Dalit, οι "Ανέγγιχτοι" της Ινδίας

 

https://minorityrights.org/communities/dalits/

Προφίλ

Ο όρος Dalit σημαίνει «καταπιεσμένος», «σπασμένος» ή «συντετριμμένος» σε βαθμό απώλειας της αρχικής ταυτότητας. Ωστόσο, αυτό το όνομα έχει υιοθετηθεί από τους ανθρώπους που αλλιώς αποκαλούνται Harijans ή «Ανέγγιχτοι», και έχει καταλήξει να συμβολίζει για αυτούς ένα κίνημα αλλαγής και εξάλειψης της προαιώνιας καταπίεσης υπό το σύστημα των καστών. Σε νομικούς και συνταγματικούς όρους, οι Dalits είναι γνωστοί στην Ινδία ως «προγραμματισμένες κάστες» (scheduled castes). Σήμερα υπάρχουν περίπου 166,6 εκατομμύρια Dalits στην Ινδία. Το Σύνταγμα απαιτεί από την κυβέρνηση να ορίσει έναν κατάλογο (schedule) των κατώτερων καστών που έχουν ανάγκη από προγράμματα αποκατάστασης. Αυτές οι κάστες περιλαμβάνουν προσηλυτισμένους στον Σιχισμό, αλλά εξαιρούν όσους ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ· οι ομάδες που εξαιρούνται και συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται ως «ανέγγιχτοι» αποτελούν πιθανώς ένα επιπλέον 2% του πληθυσμού.

Ιστορικό πλαίσιο

Οι ρίζες της καταπίεσης των Dalits ανάγονται στην προέλευση του συστήματος των καστών στην ινδουιστική θρησκεία. Η φιλοσοφία των καστών περιέχεται στο Manusmriti, ένα ιερό ινδουιστικό κείμενο που χρονολογείται από τον 2ο αιώνα π.Χ. Στις κοινότητες των «ανέγγιχτων» απαγορευόταν η συμμετοχή στη θρησκευτική και κοινωνική ζωή της κοινότητας και περιορίζονταν σε ταπεινές εργασίες που θεωρούνταν «μολυσματικές», όπως η σφαγή ζώων και η κατεργασία δέρματος.

Η εισαγωγή του Ισλάμ στην Ινδία από τον 13ο αιώνα μ.Χ. οδήγησε σε ευρείς προσηλυτισμούς πολλών ομάδων χαμηλής κάστας και «ανέγγιχτων», και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού ήταν Μουσουλμάνοι.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα για την ινδική ανεξαρτησία, εμφανίστηκαν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για τη βελτίωση της κατάστασης των ανθρώπων που σήμερα είναι γνωστοί ως Dalits:

Η πρώτη είχε επικεφαλής τον Μαχάτμα Γκάντι, ο οποίος πίστευε στην αναβάθμιση του καθεστώτος των Dalits (τους οποίους προτιμούσε να αποκαλεί Harijans), διατηρώντας στοιχεία του παραδοσιακού συστήματος καστών αλλά αφαιρώντας το εξευτελιστικό στίγμα και τις εκδηλώσεις της «ανεγγιχτικότητας».

Η άλλη προσέγγιση καθοδηγήθηκε από τον Δρ. Ambedkar, δικηγόρο και ο ίδιος «ανέγγιχτο», ο οποίος πίστευε ότι μόνο με την καταστροφή του συστήματος των καστών θα μπορούσε να εξαλειφθεί η «ανεγγιχτικότητα». Ο Ambedkar έγινε ο κύριος εκπρόσωπος εκείνων που απαιτούσαν χωριστή νομική και συνταγματική αναγνώριση. Μετά την απόρριψη των ινδουιστικών αξιών, το 1956 ασπάστηκε τον Βουδισμό, ακολουθούμενος αργότερα από μεγάλο αριθμό πιστών.

Μετά την ανεξαρτησία, το ινδικό Σύνταγμα κατήργησε την «ανεγγιχτικότητα» διά νόμου. Σήμερα, η πολιτική των Dalits επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στη δίκαιη κατανομή των οφελών της θετικής διάκρισης (στην απασχόληση, την εκπαίδευση και την εκλογική εκπροσώπηση). Ωστόσο, η εφαρμογή των σχετικών νόμων παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματική λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης, απουσίας δέσμευσης από ανώτερες κάστες γραφειοκρατών και της σύνδεσης της κάστας με τη φτώχεια.

Η καταστροφή του Τσουνάμι (2004)

Ένα αποκαλυπτικό παράδειγμα του κοινωνικού αποκλεισμού σημειώθηκε μετά το Τσουνάμι του 2004. Στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού, οι Dalits αποκλείστηκαν από καταυλισμούς ανακούφισης, ενώ τους απαγορεύτηκε ακόμα και η χρήση δεξαμενών πόσιμου νερού που είχαν δωρίσει διεθνείς οργανισμοί, λόγω του φόβου των ανώτερων καστών για «μόλυνση» του νερού από την επαφή με τους Dalits.

Τρέχοντα ζητήματα

Παρά τις πολιτικές θετικών διακρίσεων, οι Dalits παραμένουν η πιο μειονεκτούσα τάξη της ινδικής κοινωνίας. Περίπου το 80% ζει σε αγροτικές περιοχές, όπου η οικονομική εκμετάλλευση είναι οξεία.

Χρεωστική δουλεία: Πολλοί αναγκάζονται να εργάζονται ως δέσμιοι εργάτες για να ξεπληρώσουν χρέη προς γαιοκτήμονες, μια πρακτική που, αν και παράνομη από το 1976, παγιδεύει γενιές ολόκληρες σε έναν αέναο κύκλο χρέους.

Γυναίκες Dalit: Αντιμετωπίζουν τριπλή διάκριση (λόγω φύλου, κάστας και οικονομικής κατάστασης). Το Διεθνές Δίκτυο Αλληλεγγύης Dalit (IDSN) αναφέρει ότι λιγότερο από το 2% των περιπτώσεων βιασμού κατά γυναικών Dalit καταλήγει σε καταδίκη, έναντι 25% για τον γενικό πληθυσμό των γυναικών στην Ινδία.

Παρά τις δυσκολίες, η μετανάστευση στις πόλεις και η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχουν δημιουργήσει μια αναδυόμενη μεσαία τάξη Dalits. Καθώς οι ευκαιρίες αυξάνονται, οι Dalits θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια ισχυρή δύναμη αλλαγής για την Ινδία τις επόμενες δεκαετίες.

Οι διακρίσεις κατά των χριστιανών Νταλίτ στην Ινδία συνεχίζονται

 

https://www.thehindu.com/news/national/telangana/sc-ruling-on-dalit-christians-flayed/article70780343.ece

Χριστιανικές οργανώσεις και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων άσκησαν δριμεία κριτική στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία αρνείται το καθεστώς των «Προγραμματισμένων Καστών» (Scheduled Caste - SC) σε Ντάλιτ που ασπάζονται τον Χριστιανισμό, κάνοντας λόγο για πλήγμα στις συνταγματικές αξίες της ισότητας και της θρησκευτικής ελευθερίας.

