Το μεγαλείο του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή

 Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ζάχαρου, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας

https://www.pemptousia.gr/2022/01/o-timios-prodromos-to-ensarko-megalio-tis-tapinoseos/

Θα κάνουμε μερικά σχόλια σε ένα απόσπασμα που έγραψε ο άγιος Σωφρόνιος για τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ο Κύριος εξύψωσε τον Πρόδρομο και έδωσε μαρτυρία ότι είναι «εν γεννητοίς γυναικών μείζων», διότι έκανε τον εαυτό του ελάχιστο (βλ. Ματθ. 11,11). Παρόλο που είχε όλη τη δόξα στο Ισραήλ και πολλοί τον θεωρούσαν ότι είναι ο Χριστός, εκείνος έβαλε τον εαυτό του κάτω από τα υποδήματα  του Κυρίου και μαρτυρούσε ότι δεν ήταν «ικανός λύσαι τον ιμάντα των υποδημάτων αυτού» (βλ. Λουκ. 3,15-16, Μάρκ. 1,7 και Πράξ. 13,24-25), και ότι «τον  Χριστόν δει αυξάνειν εμέ δε ελαττούσθαι» (βλ. Ιωάν. 3,30).

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εμείς από υπερηφάνεια εκπέσαμε και η μεγαλύτερη αρετή που μας έχει φανερώσει ο Κύριος για να μας σώσει, είναι η ταπείνωσή Του, το αντίθετο από αυτό που μας οδηγεί σε απώλεια. Είναι όντως η ταπείνωση του Χριστού που μας σώζει, η μέγιστη δωρεά Του που μας δίνει τη δυνατότητα να θεραπευθούμε από την πτώση μας. Ο Ίδιος ο Κύριος θέτει την ταπείνωση ως προϋπόθεση για να μάθουμε καθετί θεϊκό: «Άρατε το ζυγόν μου εφ υμάς και μάθετε απ’ εμού ότι πράός ειμι και ταπεινός τη καρδία» (Ματθ. 11,29). Αν μάθουμε την ταπείνωση του Χριστού, θα είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε δύο πραγματικότητες: τη θεϊκή πραγματικότητα και την ανθρώπινη. Θα αντιληφθούμε την παρουσία του Θεού σε κάθε πράγμα και σε κάθε άνθρωπο, και θα συνειδητοποιήσουμε το δικό μας ψεύδος. Ο Χριστός είναι το Φως του κόσμου, «ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάν. 1,9), γιατί κάθε άνθρωπος φέρει μέσα του την εικόνα του Θεού. Ο Θεός έχει φυτέψει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να γνωρίζει τον Δημιουργό του και να ενώνεται μαζί Του και, αν εμείς βλέπουμε την εικόνα Του στον καθένα, μπορούμε να τιμούμε και να αγαπούμε κάθε άνθρωπο όπως τον εαυτό μας. Ωστόσο, αν θέλουμε να βλέπουμε την εικόνα αυτή στους άλλους, πρέπει να είμαστε ταπεινοί, γιατί η ταπείνωση ελκύει τη χάρη και η χάρη είναι το φως της ζωής. Χωρίς ταπείνωση παραμένουμε τυφλοί και δεν μπορούμε να καταλάβουμε ούτε το θείο, ούτε το ανθρώπινο.

Η Σύλληψις του Τιμίου Προδρόμου

http://www.imconstantias.org.cy/i-syllipsis-tou-timiou-prodromou-ke-vaptistou-ioannou-23-septemvriou/

Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης του Ιησού Χριστού και προέρχεται από τη φυλή του αρχιερέα Ααρών και από την πατριά του Δαυίδ. Είναι δε συγγενής του Ιησού Χριστού. Η συγγένεια που υπάρχει μεταξύ τους είναι εξ αίματος έκτου βαθμού, δηλ. β ‘ ξαδέρφια. [1]

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποτελεί ορόσημο και ταυτόχρονα γέφυρα μεταξύ της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης.Ήταν ο τελευταίος προφήτης που ανήγγειλε την έλευση του Ιησού Χριστού.Υπήρξε δε ο μόνος από τους προφήτες που αξιώθηκε να συναντήσει τον Χριστό αφού έζησε στα χρόνια Του. [2]
Οι γονείς του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου ήταν ο Αγίος κ Προφήτης Ζαχαρίας και η μητέρα του η Αγία Ελισάβετ και η γέννησή του ήταν ένα θαυματουργικό γεγονος.

