Το μαρτύριο

Το μαρτύριο είναι η πιο ανατρεπτική μορφή αντίστασης στην κρατική βία: «Όποιος έχει αυτιά ας ακούσει. Όποιος αιχμαλωτίζει, θα αιχμαλωτιστεί· όποιος σκοτώνει με μαχαίρι, θα πεθάνει από μαχαίρι» (Απ 13:9-10). Αυτό προϋποθέτει μια ασκητική της αντοχής, της υπομονής και της πίστης των αγίων, τα σώματα των μαρτύρων ενάντια στην εξουσιαστική μανία του εξαγριωμένου δράκου. Μια φαινομενικά άδικη μάχη μεταξύ των διωκόμενων σωμάτων και των τεχνολογικών τεχνασμάτων του κράτους. Ένας πόλεμος που διεξάγει το κράτος με την εξουσία του δράκοντα εναντίον όλων εκείνων που μαρτυρούν την πίστη τους στον Ιησού (Απ 12:17), στο αίμα των οποίων είναι μεθυσμένη η μεγάλη κρατική πόρνη (Απ 17:6) που μπορεί να ακούει στο όνομα Τύρος, Βαβυλώνα, Ρώμη και στις σύγχρονες εκδοχές της, όπου κάποιοι, ακόμα και Χριστιανοί, εξακολουθούν να φαντασιώνονται αντίστοιχες αυτοκρατορικές ονειρώξεις. Ο Ζακ Ελλύλ, στα σχόλιά του για την Αποκάλυψη, επισημαίνει ότι η προπαγάνδα του κράτους γίνεται εκ μέρους του πρώτου θηρίου και είναι μέσω του δεύτερου θηρίου που ενεργεί προπαγανδιστικά το κράτος, το οποίο και ταυτοποιεί τον εξουσιαστικό λόγο του θηρίου ενάντια στην ανθρωπότητα γι' αυτό και «είναι απαραίτητο να διακρίνουμε στον κόσμο που βρισκόμαστε τις διαδοχικές ενσαρκώσεις που αποτελούν την αντιστροφή της ενσάρκωσης του Κυρίου» (Jacques Ellul, Apocalypse the book of Revelation).

Γιώργος Κουτσοδιάκος, Ούτε "Deus" ούτε "Dominus" - αντιαυτοκρατορικό μαρτυρολόγιο - εκδ. Firebrand

Ελπίδα, όχι τρομολαγνεία

 

H Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και η Τελική Κρίση, όπως παρουσιάζονται μέσα από τα Ευαγγέλια και την Αποκάλυψη έχουν γεννήσει μία πλειάδα αιρέσεων, ειδικά προτεσταντικού τύπου, που προέκυψαν από λανθασμένες ερμηνείες(χιλιαστικές αιρέσεις) και κυρίως από την γραμμική ερμηνεία των οραμάτων του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Γέννησαν όμως -και αυτό μας ενδιαφέρει- εντός της Εκκλησίας γενιές ολόκληρες υστερικών κυνηγών του Αντιχρίστου, του 666 και άλλων τινών. Εμφανίστηκαν επίσης μια σειρά θεωριών, γεννημένες σε φονταμενταλιστικές ευαγγελικές σέκτες των ΗΠΑ. Θεωρίες που μεταφέρθηκαν, «ελληνορθοδόξως», από διάφορες ομάδες και πρόσωπα στη χώρα μας. Προφανώς ούτε η Αποκάλυψη του Ιωάννη φταίει ούτε και οι διηγήσεις του Κυρίου στις ευαγγελικές περικοπές. Φταίνε η φαντασία ορισμένων ανθρώπων, οι αδυναμίες τους, οι φοβίες και οι υστερίες τους. Τα κείμενα αυτά άλλωστε είναι κατά βάση κείμενα αισιόδοξα, που βεβαιώνουν πως ο Κύριος θα έρθει ξανά και πως όσοι Τον αγαπούν πραγματικά θα πάνε κοντά Του. Όλες οι άλλες σκοτεινές φαντασιώσεις, ενώ λειτουργούν εξαιρετικά ως σενάρια κινηματογραφικών έργων ή λογοτεχνικών βιβλίων δεν έχουν καμία σχέση με το πνεύμα των κειμένων αυτών. Φυσικά και ο Ιησούς και ο Ιωάννης ο Θεολόγος μας προσκαλούν σε επαγρύπνηση ούτως ώστε να μη χάσουμε τη θέρμη της πίστης μας και ξεπέσουμε στη χλιαρότητα αλλά και για να μη παραπλανηθούμε από τους διαφόρους ψευδοπροφήτες και αντιχρίστους που κατά καιρούς εμφανίζονται στην ιστορία. Τα κείμενα και οι διδασκαλίες αυτές είναι διδαχές ελπίδας και εγρήγορσης, χαράς και ετοιμότητας. Δεν χαρίστηκαν στον κόσμο για να στηθούν πάνω τους καριέρες και τρομολαγνικές πωλήσεις. Είναι φλόγες ελπίδας, όχι εμπόρευμα.

