απαιτείται για να πάρεις μια καλή θέση. Αν δεν το κάνεις, μπορεί και να σε εκπλήξουν τα αποτελέσματα. Αυτό δεν είναι μόνο εκκλησιαστικό

Σουρεαλιστική: η εκκλησιαστική κατάσταση πολύ συχνά

Σώμα: Χριστού λέμε ότι είμαστε. Φερόμαστε συχνά σαν να είμαστε του Αντιχρίστου

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ρρ

 

To Ρρ...πώς είναι έτσι κι αυτό το κατακαημένο. Λες κι έχει σκεβρώσει από την υγρασία. Άσε που στα κορεάτικο ακούγεται το ίδιο με το λ. Θα μου πείτε τι μας νοιάζουν τα κορεάτικα και πώς ακούγονται τα αντίστοιχα γράμματα...Δεν μας νοιάζουν, αλλά κάπως πρέπει να γεμίσουν οι γραμμές. Αλλά επειδή σας έχω κόψει για πολύ τσιριμπίμ τσιριμπόμ άτομα, πάμε στα ωραία!

Ράψιμο: για να ράψεις άμφια, έχεις δυο επιλογές. Όχι και τόσο καλά και όχι και τόσο φτηνά ή να πουλήσεις κανένα νεφρό. Επειδή μερικοί μερικοί δεν έχουν υποχρεώσεις και βγάζουν τα απωθημένα τους στα υφάσματα τρέχουμε κι εμείς και δε φτάνουμε

Ρεαλισμός: όταν τον λένε λαϊκοί ή εκτός της Εκκλησίας πολίτες εννοούν τον συμβιβασμό και την υποταγή. όταν τον ακούτε από κληρικούς σημαίνει την καταπάτηση κάθε κανόνα, εκκλησιολογία και θεολογία, για να είμαστε αρεστοί στον κόσμο. 

Ρεμάλια: το νου σας! 

Ρεμβάζω: αν δείτε κάποιον να ρεμβάζει σε τόπο και χρόνο ξεκάρφωτους, σημαίνει ότι την έχει αμολήσει και ψάχνει να δει αν μυρίζει

Ρήτορας: δεν είναι όποιος το νομίζει. Βαρετός πολυλογάς είναι

Ρίγος: με πιάνει στη σκέψη των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας...και στην αντίδραση του στομαχιού μου όταν φάω κρέας μετά από πενήντα μέρες νηστείας. 

Ρωμαλέος: έτσι με φαντάζομαι. Η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική...

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ππ

 

Το Ππ είναι ένα γράμμα τετραγωνισμένο, ένα γράμμα με σκεπή, που μπορείς να μπεις από κάτω του όταν βρέχει ή όταν έχει πολύ ήλιο. Γράμμα περήφανο, πολυσχιδές και περιεκτικό! Για να δούμε καμιά λεξούλα

Παπαδιά: αυτή που είναι πιο πάνω από τον μητροπολίτη

Πάπας: ο μεγάλος εχθρός

Παπούτσια: τα ιερατικά πρέπει να είναι καλογυαλισμένα. Τα δικά μου είναι μέσα στη σκόνη...

Πάστορας: προτεστάντης κληρικός, άλλος μεγάλος εχθρός...πολλούς εχθρούς έχουμε για άνθρωποι που αγαπάμε όλον τον κόσμο

Πάσχα: η μέρα που τρώμε τον αγλέορα γιορτάζοντας την Ανάσταση του Χριστού σε αντίθεση με τις άλλες μέρες που απλά τρώμε τον αγλέορα. 

Πείνα: με πιάνει τη νηστεία

Πένθιμα: χτυπάνε οι καμπάνες τη Μεγάλη Παρασκευή. Με τα χάλια που έχουμε θα έπρεπε να χτυπάνε έτσι κάθε μέρα

Πλεονέκτες: οι άλλοι παπάδες που τα θέλουν όλα δικά τυς αντίθετα με μένα που είμαι σεμνό και ολιγαρκές παιδί

Πολυγραφότατος: ιερέας χωρίς ενοριακά τρεχάματα που έχει χρόνο για γράψιμο...ή μπορεί και να το γράφω έρσι επειδή ζηλεύω!