Μελετητές αποκατέστησαν τον τόπο όπου σκοτώθηκε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής

https://sputniknews.com/middleeast/201903171073322181-fortress-john-baptist-restoration/

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο που εποπτεύει το έργο εδώ και πολλά χρόνια, ο στόχος της ομάδας του ήταν να αφήσουν τον Machaerus  για τις επόμενες γενιές τόσο ως "αυθεντικό και αξιόπιστο ιστορικό και αρχαιολογικό χώρο" όσο και ως χριστιανικό προσκύνημα.

Ο Ουγγρικός αρχαιολόγος Gyozo Voros ανακοίνωσε ότι μετά από πέντε δεκαετίες ανασκαφών, η ομάδα του κατάφερε τελικά να «αποκαταστήσει» το φρούριο του Machaerus, σύμφωνα με την Jordan Times.

Η Βάπτιση τοῦ Ἰησοῦ

agiazoni

Καραβιδόπουλος Ἰωάννης (Καθηγητής Πανεπιστημίου)


Τὸ νόημα τῆς διάνοιξης τῶν οὐρανῶν, τῆς περιστερᾶς καὶ τῆς φωνῆς ἐξ οὐρανοῦ κατὰ τὴ Βάπτιση τοῦ Ἰησοῦ 


Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ διαβάζεται στὴ θεία Λειτουργία κατὰ τὴν ἑορτὴ τῶν ἁγίων Θεοφανείων εἶναι ἡ ἀκόλουθη ἀπὸ τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο: 

«Τότε ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴ Γαλιλαία στὸν Ἰορδάνη, πρὸς τὸν Ἰωάννη γιὰ νὰ βαφτιστεῖ ἀπ' αὐτόν. Ὁ Ἰωάννης ὅμως τὸν ἐμπόδιζε λέγοντάς του: «Ἐγὼ ἔχω ἀνάγκη νὰ βαφτιστῶ ἀπὸ σένα κι ἔρχεσαι ἐσὺ σ' ἐμένα;» Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τοῦ ἀποκρίθηκε: «Ἂς τ' ἀφήσουμε τώρα αὐτά, γιατί πρέπει νὰ ἐκπληρώσουμε κι οἱ δύο μας ὅ,τι προβλέπει τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ». Τότε ὁ Ἰωάννης τὸν ἄφησε νὰ βαφτιστεῖ. Βαφτίστηκε, λοιπόν, ὁ Ἰησοῦς κι ἀμέσως βγῆκε ἀπὸ τὸ νερό. Κι ἀμέσως ἄνοιξαν γι' αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ καὶ εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ σὰν περιστέρι νὰ κατεβαίνει καὶ νὰ ἔρχεται πάνω του. Ἀκούστηκε τότε μία φωνὴ ἀπὸ τὰ οὐράνια ποὺ ἔλεγε: «Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀγαπημένος μου Υἱός, αὐτὸς εἶναι ὁ ἐκλεκτός μου»» (Ματθ.3,13-17).

Η Σύλληψις του Τιμίου Προδρόμου

imconstantias

Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης του Ιησού Χριστού και προέρχεται από τη φυλή του αρχιερέα Ααρών και από την πατριά του Δαυίδ. Είναι δε συγγενής του Ιησού Χριστού. Η συγγένεια που υπάρχει μεταξύ τους είναι εξ αίματος έκτου βαθμού, δηλ. β ‘ ξαδέρφια. [1]

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποτελεί ορόσημο και ταυτόχρονα γέφυρα μεταξύ της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης.Ήταν ο τελευταίος προφήτης που ανήγγειλε την έλευση του Ιησού Χριστού.Υπήρξε δε ο μόνος από τους προφήτες που αξιώθηκε να συναντήσει τον Χριστό αφού έζησε στα χρόνια Του. [2]
Οι γονείς του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου ήταν ο Αγίος κ Προφήτης Ζαχαρίας και η μητέρα του η Αγία Ελισάβετ και η γέννησή του ήταν ένα θαυματουργικό γεγονος.