Την Τρίτη, το ανώτατο δικαστήριο επικύρωσε απόφαση του Ανώτερου Δικαστηρίου του Άντρα Πραντές, σύμφωνα με την οποία μόνο Ινδουιστές, Σιχ και Βουδιστές μπορούν να διεκδικήσουν την ταυτότητα SC. Οι Ντάλιτ που ασπάζονται άλλες θρησκείες, συμπεριλαμβανομένου του Χριστιανισμού, δεν θα δικαιούνται τα προνόμια ή την προστασία που παρέχεται στις Προγραμματισμένες Κάστες.

Ο εθνικός πρόεδρος της Διεθνούς Πρωτοβουλίας για τα Πολιτικά Δικαιώματα (CRII) και πρώην πρόσθετος Γενικός Διευθυντής της Αστυνομίας, K. Babu Rao, μαζί με τον εκπρόσωπο της οργάνωσης, Suresh Pulugujju, δήλωσαν ότι η απόφαση βασίζεται υπερβολικά στο Προεδρικό Διάταγμα του 1950, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις τρέχουσες κοινωνικές πραγματικότητες. «Αυτό εγείρει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με τον αντίκτυπό του στους Ντάλιτ, ιδιαίτερα όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία», παρατήρησε ο κ. Babu Rao. Επισήμανε ότι ο Νόμος περί Προγραμματισμένων Καστών και Προγραμματισμένων Φυλών (Πρόληψη Ατροπιών) του 1989 θεσπίστηκε μετά από σοβαρά περιστατικά, όπως η σφαγή στο Karamchedu, όπου τα περισσότερα θύματα ήταν Χριστιανοί.

Υπογραμμίζοντας ότι οι περισσότερες εκκλησίες στο Άντρα Πραντές βρίσκονται σε αποικίες των Ντάλιτ, με ιεροκήρυκες και πιστούς που προέρχονται από αυτές τις κοινότητες, υποστήριξε ότι οι διακρίσεις βάσει κάστας επιμένουν ανεξάρτητα από το θρησκευτικό δόγμα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πιστοποιητικό κάστας του πάστορα Anand δεν έχει ακυρωθεί επίσημα, ούτε ο ίδιος έχει δηλώσει επίσημα μεταστροφή, ωστόσο η απόφαση φαίνεται να βγάζει συμπεράσματα που ενδέχεται να μην ευθυγραμμίζονται με τα πραγματικά περιστατικά. Ο ηγέτης της CRII δήλωσε ότι η συνεχιζόμενη εξάρτηση από το Προεδρικό Διάταγμα του 1950 ουσιαστικά περιορίζει τους Ντάλιτ από το να επιλέγουν ελεύθερα την πίστη τους χωρίς να χάνουν τις συνταγματικές προστασίες. Παλαιότερες δικαστικές παρατηρήσεις έχουν αναγνωρίσει ότι η ταυτότητα της κάστας συχνά παραμένει ακόμη και μετά από μεταστροφή ή διαθρησκευτικούς γάμους.

Ο πρώην πρόεδρος του Οργανισμού Τροφίμων της Τελανγκάνα, M. Rajeev Sagar, καταδίκασε επίσης την απόφαση, περιγράφοντάς την ως «εντελώς αντίθετη προς το πνεύμα του Συντάγματος». Δήλωσε ότι η ετυμηγορία υπονομεύει τα Άρθρα 14 και 15, τα οποία εγγυώνται την ισότητα, και το Άρθρο 25, το οποίο διασφαλίζει τη θρησκευτική ελευθερία. Τόνισε ότι οι διακρίσεις λόγω κάστας αποτελούν μια κοινωνική δομή αιώνων που δεν εξαφανίζεται με τη μεταστροφή, υπενθυμίζοντας θηριωδίες όπως αυτές στο Karamchedu και στο Chunduru για να υπογραμμίσει το βάθος της προκατάληψης.

Χριστιανικές οργανώσεις κάλεσαν την κεντρική κυβέρνηση να καταθέσει αίτηση αναθεώρησης και να εισαγάγει νομικές και πολιτικές αλλαγές για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των Ντάλιτ Χριστιανών, προειδοποιώντας ότι η απόφαση απειλεί την κοινωνική δικαιοσύνη και τις δημοκρατικές αξίες.

Μητέρες στο Περιθώριο: Η ιστορία της Abida Begum

 

https://www.aljazeera.com/features/longform/2026/3/22/i-count-their-breaths-a-homeless-mother-protects-her-children-in-delhi

Νέο Δελχί, Ινδία – Είναι πριν τα χαράματα ένα γλυκό πρωινό Οκτωβρίου και η πόλη αρχίζει να ξυπνά. Οι οδοκαθαριστές σηκώνουν σύννεφα σκόνης καθώς καθαρίζουν την άκρη του δρόμου, οι πλανόδιοι πωλητές τσαγιού σπρώχνουν τα καρότσια τους στη θέση τους και η κίνηση αρχίζει να πυκνώνει. Η Abida Begum κάθεται σε ένα πεζοδρόμιο κάτω από την αερογέφυρα Hazarat Nizamuddin του Νέου Δελχί, προσέχοντας τα παιδιά της που κοιμούνται. Η πλάτη της είναι ίσια, το σώμα της ακίνητο και τα μάτια της σε εγρήγορση. Δεν έχει κοιμηθεί πραγματικά εδώ και χρόνια.

«Άνθρωποι σαν εμάς δεν κοιμούνται», ψιθυρίζει χωρίς να πάρει το βλέμμα της από τον δρόμο. «Απλώς περιμένουμε το πρωί και προσευχόμαστε να μην πάθουν κακό τα παιδιά μας».

Τα λιγοστά υπάρχοντα της οικογένειας —μια σκισμένη κουβέρτα, μια αλουμινένια κατσαρόλα, μερικά σκεύη και ένας μπόγος με εφεδρικά ρούχα— είναι στοιβαγμένα σε μια σκονισμένη τσάντα, την οποία τοποθετεί κάτω από το κεφάλι της τη νύχτα για να την προστατέψει από τους κλέφτες. Τα παιδιά της κοιμούνται κολλημένα πάνω της. Εκείνη είναι η μόνη τους ασπίδα.

Ο κόσμος της Abida είναι μια λωρίδα ραγισμένου πεζοδρομίου κατά μήκος ενός πολυσύχναστου δρόμου τεσσάρων λωρίδων, περιτριγυρισμένος από καταλύματα με πλαστικά φύλλα και δεκάδες άλλες οικογένειες που ζουν εκεί χωρίς τοίχους ή πόρτες. Αυτό το τσιμεντένιο μονοπάτι είναι το σπίτι της από τότε που έφτασε στο Δελχί πριν από 30 χρόνια με τη μητέρα της από την πόλη Dhubri στο Assam, και εκεί γεννήθηκαν τρία από τα παιδιά της.