Η σωτηρία των ανθρώπων οδηγεί στην απολύτρωση όλης της Κτίσεως

 

Ως χριστιανοί, δεν πιστεύουμε απλώς στην αθανασία της ψυχής αλλά προσδοκούμε και την ανάσταση του σώματος. Και πάλι, το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Διά των σωμάτων μας σχετιζόμαστε με τον περιβάλλον γύρω μας, κι έτσι. ο αγιασμός επεκτείνεται και στον αγιασμό του περιβάλλοντος. Δεν σωζόμαστε από τον κόσμο, αλλά με τον κόσμο. 

Προσβλέποντας στον μέλλοντα αιώνα, άρα, δεν περιμένουμε απλώς την ανάσταση του σώματος αλλά και τη μεταμόρφωση όλου του κόσμου. "Έναν καινούργιο ουρανό και μια καινούργια γη" προσδοκούμε(Αποκ. 21,1)

Η σωτηρία των ανθρώπων οδηγεί, λοιπόν, στην απολύτρωση όλης της Κτίσεως, η οποία, "θ' απελευθερωθεί από την υποδούλωσή της στη φθορά, και θα μετάσχει στην ελευθερία που θ' απολαμβάνουν τα δοξασμένα παιδιά του Θεού"(Ρωμ. 8,21)

Κάλλιστος Ware - πώς σωζόμαστε; - εκδ. Εν Πλω

Τα δύο Θηρία

 