Ο Προφήτης Ζαχαρίας ο πατέρας του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου

imconstantias

Ο προφήτης Ζαχαρίας κατήγετο από τον οίκο του αρχιερέως Αβιά, απογόνου του Ααρών, και ζούσε στα Ιεροσόλυμα με την γυναίκα του Ελισάβετ, απόγονο και αυτή του Ααρών. Και οι δύο επολιτεύοντο σύμφωνα με τις θείες εντολές, ήσαν δέ δίκαιοι και άμεμπτοι ενώπιον του Θεού. Είχαν μείνει όμως άτεκνοι και η ηλικία τους είχε περάσει.Την ημέρα της μεγάλης εορτής του Εξιλασμού, όταν ο Ζαχαρίας εισήλθε μόνος ως εφημερεύων αρχιερεύς στον ναό για να προσφέρη θυμίαμα, παρουσιάσθηκε στα δεξιά του θυσιαστηρίου του ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Εξαστράπτοντας από θείο φως τού ευαγγελίσθηκε ότι ο Θεός εισήκουσε τις προσευχές του και θα του δώση στα γηρατειά υιό, ο οποίος θα ονομασθή Ιωάννης· πρόσθεσε δέ· «Και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται έτι εκ κοιλίας μητρός αυτού, και αυτός προελεύσεται ενώπιον του Κυρίου ετοιμάσαι Κυρίω λαόν κατεσκευασμένον».

Αποτομή της κεφαλής του Ιωάννη του Προδρόμου

Ο Διογένης ο κυνικός, βλέποντας στους Δελφούς ένα χρυσό άγαλμα της Αφροδίτης το οποίο είχε αφιερώσει μια γνωστή εταίρα, έγραψε πάνω του την κατάλληλη αφιέρωση : Από την ακράτεια των Ελλήνων .

Από την ακράτεια ενός βασιλιά,που παντρεύτηκε τη γυναίκα του αδελφού του και μαγεύτηκε τόσο από τον χορό της κόρης της ώστε να της ορκιστεί να πραγματοποιήσει κάθε επιθυμία της , αποκεφαλίστηκε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος .

Η Σύλληψις του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (23 Σεπτεμβρίου)

imconstantias

Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης του Ιησού Χριστού και προέρχεται από τη φυλή του αρχιερέα Ααρών και από την πατριά του Δαυίδ. Είναι δε συγγενής του Ιησού Χριστού. Η συγγένεια που υπάρχει μεταξύ τους είναι εξ αίματος έκτου βαθμού, δηλ. β ‘ ξαδέρφια. [1]

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποτελεί ορόσημο και ταυτόχρονα γέφυρα μεταξύ της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης.Ήταν ο τελευταίος προφήτης που ανήγγειλε την έλευση του Ιησού Χριστού.Υπήρξε δε ο μόνος από τους προφήτες που αξιώθηκε να συναντήσει τον Χριστό αφού έζησε στα χρόνια Του. [2]
Οι γονείς του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου ήταν ο Αγίος κ Προφήτης Ζαχαρίας και η μητέρα του η Αγία Ελισάβετ και η γέννησή του ήταν ένα θαυματουργικό γεγονος.