Προϊστάμενος: αυτός που με πλήρωσε για να πω τι καλό παιδί που μας έτυχε στο Αντιλεξικό. Ο προϊστάμενός μας είναι πολύ καλό παιδί λοιπόν...

Πω: πω τι έγραψα πάλι!!! Εβίβα!

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Οο

 

Το Οο μοιάζει λίγο με τρύπα, λίγο με λακκούβα, λίγο με το μηδέν, λίγο σαν στόχος...Τι να πεις. Ποιος τα σχεδίαζε αυτά τα γράμματα ρε παιδί μου και τι είχε πιει άραγε;

Όαση: είμαι μέσα στην Εκκλησία. Κάτι που το πιστεύουν ενδόμυχα όλοι οι κληρικοί αλλά εγώ το λέω κιόλας

Οβίδα: κοινώς βλήμα. Συχνά τις στολίζουν σε ναούς. Μάλλον τιμής ένεκεν στους εφημέριους που υπηρετούν στον κάθε ναό. 

Ογκόλιθος: της θεολογίας δεν υπήρξα και δεν θα υπάρξω ποτέ. Ούτε και οι άλλοι που νομίζουν ότι είναι τέτοιοι

Οθέλλος: θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Έτσι για να βάλω και μια πινελιά κουλτούρας και πολιτισμού

Ολική: αναμόρφωση χρειαζόμαστε όλοι. Το κακό είναι ότι ξεκινάμε από την αναμόρφωση των άλλων πρώτα και ποτέ από εμάς

Ομαδικότητα: στις δουλειές μόνο. Στους επαίνους ποτέ

Όνειρο: κάτι που δε θα πραγματοποιηθεί ποτέ και αν πραγματοποιηθεί θα αποδειχτεί κατώτερο από αυτό που περιμέναμε. Έτσι είναι αυτά.

Όποιος-α: με καρφώσει να μείνει χωρίς δεδομένα στο κινητό και ίντερνετ στο σπίτι!

Ου: η γιούχα. Πέφτει στα γήπεδα και στη Λάρισα στους Μητροπολίτες που δεν θέλει μικρή μερίδα του κόσμου

Ουαί: το αγαπημένο μου κομμάτι της Μεγάλης Εβδομάδας. Τότε κάνω Πάσχα εγώ!

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ξξ

 

Το Ξξ είναι ένα γράμμα ξινό, αφού η ίδια η λέξη αρχίζει από Ξξ. Αλλά και το ξύδι από Ξξ αρχίζει. Και η ξηρασία, η ξηροδερμία και άλλα δυσάρεστα. Γενικά , αν έλειπε αυτό το γράμμα από την αλφάβητο κανείς δε θα στεναχωριόταν. Λέγοντας αυτά, πάμε να δούμε τι μας επιφυλάσσει...

Ξανθό: το γένος που θα μας δώσει τη Κωνσταντινούπολη. Γι' αυτό οι ξανθές βαφές κάνουν θραύση στις πωλήσεις; 

Ξεκίνημα: νέο, κάθε μέρα. Αυτή είναι η ουσία. Πέφτουμε και πάντα σηκωνόμαστε

Ξένος: ήταν ο Χριστός τότε, Ξένος και τώρα.