Προσπαθούμε, λοιπόν, να καθορίσουμε ποια θα μπορούσε να είναι η στάση των χριστιανών των δυο πρώτων γενεών απέναντι στην εξουσία. Και θα πάρουμε τώρα της Αποκάλυψη, επειδή είναι το κείμενο (που γράφτηκε μεταξύ 100 και 130 μ.Χ.) το πιο βίαιο και εγγράφεται στη γραμμή των λόγων του Ιησού αλλά είναι πιο σκληρό! Είναι προφανώς ένα κείμενο που στοχεύει άμεσα τη Ρώμη(αλλά όχι μόνο την παρουσία των Ρωμαίων στην Ιουδαία: την κεντρική εξουσία, την αυτοκρατορική, τη Ρώμη αυτή και αυτή). Σ' ολόκληρο το βιβλίο υπάρχει μια ριζική εναντίωση ανάμεσα στη μεγαλειότητα του Θεού και σ' όλες τις εξουσίες και ισχείς της γης(εξ ου και το σοβαρό λάθος αυτών που λένε ότι υπάρχει μια συνέχεια ανάμεσα στη θεϊκή εξουσία και τις γήινες εξουσίες, ή ακόμη, όπως υπό τη μοναρχία, ότι σ' έναν μοναδικό Θεό, παντοδύναμο, που βασιλεύει στον ουρανό, οφείλει ν' αντιστοιχεί στη γη ένας μοναδικός βασιλέας, εξ ίσου παντοδύναμος· η Αποκάλυψη λέει το εκ διαμέτρου αντίθετο!) Σ' ολόκληρο το βιβλίο υπάρχει μια αμφισβήτηση της πολιτικής εξουσίας. Θ' αναφέρω μόνο δύο μεγάλες εικόνες: η πρώτη είναι η εικόνα των "δύο θηρίων", επαναλαμβάνει μια εικόνα των πρώτων προφητών, που πράγματι παριστούσαν τις πολιτικές εξουσίες της εποχής τους με μορφή θηρίων. Το πρώτο είναι το "θηρίο που ανεβαίνει από τη θάλασσα"(πιθανότατα η Ρώμη, που οι στρατιές της έρχονταν από τη θάλασσα). Έχει έναν "θρόνο" που της έχει δοθεί από τον Δράκοντα(τον Αντίθεο κεφ. ιβ, ιγ). Που έχει δώσει "όλη την εξουσία στο Θηρίο" . Οι άνθρωποι λατρεύουν το Θηρίο.  Λένε: "Ποιος μπορεί να του εναντιωθεί;" Του δόθηκε "όλη η εξουσία και ισχύς πάνω σε όλες τις φυλές, όλους τους λαούς, όλες τις γλώσσες, όλα τα έθνη". Και το λατρεύουν οι κάτοικοι της γης. Νομίζω πως δεν μπορείς να μιλήσεις σαφέστερα για να ορίσεις την πολιτική εξουσία, που έχει ισχύ, έχει τη στρατιωτική δύναμη και απαιτεί τη λατρεία(άρα την απόλυτη υπακοή!). Και αυτό το Θηρίο έχει δημιουργηθεί από τον Δράκοντα(άρα η ίδια σχέση που έχουμε ήδη συναντήσει ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και στον "διάβολο"). Αυτό που επιβεβαιώνει την ιδέα ότι το Θηρίο είναι το κράτος είναι ότι στο τέλος της Αποκάλυψης βρίσκουμε το κείμενο στο οποίο η Μεγάλη Βαβυλώνα(Ρώμη) καταστρέφεται(ιζ). Έπειτα απ' τη μάχη στην οποία το Θηρίο συγκεντρώνει τους βασιλείς της γης για να κάνει πόλεμο ενάντια στον Θεό, πόλεμο στον οποίο το Θηρίο συντρίφτηκε και καταδικάστηκε, μετά τη συντριβή και την καταδίκη του κυριότερου εκπροσώπου του. Όσο για το δεύτερο Θηρίο, που ανεβαίνει από τη γη, η ερμηνεία μου είχε φανεί καταχρηστική στους ειδικούς, αλλά επιμένω σ' αυτήν: Ποια χαρακτηριστικά αυτού του Θηρίου δίδονται; "Κάνει όλους τους κατοίκους της γης να λατρεύουν το πρώτο Θηρίο", "αποπλανά τους κατοίκους της γης", "τους λέει να φτιάξουν ένα άγαλμα του πρώτου Θηρίου". "Ζωντανεύει την εικόνα του Θηρίου και μιλά στ' όνομά του". "Κάνει ώστε όλοι, μικροί και μεγάλοι, πλούσιοι και φτωχοί, ελεύθεροι και δούλοι, να δέχονται μια σφραγίδα στο δεξί τους χέρι ή στο μέτωπό τους, και κανένας να μη μπορεί ν' αγοράζει ούτε να πουλά, αν δεν έχει τη σφραγίδα του Θηρίου".  Έκρινα το κείμενο ως αρκετά επακριβή περιγραφή της Προπαγάνδας που συνδέεται με την Αστυνομία. Πράγματι, αυτή μιλά και κάνει τους ανθρώπους να υπακούν στο κράτος, να το λατρεύουν, και αυτή δίνει τις "σφραγίδες" που επιτρέπουν στους ανθρώπους να ζουν σ' αυτή την κοινωνία! Τέλος, όσοι δεν υπακούν στο πρώτο Θηρίο, θα φονευθούν! Πιστεύω ότι η περιγραφή είναι σαφής. Γνωρίζουμε ότι ένα κύριο μέσο της ρωμαϊκής προπαγάνδας ήταν η εγκαθίδρυση της λατρείας της Ρώμης και του αυτοκράτορα, με βωμούς, ναούς κτλ. και ότι οι Ιουδαίοι βασιλείς της εποχής εκείνης ήταν τελείως υπάκουοι. Και γι' αυτό μιλά το κείμενο για Θηρίο που ανεβαίνει από τη γη! Γιατί οι τοπικές αρχές των επαρχιών της Ανατολής ήταν οι πιο ενθουσιώδεις υποστηρικτές της ανάπτυξης της λατρείας της Ρώμης! Άρα είναι ένα είδος ισχύος που ενεργεί πάνω στη νοημοσύνη ή στην ευπιστία, και που πετυχαίνει την εκούσια υπακοή στο πρώτο Θηρίο. Αλλά ας θυμηθούμε ότι, για τους Εβραίους που έγραφαν αυτό το κείμενο, το κράτος και η προπαγάνδα του είναι δυο ισχείς που προέρχονται από το Κακό!

