H απάντηση του MLKP στην έκκληση Οτσαλάν

 

https://edromos.gr/as-enischysoyme-ton-agona-gia-ta-ethnika-kai-dimokratika-dikaiomata-toy-koyrdikoy-laoy/?fbclid=IwY2xjawJFOuhleHRuA2FlbQIxMQABHUg28RMSJlmTIPHfEZncRyDNomfgKmMEbG4zXmUuqKvhJqLU68aQygY9DQ_aem_eQQpyy_0SxF04tT3T6vYbA

Το MLKP είναι μία από τις βασικές δυνάμεις της τουρκικής κομμουνιστικής αριστεράς, που πρωτοστάτησε σε μια ιστορική συνάντηση με το κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα. Η συνεύρεση αυτή κατέληξε το 2012 στην ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), το οποίο αναδείχθηκε σε υπολογίσιμο τρίτο πόλο στο πολιτικό στερέωμα του τουρκικού κράτους, και γι’ αυτό χτυπήθηκε άγρια από το καθεστώς Ερντογάν. Το MLKP αποτέλεσε εξάλλου και τη ραχοκοκαλιά των διεθνών εθελοντών που στάθηκαν στο πλάι των Κούρδων της Συρίας, βιώνοντας μαζί τους τη σκληρότητα των συγκρούσεων με τους τζιχαντιστές του ISIS, την αντίσταση στην εισβολή του τουρκικού στρατού, αλλά και τις βαθιές αντιφάσεις αυτού του αγώνα – καθώς η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τους Κούρδους για να διαφυλάξει τα «ζωτικά συμφέροντά της» στην περιοχή. Παραθέτουμε εδώ εκτενή αποσπάσματα από την πρόσφατη τοποθέτηση του MLKP σχετικά με την έκκληση του Οτσαλάν για τερματισμό του ένοπλου κουρδικού αγώνα.

Επί 26 χρόνια ο ηγέτης του κουρδικού λαού Αμπντουλάχ Οτσαλάν κρατείται σε καθεστώς πλήρους απομόνωση στο νησί Ιμραλί. Πρόσφατα εξέδωσε μία «Έκκληση για Ειρήνη και Δημοκρατική Κοινωνία», στην οποία δηλώνει την ιστορική του ευθύνη να τερματίσει τον ένοπλο αγώνα, προκειμένου να δημιουργηθούν συνθήκες που θα αναγνωρίζουν τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες τόσο του κουρδικού όσο και του τουρκικού λαού. Κάλεσε το ΡΚΚ να συγκαλέσει έκτακτο συνέδριο για να αποφασίσει για το θέμα αυτό. Σύμφωνα με την έκκληση, δήλωσε ότι νέα πρακτικά βήματα μπορούν να γίνουν μόνο μέσω πολιτικών και νομικών ρυθμίσεων από το τουρκικό κράτος, και ότι η Τουρκία δεν μπορεί να λύσει τη συνεχιζόμενη κρίση της χωρίς δημοκρατικές αλλαγές και μετασχηματισμούς.

Ως MLKP, διατηρούμε την ακλόνητη θέση μας ότι το δικαίωμα του κουρδικού λαού στην εθνική ελευθερία, την ισότητα και την εθνική ενότητα είναι απαράγραπτο, και δηλώνουμε την υποστήριξή μας στα εθνικά δημοκρατικά αιτήματα που εγείρει η «Έκκληση για Ειρήνη και Δημοκρατική Κοινωνία». Καλούμε τα καταπιεσμένα εκατομμύρια του κουρδικού και του τουρκικού λαού, μαζί με τις εθνικές κοινότητες των Αράβων, των Τσερκέζων, των Αρμένιων, των Ελλήνων, των Βόσνιων, των Πομάκων, των Ασσύριων, των Χαλδαίων, των Αλβανών, των Ρομά, των Λαζών, των Γεωργιανών και των Αζέρων, καθώς και των Μουσουλμάνων, των Χριστιανών, των Εβραίων, των Αλεβιτών και των Γιαζίντι, να ξεσηκώσουν ενωτικό αγώνα για:

Κλίκες

 