Ξενοφοβικοί: οι περισσότεροι που πιστεύουν στον Ξένο. Ειρωνεία, ε;

Ξήλωμα: έχει να γίνει στη Δευτέρα Παρουσία. ίσως και πιο πριν. Δεν θα είναι η πρώτη φορά

Ξινό: βγαίνει πολλές φορές το γέλιο σε κάποιους. Και μυαλό δεν βάζουν οι υπόλοιποι. Ειδικά οι έχοντες εξουσία και κατέχοντες πλούτο

Ξοδεύουμε: παντού, εκτός από εκεί που υπάρχει ανάγκη. Εκεί ξυπνά ο φρόνιμος διαχειριστής μέσα μας. Αυτό λέγεται υποκρισία

Ξυπνάω: το πρωί με νεύρα, το βράδυ κοιμάμαι με νεύρα. Στο ενδιάμεσο έχω νεύρα. Όλα καλά!

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Νν

 

Τώρα, τι να γράψεις για το Νν. Οι λέξεις δεν είναι και τόσες πολλές, άσε που τις έχω γράψει και το προηγούμενο αντιλεξικό, είναι και να σκεβρωμένο αυτό το γράμμα...Τι να πεις, άντε να δούμε πώς θα πάει κι αυτό...

Ναι: λέμε πάντα στον δεσπότη. Και ησυχάζουμε

Ναοδομία: δεν έχω ιδέα για το θέμα. Τι βασιλικές, τι κλίτη, δεν τα έμαθα ποτέ. Άσε που τα βαριέμαι σαν θέμα. Αν ασχοληθείς με τις τεχνικές της ναοδομίας χάνεται η μισή ομορφιά του ναού

Νάρκη: χειμέρια. Έχουμε πέσει εδώ και κάτι δεκαετίες. Ακόμα ροχαλίζουμε

Νεκροί: οι περισσότεροι ζωντανοί. Απλά δεν το έχουν καταλάβει και νομίζουν πως ζουν

Νεοέλληνας: υποτιμητικός όρος για τους σημερινούς Έλληνες οι οποίοι είναι φυσικό να υπολείπονται σε σύγκριση με φανταστικές υπάρξεις προ χιλιάδων ετών, τις οποίες δε γνωρίσαμε ποτέ για να ξέρουμε τα χούγια τους.

Νεολαία: όλοι την διεκδικούν, κανείς δεν την πλησιάζει γιατί πολύ απλά ένας μεσήλικας δεν μπορεί να καταλάβει έναν νέο. Το καλόπιασμα δεν είναι μέθοδος. Ρωτήστε και στον ΣΥΡΙΖΑ

Νεροκουβαλητής: αυτός που παίρνει την καλύτερη θέση στη μητρόπολη...

Νοημοσύνη: είδος σε ανεπάρκεια. Μια βόλτα στα σχόλια στο διαδίκτυο θα σας πείσει

Νοθεία: είστε στην πίστη γίνεται είτε στις αρχές είτε στις...εκλογές πάντα το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό.

Νωρίς: πέφτει το Πάσχα φέτος, πολύ νωρίς ξεκινάνε οι λειτουργίες το πρωί, γενικά υπάρχει ένα θέμα με την ώρα...

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Μμ

 

Το Μμ υπήρξε πάντα ένα γράμμα προκλητικό. Πολλές οι λέξεις που σε παρακαλούν σχεδόν να τις χρησιμοποιήσεις. Παρ' όλα αυτά θα αντισταθώ στους πειρασμούς, μια που διανύουμε τη Σαρακοστή και θα διατηρήσω το υψηλό επίπεδο του Αντιλεξικού

Μαλλί: και γενειάδα προσφέρουν μια παραπάνω αίγλη στον κληρικό και ένα παραδοσιακό στυλ. Τρίχες δηλαδή.