Ο Προφήτης Ζαχαρίας και η σύζυγος του Ελισάβετ (5 Σεπτεμβρίου)

imconstantias

Ο προφήτης Ζαχαρίας καταγόταν από τον οίκο του αρχιερέως Αβιά, απογόνου του Ααρών, και ζούσε στα Ιεροσόλυμα με την γυναίκα του Ελισάβετ, απόγονος και αυτή του Ααρών. Και οι δύο πολιτευόντουσαν σύμφωνα με τις θείες εντολές, ήταν δε δίκαιοι και άμεμπτοι ενώπιον του Θεού. Είχαν μείνει όμως άτεκνοι και η ηλικία τους είχε περάσει. Την ημέρα της μεγάλης εορτής του Εξιλασμού, όταν ο Ζαχαρίας εισήλθε μόνος ως εφημερεύων αρχιερεύς στον ναό για να προσφέρει θυμίαμα, παρουσιάστηκε στα δεξιά του θυσιαστηρίου του ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Εξαστράπτοντας από θείο φως, τού ευαγγελίσθηκε ότι ο Θεός εισήκουσε τις προσευχές του και θα του δώσει στα γηρατειά υιό, ο οποίος θα ονομασθή Ιωάννης· πρόσθεσε δέ· «Και Πνεύματος Αγίου πλησθήσεται έτι εκ κοιλίας μητρός αυτού, και αυτός προελεύσεται ενώπιον του Κυρίου ετοιμάσαι Κυρίω λαόν κατεσκευασμένον».

Ο Ζαχαρίας έκθαμβος από την οπτασία δυσπίστησε στο χαρμόσυνο μήνυμα και ο άγγελος τον ετιμώρησε με αφωνία ως την γέννηση και τα ονομαστήρια του Προδρόμου, για να τον διδάξει να μην αμφιβάλλει στις θείες επαγγελίες.

Την ογδόη ημέρα από την γέννηση του παιδιού, κατά την περιτομή του, οι συγγενείς ρώτησαν τον πατέρα του πώς θα το ονομάσει. Ο Ζαχαρίας ζήτησε πλάκα και έγραψα: «Ιωάννης εστί το όνομα αυτού». Αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και πλήρης Πνεύματος Αγίου έψαλε την προφητική ωδή: «Ευλογητός Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, ότι επεσκέψατο και εποίησε λύτρωσιν τω λαώ Αυτού, και ήγειρε κέρας σωτηρίας ημίν εν οίκω Δαυίδ του παιδός αυτού, καθώς ελάλησε διά στόματος των αγίων, των απ’ αιώνος προφητών Αυτού… Και σύ, παιδίον, προφήτης Υψίστου κληθήση· προπορεύση γάρ πρό προσώπου Κυρίου ετοιμάσαι οδούς Αυτού, του δούναι γνώσιν σωτηρίας τω λαώ Αυτού, εν αφέσει αμαρτιών αυτών διά σπλάγχνα ελέους Θεού ημών, εν οίς επεσκέψατο ημάς ανατολή εξ ύψους, επιφάναι τοις εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένοις, του κατευθύναι τους πόδας ημών εις οδόν ειρήνης » (Λουκ. 1,5-20· 53-79).

H Γέννηση του Αγ.Ιωάννη του Προδρόμου

imconstantias
Η Εκκλησία μας εορτάζει τα γενέθλια μόνο τριών προσώπων: 1) του Ιωάννη του Βαπτιστή, 2) της Παναγίας και 3) του Ιησού Χριστού. Και αυτό, διότι τα τρία αυτά πρόσωπα διαδραμάτισαν σημαντικότατο ρόλο στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας, δηλαδή στο σχέδιο του Θεού για σωτηρία του ανθρώπου. Διαδραμάτισαν δηλαδή σπουδαίο ρόλο στην ιστορία της σωτηρίας.

Ο προφήτης Ησαΐας αιώνες πρίν, είχε αναφερθεί στον Πρόδρομο του Κυρίου, Ιωάννη μετα εξής λόγια: «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ετοιμάσατε την οδόν Κυρίου, ευθείας ποιείτε τας τρίβους αυτού» (Ησ. 40, 3). Με τα λόγια αυτά ο Ιωάννης ο Βαπτιστής θα καλούσε τους ανθρώπους σε μετάνοια. Θα τους καλούσε να καθαρίσουν τη ψυχή τους, ώστε να υποδεχθούν τον Χριστό, τον Μεσσία.