Εσείς έχετε υποχρέωση να με ενημερώνετε, όχι να σωπαίνετε. Αν δει κάποιος από εσάς να έχει φτιαχτεί μέσα σε υπουργείο ή σε άλλο σώμα μια κλειστή κλίκα, πείτε το μου εμένα, που έχω τη δύναμη που μου δίνει το Σύνταγμα - δύναμη που κανένας από εσάς δεν έχει- και θα τους αλλάξω τα φώτα, εσείς δε μπορείτε να το κάνετε, μπορώ όμως εγώ και θα το κάνω ευχαρίστως· πιστέψτε με, θα το κάνω ευχαρίστως. 

Ούγκο Τσάβες, Αλλαγή ρότας! -εκδ. Α/συνέχεια

Αυταπάτη

 

Καμιά φορά μπορεί να πέσουμε στην αυταπάτη μιας δοσμένης ονομασίας. Είμαι ενάντιος στο να βαφτίζουμε τα πάντα "σοσιαλιστικά": σοσιαλιστικό στάδιο, σοσιαλιστική λεωφόρος - τι σοσιαλιστική λεωφόρος που είναι αυτή, βρε παιδί μου! Αυτό είναι κιόλας ύποπτο. Ήθελε ένας να ονομάσει μια λεωφόρο "σοσιαλιστική", άλλος να λέμε για σοσιαλιστικό φούρνο, άλλος για σοσιαλιστικό Μιραφλόρες. Είναι ύποπτο, γιατί αυτός που το κάνει θα μπορούσε να σκεφτεί ότι εντάξει, πάει, έγινε, το είπαμε σοσιαλιστικό και τελειώσαμε· αλλάξαμε το όνομα και τελειώσαμε.

Ούγκο Τσάβες - Αλλαγή ρότας - εκδ. Α/συνέχεια

Ο αυτοκινητόδρομος

 

Ξέρετε ότι, παίρνοντας τον αυτοκινητόδρομο από την άποψη την καπιταλιστική, ποιος επωφελείται από τον αυτοκινητόδρομο; Ο μεγαλοκτηματίας, που μπορεί τώρα να μεταφέρει πιο πολλά ζωντανά και με χαμηλότερο κόστος.

Το να πατάς τα πόδια σου στη γη μπορεί και να σου είναι ωφέλιμο.  Γιατί μπορείς, αν έχεις ποδήλατο, κανένα παλιοποδήλατο,  να πας με το ποδήλατο όπως πάει η εθνική οδός και να φτάσεις στο επόμενο χωριό χίλια κομμάτια. Αλλιώς, μπορείς να περπατήσεις όπως πάει η εθνική οδός - και ν ατο όφελος του να πατάς τα πόδια στη γη, για τους εκμεταλλευόμενους. Απεναντίας, ένας που έχει κοπάδι, αγρόκτημα και μερικά καμιόνια, αυτός θα ωφεληθεί ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο, συγκριτικά με το να πήγαινε πατώντας τα πόδια του στη γη.

Άρα λοιπόν, για τον αυτοκινητόδρομο μιλώντας, από την κλασική άποψη, διευρύνουμε το χάσμα και άρα δεν καταλαβαίνουμε, πολλές φορές, ποια είναι η πρεπούμενη φόρμουλα. 

Ούγκο Τσάβες, Αλλαγή Ρότας, εκδ. Α/συνέχεια

Κουτσούμπας: Οι μπίζνες του νέου νομοσχεδίου

 

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση όχι μόνο για το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας και τα μη κρατικά πανεπιστήμια- που ήταν το αντικείμενο συζήτησης στη Βουλή- αλλά και για τη ρύθμιση που αναμένεται αναφορικά με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

«Πάει πολύ να εμφανίζεστε ως υπερασπιστές των δικαιωμάτων, επειδή θα φέρετε νομοσχέδιο για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Βέβαια, εδώ που τα λέμε, όταν μιλάμε για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, δεν μιλάμε για την αναγνώριση μιας μορφής συμβίωσης ή για κάποια ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ των συμβιούντων, βασικά μιλάμε για την τεκνοθεσία, την από κοινού γονική μέριμνα, τα οποία δεν είναι δύο ξεχωριστές έννοιες», είπε αρχικά ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ.