Η Abida, 40 ετών σήμερα, μεγάλωσε ζητιανεύοντας στη γειτονιά και ζούσε με τη μητέρα της, η οποία πέθανε πριν από τρία χρόνια. Αστυνομικοί και δημοτικές αρχές τις παρενοχλούσαν συχνά, κατάσχοντας τα υπάρχοντά τους για να καθαρίσουν το πεζοδρόμιο, ενώ ξένοι τις κακοποιούσαν. Όταν ήταν περίπου 21 ετών, παντρεύτηκε έναν οδηγό ρικσό (rickshaw), ελπίζοντας σε σταθερότητα. Εκείνος έπινε, την έδερνε και τελικά την εγκατέλειψε μαζί με τα πέντε παιδιά τους.

Τον χειμώνα τρέμουν από το κρύο. Μερικές φορές, μη κυβερνητικές οργανώσεις τους φέρνουν φαγητό ή κουβέρτες. Το καλοκαίρι, η ζέστη κάτω από την αερογέφυρα είναι ασφυκτική και η Abida προσέχει για φίδια που μερικές φορές φτάνουν μέχρι το τσιμέντο τους. Όλο το χρόνο, αντιμετωπίζουν παρενόχληση από μεθυσμένους περαστικούς και η ίδια πρέπει να έχει το νου της για πιθανούς απαγωγείς.

«Δεν υπάρχει καλή εποχή για ανθρώπους σαν εμάς», λέει σιγανά η Abida.

Η Abida και τα παιδιά της ξεκινούν τις περισσότερες μέρες ζητώντας χρήματα από οδηγούς στα φανάρια ή μαζεύοντας υπολείμματα φαγητού από κοντινά εστιατόρια. Συχνά παραλείπει γεύματα για να φάνε τα παιδιά της. «Αν υπάρχει αρκετό μόνο για ένα πιάτο, πηγαίνει σε αυτά», λέει, τακτοποιώντας το σάλι της. «Μια μητέρα μπορεί να μείνει πεινασμένη· τα παιδιά δεν πρέπει». Τα χρόνια των ελάχιστων γευμάτων έχουν εξασθενήσει το σώμα της.

Όταν θηλάζει το μικρότερο παιδί της, την τρίχρονη Soni, το μόνο μέρος που μπορεί να το κάνει με κάποια ιδιωτικότητα είναι ένα κενό ανάμεσα σε δύο τσιμεντένιες κολώνες, ενώ από πάνω περνά η θορυβώδης κίνηση και ακούγονται κορναρίσματα.

Η οικογένεια χρησιμοποιεί μια δημόσια τουαλέτα, η οποία κοστίζει 10 ρουπίες (0,1 δολάρια) ανά άτομο. Όταν δεν μπορούν να πληρώσουν το αντίτιμο, πηγαίνουν σε ένα κοντινό χωράφι ή κρύβονται πίσω από έναν τοίχο. «Δεν έχει απομείνει καθόλου αξιοπρέπεια», λέει η Abida. Τα δημόσια ντους χρεώνουν 20 ρουπίες (0,20 δολάρια) το άτομο. Όταν δεν έχουν τα χρήματα ή οι ουρές είναι τόσο μεγάλες που τελικά εγκαταλείπουν την αναμονή, η Abida σκουπίζει τα πρόσωπα των παιδιών της με νερό και τις πτυχές του σάρι της.

Μετά τη δύση του ηλίου, σκουπίζει τη σκόνη, τα πλαστικά μπουκάλια και τα υπολείμματα φαγητού από το τσιμέντο και στρώνει ένα λεπτό σεντόνι για να κοιμηθεί η ίδια και τα παιδιά.

Οι νύχτες είναι οι πιο δύσκολες. Η Abida κοιμάται μισοξαπλωμένη, με την ογκώδη τσάντα κάτω από το κεφάλι της, κρατώντας τη Soni στο στήθος της, με τον πεντάχρονο Hamir και την επτάχρονη Roshni κουλουριασμένους γύρω τους. «Μετράω τις αναπνοές τους», ψιθυρίζει. «Φοβάμαι πάντα ότι κάποιος μπορεί να μου τα πάρει».

Περίπου στις 5 το πρωί ενός κρύου πρωινού του Νοεμβρίου το 2023, η Abida και τα παιδιά της κοιμόντουσαν, τυλιγμένα σε μια λεπτή κουβέρτα, όταν ένα αυτοκίνητο που έτρεχε με ταχύτητα έπεσε πάνω τους.

«Όταν άνοιξα τα μάτια μου, παντού υπήρχε σκόνη, αίμα και κραυγές», λέει. «Τα δύο παιδιά μου, η Sonia και ο Amir, καταπλακώθηκαν μέχρι θανάτου μπροστά μου».

Τα σώματα της πεντάχρονης Sonia και του επτάχρονου Amir παγιδεύτηκαν κάτω από το όχημα. «Μάζεψα τα κομμάτια τους με τα ίδια μου τα χέρια», λέει, πιέζοντας το χέρι της στο μέτωπό της σαν να προσπαθεί να διώξει τη μνήμη. «Ούρλιαζα για βοήθεια, αλλά ήρθε πολύ αργά».

Η Abida θυμάται να στέκεται παγωμένη στη θέση της, με αίμα στα χέρια της και το σώμα της να τρέμει. «Απλώς συνέχισα να τα κοιτάζω, νομίζοντας ότι ίσως ανέπνεαν», θυμάται σιγανά. «Ίσως έκανα λάθος. Ίσως θα ξυπνήσουν».

Η Abida έμαθε αργότερα από παρευρισκόμενους και αστυνομικούς ότι τα πέντε άτομα μέσα στο αυτοκίνητο έπιναν. «Ο κόσμος μου είπε ότι η μυρωδιά του αλκοόλ ήταν έντονη», λέει ήσυχα. «Ίσως γι' αυτό έχασαν τον έλεγχο».

Η Abida ακολούθησε το ασθενοφόρο με ένα αυτόματο ρικσό (autorickshaw) μέχρι το νεκροτομείο του νοσοκομείου. Περίμενε σιωπηλά για ώρες για να δει τα παιδιά της για τελευταία φορά. Μετά έφυγε, ξέροντας ότι δεν είχε μέρος για να τα θάψει. «Ακόμα ακούω αυτόν τον ήχο κάθε βράδυ, τη σύγκρουση, τις κραυγές», προσθέτει σιγανά, κρατώντας τη Soni κοντά στο στήθος της.

«Συνήθιζαν να αποκοιμιούνται κρατώντας τα δάχτυλά μου στην αγκαλιά μου», θυμάται, σταθεροποιώντας την αναπνοή της και κοιτάζοντας τα χέρια της. «Από εκείνη τη μέρα, νιώθω θλίψη, σαν να μου αφαιρέθηκε ένα κομμάτι του σώματός μου».