Αλλά και ο προφήτης Μαλαχίας προανήγγειλε τη βουλή του Θεού για την εμφάνιση του Τιμίου Προδρόμου: «Ιδού εγώ εξαποστέλλω τον άγγελόν μου, και επιβλέψεται οδόν προ προσώπου μου, και έξαίφνης ήξει εις ναόν εαυτού Κύριος, όν υμείς ζητείτε, και ο άγγελος της διαθήκης, όν υμείς θέλετε. Ιδού έρχομαι, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ» (Μαλ.3,1).

Η Α και Β εύρεση της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

imconstantias
Η πρώτη εύρεση της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου έγινε στη Μαχαιρούντα, σε χώρο πού ήταν κτισμένο το ανάκτορο του Βασιλιά Ηρώδη. Αφού η Ηρωδιάδα, η παράνομη σύζυγος του Ηρώδη έλαβε αυτό που ποθούσε, να δει δηλαδή «επί πίνακι» την αιματόβρεκτη κεφαλή του Προδρόμου, διέταξε να την θάψουν σ’ ένα μέρος κοντά στο παλάτι, ώστε να μπορεί να πηγαίνει και να το καταπατεί, ικανοποιώντας έτσι το άσβεστο μίσος και την κακία της. Στον τόπο εκείνο έμεινε θαμμένη,  μέχρι την ημέρα που την ανακάλυψαν δύο  μοναχοί από την Ανατολή, στους οποίους επανειλημμένα αποκαλύφθηκε ο Τίμιος Πρόδρομος. Μετά το θάνατο των μοναχών αυτών, τα ίχνη της Τιμίας Κάρας χάθηκαν. Βρέθηκε όμως και πάλι, επί αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού, κρυμμένη μέσα σε μια στάμνα.  Τότε μεταφέρθηκε από τον επίσκοπο Εμέσης Ουράνιο μέσα στο ναό της περιοχής, όπου επιτελούσε πολλά θαύματα.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Εκ γης ανατείλασα, η του Προδρόμου Κεφαλή, ακτίνας αφίησι, της αφθαρσίας πιστοίς των ιάσεων, άνωθεν συναθροίζει την πληθύν των Αγγέλων, κάτωθεν συγκαλείται των ανθρώπων τα γένη, ομόφωνον αναπέμψαι, δόξαν Χριστώ τω Θεώ.

Η Σύλληψη του Ιωάννου του Προδρόμου

imconstantias

Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης του Ιησού Χριστού και προέρχεται από τη φυλή του αρχιερέα Ααρών και από την πατριά του Δαυίδ. Είναι δε συγγενής του Ιησού Χριστού. Η συγγένεια που υπάρχει μεταξύ τους είναι εξ αίματος έκτου βαθμού, δηλ. β ' ξαδέρφια. 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποτελεί ορόσημο και ταυτόχρονα γέφυρα μεταξύ της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης.Ήταν ο τελευταίος προφήτης που ανήγγειλε την έλευση του Ιησού Χριστού.Υπήρξε δε ο μόνος από τους προφήτες που αξιώθηκε να συναντήσει τον Χριστό αφού έζησε στα χρόνια Του. 

Αποτομή της κεφαλής του Ιωάννη του Προδρόμου-Ακράτεια...

Όταν ο Διογένης ο Κυνικός πήγε κάποτε στους Δελφούς και είδε το χρυσό άγαλμα της Αφροδίτης που είχε αφιερώσει η όμορφη εταίρα Φρύνη,έγραψε πάνω στο αφιέρωμα:"Από την ακράτεια των Ελλήνων".Και αν η ακράτεια των ανθρώπων τότε είχε σαν αποτέλεσμα την σπατάλη χρημάτων και τη γελοιοποίηση,τρεις αιώνες αργότερα,περίπου,η ακράτεια ενός άρχοντα είχε σαν αποτέλεσμα το δεύτερο μεγαλύτερο έγκλημα στην ιστορία μετά την Σταύρωση του Χριστού.Την αποτομή της κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Το Γενέθλιο του Αγ.Ιωάννου του Προδρόμου

Την ημέρα αυτή, 24 Ιουνίου, η Εκκλησία μας εορτάζει το γενέσιο του ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη. Η Εκκλησία μας εορτάζει τα γενέθλια μόνο τριών Προσώπων: της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Προδρόμου και του Ιησού Χριστού. Και τούτο διότι τα πρόσωπα αυτά διαδραμάτισαν μεγάλο και πρωταγωνιστικό ρόλο στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας.