«Το αντίθετο: γάμος ομόφυλων σημαίνει από χέρι κατάργηση της πατρότητας-μητρότητας. Οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον γονέα 1, 2, 3 και βάλε. Οδηγεί στην ακραία εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος με την παρένθετη μητρότητα. Αυτό πρακτικά σημαίνει πολιτικός γάμος ομόφυλων ζευγαριών. Έτσι ήταν και έτσι είναι, όσο κι αν προσπαθούν ορισμένοι να το διαχωρίσουν για ευνόητους λόγους», συνέχισε ο Δημήτρης Κουτσούμπας.

«Κάνετε, λοιπόν, λέτε, μια σημαντική κίνηση στα ανθρώπινα δικαιώματα. Επικαλείστε μάλιστα τα δικαιώματα των παιδιών που μεγαλώνουν από ομόφυλα ζευγάρια. Αν όντως θέλατε να ρυθμίσετε ή να βελτιώσετε κάποιες ρυθμίσεις που υπάρχουν και που αφορούν τη σχέση ενός παιδιού με την ή τον σύντροφο του φυσικού ή θετού γονιού του, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, θα μπορούσατε να το κάνετε. Και να καλύψετε κάποια ζητήματα, της καθημερινότητας σε όφελος της προστασίας των παιδιών», τόνισε ακόμη.

Ογδόντα χρόνια από την έκδοση του περιοδικού “Εσπρί” του 27χρονου τότε Γάλλου φιλοσόφου Εμμανουέλ Μουνιέ

 

https://xristianiki.gr/%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%b8%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae/

Κλείνουν ογδόντα χρόνια από την έκδοση του περιοδικού “Εσπρί”, τον Οκτώβριο του 1932, εκ μέρους του 27χρονου τότε Γάλλου φιλοσόφου Εμμανουέλ Μουνιέ. Όπως τονίζεται στην έκδοση του Δεκεμβρίου 2012 του περιοδικού, που συνεχίζει να κυκλοφορεί μέχρι σήμερα, “Ο τίτλος του περιοδικού δεν είναι μια ιδεαλιστική διακήρυξη, αλλά ένα μανιφέστο κατά της χρησιμοθηρίας και του υλισμού”. Στην περίοδο της βαθιάς κρίσης κατά την οποία πρωτοκυκλοφόρησε, δεν λειτούργησε απλώς ως έντυπο θεωρητικών φιλοσοφικών αναζητήσεων, αλλά επιδίωξε να δώσει απαντήσεις σε συγκεκριμένα κοινωνικά προβλήματα. Την προσπάθεια στήριξαν και άλλοι διανοητές, μεταξύ των οποίων ο γνωστός στην Ελλάδα Ζακ Μαριταίν, ο οποίος είχε στηρίξει τον αντιδικτατορικό αγώνα της “Χριστιανικής”.   

Στο πολυσέλιδο αφιέρωμα της Ελοντί Μορώ στο περιοδικού “Λα Κρουά” (“Ο Σταυρός”) της 15/16 Οκτωβρίου, στο οποίο επιχειρείται να “ξαναδιαβαστεί” το έργο του φιλοσόφου υπό το φως    

Η βαθιά χριστιανική πίστη του Μουνιέ συνδυαζόταν με την αγωνία να αντιμετωπιστεί από χριστιανική σκοπιά η κοινωνική αδικία. Εντοπίζει τα αντιμαχόμενα κοινωνικά συστήματα ως διαφορετικές εκδοχές του υλισμού και κάνει έκκληση “το πνεύμα να πάρει την πρωτοβουλία της αντίδρασης” για την αποσταθεροποίηση “της κατεστημένης αταξίας”. Καλεί να υπάρξει μια καινούργια Αναγέννηση του ευρωπαϊκού ανθρωπισμού, για να ξεπεραστούν τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν όταν αποκλίνουν το ένα από το άλλο, το “εγώ” και το “εμείς” : Η αστική ατομοκρατία και ο ολοκληρωτικός κολεκτιβισμός αντίστοιχα. Καταγγέλλει με δριμύτητα το συμβιβασμό της ρωμαιοκαθολικής αστικής τάξης με την επικρατούσα κοινωνική αδικία.

