Έρωτας παράφορος

 

Ζηλεύω είναι η αλήθεια. Αν και συχνά δυσκολεύομαι κι εγώ να τους καταλάβω. Ζηλεύω εκείνους τους ανθρώπους που είναι τόσο βαθιά ερωτευμένοι που εγκαταλείπουν την αξιοπρέπεια, την εξυπνάδα, τη δύναμή τους προς χάρη του έρωτά τους. Ζηλεύω εκείνον τον εραστή που γονατίζει και παρακαλά την ερωμένη του για μια τόση δα σταγόνα αγάπης. Ζηλεύω την ερωτευμένη που συμπεριφέρεται σαν τρελή ή σαν ανόητη για χάρη του αγαπημένου της. Πραγματικά τους ζηλεύω. Ειδικά την ώρα εκείνη που οι άλλοι, σοφοί και τετραπέρατοι, τους λοιδωρούν και τους κοροϊδεύουν. Δεν πειράζει. Πώς να καταλάβουν οι λογικοί τους τρελούς;  Άλλωστε εκείνοι δεν έχουν ιδέα από έρωτα αλλά μόνο από επιθυμία. 

Το καλάμι

 

Στην παραπάνω εικόνα βλέπουμε ένα καλάμι. Το καλάμι, μπορεί να μη σας γεμίζει το μάτι, αλλά είναι ένα πολύ διαδεδομένο αντικείμενο ίππευσης. Καβαλήματος. Πολλοί γεννιούνται καβαλώντας το. Άλλοι το μαθαίνουν από τους γονείς τους. Άλλοι το διδάσκονται από το ευρύτερο περιβάλλον. Υπάρχουν κι εκείνοι που το καβαλάνε λόγω μόρφωσης ή λόγω χρημάτων που αποκτούν. Ή και λόγω κάποιου αξιώματος. Η ανάβαση στο καλάμι, είναι πολύ εύκολη. Εν τούτοις παρατηρείται μεγάλη δυσκολία στο ξεπέζεμα. Δημιουργεί έναν κάποιο εθισμό στον αναβάτη του, ο οποίος μετά από ελάχιστο χρόνο, αρνείται επίμονα να κατέβει από το καλάμι. Η επιστήμη αλλά και η θρησκεία και η μεταφυσική, αδυνατούν προς ώρας να βρουν κάποια λύση στο παραπάνω ζήτημα. Ελπίζουμε στο μέλλον να βρεθεί κάποια θεραπεία. 

Φιλοδοξία

 

 Με ρώτησαν κάποτε ποιες είναι οι φιλοδοξίες μου. Δεν έχω καμία είπα.  Άλλωστε δεν έχω δει κανέναν που να είχε φιλοδοξίες και να μην έγινε σκλάβος τους είτε όσο τις κυνηγούσε είτε όταν τις πραγματοποίησε. Αλλά είπα ψέματα. Έχω μία. Κάποια στιγμή, να αποσυρθώ σε κάποιοι ερημικό μέρος -σε βουνό ή σε νησί κατά προτίμηση- με κάμποσα βιβλία για παρέα  κι εκεί να πεθάνω χωρίς κανείς να με αναζητήσει. Να γλιτώσω και τους επικήδειους...

Το ζύγι

Υπάρχουν άνθρωποι που ονειρεύονται και υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν. Υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν παραμύθια και υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν ισολογισμούς. Υπάρχουν άνθρωποι που ρωτάνε τι κάνει κάποιος και εννοούν την υγεία του και υπάρχου άλλοι που εννοούν τι δουλειά κάνει και πόσα χρήματα βγάζει. Υπάρχουν αυτοί που ζητούν τη ζωή και αυτοί που ζητούν την επιβίωση. Οι πρώτοι είναι λιγότεροι από τους δεύτερους. Και ο κόσμος γυρίζει γύρω από το κέρδος και όχι γύρω από τη φαντασία. Αυτό είναι το σενάριο της τραγωδίας που παίζεται στον πλανήτη μας. Και τα επεισόδια θα γίνονται όλο και πιο σκοτεινά...