Μαμωνάς: το πιο αγαπημένο μας ειδωλολατρικό ξόανο

Μάσκες: όταν πέφτουν...φαίνονται οι δεύτερες που φοράμε από μέσα

Μεγαλοπρέπεια: η κακογουστιά στα εκκλησιαστικά. Μια επίσκεψη σε ναό που πανηγυρίζει θα σας πείσει

Μεράκι: χρειάζεται παντού. Αν δεν υπάρχει δε γίνεται τίποτα καλό

Μετάθεση: κατά έναν περίεργο λόγο παίρνω κάθε τέσσερα περίπου χρόνια. Σαν θητεία κυβέρνησης είμαι

Μητέρα: στοργική πρέπει να είναι η Εκκλησία

Μητριά: κακιασμένη δεν πρέπει να είναι η Εκκλησία

Μίτρα: όπως και να τη γράψεις, μπελάς είναι

Μνημόσυνο: τελετουργική πράξη για τις ψυχές των κεκοιμημένων. Καλή ευκαιρία για επίδειξη στους συγγενείς, πολύ συχνά

Μουλάρι: πρέπει να είναι ο παπάς για να σηκώνει τα βάρη και να μη σηκώνει τον αμανέ. Σπάνια περίπτωση

Μούχλα: μυρίζουμε συχνά...δυστυχώς...

Μπόρα: είναι θα περάσει. Το δεύτερο μεγαλύτερο ψέμα μετά το ο "χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός"

Μυστήρια: της Εκκλησίας αλλά και πολλά από τα πράγματα που γίνονται γενικά και έχουν να κάνουν με την προβολή ορισμένων εξ ημών...Το εκκλησιαστικό star system είναι ό,τι πιο περίεργο έχω δει στη ζωή μου

Μυστικό: Κάτι που λες σε κάποιον κι αυτός αμέσως το μεταφέρει παντού. Ναι και μεταξύ κληρικών γίνεται αυτό

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Λλ

 

Το Λλ είναι ωραίο γράμμα. Εύκολο στη γραφή, χαριτωμένο στην όψη, μουσικό στην προφορά. Τι άλλο θέλετε από ένα γράμμα δηλαδή; Να σας φτιάχνει καφέ το πρωί; Να ετοιμάζει τα παιδιά για το σχολείο; Άντε πια! Όλο γκρίνια είστε! Πάμε να δούμε καμιά λέξη:

Λάθος: κάτι που δεν παραδέχεται ποτέ κληρικός που σέβεται τον εαυτό του. Δεν έχω τέτοιο πρόβλημα καθώς δεν κάνω λάθος ΠΟΤΕ!!!

Λάμπες: ανάβουμε τόσες πολλές στις λειτουργίες που χρειάζονται γυαλιά ηλίου για να τις παρακολουθήσεις

Λάρισα: η μητρόπολη που χειροτονήθηκα. Καλά να πάθουν κι αυτοί κι εγώ

Λέμε: πολλά και βλακώδη συνήθως. Οι χριστιανοί -ειδικά οι κληρικοί- όταν μιλάμε συνήθως υπογραμμίζουμε  την αξία της σιωπής

Λεχρίτης: ο υποψήφιος πολιτικός (δήμαρχος, βουλευτής, υπουργός) που πάει στην εκκλησία προς άγραν ψήφων. Βλ και το "ζητιάνος". Επίσης ο επιχειρηματίας που δεν πληρώνει τους υπαλλήλους του ή τους προμηθευτές του όσο πρέπει ή εμπλέκεται σε παρανομίες αλλά κάνει δωρεές στις εκκλησίες για να φανεί καλός. Ακόμα μεγαλύτεροι οι κληρικοί που παίζουμε το παιχνίδι τους

Λέων: ωρυόμενος ο δεσπότης 'η ο προϊστάμενος όταν κάποιος του λέει ότι κάνει λάθος!

Λήθη: εκεί θα καταλήξουν τα έργα και τα λόγια μας αργά ή γρήγορα στον κόσμο τούτο. Γι' αυτό ό,τι κάνουμε έχει νόημα αν γίνεται για τον επόμενο κόσμο. 

Λιβάδια: χαράς και γαλήνης υπόσχονται διάφορα φιλοσοφικοπνευματικά κινήματα των τελευταίων δεκαετιών. Και βρίσκουν κορόιδα με τη σέσουλα

Λιμάνι: ψυχών (πρέπει να) είναι η Εκκλησία. Πολλές φορές αποδεικνύεται τριυκυμιώδες και επικίνδυνο...