Τσερνόμπιλ, 36 χρόνια πριν

 

https://ardin-rixi.gr/archives/243858

Σήμερα συμπληρώνονται 36 χρόνια από το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ, αναδημοσιεύουμε 2 σελίδες (σελ. 88-89) από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Αρκάντι Οστρόφσκι, Η Επινόηση της Σύγχρονης Ρωσίας: Η διαδρομή από την ελευθερία του Γκορμπατσόφ έως τον πόλεμο του Πούτιν (μτφρ. Χάρης Αναγνωστόπουλος, Πρόλογος Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2017). Οι σελίδες αυτές αναφέρονται στην συγκάλυψη και την στρεψοδικία με την οποία αντιμετώπισαν οι αρχές της ΕΣΣΔ το συμβάν του ατυχήματος. Φυσικά, η φρασεολογία και η επιλογή των όρων μας είναι εξαιρετικά γνώριμη, καθώς και σήμερα οι ρωσικές αρχές ακολουθούν κατά γράμμα τις σοβιετικές πρακτικές (ο επικεφαλής του ρωσικού κράτους, εξ άλλου, και όλη η κυβερνώσα ομάδα του προέρχονται από τις μυστικές υπηρεσίες της ΕΣΣΔ). Έτσι και τότε, όπως και σήμερα, όπου είχε ευθύνες η ΕΣΣΔ έφταιγε «το ΝΑΤΟ», ενώ όποιος έδειχνε αυτές τις ευθύνες έριχνε νερό στο μύλο της «αντισοβιετικής υστερίας».

Ρωσική εισβολή και αριστερά

https://ardin-rixi.gr/archives/242540

 του Γιάννη Ξένου

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στη στήριξη που δίνει στον Πούτιν η ελληνική ακροδεξιά (Χρυσή Αυγή, Βελόπουλος κ.λπ.), αλλά και η υποκρισία της αριστεράς δεν είναι λιγότερη εξοργιστική.

 Όσοι βρισκόμαστε γύρω στα σαράντα μεγαλώσαμε με εικόνες από τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία. Εκείνη την άνοιξη του 1999, σύσσωμος ο ελληνικός λαός συμπαραστάθηκε στον σερβικό λαό. Ενώ, στο αντιπολεμικό κίνημα του 2003 εναντίον της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, ελάχιστοι δακτυλοδεικτούμενοι δεν καταδίκασαν με ξεκάθαρο τρόπο την αμερικανική εισβολή.

Το 1999, η ελληνική κοινωνία, λίγους μήνες μετά το άγος της παράδοσης του Οτσαλάν στην Τουρκία, ξέπλυνε την ντροπή της καταδικάζοντας τους βομβαρδισμούς σε μαζικές διαδηλώσεις[1]. Καλλιτέχνες, ποδοσφαιρικές ομάδες, (ποιος ξεχνά το φιλικό που διοργάνωσε η ΑΕΚ την Μεγάλη Τετάρτη 7 Απριλίου με την Παρτιζάν στο Βελιγράδι[2]), σύλλογοι κ.λπ. καταδίκασαν τη νατοϊκή επέμβαση.

Η ‘’Πλατεία της Ουράνιας Γαλήνης’’, βάφεται με αίμα.

https://www.ertnews.gr/anadromes/tien-an-men-i-sfagi-stin-plateia-tis-oyranias-galinis-4-ioynioy-1989/

 Της Μανιώς Μάνεση

Η ‘’Πλατεία της Ουράνιας Γαλήνης’’, βάφεται με αίμα.