Το μέλλον που χτίζουμε

 

Δύο αστυνομικοί, πυροβόλησαν δεκατρείς(!) φορές εναντίον ενός εικοσάχρονου αυτιστικού ανθρώπου ο οποίος δε σταμάτησε σε κάποιον έλεγχο. Γιατί δε σταμάτησε; Γιατί είχε υποστεί αστυνομική βία στο παρελθόν και φοβήθηκε. Τον καταδίωξαν και του έριξαν δεκατρείς, το ξαναγράφω, φορές. Αυτό τα λέει όλα για την εκπαίδευση και την νοοτροπία τους.

Αλλά το θέμα δεν είναι αυτοί οι δύο αστυνομικοί. Αλλά όσοι πανηγύριζαν σχεδόν στο διαδίκτυο για την ωμή δολοφονία του εικοσάχρονου, ειδικά όσο κυκλοφορούσε η φήμη ότι ήταν Ρομά. Λες και τους Ρομά δε πειράζει αν τους σκοτώνουν χωρίς λόγο τα όργανα της Τάξης.

Αυτή είναι η κοινωνία που οικοδομούμε για αύριο και είναι εξόχως τρομακτική...

Βεβαιότητα

 

Πόση βεβαιότητα χωρά ο κόσμος τούτος; Πόσους καθηγητές που τρέχουν να διδάξουν με σιγουριά για πράγματα άγνωστα και εν πολλοίς μυστήρια; Πώς γράφουν και μιλούν για τις μεταβολές του κόσμου με περίσσια σταθερότητα; Σίγουροι για εκείνα που διάβασαν και αποδέχτηκαν. Ακόμα πιο βέβαιοι για όσα απέρριψαν. Και απορώ. Δεν ακούνε τα άστρα που γελάνε όταν με σπουδή τα δείχνουν στον ουρανό ενώ αυτά έχουν από αμέτρητα έτη φωτός εξαφανιστεί; 

Καθαίρεση

Δεν ξέρω το πώς και το γιατί στην περίπτωση του πρ. Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Από αυτά που βγήκαν στη δημοσιότητα, πρόκειται για έναν μάλλον πιο συντηρητικό μητροπολίτη που κάνει...ό,τι κάνουν αυτού του τύπου οι μητροπολίτες και κληρικοί. Πιθανόν να ήταν και δύσκολη η συνεργασία μαζί του. Δε βλέπω όμως κάτι που να δικαιολογεί την καθαίρεση. Καταλαβαίνω ότι μάλλον τους έπρηξε τα συκώτια κάτω στη Κύπρο αλλά μάλλον υπερβολική η απόφαση. Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά ρε παιδί μου, αυτό που έχουμε στην Εκκλησία, κατήγορος και δικαστής να είναι το ίδιο πρόσωπο, δεν είναι και ό,τι καλύτερο...

Άνθιση

 

Η Εκκλησία φθίνει όσο μιλάει για ευσέβεια περισσότερο απ' όσο μιλάει για αγάπη. Όταν η πρώτη αντικαθιστά σε σημασία τη δεύτερη, η Εκκλησία μαραζώνει. Μόνο όταν η αγάπη, η θυσιαστική αγάπη έχει την πρωτοκαθεδρία, η Εκκλησία ανθεί και πάλι και φέρει καρπούς.

Αν στη λειτουργία...

 

Η εκκλησία δεν είναι το μέρος όπου θα πάμε και θα ηρεμήσει η ψυχή μας. Αντίθετα είναι το μέρος όπου θα πάμε και η ψυχή μας θα θυμηθεί πως είναι να είναι καθαρή. Έστω για λίγη ώρα. Και έπειτα θα επαναστατήσει ενάντια στη βρωμιά του κόσμου. Αν μετά τη λειτουργία της Κυριακής γυρνάμε σπίτια μας και δεν μας είναι αφόρητη η αδικία, η φτώχεια, η κακία, η δειλία και η κολακεία που υπάρχουν γύρω μας, αν προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε ακόμα τον συμβιβασμό μας με τον κόσμο και τους άρχοντές του, εκείνους που τυραννούν τα γένη και παρουσιάζονται ως οι ευεργέτες τους κι από πάνω, τότε δεν λειτουργηθήκαμε. Απλά κοιμίσαμε ό,τι μας έχει απομείνει από την ελεύθερη ψυχή που μας έδωσε ο Θεός. 