Ζακ Ελλύλ, Αναρχία και Χριστιανισμός, εκδ. Νησίδες

Η Αποκάλυψη

 

Η Αποκάλυψη είναι ένα βιβλίο που αποτελείται από οράματα που είδε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. Οράματα που δεν τα είδε μεμιάς ούτε σε χρονολογική σειρά. Γι' αυτό και αυτά που περιγράφονται στο βιβλίο δεν διαβάζονται γραμμικά. Η Αποκάλυψη, σε αντίθεση με το τι πιστεύουν οι περισσότεροι, δεν μιλά για τρομερές καταστροφές και χρόνια μαύρα που θα πέσουν στην ανθρωπότητα. Δεν είναι ένα βιβλίο που θέλει να προκαλέσει τρόμο και φόβο. Η Αποκάλυψη δεν είναι ένα βιβλίο που μιλά για το τέλος ενός κόσμου. Η Αποκάλυψη είναι ένα βιβλίο αισιόδοξο που μιλά για τη γέννηση ενός νέου κόσμου, ενός κόσμου όπου το κακό δε θα έχει θέση. Είναι μια διαβεβαίωση ότι όσα κακά κι αν πέσουν στην ανθρωπότητα στο τέλος ο ερχομός του Χριστού ως Βασιλιά πια, με όλη του τη δόξα, θα σημάνει την αρχή μιας νέας ζωής όπου ο άνθρωπος θα επανέλθει στη προπτωτική του κατάσταση. Δε διαβάζεται η Αποκάλυψη με αγωνία και άγχος. Διαβάζεται για να απομακρύνει τον φόβο, των αγωνία και το άγχος.

γέρ. Αρσένιος «περί Χιλιετούς βασιλείας του Χριστού»

 

https://www.pemptousia.gr/2014/12/o-ger-arsenios-peri-tis-epigias-chilietous-vasilias-tou-kiriou/

Αλέξιος Παναγόπουλος (Academic.Prof.DDDr.Habil.)

Στον δεύτερο υπότιτλο του ως άνω βιβλίου του γέροντα: «περί Χιλιετούς βασιλείας του Χριστού»[1], γίνεται έλεγχος γι’ όλους αυτούς που ερμηνεύουν την χιλιετή βασιλεία του Χριστού επί της γής. Ο γέροντας επισημαίνει ότι το χωρίο αυτό ομιλεί ξεκάθαρα «περί ΨΥΧΩΝ», που μαρτύρησαν για το όνομα του Χριστού, οι οποίες ψυχές βασίλευσαν «μετά του Χριστού χίλια έτη και οι λοιποί των νεκρών (οι αμαρτωλοί) ούκ έζησαν έως τελεσθή τα χίλια έτη»[2]. Ο γέροντας στην ερμηνευτική του αυτή διατύπωση χρησιμοποιεί εύστοχα την διατριβή επί διδακτορία του π. Ιωάννη Ρωμανίδη, με τίτλο: «το προπατορικόν αμάρτημα».[3] Όπου ο π. Ιωάννης σημειώνει ότι η πνευματική ανάσταση του ανθρώπου, ως πρώτη ανάσταση, γίνεται εδώ στη γη με την αναγέννηση του ανθρώπου μέσω των ιερών μυστηρίων του Χριστού. Αυτοί που σωματικά θα αποθνήσκουν, ενόσω έζησαν την ειλικρινή μυστηριακή ζωή επί της γης, θα «υπάγουν» και θα «συζούν» με τον Κύριο στον ουρανό «απολαμβάνοντες μερικώς, των αγαθών της βασιλείας του Χριστού επί χίλια έτη, δηλαδή κατά την μακράν και ακαθόριστον περίοδον μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας».