Η βίαιη καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων στην πλατεία – σύμβολο του Μαοϊκού καθεστώτος, καταγράφεται ως η «Σφαγή της Πλατείας Τιεν-αν-μεν»… Ήταν η αιματηρή αντιμετώπιση των μαζικών διαμαρτυριών που ξεκίνησαν στα μέσα Απριλίου, με κύριο αίτημα τη χορήγηση πολιτικών ελευθεριών και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

"Χριστιανισμός, Μαρξισμός, βίοι παράλληλοι"

https://www.enikos.gr/society/776911/christianismos-marxismos-vioi-paralliloi-to-neo-vivlio-tou-giorgo

 Το νέο βιβλίο "Χριστιανισμός, Μαρξισμός, βίοι παράλληλοι", του Γιώργου Ρούση παρά το ότι είναι μια θεωρητική επιστημονική μελέτη, αξίζει να διαβαστεί από ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό που ενδιαφέρεται να έλθει σ’ επαφή με μια προσπάθεια γκρεμίσματος του τείχους της αντιπαράθεσης που έχουν στήσει οι κυρίαρχοι ανάμεσα σε χριστιανούς και κομμουνιστές, με μια προσπάθεια προώθησης της μεγάλης αλήθειας του Che ότι: «Τη μέρα που οι Χριστιανοί θα πάρουν στα σοβαρά την πίστη τους η επανάσταση θα είναι ασταμάτητη».

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν με γραπτά κείμενά τους οι: Λιάνα Κανέλλη, βουλευτής του ΚΚΕ, Μιλτιάδης Βασιλείου, Αναπληρωτής Kαθηγητής Πνευμονολογίας, Γιώργος Κρανιδιώτης, γιατρός ΕΣΥ, ΜΔΕ Ιστορίας της Φιλοσοφίας και Σάββας Μιχαήλ, Συγγραφέας, Γ.Γ. του ΕΕΚ.

Πρόκειται για ένα άκρως ανατρεπτικό βιβλίο διότι σε αυτό :

Τσερνόμπιλ

https://www.fosonline.gr/stiles/san-simera/article/138196/h-ekrixi-toy-tsernompil

 Στο Τσερνόμπιλ έχουν συμβεί συνολικά 32 συμβάντα, σύμφωνα με τη Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας. Σύμφωνα με έγγραφα του ουκρανικού κλάδου της KGB που δόθηκαν στη δημοσιότητα το 2003, σημειώθηκαν 29 ατυχήματα την περίοδο μεταξύ 1977 και 1981. Τα ατυχήματα αυτά, αν και σχετικά μικρής έκτασης, κατέδειξαν σφάλματα στην κατασκευή και στον τρόπο λειτουργίας του πυρηνικού εργοστασίου καθώς και παρατυπίες στους κανονισμούς ασφαλείας.

Κρονστάνδη, Μάρτιος 1921

 

https://xristianiki.gr/%e1%bc%a1-%e1%bc%90%ce%be%ce%ad%ce%b3%ce%b5%cf%81%cf%83%ce%b7-%cf%84%e1%bf%86%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%bd%ce%b4%ce%b7%cf%82/

Τὸ τέλος τῆς ρωσικῆς ἐπανάστασης τοῦ 1917

Ἑκατὸ χρόνια κλείνουν ἀπὸ τὴν ἐξέγερση τῆς Κρονστάνδης τὸν Μάρτιο τοῦ 1921, ἐνάντια στὴ δικτατορία τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ τῆς γραφειοκρατίας του, ποὺ κατέλαβε τὴν ἐξουσία στὴ Ρωσία τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1917. Ἡ Κρονστάνδη, πόλη σὲ νησὶ κοντὰ στὴν Ἁγία Πετρούπολη, ἦταν μεγάλος ναύσταθμος στὴ Βαλτικὴ Θάλασσα. Τὰ πληρώματα τῶν πλοίων μετεῖχαν ἐξαρχῆς στὴ ρωσικὴ ἐπανάσταση τὸ Φεβρουάριο τοῦ 1917 καὶ στήριξαν τὴν ἀνατροπὴ τῆς κυβέρνησης Κερένσκι ἀπὸ τὸν Λένιν καὶ τοὺς Μπολσεβίκους τὸν Ὀκτώβριο. Ὅμως, ἡ διακυβέρνηση τῆς χώρας ἐξελίχθηκε σὲ δικτατορικὸ καθεστώς, ποὺ διέψευσε τὶς προσδοκίες τῶν ἐπαναστατημένων ναυτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρχικὰ τὸ εἶχαν στηρίξει. Ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ διανοηθοῦν ἐπανάσταση καὶ κοινωνικὴ δικαιοσύνη χωρὶς πολιτικὲς ἐλευθερίες.