Λουφάρω: σε κάθε ευκαιρία

Λύσσα: πιάνει πολλούς πιστούς για διάφορα θέματα. Ειδικά για τον Αντίχριστο, το τσιπάκι και άλλα. Δεν έχει βρεθεί αντιλυσσικό ακόμα

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Κκ

 

Το Κκ είναι κυριλέ γράμμα. Στέκεται όρθιο, κομψό, σαν λόρδος. Χωρίς περεταίρω συστάσεις προχωρώ στο κυρίως πιάτο(Είδατε λέξεις από Κκ που χρησιμοποίησα; )

Καίγεται: ο πραγματικός χριστιανός από τις αδικίες στον κόσμο. Οι χλιαροί...ας διαβάσουν την Αποκάλυψη

Κακό: ψόφο να έχουν οι πολεμοχαρείς ηγέτες αυτού του κόσμου. Δεν είναι κατάρα, είναι το προφητικό του Ησαϊα  «Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσ. κς΄ [26] 15)

Καλό: φαίνεται να χάνει. Στο τέλος όμως θα υπερισχύσει. Η αισιόδοξη νότα της ημέρας

Κάλο: έχουν πολλοί στο κεφάλι τους. όχι μόνο εντός αλλά και -ίσως και κυρίως- εκτός της Εκκλησίας

Καλλυμαύχι: από όλα τα ιερατικά ενδύματα, το πιο βλακώδες. Χαρτόνι και τσόχα, μοιάζει με φουγάρο, το καλοκαίρι ζεσταίνει το κεφάλι και το χειμώνα το παγώνει.  Κατάλοιπο του 18ου αιώνα, όπως και το ράσο...Όχι δεν είμαι υπέρ της κατάργησης του ράσου. Υπέρ της πιο λειτουργικής εκδοχής του ίσως. Θα τα πούμε στο Ρρ

Κατάρα: πανάρχαια πρακτική. Αλλά όπως λέει ο λαός, είναι σαν τη γαϊδάρα. Επιστρέφει σε αυτόν που τη ξεστομίζει. Και ελπίζω να έχω καλοταϊσει αυτή που μου έχουν στείλει ώστε να πάει πίσω στο αφεντικό της, παχιά παχιά

Καστράτος: δεν είχαμε ποτέ στην εκκλησιαστική μας παράδοση αλλά αν το ψάξετε θα βρείτε κάποια δείγματα και στην Ελλάδα(άνδρας ερμηνευτής της εκκλησιαστικής μουσικής και της όπερας, ο οποίος είχε υποστεί ευνουχισμό κατά την παιδική ηλικία, ώστε η φωνή του να διατηρήσει την ικανότητα να αποδίδει πολύ υψηλές νότες)

Κέφια: μεγάλα στα εκκλησιαστικά περιβάλλοντα. Με ψαλμούς , με τραγούδια κατηχητικού, με τραγούδια δημοτικά, ελαφρολαϊκά, κάποια από την εποχή της Χούντας κλπ κλπ Τι τραβάμε ώρες ώρες

ΚΚΕ: το κόμμα σου λαέ. Η επανάσταση είναι κοντά μόλις ωριμάσουν οι συνθήκες(να μη βάλω κι ένα πολιτικό; )

Κλειστά: τα μυαλά μας και δεν ανοίγουν με τίποτα. Οι καρδιές ακόμα πιο κλειστές δυστυχώς

Κότα: την κάνουμε μπροστά στους μητροπολίτες συνήθως

Κράζω: συχνά πυκνά. Είναι το χούι μου

Κυνήγι: απαράδεκτη συνήθεια, που θα έπρεπε να έχει καταδικαστεί από την Εκκλησία(έχει απαγορευτεί -επισήμως- στους κληρικούς)

Κύριε: λένε να βάλεις το χέρι Σου. Εγώ πάλι φοβάμαι μη βάλεις το πόδι Σου καμιά ώρα...