Σε αυτους τους πραγματικά πιστούς «ο δεύτερος θάνατος, η αποκοπή δηλαδή από τον Θεόν, δεν έχει εξουσίαν», γιατι αυτοι θα απολαμβάνουν μερικώς τα αγαθά της βασιλείας του Χριστού, έως την Β’ Παρουσία και δίκαιη ανταπόδοση των αιώνων. Πρώτος θάνατος επισημαίνεται ότι είναι ο σωματικός, δηλαδή με τον επίγειο σωματικό θάνατο του ανθρώπου, ο οποίος έχει εξουσία πάνω σε όλους τους ανθρώπους όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Όσον αφορά το «δέσιμον του Σατανά», προϋποθέτει την απόλυτη εξουσία που είχε ο Σατανάς πάνω στους ανθρώπους μετά την παράβαση των πρωτοπλάστων. Μετα δηλαδή την προπατορική αμαρτία ως αποτέλεσμα παράβασης και παρακοής, ακόμα και οι αγιότεροι προφήτες και δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης μετά τον σωματικό θάνατο επί της γής θα οδηγούντο στον Άδη. Αυτή η κατάσταση διήρκεσε μέχρι τότε που «κατελύθη» η εξουσία του Εωσφόρου, δηλαδή μέχρι τότε που ο Θεάνθρωπος Χριστός ανέλαβε την σωτηρία του ανθρώπινου γένους με αντάλλαγμα την σταυρική Του θυσία. Μετά απ’ αυτή τη θυσία του Χριστού, ουδείς βρίσκεται υπο την εξουσία του Εωσφόρου, πλήν εκείνων που από μόνοι τους επιθυμούν να παραδίδουν τον εαυτό τους στο Σατανά και στα έργα του.

The Four Horsemen of the Apocalypse - Who Are They & What Do They Represent?

 

Για την Αποκάλυψη του Ιωάννου

https://www.pemptousia.gr/2021/12/ikoumenios-ti-mas-didaski-me-tin-apokalipsi-o-ieros-mathitis-tou-christou/

 (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Οικουμενίου: Ερμηνεία της Αποκαλύψεως του Ιωάννου

Λόγος πρώτος

Διακηρύσσει κάπου ένα ιερό απόφθεγμα πως όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη· διότι μέσω του Αγίου Πνεύματος οδηγήθηκαν στη σοφία όλοι όσοι μας εκήρυξαν τον λόγο της σωτηρίας, τόσο οι προφήτες όσο και οι απόστολοι και ευαγγελιστές. Όμως ο θεσπέσιος Ιωάννης αναδείχτηκε αγιότερος από όλους τους κήρυκες και πνευματικότερος από κάθε πνευματικό, επειδή έγειρε στο στήθος του Κυρίου και με τη διάπυρη αγάπη του

απέσπασε πλουσιότερη τη χάρη του Πνεύματος.

Όσοι με αδικίες πλούτισαν

 

Ουαί σε εσάς, οι οποίοι αποκτάτε ασήμι και χρυσό με αδικίες και λέτε: 

"Γίναμε πλούσιοι, έχουμε πλούτη και περιουσίες 

και έχουμε αποκτήσει όλα όσα θέλαμε. 

Και τώρα ας κάνουμε αυτό που σκοπεύαμε, 

γιατί έχουμε συγκεντρώσει άργυρο, 

πολλοί είναι γεωργοί που δουλεύουν στα χωράφια μας 

και οι σιταποθήκες μας γεμάτες σαν ύδωρ(που ξεχειλίζει)".