Οἱ ναῦτες, ἐρχόμενοι σὲ ἐπαφὴ μὲ τὶς οἰκογένειές τους σὲ ὅλη τὴ Ρωσία, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν πληθυσμὸ τῆς Πετρούπολης, μάθαιναν γιὰ τὴν αὐξανόμενη λαϊκὴ δυσαρέσκεια, τὴ δυστυχία ποὺ προκαλοῦσαν ὁ ἀσφυκτικὸς κρατικὸς ἔλεγχος τῆς οἰκονομίας, ἡ ἐγκαθίδρυση ἀστυνομικοῦ κράτους, τὰ προνόμια ποὺ ἐξαρχῆς ἀπολάμβαναν τὰ μέλη τοῦ Κόμματος ποὺ νέμονταν τὴν ἐξουσία.

Η “άνοιξη της Πράγας” καταστέλλεται

https://xristianiki.gr/20-%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%bf%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85-1968-%ce%b7-%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%be%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%83/

Πενήντα ένα χρόνια πριν, τον Ιανουάριο του 1968, αναδείχθηκε Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ. Πρόγραμμά του ήταν η μεταρρύθμιση του κοινωνικού συστήματος του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού” στην κατεύθυνση του “σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο”.

Άξονας των μεταρρυθμίσεων ήταν η αποκατάσταση των θεμελιωδών ελευθεριών των πολιτών,που είχαν καταργηθεί από την δικτατορία των γραφειοκρατών του Κ.Κ., σύμφωνα με τη λογική ότι “Σοσιαλισμός δεν μπορεί να σημαίνει μόνον απελευθέρωση των εργαζομένων από τις εκμεταλλευτικές ταξικές σχέσεις, αλλά πρέπει να προβλέπει περισσότερα για μια πιο ολοκληρωμένη ζωή της προσωπικότητας, σε σχέση με την αστική δημοκρατία. ”

Άμεσο μέτρο ήταν η κατάργηση της λογοκρισίας. Εκπληκτική ήταν η έκρηξη της πολιτιστικής δημιουργίας. Παράλληλα, προγραμματίστηκαν φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, σταδιακή πλήρης πολιτική ελευθερία με ελεύθερες πολυκομματικές εκλογές, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου, συνέντευξη στο "Δρόμο της Αριστεράς"

https://edromos.gr/fatich-mechmet-matsoglou-dimarchos-tou-ntersim-vasizomaste-stin-topikotita-tin-aplotita-kai-tin-anthropini-zestasia/

Το όνομα του Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου, ακούστηκε αρκετά στην Ελλάδα πριν ένα περίπου μήνα. Στις 31  Μαρτίου, ο 50χρονος Ματσόγλου εκλέχτηκε δήμαρχος του Ντερσίμ, που είναι η κύρια πόλη της ομώνυμης επαρχίας. Η επίσημη ονομασία του Ντερσίμ είναι «Τούντζελι», οι ντόπιοι όμως δεν τη δέχονται και η εξήγηση είναι προφανής: Σημαίνει «σιδηρούν χέρι» και το καθεστώς της Άγκυρας μετονόμασε έτσι την κουρδική αυτή επαρχία, αφού πρώτα έπνιξε στο αίμα την επίμονη αντίσταση των κατοίκων της στο καθεστώς, αντίσταση με βαθιές κοινωνικές και πολιτισμικές ρίζες.
Το 2014, ο Ματσόγλου είχε εκλεγεί δήμαρχος της μικρής πόλης Οβάτσικ, η οποία επίσης βρίσκεται στην επαρχία του Ντερσίμ. Έγινε γνωστός για τις ριζοσπαστικές πολιτικές του, κάτι που συνέβαλε στη φετινή εκλογή του στη δημαρχία του Ντερσίμ, όπου κατοικούν οι 35.000 περίπου από τους 40.000 κατοίκους της επαρχίας. Ο Δρόμος μίλησε με τον Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου για τη μέχρι τώρα εμπειρία του και τα νέα σχέδιά του, σε μια συνέντευξη που θα βρείτε σίγουρα πολύ ενδιαφέρουσα.
Ακόμα, δημοσιεύουμε ένα φλογερό, και κατατοπιστικό για την ιστορία του Ντερσίμ, άρθρο της δημοσιογράφου και ακτιβίστριας Ozlem Kırmızıtoprak, που γράφτηκε αποκλειστικά για τον Δρόμο. 