Η Abida και η οικογένειά της συνεχίζουν να ζουν στο ίδιο πεζοδρόμιο όπου σκοτώθηκαν τα παιδιά της, επειδή δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε. «Τι σπίτι έχουμε;» ρωτάει. «Δεν έχουμε γη στο χωριό, δεν έχουμε δουλειά εδώ. Αν μετακινηθούμε, η αστυνομία μας διώχνει. Αυτός ο δρόμος είναι το μόνο μέρος όπου δεν μας σπρώχνουν».

Στη δροσερή αύρα πριν από την ανατολή του ηλίου, η Abida κάθεται τυλιγμένη σε ένα φθαρμένο σάλι, με τη Soni ξαπλωμένη στην αγκαλιά της. Η Roshni ακουμπά το κεφάλι της στον ώμο της μητέρας της και ο Hamir παρακολουθεί τους δημοτικούς υπαλλήλους να καθαρίζουν τα πεζοδρόμια. Η Abida τρίβει τα χέρια τους ανάμεσα στις παλάμες της για να τα ζεστάνει.

Ένα φορτηγό περνά με ταχύτητα και τα παιδιά τρομάζουν. «Δεν θα συμβεί τίποτα», ψιθυρίζει, φιλώντας τα χέρια της Roshni.

Καθώς πέφτει το βράδυ, τα παιδιά της Abida τρέχουν τριγύρω γελώντας, πλησιάζοντας αυτοκίνητα για κέρματα και μπισκότα. Αλλά όταν επιστρέφει το σκοτάδι, ο φόβος και η ανησυχία κυριαρχούν ξανά. Τη νύχτα, η Abida προσέχει τον δρόμο ενώ τα παιδιά της που κοιμούνται είναι γαντζωμένα πάνω της. Μερικές φορές ξυπνούν κλαίγοντας όταν ένα όχημα περνά με ορμή. «Όταν τα φορτηγά κορνάρουν, τα παιδιά μου ξυπνούν ουρλιάζοντας», λέει η Abida. «Ο θόρυβος δεν σταματά ποτέ».

Η Abida προσεύχεται το πεζοδρόμιο να μην είναι το μέλλον των παιδιών της και να αποκτήσουν μόρφωση. «Έχασα δύο παιδιά, αλλά πρέπει να ζήσω για τα τρία που απέμειναν», λέει με τρεμάμενη φωνή. «Θα κάνω τα πάντα για να τα κρατήσω ασφαλή».

Τη νύχτα, καθώς η κίνηση βρυχάται από πάνω τους, η Soni τινάζεται από τον ύπνο της και γαντζώνεται στη μπλούζα της μητέρας της. Η Abida την τραβάει κοντά της και σιγοτραγουδά απαλά μέχρι το κορίτσι να ξανακοιμηθεί, με τη Roshi και τον Hamir να κοιμούνται δίπλα τους.

Σε μια πόλη που δεν τους έδωσε τίποτα, η Abida δεν μπορεί να υποσχεθεί στα παιδιά της ασφάλεια ή ύπνο, παρά μόνο την παρουσία της. Σε αυτή τη λωρίδα τσιμέντου, η αγάπη της είναι το μόνο σπίτι που γνωρίζουν τα παιδιά της.

Πρακτικός Ιδεαλισμός

 

Δεν είμαι οραματιστής. Λέω πως είμαι πρακτικός ιδεαλιστής. Η θρησκεία της Μη βίας δεν είναι μόνο για τους σοφούς και τους αγίους, παρά και για τους απλούς ανθρώπους. Η Μη βία είναι ο νόμος του Είδους μας, όπως η βία είναι ο νόμος του κτήνους. Το πνεύμα κοιμάται μες στο κτήνος, και δεν έχει νόμο άλλο από τη φυσική ρώμη. Η αξιοπρέπεια του ανθρώπου απαιτεί υπακοή σε νόμο ανώτερο - στη δύναμη του πνεύματος. 

Τόλμησα λοιπόν να φέρω στην Ινδία τον αρχαίο νόμο της αυτοθυσίας. Η Σάτυαγκράχα και τα παρακλάδια της - η Μη-συνεργασία και η πολιτική αντίσταση- δεν είναι παρά νέα ονόματα για το Νόμο του Πόνου. Οι σοφοί Ρίσι, που ανακάλυψαν το νόμο της Μη βίας ανάμεσα στη βία, ήταν μεγαλοφυέστεροι του Νεύτωνα, πολεμιστές σπουδαιότεροι του Ουέλλινγκτον. Γνώρισαν οι ίδιοι τα όπλα, τα χρησιμοποίησαν και συνειδητοποίησαν πόσο άχρηστα ήταν, διδάσκοντας σ' έναν κουρασμένο κόσμο ότι η σωτηρία του δε θά 'ρθει από τη βία αλλά απ' τη Μη βία.

*Νόμος του Πόνου: δεν πρόκειται για "αλγολαγνεία", παρά για τον Πόνο ως έμμονο στοιχείο, οντολογικά προσδιοριστικό του Είδους. Διακρίνεται και κάποια βουδδιστική επιρροή

**Ρίσι: Μυθικοί σοφοί, θεϊκά όντα της προϊστορίας, ραψωδοί, ερμηνευτές και συστηματοποιοί των ύμνων της Ριγκ-βέντα, ασκητές, ερημίτες.

Μαχάτμα Γκάντι - Επανάσταση Χωρίς Βία - Gutenberg

Ο Bapu Surat Singh Khalsa, ένας μεγάλος ακτιβιστής

 

O Bapu Surat Singh Khalsa, πέθανε στις αρχές του 2025, στις 14 Ιανουαρίου στα 91 του χρόνια. Επιφανής ακτιβιστής για τα δικαιώματα των Σιχ, ξεκίνησε απεργία πείνας τον Ιανουάριο του 2015 διαμαρτυρόμενος για την παράνομη κράτηση πολλών Σιχ πολιτικών κρατούμενων, οι οποίοι κρατούνταν αφού είχαν εκτίσει την ποινή τους. Η απεργία πείνας του κράτησε μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 2023, οκτώ χρόνια, με υποχρεωτική σίτιση, όταν και τη σταμάτησε μετά από αίτημα των ηγετών της κοινότητας των Σιχ. Ο Bapu Surat Singh Khalsa έγινε σύμβολο των αγώνων των Σιχ ως ένας από τους σπουδαιότερους ειρηνικούς ακτιβιστές στην Ινδία. 

ΛΑΝΤΑΚ: Ένας τρόπος ζωής που απειλείται

 

https://www.newindianexpress.com/nation/2025/Jul/30/high-in-himalayan-mountains-ladakhs-yak-herders-struggle-to-survive-a-warming-world?utm_source=website&utm_medium=related-stories

Κουβαλώντας τον ενός έτους γιο της στην πλάτη, η Τσερίνγκ Ντόλμα οδηγεί μια ντουζίνα γιακ σε μια πέτρινη μάντρα, καθώς πέφτει το σούρουπο στα ερημικά βουνά της απομακρυσμένης περιοχής Λαντάκ της Ινδίας.