Σχόλια στὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη

http://adrahti.blogspot.com/2021/08/blog-post.html

 […] ὅλα ὅσα περιγράφονται στὴν Ἀποκάλυψη, ἐνῶ φαίνεται νὰ ἀφοροῦν ἕνα ἔσχατο μέλλον, κατ’ οὐσίαν ἰσχύουν γιὰ τὴν παρούσα ζωὴ ἑκάστου ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος θὰ ζήσει κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς του εἴτε τὰ δεινὰ τῆς ἀποστασίας εἴτε τὴν παρουσία τῆς θείας Βασιλείας σὲ νοητὸ καὶ πνευματικὸ ἐπίπεδο. Τελικὰ τὸ «παιχνίδι» τῆς ἱστορίας παίζεται ἐπὶ τῆς ἁγίας Τραπέζης ἑκάστου ναοῦ κατὰ τὴν ἐνεργούμενη πράξη τῆς θείας Εὐχαριστίας: ὅσοι μὲ τὸν Χριστό, ὅσοι χωρὶς τὸν Χριστό. Τὰ ἔσχατα γίνονται παρόντα καὶ τὰ παρόντα ἐκτείνονται στὰ ἔσχατα.

[…] ἀντὶ νὰ παραμείνουμε στὴ σχέση μὲ τὸν Θεὸ τῆς ἀγάπης, παρασυρθήκαμε στὴ φαντασιακή, ἴσως καὶ ψυχολογική, ἰδέα ἑνὸς τρομοκράτη Θεοῦ ποὺ ἐξαπολύει τὴν ὀργή του σὲ ὅσους δὲν ὑπακούουν στὶς ὑποδείξεις του. Ἔτσι ἀφαιρέσαμε τὴν ἀπελευθερωτικὴ δύναμη τῆς μετάνοιας καὶ ἀναδείξαμε συμβάσεις συναλλαγῆς μὲ τὸν Θεό, ποὺ τὸν ἀντιλαμβανόμαστε ὡς Θεὸ τῆς θρησκείας καὶ ὄχι τῆς Ἐκκλησίας.

Τα ύστερα του κόσμου !

https://www.romfea.gr/diafora/36126-i-katara-tis-soragias

Tου Μητροπολίτου Αργολίδος Νεκταρίου

«Ἤθελον τοῦ σιωπᾶν εἴθε καί ἐδυνάμην».

Ὅσες φορές, λίγες εὐτυχῶς, κατέθεσα κάποιες σκέψεις ἤ θέσεις γιά θέματα τῆς ἐπικαιρότητας, κάποιοι ἀδελφοί ἄρχιζαν τόν ἀντίλογο μέ βολές κατά ριπάς καί τίς γνωστές κατηγορίες τοῦ οἰκουμενιστῆ, τοῦ φιλοπαπικοῦ, τοῦ αἱρετικοῦ καί παρόμοια.

Συνήθως δέν ἀπαντῶ γιατί δέν ἔχει νόημα. Προτιμῶ τή σιωπή. Νιώθω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶναι τόσο προσκολλημένοι στίς μονομανιακές σκέψεις τους, πού εἶναι ἀδύνατος ὁ διάλογος μαζί τους. Ἔχω τήν αἴσθηση ὅτι ἄν τούς γκρεμίσεις τόν μύθο, θά χάσουν τό ἔδαφος κάτω ἀπό τά πόδια τους. Πολύ σωστά ἔλεγε ὁ Ἄρθουρ Καῖστλερ, «τίποτα δέν εἶναι πιό ὀδυνηρό ἀπό τό γκρέμισμα ἑνός μύθου».

Έκτη Σφραγίδα

Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλουσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη,
καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν·
καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων,
καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις· πέσατε ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου,
ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;


Η αφαίρεση της έκτης σφραγίδας συμβολίζει εκείνες τις τρομερές συμφορές και τα σημεία των στοιχείων της φύσης που θα συμβούν στη γη κατά την τελευταία περίοδο της ύπαρξής της πριν το τέλος του κόσμου- τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση.Πρόκειται για τα ίδια εκείνα σημεία που ο Κύριος προφήτευσε λίγο πριν το σταυρικό του μαρτύριο(Ματθ.24:29,Λουκ 21:25-26) 

Η Τελική Κρίση

http://www.isagiastriados.com/index.php/articles/paterika-keimena-2/3778-pote-tha-ginei-i-deftera-parousia