Εκκλησιαστικές συμβουλές - Χαρά

 

Δεν είναι λίγοι εκείνοι και εκείνες που προσέρχονται στην Εκκλησία και δεν μπορούν να νιώσουν χαρά στη ζωή τους. Ούτε και είναι λίγοι και λίγες όσοι δε μπορούν να έχουν μια φυσιολογική, απλή σχέση με ανθρώπους του άλλου φύλου. Ακόμα δεν λείπουν και αυτοί και αυτές που βασανίζονται από ενοχές, τύψεις και συμπλέγματα. 

Τα παραπάνω είναι καταστάσεις που τις συναντάμε και σε άλλους χώρους στη κοινωνία μας. Ενώ όμως τις περισσότερες φορές οι παραπάνω καταστάσεις αναγνωρίζονται ως προβληματικές και γίνεται μια προσπάθεια να βρεθούν λύσεις, στον χώρο της Εκκλησίας τα παραπάνω έχουν την "ευκαιρία" να ενδυθούν τον μανδύα της αρετής. Έτσι η έλλειψη χαράς, η αδυναμία προσέγγισης του άλλου φύλου, τα συμπλέγματα κατωτερότητας εμφανίζονται ως πνευματικότητα, αγνότητα και ταπείνωση. Όμως με τις προαναφερθείσες αρετές έχουν τόση σχέση όση έχει ένα πέδιλο με έναν διεθνή διαστημικό σταθμό. 

Το χειρότερο είναι ότι οι άνθρωποι που φέρουν αυτές τις αδυναμίες και αφού τις μασκαρέψουν ως αρετές, έπειτα ζητούν -και δεν είναι λίγες οι φορές που το καταφέρνουν- να τις επιβάλλουν στους άλλους. 

Πρόκειται για μία επανάληψη της φαρισαϊκής κατηγορίας προς τον Ιησού: Mτθ. 11,19 ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν. καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς! Τον αποκάλεσαν ακόμα και δαιμονισμένο (Ιω. 7.20· 8.48-52)

Όμως ο Χριστός και έτρωγε και έπινε. Σαν άνθρωπος φυσιολογικός. Και αυτό ήταν που δεν άντεχε η νοσηρή θρησκευτικότητα των Φαρισαίων τότε αλλά και των σημερινών θρησκευόμενων, χριστιανών και όχι μόνο.  

Η χαρά όμως και η φυσιολογική ζωή(όπου η νηστεία και η εγκράτεια βρίσκουν την θέση τους όπως πρέπει), δεν μπορούν να θεωρηθούν αμαρτήματα επειδή κάποιοι δεν μπορούν να τις βιώσουν και δεν έχουν καμία διάθεση να αναζητήσουν τρόπους και λύσεις για τα προβλήματά τους. 

Εκκλησιαστικές συμβουλές - Αυθεντικότητα

 

Έχουμε εγκλωβιστεί οι κληρικοί σε μια πουριτανικού τύπου παρουσία. Θέλουμε να φαινόμαστε πάντα σοβαροί, ατσαλάκωτοι, ευπρεπείς. Δεν πρέπει να μας βλέπουν να γελάμε, να πίνουμε, να λέμε αστεία κλπ. Και όταν ακόμα κάνουμε κάποια πράγματα από αυτά, αυτά είναι κομμάτι κάποιας παράδοσης(πχ ο χορός σε κάποιο πανηγύρι που τον ξεκινούν οι κληρικοί του χωριού). Γενικά έχουμε μια εικόνα σοβαροφάνειας και προσποιητού εκλεπτυσμού. 

Τι δεν έχουμε; Αυθεντικότητα. Ειλικρίνεια. Ο πιστός -αλλά και ο άπιστος- βλέπουν μια εικόνα ψεύτικη, μια προσποίηση. Όχι απαραίτητα υποκρισία. Αλλά σίγουρα κάτι τεχνητό. Και την συνδέει με την Εκκλησία και τελικά με τον Χριστό. 

Προσπαθώντας να είμαστε "κόσμιοι" με την έννοια που είχε σε προηγούμενους αιώνες, γινόμαστε ψεύτικοι. Και επομένως οι άνθρωποι θεωρούν πως είτε είναι ψεύτικο ο Θεός μας είτε εμείς διδάσκουμε ψεύτικες δοξασίες. 