Η εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς σάς συγχαίρει θερμά για την επιτυχία της υποψηφιότητάς σας στις πρόσφατες εκλογές, η οποία δίνει αισιοδοξία σε αντίστοιχες προσπάθειες σε όλο τον κόσμο. Είναι μεγάλη χαρά για εμάς να φιλοξενούμε μια συνέντευξή σας.

Η Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Συμβουλίων (SMF) και η Δημοκρατική Λαϊκή Αλληλεγγύη του Ντερσίμ (DDHD) καλωσορίζουν τα συγχαρητήρια της εφημερίδας σας για την εκλογική μας επιτυχία. Ως δήμαρχος του Ντερσίμ, εγώ και οι πολίτες του, χαιρετίζουμε τους συνεργάτες και τους αναγνώστες της εφημερίδας σας. Στέλνουμε τους ειλικρινείς επαναστατικούς χαιρετισμούς μας στην εργατική τάξη της Ελλάδας και στους προλετάριους που με τους διαρκείς αγώνες τους είναι πάντα πηγή έμπνευσης για μας.

30 χρόνια από την τραγωδία της 9ης Απριλίου 1989 στη Τιφλίδα

https://www.interpressnews.ge/en/article/101533-30-years-passed-since-april-9-tragedy

30 χρόνια έχουν περάσει από την τραγωδία της  9ης Απριλίου 1989 . Ο πρωθυπουργός, άλλα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και  πολίτες συγκεντρώθηκαν στο μνημείο ενώπιον του κτιρίου του Κοινοβουλίου στη λεωφόρο Rustaveli στη Τιφλίδα όπου έλαβε χώρα η τραγωδία ,άναψαν κεριά και άφησαν λουλούδια για να αποτίσουν φόρο τιμής στους ανθρώπους που πέθαναν κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης.

Ημέρα Σοβιετικής Κατοχής στη Γεωργία

interpressnews

Οι σημαίες της χώρας θα κυματίζουν μεσίστιες στα κτίρια των κρατικών φορέων σήμερα λόγω της  Ημέρας της Σοβιετικής Κατοχής για να τιμήσουν τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της κατοχής, αναφέρει το Κοινοβούλιο της Γεωργίας.

Η μάχη του Kruty

ukrinform

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Πορόσενκο και η σύζυγός του, Μαρίνα Πορόσενκο, κατέθεσαν λουλούδια στο Σταυρό του Μνημείου των Ηρωών του  Κρούτυ στο Κίεβο.
Ο πρόεδρος της Verkhovna Rada Andriy Parubiy, αξιωματούχοι, βουλευτές, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και στρατιώτες έλαβαν μέρος στην τελετή για τον εορτασμό των ήρωων που έχασαν τη ζωή τους κοντά στον Kruty, δήλωσε ένας ανταποκριτής του Ukrinform.

Κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή για τους αποθανόντες  και ακούστηκε ο εθνικός ύμνος της Ουκρανίας .

Απαγορευμένα Χριστούγεννα, καταπιεσμένος Άγιος Βασίλης και χριστουγεννιάτικα δέντρα από τη ζοφερή δεκαετία του '90 της Γεωργίας

georgianjournal

Στο παρελθόν, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα στη Γεωργία ήταν διακοσμημένα με θρησκευτικά στολίδια και αξεσουάρ ως ένδειξη της ιερής ημέρας. Μόλις ιδρύθηκε  η Σοβιετική Ένωση το χριστουγεννιάτικο δέντρο απαγορεύτηκε στις σοβιετικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γεωργίας. Οι ηγέτες της ένωσης προσπάθησαν να εξαλείψουν τις θρησκευτικές δεισιδαιμονίες και να δυσφημήσουν την ιερή ημέρα. Σχεδίαζαν να αντικαταστήσουν τα Χριστούγεννα με τις κομμουνιστικές διακοπές. 