Α΄καί Β΄ εὕρεση τῆς Κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου

                                             

Ὅταν τό συμπόσιο τοῦ Ἡρώδη ποτίστηκε μέ τό αἷμα τοῦ μεγίστου τῶν Προφητῶν καί Προδρόμου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἱ μαθητές τοῦ Ἰωάννη πῆγαν νά ἐνταφιάσουν τό σῶμα του (Ματθ. 14, 11), ἐνῶ ἡ δόλια Ἡρωδιάς, ἀφοῦ πῆρε τήν αἱμάσσουσα κεφαλή πού τῆς εἶχαν φέρει «ἐπί πινάκι», διέταξε νά τήν θάψουν βαθιά σέ ἀνάξιο τόπο κοντά στό παλάτι τοῦ Ἡρώδη στήν Μαχαιρούντα.

Για τον Ιωάννη τον Πρόδρομο

  

                                                                       (η εικόνα είναι από το scent of byzantium.com)


Λοιπόν από μικρός είχα το εξής κόλλημα.Δεν μου άρεσε ποτέ ο πρωταγωνιστής.Μου άρεσαν πάντα οι δεύτεροι ρόλοι.Όταν παίζαμε,πιτσιρίκια τότε,τους Θάντερκατς(κιν.σχέδια για μεγάλους το έλεγε η ΕΡΤ)πότε δεν έκανα τον αρχηγό τους αλλά προτιμούσα τον Τάιγκρα.Για όσους θυμούνται.Και στα θεατρικά στο σχολείο ή τον δεύτερο ρόλο καλού  ήθελα ή τον ρόλο του πρώτου κακού(δηλαδή πάλι τον δεύτερο ρόλο).
   Ένα άλλο κόλλημα που είχα ήταν η δυσκολία μου στη μετάβαση από την Παλαιά στην Καινή Διαθήκη.Τρελαινόμουν με τον Σαμψών,τους Προφήτες,τον Μωϋσή που τα έβαλε με τον Φαραώ,με την πορεία στην Έρημο,τις μάχες κλπ.Όταν λοιπόν την επόμενη χρονιά μπαίναμε στην ΚΔ δεν ενθουσιαζόμουν.Έβρισκα βαρετά όσα γίνονταν.Καλές οι παραβολές αλλά δεν μου έφταναν.
  Μέχρι που φτάσαμε σε ένα μάθημα το οποίο έλεγε για έναν περίεργο τύπο.Ένα τύπο "σκληρό",που δε μάσαγε,ζούσε στην έρημο,έτρωγε άγριο μέλι και ακρίδες(εννοείται πως όταν το σκεφτόμουν θεωρούσα ότι έτρωγε τα έντομα),φορούσε περίεργα ρούχα(ποτέ μου δεν αισθάνθηκα όμορφα φορώντας αυτό που λέμε "τα καλά μου"),ήταν δυναμικός(τι δυναμικός,δυναμίτης σκέτος),τα έβαζε με Αρχιερείς,βασιλιάδες,τα "έχωνε χοντρά" και τελικά πέθανε ηρωϊκά δια του αποκεφαλισμού.Α!Επίσης μου άρεσε πολύ ο ηθοποιός που έπαιζε τον Ιωάννη στον "Ιησού από τη Ναζαρέτ".Πιο πολύ από τον Πάουελ. 
  Ε,λοιπόν αυτό ήταν!Είχα βρει τον ήρωά μου!Και λόγο να διαβάζω την ΚΔ.Από τότε,αυτή είναι η σχέση μου με τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.Τον μεγαλύτερο των προφητών.Και σε κάθε γιορτή του,Σύλληψη,Γέννηση,Σύναξη,Αποτομή της κεφαλής κλπ εκτός από αυτό καθαυτό το γεγονός της γιορτής,θυμάμαι  ξανά εκείνη την εποχή.Και ακόμα ενθουσιάζομαι όπως εκείνος ο πιτσιρίκος που ήμουν κάποτε...