Ελπίζω ότι κάποια μέρα θα επανέλθει εκείνη αυθεντικότητα και η ειλικρίνεια ανάμεσα στους κληρικούς και θα σταματήσει αυτή η λατρεία της ατσαλάκωτης εικόνας

Αίρεση - εκκλησιαστικές συμβουλές

 

Ρίξτε μια ματιά στην ενορία σας. Αν παρατηρήσετε πως κάποιοι ενορίτες είναι "πιο ίσοι" από τους άλλους, χαίρουν δηλαδή άλλης αντιμετώπισης, αν υπάρχουν vip ενορίτες και "λαουτζίκος", αν υπάρχουν θέσεις για τους εκλεκτούς και θέσεις για τους πληβείους, τότε κάτι δεν πάει καλά. Αν μια ενορία θέλει να προσελκύσει "συγκεκριμένο" είδος ανθρώπων ανάμεσα στους πιστούς, τότε αυτή η ενορία διαπράττει αίρεση. Γιατί τι είναι η αίρεση. Διαλέγω ένα κομμάτι από το σύνολο. Οι αιρετικοί διαλέγουν ένα κομμάτι από τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Ομοίως και η ενορία που πράττει έτσι, διαλέγει ένα κομμάτι από το σύνολο των πιστών. 

Εκκλησιαστικές συμβουλές - Οι σοφοί

 

Όταν ο κληρικός ή ο θεολόγος θεωρούν πως πρέπει να "αφήσουν την σφραγίδα τους" στην Εκκλησία ή στη θεολογία, καλό θα είναι να μείνετε μακριά τους. Αυτοί που μόνοι τους θέτουν θέματα και μόνοι τους ξεκινάνε αγώνες για να τα επιλύσουν στη συνέχεια, δεν είναι κάτι παραπάνω από αλαζόνες πολυλογάδες. Και έχουμε σχολές ολάκερες από τέτοιους. 

Εκκλησιαστικές συμβουλές - Ενορία

 

Αν στην ενορία σας υπάρχουν στοιχεία ελιτισμού ή αν η ελιτίστικη  νοοτροπία αυτή είναι καλά ριζωμένη, αν δηλαδή υπάρχει το πνεύμα ότι στην ενορία αυτή κάνουμε αυτό που δεν τολμούν ή δεν μπορούν να σκεφτούν στις άλλες ενορίες ή ότι εδώ μαζευόμαστε πιο μορφωμένοι, πιο πνευματικοί, πιο ανώτεροι σε επίπεδο άνθρωποι από τις άλλες ενορίες, τότε εκεί δεν υπάρχει ενορία ούτε Εκκλησία. Υπάρχει μία λέσχη με θρησκευτικό ή εκκλησιαστικό μανδύα. Αν μάλιστα, τέτοια είναι η ενορία που ψάχνετε, ακόμα χειρότερα...

Εκκλησιαστικές συμβουλές - Εξομολόγηση 3 (τελευταίο)

 

Εν κατακλείδι, ο εξομολόγος είναι για να εξομολογούμαστε. Δεν είναι για να γεμίζουμε τα συναισθηματικά κενά μας και ούτε εμείς είμαστε για να γεμίζουμε τα δικά του. Γιατί σε αυτή τη περίπτωση έχουμε πολλών ειδών εκτροπές: Διαθήκες που ορίζουν κληρονόμο τον πνευματικό, ακολουθούμενες από δίκες που κάνουν οι συγγενείς, πιο περίπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις (δε χρειάζεται να το εξηγήσω), σκάνδαλα, παρεξηγήσεις, γελοιότητες κλπ. 

Εκκλησιαστικές συμβουλές - 2. Εξομολόγηση ξανά

 

 Δεν κάνουμε δώρα στον εξομολόγο. Δεν τον τραπεζώνουμε, δεν τον κάνουμε μέρος της οικογένειάς μας. Ούτε και τον ρωτάμε αν θα αγοράσουμε το τάδε αυτοκίνητο ή αν η κόρη μας θα πάει στο δείνα πάρτι. Δεν δημιουργούμε συναισθηματική σύνδεση τέτοια που να πέσουμε σε κατάθλιψη αν φύγει και πάει σε άλλη ενορία ή αν φύγουμε εμείς. Δεν τον υπηρετούμε. Δεν κουβαλάμε τα πράγματά του. Δεν τον κολακεύουμε. Δεν πάμε διακοπές μαζί ή στον κινηματογράφο. Του λέμε τις αμαρτίες μας και ό,τι μας βαραίνει. Ως εκεί. 