Μερικοί βοσκοί που προσέχουν τα ζώα είναι οι μόνοι άνθρωποι ορατοί για μίλια στις ανεμοδαρμένες πεδιάδες, όπου η αραιή βλάστηση δίνει τη θέση της σε πετρώδεις πρόποδες και απότομες κορφές. Για γενιές, οι βοσκοί όπως η Ντόλμα βασίζονταν στο λιώσιμο των χιονιών που κυλούσε μέσα από τις πτυχές των βουνών για να τροφοδοτήσει τα ψηλά οροπέδια όπου έβοσκαν τα γιακ τους. Πλέον, όμως, όπως λένε οι ίδιοι, το χιόνι και η βροχή έχουν γίνει πιο απρόβλεπτα, και το χορτάρι λιγοστεύει.

«Παλιά χιόνιζε και έβρεχε», λέει η 32χρονη. «Τώρα έχει μειωθεί πολύ. Ακόμη και οι χειμώνες είναι πιο ζεστοί απ’ ό,τι παλιά».

Στο Λαντάκ, μια περιοχή κοντά στο Θιβέτ που αποτελούσε μέρος της αρχαίας διαδρομής του Δρόμου του Μεταξιού, οι περισσότερες δουλειές με τα γιακ — το άρμεγμα, η συλλογή μαλλιού, η φροντίδα των κοπαδιών — γίνονται από γυναίκες. Είναι δουλειές ως επί το πλείστον χειρωνακτικές.

Σε μια άλλη κοιλάδα, η Κούντζιας Ντόλμα φτιάχνει τσάι με γάλα γιακ και ελέγχει το βούτυρο που έφτιαξε, ενώ με το δεξί της χέρι γυρίζει τον βουδιστικό της προσευχητάριο. Η 73χρονη, που δεν έχει συγγένεια με την Τσερίνγκ Ντόλμα, έχει περάσει όλη της τη ζωή δίπλα στα γιακ, δουλεύοντας ατελείωτες ώρες για να φτιάχνει προϊόντα από το γάλα τους και να ράβει κουβέρτες από το μαλλί τους.

«Ξυπνάμε κάθε μέρα στις 5 το πρωί», λέει.

«Με τον άντρα μου αρμέγουμε τα γιακ και κάνουμε όλες τις δουλειές μέχρι το μεσημέρι. Ξεκουραζόμαστε λίγο και μετά συνεχίζουμε το απόγευμα. Έτσι είναι όλη μας η ζωή».

Όμως αυτός ο τρόπος ζωής απειλείται, καθώς η κλιματική αλλαγή κάνει το Λαντάκ λιγότερο φιλόξενο για τα γιακ και οι νεότεροι στρέφονται προς άλλες δουλειές.

Η αύξηση της θερμοκρασίας και οι απρόβλεπτες βροχές κάνουν πιο δύσκολη την εύρεση θρεπτικής βλάστησης για τα γιακ — ζώα συγγενικά με τα βουβάλια και τα βοοειδή — και προκαλούν περισσότερο άγχος στον οργανισμό τους, που είναι προσαρμοσμένος στο ψύχος. Σύμφωνα με ερευνητές, η μέση θερμοκρασία στην περιοχή του Λαντάκ έχει αυξηθεί κατά 3°C τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Τα κύματα καύσωνα είναι εντονότερα, και οι βροχές πιο ακανόνιστες.

Αν και είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί ακριβώς η επίδραση της κλιματικής αλλαγής στον πληθυσμό των γιακ, οι επιστήμονες θεωρούν πως αποτελεί σημαντικό παράγοντα μείωσης. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι ο αριθμός των γιακ στο Λαντάκ έπεσε από σχεδόν 34.000 το 2012 σε λιγότερα από 20.000 το 2019 — το πιο πρόσφατο έτος με διαθέσιμα στοιχεία.

Απειλούμενη οικολογία, απειλούμενη κληρονομιά

Η Κούνζανγκ Άνγκμο, βοσκός, έχει δει τις αλλαγές με τα ίδια της τα μάτια.

«Παλιά υπήρχαν πολλά γιακ. Τώρα όχι πια», λέει. «Παλιά χιόνιζε πολύ. Τώρα λιγότερο, και με το λιγότερο νερό έχουμε λιγότερο χορτάρι».

Ο Τσερίνγκ Άνγκτσοκ, 75 ετών, έχει μεγαλώσει με γιακ. «Από το γιακ τα παίρνουμε όλα — φαγητό, γάλα, ρούχα, βούτυρο, τυρί, κρέας, μαλλί, ακόμα και κοπριά. Τίποτα δεν πάει χαμένο. Έτσι μεγαλώσαμε όλοι μας».

Ο πρώην βοσκός Θερίνγκ Νόρφελ, 70 ετών, θυμάται εποχές με πλούσια βλάστηση.

«Όταν ήμουν μικρός, είχε περισσότερο χορτάρι, περισσότερο νερό και περισσότερη άγρια ζωή», λέει. Δείχνοντας προς γυμνά βουνά στο βάθος, προσθέτει: «Παλιά όλα αυτά τα βουνά ήταν γεμάτα χιόνι. Τώρα είναι σκέτοι βράχοι. Και αφού δεν υπάρχει χιόνι ή πάγος, υπάρχει λιγότερο νερό. Και αυτό επηρεάζει την ανάπτυξη του χορταριού που τρώνε τα γιακ».

Η οικολογία του Λαντάκ εξαρτάται από τους βοσκούς

Ο Τάσι Ντόρτζι, ειδικός στην κτηνοτροφία και τα ορεινά βοσκοτόπια από το Διεθνές Κέντρο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης Ορεινών Περιοχών, λέει πως η περιοχή και οι άνθρωποί της πλήττονται ιδιαίτερα από την υπερθέρμανση του πλανήτη.

«Τα παγετώνια λιώνουν γρήγορα, οι βροχές είναι έντονες και ακανόνιστες, και τα χιόνια λιγοστεύουν. Όλα αυτά επηρεάζουν άμεσα τους βοσκούς και τα ζώα τους», λέει.

Ο Στανζίν Ράμπγκαϊς, κυβερνητικός υπάλληλος της Λαντάκ, αποδίδει την αύξηση βακτηριακών ασθενειών στα γιακ στις υψηλότερες θερμοκρασίες της περιοχής.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η μείωση της παραδοσιακής βοσκής απειλεί όχι μόνο την τοπική κτηνοτροφία αλλά και το εύθραυστο οικοσύστημα των Ιμαλαΐων. Οι βοσκοί φροντίζουν τα λιβάδια, περιορίζουν τα χωροκατακτητικά φυτά και διατηρούν τη βιοποικιλότητα. Η περιοχή, σε υψόμετρο άνω των 3.000 μέτρων, φιλοξενεί είδη όπως η λεοπάρδαλη του χιονιού, η κόκκινη αλεπού και το μπλε πρόβατο.