Αποτομή της κεφαλής του τιμίου Προδρόμου

(Πραξ. Αποστ. ΙΓ΄ 25–32)

Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει όσο θα έπρεπε την σημασία της αποτομής, του μαρτυρίου δηλ. του Τιμίου Προδρόμου. Βεβαίως η Εκκλησία μας, με τη συγκεκριμένη εορτή και τα αναγνώσματα, τόσο το Ευαγγελικό (Μαρκ. ΣΤ” 14 – 30), όσο και το Αποστολικό (Πραξ. Αποστ. ΙΓ” 25 – 32), μας δίνει να κατανοήσουμε μέσα στο ιστορικό πλαίσιο, την μεγάλη μορφή του Βαπτιστού. Το γεγονός της αποτομής είναι συγκλονιστικό και γι’ αυτό, παρά το ότι το γνωρίζουμε, είναι ανάγκη για ακόμα μία φορά να το μελετήσουμε…

Ας εμβαθύνουμε όμως για λίγο στο καθαυτό γεγονός του σφοδρού Προδρομικού ελέγχου, σε σχέση με εμάς τους ίδιους και την εποχή μας.

Οπωσδήποτε η ενέργεια του Προδρόμου, με τα σημερινά κοσμικά δεδομένα και τα «νεοπατερικά» φληναφήματα, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως ακραία, ίσως γραφική, οπωσδήποτε φανατική και τελικώς ως παράδειγμα προς αποφυγήν.

Ας δούμε το γιατί.

Α) Το τι έκανε ο Ηρώδης στην προσωπική του ζωή, αυτό εντάσσεται στα «απόρρητα προσωπικά δεδομένα» και ως εκ τούτου, όχι μόνο δεν είχε δικαίωμα ο Βαπτιστής να ελέγξει, αλλά με την πράξη του αυτή, θέτει τον εαυτόν του στην παρανομία και προσκρούει στο νόμο περί της «ελεύθερης επιλογής της προσωπικής ζωής»…

Β) Με τον έλεγχό του ξεπέφτει από το υψηλό του έργο. Αυτός δεν είναι παρά ένας ασκητής ο οποίος αρνήθηκε τον κόσμο και ως εκ τούτου δεν του επιτρέπεται να αφήνει τα «δυσθεώρητα ύψη της θεώσεως» και να κατεβαίνει στα κοσμικά και μάλιστα σ’ αυτού του είδους το επίπεδο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «κοσμικό κουτσομπολιό ή κοινωνικό σχόλιο», έστω και αν φαίνεται ότι στηρίζεται στον Νόμο των Εντολών.

Γ) Κάνει υπέρβαση καθήκοντος, και μάλιστα με την αδιακρισία του θίγει την «Ιερά Σύνοδο» των Εβραίων ή άλλως, το «Μέγα Συνέδριον», αφού δεν έχει εξουσιοδοτηθεί από τους Αρχιερείς για μια τέτοια πράξη. Δηλαδή, λειτουργεί αντιδεοντολογικά και εντελώς αυθαίρετα. Επιτέλους, ποιος είναι αυτός ο ασκητής που ελέγχει, καθ’ ην στιγμήν, ολόκληρο το σώμα των υπευθύνων αρχιερέων και των υπεροχικών προσώπων του Συνεδρίου που, έστω και από «διάκριση», ανέχεται αυτήν την κατάσταση, δηλ. την παρανομία του Ηρώδη;