Πολιτοφυλακή που υποστηρίζεται από την Κίνα απελαύνει περισσότερους κληρικούς από τη βόρεια Μυανμάρ

ucanews.com
John Zaw, Mandalay 
Μυανμάρ 
16 Οκτωβρίου 2018
Μια δεύτερη ομάδα καθολικών κληρικών και λαϊκών  εκδιώχθηκε από τη  βόρεια πολιτεία  Σαν της Μιανμάρ από έναν υποστηριζόμενο από την Κίνα στρατό εθνικής μειονότητας.
Δύο Σαλεσιανοί ιερείς  , τρεις μοναχές από την Ιεραποστολική Εταιρεία του Αγίου Παύλου και τρεις δασκάλους διατάχτηκαν από τον Ηνωμένο  στρατό του Wa (UWSA) να εγκαταλείψουν το Wa Hills, το οποίο συνορεύει με την Κίνα.
Ο πατέρας Raymond Than, ένας από τους απελαθέντες   κληρικούς που έφθασε στην πόλη της πολιτείας, Lashio στις 15 Οκτωβρίου, δήλωσε ότι αξιωματούχοι  της Wa τρεις ημέρες νωρίτερα  εξέδωσαν την εντολή απέλασης για τους κληρικούς που έφτασαν στην περιοχή μετά το 1992.
Επιτράπηκε μόνο να πάρουν ό, τι μπορούσαν να μεταφέρουν και τους είπαν ότι ένα τοπικό σχολείο-οικοτροφείο και ένα παρεκκλήσι «Η Παναγία του Ροζαρίου»  είχαν κλείσει ,είπε ο πατέρας Raymond Than  στο ucanews.com.

Το δύσκολο καθήκον είναι να είσαι απαισιόδοξος με την ανάλυση, αλλά αισιόδοξος με τη δράση

e-dromos


Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που μας συνοδεύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας. Πολλούς δεν τους συναντάμε ποτέ. Προσωπικά, είχα την ικανοποίηση να σφίξω το χέρι αρκετών. Ένας απ’ αυτούς είναι ο Σαμίρ Αμίν. Τον «πρωτογνώρισα» όταν ήμουν φοιτητής. Ήταν από τους πρωτοπόρους στην ανάλυση και κατανόηση του φαινομένου της νεοαποικιοκρατίας, για τις επιδιώξεις του μητροπολιτικού κέντρου και των επιπτώσεων στις χώρες της περιφέρειας, αλλά και για τους αγώνες της αποαποικιοποίησης και τις δυνατότητες ανοίγματος ακηδεμόνευτων δρόμων ανάπτυξης και προόδου. Τον παρακολουθούσα μέσα από τα κινήματα της εποχής, όπως έφταναν σε μας κυρίως από τα αριστερά έντυπα που έβγαιναν στην Ευρώπη και την Αμερική και τον γνώρισα καλύτερα μέσα από τα βιβλία του. Έδινε τη δυνατότητα να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η νέα τάξη πραγμάτων σε μια εποχή ανασυγκρότησης και ευμάρειας στη Δύση, που υποβάθμιζε τη σκοτεινή της πλευρά. Ο Σαμίρ Αμίν, από τη δεκαετία του 1950, άνοιξε τα μάτια των νέων της Ευρώπης και της Αμερικής και στήριξε δεκάδες εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που αναπτύσσονταν στη Λατινική Αμερική, την Ασία και την Αφρική, για να αποτινάξουν την ασφυκτική κυριαρχία των δυτικών μητροπόλεων. Οι αναλύσεις του εμπλούτιζαν τα κινήματα και έδιναν ώθηση στην αντίσταση. Ένας άνθρωπος-στυλοβάτης που δεν λύγισε, δεν κουράστηκε και δεν ενσωματώθηκε μέχρι την τελευταία του ανάσα.