«Αν χαθούν οι βοσκοί, αλλάζει όλο το τοπίο», λέει ο Ντόρτζι.

«Απλώνονται αγκαθωτοί θάμνοι, η άγρια ζωή χάνει την τροφή της και το οικοσύστημα καταρρέει. Δεν πρόκειται μόνο για τα ζώα — είναι ένας ολόκληρος τρόπος ζωής και η υγεία της γης».

Ο Ράμπγκαϊς πιστεύει πως αν τα προϊόντα των γιακ τύχουν της κατάλληλης προώθησης, μπορούν να διατεθούν και εκτός περιοχής. Λέει, για παράδειγμα, ότι το μαλλί των νεογέννητων γιακ είναι λεπτότερο από τα περισσότερα εμπορικά μαλλιά, συγκρίσιμο σε απαλότητα με το κασμίρ.

Ο παραδοσιακός τρόπος ζωής και η φυγή της νέας γενιάς

Οι ευκαιρίες σε τουρισμό και άλλες βιομηχανίες, μαζί με την πρόσβαση στην εκπαίδευση, ωθούν τους νέους να εγκαταλείπουν τη βοσκή. Οι βοσκοί λένε πως οι νέοι Λαντάκι προτιμούν δουλειές λιγότερο σκληρές και με καλύτερη αμοιβή. Οι βοσκοί ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις σε δύσβατα βουνά αναζητώντας βοσκοτόπια και είναι συνεχώς εν κινήσει.

«Η επόμενη γενιά δεν θέλει πια αυτή τη δουλειά. Δουλεύουν στον ινδικό στρατό ή σπουδάζουν και ψάχνουν για κάτι άλλο», λέει ο Νόρφελ.

Το Λαντάκ, γνωστό για τα βουδιστικά μοναστήρια και τα μονοπάτια πεζοπορίας, έχει δει μεγάλη άνοδο του τουρισμού τα τελευταία χρόνια, καθώς οι μεταφορές έχουν βελτιωθεί — φέρνοντας νέες δουλειές.

Ο Ράμπγκαϊς προειδοποιεί πως οι περισσότεροι βοσκοί σήμερα είναι μεγάλοι σε ηλικία, και αν δεν στραφούν νέοι σε αυτή την εργασία, «το μέλλον της είναι ζοφερό».

Ανάμεσα στις λίγες εξαιρέσεις είναι ο 32χρονος Πουντσούκ Νάμντολ, που επέλεξε να συνεχίσει την παραδοσιακή εργασία.

«Παλιά δεν υπήρχε άλλη δουλειά — μόνο τα γιακ και τα υπόλοιπα ζώα», λέει. «Τώρα, όμως, δεν υπάρχει κανείς να τα φροντίσει. Η βοσκή γιακ είναι σκληρή δουλειά, και όλο και λιγότεροι την αντέχουν».

Το πλήρες ρεπορτάζ στον σύνδεσμο

Jyoti Sahi - Christ as a Lifetree – Hope for All

 

Jyoti Sahi - Christ as a Lifetree – Hope for All

(Χριστός, το Δέντρο της ζωής - Ελπίδα για όλους)

Bulle Shah, ο ενωτικός δύο θρησκειών

 

https://www.newindianexpress.com/opinions/2024/Jan/28/how-a-sufi-poet-tethered-different-religions

Αυτή την εβδομάδα θα ήθελα να ξαναδιηγηθώ ιστορίες για τον σούφι από το Punjab, Bulle Shah (1680-1735), που ονομάζεται επίσης Bulleya και Bulla. Οι Σούφι Καντίρι του παλιού Παντζάμπ ήταν γνωστοί για τις φιλοσοφικές τους σπουδές. Η κοσμοθεωρία τους επηρέασε βαθύτατα τις προσπάθειες του πρίγκηπα των  Μογγάλ  ,Ντάρα Σικόχ για θρησκευτικό συγκρητισμό στο βιβλίο του Majma ul Bahrain , «Η ανάμειξη των ωκεανών». Και ήταν ένας Σούφι Καντίρι, ο Σαχ Ιναγιάτ, που ήταν ο πιρ ή πνευματικός οδηγός του Μπουλ Σαχ.

Ο Shah Inayat Qadiri, ήταν πνευματικός απόγονος του Muhammed Ghaus του Gwalior, ο οποίος εισήγαγε τη γιόγκα στον Σουφισμό τον 16ο αιώνα, τονίζοντας τα κοινά τους σημεία. Ο Σάχης Ιναγιάτ Καντίρι εργαζόταν με φαινομενική απλότητα ως κηπουρός στην αγορά. Σε ένα έργο που του αποδίδεται με το όνομα «Dastur-ul-Amal», λέγεται ότι περιέγραψε γλαφυρά τα ινδουιστικά μονοπάτια προς τη moksha(απελευθέρωση από τις μετενσαρκώσεις). Ο Shah Inayat Qadiri λέγεται ότι έγραψε πολλά βιβλία, τα οποία αργότερα χάθηκαν σε μια πυρκαγιά που ξέσπασε στο σπίτι των απογόνων του κατά τη διάρκεια των ταραγμένων εποχών μετά το θάνατο του Maharaja Ranjit Singh.

Γδύσου το ράσο σου και σαν κι Εκείνον

 

Παράτησε πια αυτό το κομπολόι σου, και πάψε τις προσευχές και τις ψαλμωδίες. Ποιον θαρρείς πως υμνείς στην έρημη και σκοτεινή γωνιά ενός ναού, που είναι όλες οι πόρτες κλειστές; Άνοιξε τα μάτια σου καλά και θα δεις πως ο Θεός δεν είναι μπρος σου.

Είναι εκεί που οργώνει ο γεωργός τη γη, στα μονοπάτια, εκεί όπου με κόπο ο εργάτης τσακίζει τις πέτρες. Είναι μαζί τους στη βροχή και στον ήλιο, και σκόνη σκεπάζει την περιβολή Του. Γδύσου το ράσο σου και σαν κι Εκείνον κατέβα κάτω και συ στις σκόνες και στα χώματα.

Ο Απόστολος Θωμάς στην Ινδία

 

https://anastasiosk.blogspot.com/2023/10/blog-post_14.html

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Απόστολος Θωμάς πήγε στο σημερινό Πατάναμ στην Κεράλα, Ινδία, το 52 μ.Χ.

Είναι γνωστό ότι τον 1ο αιώνα μ.Χ υπήρχε στην Κεράλα μία κοινότητα Cochin Εβραίων. Είναι λοιπόν πιθανό ο Θωμάς να ακολούθησε καραβάνι Εβραίων εμπόρων από την Συρία και να έφθασε στην Κεράλα.