Αγίου  Νικολάου Βελιμίροβιτς

Οἱ προφητεῖες τοῦ Κυρίου γιὰ τὰ γεγονότα ποὺ θὰ συμβοῦν κατὰ τὸ τέλος τοῦ κόσμου, τὸ ἴδιο τὸ τέλος καὶ ἡ τελικὴ κρίση, δὲν ἔχουν ἀκόμα ἐπαληθευτεῖ. Ὅποιος ἔχει μάτια ὅμως βλέπει καθαρὰ πὼς στὶς μέρες μας, τὰ γεγονότα ποὺ εἶπε πὼς θὰ εἶναι σημεῖα τῶν καιρῶν ὅτι ἔρχεται τὸ τέλος, ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἐμφανίζονται στὸν κόσμο. Δὲν ἔχουν ἤδη ἐμφανιστεῖ διάφοροι γυρολόγοι τῆς χαρᾶς, ποὺ γυρεύουν ν᾽ ἀντικαταστήσουν τὸν Χριστὸ καὶ τὴ διδασκαλία Του μὲ τὸν ἑαυτό τους καὶ τὴ δική τους διδασκαλία; Δὲν ἔχουν ξεσηκωθεῖ ἔθνη ἐνάντια σὲ ἄλλα ἔθνη καὶ βασιλεῖες ἐνάντια σὲ βασιλεῖες; Δὲν τρέμει ἡ γῆ καὶ οἱ καρδιές μας μαζί της μὲ τοὺς πολέμους καὶ τὶς ἐπαναστάσεις ποὺ γίνονται σὲ ὅλον τὸν πλανήτη; Δὲν εἶναι πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ προδίδουν τὸν Χριστὸ κι ἄλλοι ποὺ ἀρνοῦνται τὴν Ἐκκλησία Του; Δὲν ἔχει περισσέψει ἡ ἀνομία, δὲν ἔχει ψυχραθεῖ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν; Δὲν ἔχει κηρυχτεῖ τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ σ᾽ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, «εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι» (βλ. Ματθ. κδ´ 3-14);

Η ρήξη με την εξουσία στην Αποκάλυψη

adrahti

[…] Πολιτικὰ τὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης ἡ ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία βρίσκεται στὸ ἀπόγειο τῆς ἐπέκτασης τῶν ὁρίων της. Περιλαμβάνει ὅλο σχεδὸν τὸν μεσογειακὸ χῶρο καὶ μάλιστα σὲ μεγάλο βάθος. Ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀστικῶν κέντρων βρίσκεται σὲ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση, ἐξαιτίας πολλῶν οἰκονομικῶν κρίσεων καὶ πολέμων, ἀλλὰ καὶ ἐξαιτίας τῶν τεράστιων δαπανῶν ποὺ ἀπαιτοῦνταν γιὰ τὴ συντήρηση τοῦ πολυάριθμου στρατοῦ καὶ τῆς πολυδάπανης κρατικῆς μηχανῆς. Στὴν κοινωνία κυριαρχοῦν νεόπλουτοι ἐπαρχιῶτες, ἐνοικιαστὲς φόρων καὶ μεγαλογαιοκτήμονες, ποὺ προκαλοῦν τὴν ἔντονη ἀντίδραση τῶν λαϊκῶν στρωμάτων μὲ τὴν ἀλόγιστη κατασπατάληση τοῦ πλούτου τους. Οἱ κοινωνικὲς ἀντιθέσεις εἶναι ὀξύτατες, ἡ διάδοση τῆς δουλείας εἶναι εὐρεία, ἡ ὠμὴ βία τῶν κρατούντων σὲ βάρος τῶν κατακτημένων λαῶν καὶ ἡ ἀπληστία τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν ἀξιωματούχων εἶναι ἐμφανέστατες. Ἡ κοινωνία λοιπὸν αὐτὴ ποὺ βρίσκεται σὲ ἀποσάθρωση ἐπιχειρεῖται νὰ διακυβερνηθεῖ μὲ τὴν προβολὴ τῆς λατρείας τοῦ αὐτοκράτορα. Ἔτσι ὁ αὐτοκράτορας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Δομιτιανοῦ ἀναγορεύεται «κύριος καὶ θεός». Ἡ θεοκρατικὴ αὐτὴ θεμελίωση τῆς λειτουργίας τῆς ἐξουσίας, παρμένη ἀπὸ τὰ βασίλεια τῆς Ἀνατολῆς, στηρίζεται στὸν ἐπίγειο θεό – αὐτοκράτορα. Δὲν περιορίζεται δηλαδὴ στὴ μέχρι τώρα χρήση τῆς ἐπίσημης πολιτικῆς λατρείας, ἀλλὰ θεοποιεῖ τὸν ἴδιο τὸν αὐτοκράτορα.