Δ) Δημιουργεί με τον πύρινο λόγο του «κοινωνική αναταραχή», ό, τι δηλ. χειρότερο για μια «ευνομούμενη πολιτεία» και μάλιστα για έναν τόπο που βρίσκεται κάτω από το σιδερένιο πέλμα της Pax Romana. Είναι δυνατόν οι ειρηνικοί «ησυχαστές» και «ερημίτες» να γίνονται αιτία συγχύσεων και ταραχών, και μάλιστα να προσβάλλουν τους ταγούς της πολιτείας, αφού αυτοί έχουν «ταχθεί παρά Θεού» στο έργο τούτο;

Ε) Λησμονούσε ο Ζηλωτής και Βαπτιστής του Ιορδάνου ότι ο Ηρώδης, παρά τα προσωπικά του πάθη και τις ιδιορρυθμίες, έκανε δημόσια έργα, ανέπτυσσε την «πολιτισμική παράδοση» και «ιουδαϊκή κουλτούρα», κρατούσε τις «λεπτές ισορροπίες», με την Ρώμη, και το σημαντικότερο, είχε προσφέρει πολλά χρήματα από τον δημόσιο κορβανά για το κτίριο του Ναού. Ο Ιωάννης μπορεί βέβαια να είχε φτάσει στο επίπεδο να βλέπει ολόκληρο τον κόσμο ως Ναό του Θεού, πλην όμως θα έπρεπε να αισθάνεται την ανάγκη που είχαν οι άνθρωποι για ένα Ναό (και μάλιστα τι Ναό!), ώστε να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα! Κυρίως όμως με τον έλεγχό του, διατάρασσε την «αγαστή συνεργασία» μεταξύ «ιουδαϊκής θρησκείας και πολιτείας».

ΣΤ) Αποδεικνύει τον εαυτόν του ακραίο, μονοκόμματο και αδιάκριτο, αφού με την ενέργειά του αυτή, αφήνει το έργο του βαπτίσματος και του κηρύγματος και εγκαταλείπει όλον αυτόν τον κόσμο που προσέτρεχε στην έρημο για να τον ακούσει και να ωφεληθεί.

Θα μπορούσαμε βέβαια να σημειώσουμε και άλλα πολλά, τα οποία βγαίνουν ως συμπεράσματα από την σύγχρονη «θεολογική» ψευτοκουλτούρα…

Όμως, δόξα τω Θεώ, ο Τίμιος του Κυρίου Πρόδρομος, ο μέγιστος των Προφητών, ο Κήρυκας της Χάριτος, ο ασυμβίβαστος, ζούσε για την αγάπη και τη δόξα του Χριστού. Και υπέγραψε αυτήν την αγάπη του με την ίδια του την κεφαλή. Ο Πρόδρομος είναι ο γνήσιος Προφήτης που παραμένει ασυμβίβαστος και που αρνείται να καλύψει την οποιαδήποτε δειλία με ένα διάτρητο «θεολογικό» μανδύα και με επιχειρήματα «νεοπατερικής εποχής».

Αρνείται την διαστροφή της αμαρτίας που αποκτηνώνει τον άνθρωπο και συνάμα επικυρώνει την αλήθεια, του ότι οι πολιτικοί άρχοντες, πόσω δε μάλλον οι εκκλησιαστικοί, πρέπει να μένουν σε γυάλινα σπίτια, ώστε η προσωπική τους ζωή να αποτελεί παράδειγμα προς μίμισιν («το της πόλεως όλης ήθος, ομοιούται τοις άρχουσιν») Το δε αίμα του, είναι η τρανότερη μαρτυρία της συνέπειας στο πανάγιο και παντοκρατορικό θέλημα του Θεού.

Ας πρεσβεύει ο Μάρτυρας της αληθείας και του Ευαγγελικού ήθους, ώστε τουλάχιστον, αφού συνειδητοποιήσουμε την ρηχότητά μας, όλοι από κοινού, κλήρος, μοναχισμός και λαός, να δεχθούμε την χάρη και την ευλογία, για μια επιτέλους, συνειδητή Ορθόδοξη Χριστιανική ζωή.

Αμήν.

Άρθρο του: π. Ιωήλ Κωνστάνταρου

πηγή