Η παλαιότερη γνωστή πηγή που συνδέει τον Απόστολο με την Ινδία είναι οι Πράξεις του Θωμά (Απόκρυφο, Μανιχαϊκής προελεύσεως) που πιθανότατα γράφτηκαν στις αρχές του 3ου αιώνα, ίσως στην Έδεσσα της Συρίας.

Ορισμένοι εκκλησιαστικοί συγγραφείς του 3ου και 4ου αιώνα αναφέρουν επίσης το ταξίδι του Θωμά στην Ινδία, όπως ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Ιερώνυμος και ο Εφραίμ ο Σύρος, ενώ ο Ευσέβιος Καισαρείας αναφέρει ότι ο δάσκαλος του Κλήμη της Αλεξανδρείας, Πάνταινος, επισκέφθηκε τον 2ο μ.Χ. αιώνα την χριστιανική κοινότητα στην Ινδία, η οποία τότε χρησιμοποιούσε το Ευαγγέλιο του Ματθαίου στην εβραϊκή γλώσσα.

Η παράδοση για το έργο του Θωμά στην Ινδία και την ίδρυση της πρώτης χριστιανικής κοινότητας στην Κεράλα αναφέρεται σε ένα έργο με τίτλο «Άσματα του Θωμά» (Thomma Parvam) το οποίο γράφτηκε το 1601 αλλά πιστεύεται ότι είναι περίληψη παλαιότερου έργου.

Οι διακρίσεις λόγω κάστας καλά κρατούν για τους Νταλίτ

 

https://www.thehindu.com/news/cities/Tiruchirapalli/dalit-christians-allege-casteism-at-church-in-tiruchi/article66908111.ece

Μια ομάδα Χριστιανών Dalit στο χωριό Kottapalayam κοντά στο Thuraiyur στο Tiruchi ισχυρίστηκε ότι υπέστησαν διακρίσεις λόγω κάστας στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής ισχυριζόμενοι ότι δεν τους επιτρεπόταν να εμπλακούν στις εκκλησιαστικές δραστηριότητες και να συμμετάσχουν σε εορτασμούς.

Απευθυνόμενοι σε δημοσιογράφους τη Δευτέρα, οι εκπρόσωποι είπαν ότι υπάρχουν περίπου 150 χριστιανικές οικογένειες Νταλίτ που κατοικούν στο χωριό Κοταπαλαγιάμ, από τις οποίες η διοίκηση της Ενορίας δεν εισπράττει τον υποχρεωτικό φόρο ούτε τις εμπλέκει στις εκκλησιαστικές δραστηριότητες.

Αν και δεν υπήρξαν περιορισμοί στις προσευχές στην εκκλησία, μόνο οι οικογένειες που ανήκαν στην κυρίαρχη κοινότητα θεωρούνται μέλη της ενορίας, η οποία υπάγεται στην επισκοπή Kumbakonam. «Αν και συμμετέχουμε στην πανήγυρη, η πομπή αυτοκινήτων δεν περνά από τον δρόμο μας. Πρέπει να περιμένουμε το αυτοκίνητο στη γωνία του δρόμου για να κάνουμε τις προσευχές μας», κατήγγειλε ο Raj Nobili, κάτοικος Dalit.

Η τέχνη-θεολογία του Jyoti Sahi

 Μετάφραση από το: https://indiaartsmovement.wordpress.com/2015/09/30/jyoti-sahi/

Ο Jyoti Sahi είναι ο σημαντικότερος Καθολικός Χριστιανός καλλιτέχνης των ημερών μας και έχει αποκληθεί «ο θεολόγος με το πινέλο» ¹ . Εκτός από τη συγγραφή τριών βιβλίων για την τέχνη, τη θεολογία και τον πολιτισμό, το θαυμάσιο έργο του περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική, τυπογραφία σε ξύλο και αρχιτεκτονική, έχοντας σχεδιάσει πολλά παρεκκλήσια και εκκλησίες. Ζει με τη σύζυγό του Τζέιν και τα τέσσερα από τα πέντε ενήλικα παιδιά τους μέσα και γύρω από το χωριό Silvepura, κοντά στη Μπανγκαλόρ, όπου ίδρυσε ένα Ashram Τέχνης το 1972 και η Τζέιν διευθύνει ένα πειραματικό σχολείο. Ο Jyoti διδάσκει επίσης στη Σχολή Τέχνης, Σχεδίου και Τεχνολογίας Srishti από το 1979.

http://www.jyotiartashram.blogspot.in

Η "εκδίκηση" της αποικίας

 

https://www.ertnews.gr/eidiseis/diethni/india-logos-eortasmoy-i-analipsi-tis-prothypoyrgias-tis-vretanias-apo-ton-risi-soynak/

Πολλοί Ινδοί δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους που ένας ινδικής καταγωγής πολιτικός, ο Ρίσι Σούνακ, θα αναλάβει πρωθυπουργός της Βρετανίας και μάλιστα καθώς συμπληρώνονται  ακριβώς 75 χρόνια  ανεξαρτησίας  «από την αποικιοκρατική δύναμη».

«Ο Ρίσι Σούνακ ορκίστηκε βουλευτής στην Μπαγκαβάτ Γκίτα (το ινδουστικό ιερό βιβλίο) και αναλαμβάνει πρωθυπουργός ανήμερα της εθνικής επετείου της Ινδίας,», είναι το κυρίαρχο σχόλιο.

Ο 42χρονος Σούνακ είναι γνωστό ότι τηρεί τα ινδουιστικά έθιμα και ιδίως τη γιορτή των φώτων. Τον είχαν φωτογραφίσει μάλιστα ενώ άναβε κεριά έξω από την επίσημη κατοικία του υπουργού Οικονομικών, στον αρ. 11 της Ντάουνινγκ Στριτ, με την ευκαιρία του Ντιβάλι.

Κάποιοι Ινδοί ελπίζουν ότι θα ενισχυθούν οι δεσμοί της Βρετανίας με την Ινδία με την πρωθυπουργία του Σούνακ. Μάλιστα ο πρώην διπλωμάτης Ρατζίβ Ντόγκρα έγραψε στο Twitter ότι η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Σούνακ θα είναι «δώρο για το Ηνωμένο Βασίλειο και λόγος εορτασμού στην Ινδία».

Τα τρία σοκ στην παγκοσμιοποίηση έχουν μειώσει τις ευκαιρίες για την Κίνα, ενώ τις διευρύνουν για την Ινδία

 

https://ardin-rixi.gr/archives/246028

Των Αρβιντ Σουμπραμανιάν – Τζος Φέλμαν από τον Οικονομικό Ταχυδρόμο

Tην τελευταία μιάμιση δεκαετία, οι οικονομικοί, υγειονομικοί και γεωπολιτικοί κλυδωνισμοί έχουν πλήξει το παγκόσμιο εμπόριο. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 κατέστρεψε τις τράπεζες που χρηματοδότησαν μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου και στη συνέχεια προκάλεσε πτώση στην οικονομική ανάπτυξη. Το 2020, η πανδημία έκλεισε εργοστάσια και ανέτρεψε τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. Και τώρα η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει διαταράξει τον εφοδιασμό τροφίμων και ενέργειας, απειλώντας να διχάσει τον κόσμο σε γεωπολιτικές γραμμές ως τρίτο σοκ.