Εκκλησιαστικές συμβουλές - 1. Εξομολόγηση

 

Όσον αφορά την εξομολόγηση, έχω να δώσω τις εξής συμβουλές: Δεν έχετε πνευματικό πατέρα ούτε γέροντα. Έχετε εξομολόγο. Αν είστε λαϊκοί, έγγαμοι ή ο,τιδήποτε εκτός από μοναχοί και επιμένετε να λέτε πως έχετε πνευματικό ή γέροντα και ο εξομολόγος σας δέχεται να τον φωνάζετε έτσι, να το κοιτάξετε. Κι εσείς κι αυτός. Αφήστε τα μοναστικά για τα μοναστήρια. Αυτά.

Το καρκίνωμα του ατομικισμού

 

Ο ατομικισμός είναι ένα καρκίνωμα στη κοινωνία. Δε γεννά μόνο την αδιαφορία γι' αυτούς που έχουν ανάγκη. Γεννά και την απροθυμία εκείνων που έχουν ανάγκη να ζητήσουν βοήθεια. Έτσι οι όποιοι δεσμοί της κοινωνίας υπάρχουν ατροφούν, μαραίνονται και τελικά διαλύονται. Η Εκκλησία, με την κοινοτική ζωή που προβάλλει (την κοινοτική ζωή την προβάλλουν και κάποιες ιδεολογίες αλλά και πιο παλιές κοινωνικές μορφές), μπορεί να θεραπεύσει αυτό το καρκίνωμα. Μόνο που θα πρέπει πρώτα να θεραπεύσει η ίδια τον εαυτό της σε περίπτωση που έχει και αυτή μολυνθεί. Είναι πιο εύκολο για την Εκκλησία να θεραπευθεί απ' ό,τι για την κοινωνία για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν θα αναλύσω εδώ. Αρκεί να τολμήσει να κάνει τη διάγνωση του προβλήματος και να τη δεχτεί ώστε να θεραπευτεί - ο ατομικισμός μας έχει χτυπήσει αναμφίβολα- και έπειτα να προτείνει αυτή τη θεραπεία στον κόσμο. 

Ικανοποίηση!

 

Ικανοποιημένο από την αντίδραση και την ετοιμότητα των αστυνομικών δυνάμεων για τη σύλληψη του 89χρονου, δηλώνει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφία από την καταδίωξη

Όρθρος Μεγάλης Δευτέρας

 

Το απόγευμα της Κυριακής των Βαϊων διαβάζεται ο όρθρος της Μεγάλης Εβδομάδος. Ο Νυμφίος έρχεται, έτοιμος να φτάσει στην άκρα ταπείνωση, να περάσει τους εμπαιγμούς, τα βασανιστήρια, τη σταύρωση. Κι εμείς ακολουθούμε. Έτσι λέμε. Αλήθεια όμως, είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε πραγματικά ή περιοριζόμαστε σε μια επιφανειακή και φολκλορική προσέγγιση; Κι αν Αυτός, ο Θεός ο παντοδύναμος αφέθηκε αδύναμος στα χέρια των ανθρώπων για να δώσει ελπίδα σωτηρίας και στους σταυρωτές Του ακόμα, εμείς, με τις πράξεις και τις επιλογές μας, προσπαθούμε να Τον ακολουθήσουμε ή βρισκόμαστε στα τραπέζια και στις πλατείες μαζί με τους Φαρισαίους ζητώντας πρωτοκαθεδρίες, γνωριμίες, εξουσία; Ο Χριστός από τη Κυριακή των Βαϊων και μέχρι τη Σταύρωσή Του απορρίπτει επιδεικτικά και περιγελά κάθε ανθρώπινη εξουσία. Οικονομική, θρησκευτική, πολιτική. Είμαστε έτοιμοι κι εμείς να τα περιγελάσουμε όλα αυτά για χάρη του Αγαπημένου μας Φίλου;