Οι παγκόσμιες κρίσεις αποδείχθηκαν ιδιαίτερα επιζήμιες για την Κίνα, επειδή ήρθαν επιπλέον σε μια συνεχή απώλεια ανταγωνιστικότητας, καθώς η μετανάστευση εργατικού δυναμικού από τις φάρμες στα εργοστάσια έχει αρχίσει να φτάνει στα όριά της, προκαλώντας αύξηση των μισθών. Επιπλέον, οι ίδιες οι κρίσεις είχαν ασύμμετρο αντίκτυπο. Μετά το 2008, το εμπόριο αγαθών σταμάτησε να αυξάνεται ως ποσοστό του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ το εμπόριο υπηρεσιών συνέχισε να αυξάνεται.

Συγγραφέας και όχι σύμβολο

https://www.ertnews.gr/roi-idiseon/epithymia-toy-salman-roysnti-na-einai-syggrafeas-kai-ochi-symvolo-giati-kykloforoyse-os-josef-anton/

 «Την ώρα που γράφουμε αυτές τις γραμμές, δεν γνωρίζουμε τα κίνητρα του δράστη της επίθεσης με μαχαίρι κατά του Σαλμάν Ρούσντι. Εξεγέρθηκε κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη, κατά της μείωσης της αγοραστικής δύναμης ή κατά της απαγόρευσης του ποτίσματος στις γλάστρες λόγω καύσωνα;», γράφει ειρωνικά ο Ρις, αρχισυντάκτης του Charlie Hebdo και ένας από τους ελάχιστους επιζήσαντες της επίθεσης από μια ισλαμιστική επίθεση το 2015.

«Ας πάρουμε λοιπόν το ρίσκο να πούμε ότι πρόκειται πιθανόν για έναν πιστό, που είναι επίσης πολύ πιθανόν μουσουλμάνος και ο οποίος διέπραξε την πράξη του ακόμη πιο πιθανόν στο όνομα του φετφά (θρησκευτικό διάταγμα) που εξέδωσε το 1989 ο αγιατολάχ Χομεϊνί κατά του Σαλμάν Ρούσντι, και η οποία τον καταδίκαζε σε θάνατο», αναφέρεται στην ηλεκτρονική έκδοση της γαλλικής σατιρικής εφημερίδας.  Μαζί και νέα γελοιογραφία αφιερωμένη στο Ιράν και το διάταγμα που «ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου του 1989 έγινε επικήρυξη για τον Σαλμάν Ρούσντι και απειλή τριών δεκαετιών».

Δυο ασκήσεις από Ινδία μεριά

 

Να γίνει χρήση των ασκήσεων με αυτοσυγκράτηση και προσοχή

Η οργή του ελέφαντα

 

https://www.gazzetta.gr/plus/2125561/elefantas-patise-mehri-thanatoy-mia-gynaika-kai-emfanistike-stin-kideia-tis-gia-na-tin

Διπλή επίθεση δέχθηκε από έναν εξαγριωμένο ελέφαντα μια γυναίκα, μία όταν ήταν ζωντανή και στη συνέχεια στην κηδεία της.

Ένα περίεργο περιστατικό συνέβη στην Ινδία με πρωταγωνιστή έναν εξαγριωμένο ελέφαντα και θύμα μια άτυχη ηλικιωμένη γυναίκα. Σύμφωνα με τους «Times of India» η 68χρονη Μάγια Μούρμου είχε πάει να πάρει νερό όταν δέχθηκε επίθεση από τον εξαγριωμένο ελέφαντα στην περιοχή Μαγιουρμπάνι στην Οντίσα. Το περιστατικό έγινε στις 9 Ιουνίου.

Ashoka the Great - Rise of the Mauryan Empire Documentary

 

Ασόκα ο Μέγας, ο ηθικός

https://cognoscoteam.gr/%CE%B1%CF%83%CF%8C%CE%BA%CE%B1-%CE%BF-%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CF%89%CF%81/

 Μετάφραση, επιμέλεια σύνταξης: Πυθεύς

Πηγή: Χείλων

Άρθρο βασισμένο στη δημοσίευση του καθηγητή Θρησκειολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, κ. Sonam Kachru, στο περιοδικό Aeon με τίτλο Ashoka’s moral empire.

♦

Στην κοιλάδα Χαϊμπέρ [Khyber] στο Βόρειο Πακιστάν τρεις μεγάλοι ογκόλιθοι στην κορφή ενός λόφου επιβάλλονται σε μια όμορφη προοπτική της πόλης Μανσέχρα [Mansehra]. Χαμηλή τοιχοποιία με τούβλα περιβάλλει το χώρο που ορίζει ο καθένας και μια απλή οροφή στους ώμους τεσσάρων χτιστών στύλων στις γωνιές της προστατεύει τις προσόψεις τους από τον αέρα και τη βροχή. Η κατασκευή αυτή διασώζει για τις επόμενες γενιές τις λέξεις που είναι χαραγμένες:

Είναι δύσκολο να κάνεις ενάρετες πράξεις. Ακόμη κι αυτός που αρχίζει να πράττει ενάρετα επιτυγχάνει κάτι δύσκολο.

Ο πλούτος πάει Ανατολή

 

https://ecozen.gr/2022/04/i-metanastefsi-tou-ploutou-tis-dysis/

Του Γιώργου Ατσαλάκη

Τα μεγάλα παγκόσμια προβλήματα των επόμενων δεκαετιών είναι, η ταχεία αύξηση του πληθυσμού, η σπανιότητα των πόρων, η αναζωπύρωση των ιδεολογιών, η κλιματική αλλαγή, και η ταχύτητα εξέλιξης των νέων τεχνολογιών της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, με τα «Δεδομένα» να είναι το «πετρέλαιο» του μέλλοντος.

Επίσης ένα ακόμα πρόβλημα, είναι η μετατόπιση της οικονομικής δύναμης από την Δύση στην Ανατολή, με αποτέλεσμα χώρες, με αυταρχικά καθεστώτα, χωρίς δημοκρατικές αξίες να αποκτούν οικονομική και στρατιωτική ισχύ, απειλώντας την παγκόσμια σταθερότητα και ειρήνη.

Η πλούσια μέχρι τώρα Δύση (κυρίως οι ΗΠΑ και η Ε.Ε.) έχει τεράστια εμπορικά ελλείμματα με τις χώρες της Ασίας. Στον πίνακα 1 παρουσιάζονται τα ετήσια εμπορικά ελλείμματα μόνο με την Κίνα τα προηγούμενα 11 έτη.