Ζούμε άραγε σε «αποκαλυπτικούς» καιρούς;

Mikhail Polsky

Πρόλογος του μεταφραστή

Ζούμε άραγε σε «αποκαλυπτικούς» καιρούς;

Το άρθρο που ακολουθεί γράφτηκε το 1938 από τον πρωτοπρεσβύτερο Mikhail Polsky, έναν από τους συνεργάτες του Πατριάρχη Μόσχας αγίου Τύχωνα (1865-1925). Στο κείμενο αυτό ο π. Μιχαήλ, βασισμένος στον καθιερωμένο κανόνα ότι «η Γραφή ερμηνεύεται διά της Γραφής»,  εξηγεί τι σημαίνει ο περιβόητος «αριθμός του Θηρίου»: το 666. 

Στα αποκαλυπτικά κείμενα ο όρος «Θηρίο» παραπέμπει ρητά στα διάφορα αυτοκρατορικά συστήματα εξουσίας, παρελθόντα, υφιστάμενα ή αναμενόμενα. Στη βάση αυτή ο π. Μιχαήλ αποφενακίζει δραστικά τη συζήτηση για το εσχατολογικό «Θηρίο» της Αποκαλύψεως.  Αν το 666 δεν είναι παρά ο αριθμός της «κοσμικής ταυτότητας» του «Θηρίου» κι αυτό δεν είναι παρά η έσχατη-τελευταία πολιτισμική ενσάρκωση του ήδη και σε κάθε εποχή υφιστάμενου «άρχοντος του κόσμου τούτου», τότε η ερμηνεία του αριθμού οφείλει να μας δείχνει, ποια είναι τα συγκεκριμένα και ουσιαστικά «στοιχεία» της ταυτότητας του εσχατολογικού «Θηρίου», ώστε να μπορούμε να αναγνωρίζουμε την παρουσία του.

Αυτό ακριβώς κάνει εδώ ο π. Μιχαήλ. Και μάλιστα με έναν τρόπο, που μας αφήνει κυριολεκτικά άναυδους - άφωνους. Κατάπληκτοι ανακαλύπτουμε το μέγεθος της τύφλας μας, ως προς το νόημα των βιβλικών κειμένων. Επιβεβαιώνονται και στην προκειμένη περίπτωση τα λόγια του Χριστού για τους «έξω», πως μάτια έχουν και δεν βλέπουν, αυτιά έχουν και δεν ακούνε.[1]

Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος

imconstantias

Ρένος Κωνσταντίνου, Θεολόγος

Ο ευαγγελιστής Ιωάννης ήταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και αδελφός του αποστόλου Ιακώβου. Στην αρχή ήταν μαθητής του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και  Βαπτιστή του Κυρίου μας. Στη συνέχεια κλήθηκε από τον ίδιο τον Χριστό και έγινε μαθητής Του. Ήταν ένας από τους Δώδεκα μαθητές Του, και μάλιστα ο μαθητής «όν ήγάπα ο Ιησούς». Ήταν δηλαδή ο αγαπημένος του μαθητής και μαζί με τον Ιάκωβο και τον Πέτρο ήταν ο στενός κύκλος των μαθητών του Κυρίου. Ήταν θα λέγαμε οι στενοί Του συνεργάτες.

Ο απόστολος Ιωάννης είναι ο συγγραφέας του 4ου κατά σειρά Ευαγγελίου στην Καινή Διαθήκη, καθώς επίσης τριών Καθολικών Επιστολών και της Αποκάλυψης. Τη ζωή του κοντά στον Κύριο τη γνωρίζουμε μέσα από τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Αξιοσημείωτο είναι  ότι κατά την ώρα του Πάθους και ενώ οι άλλοι μαθητές εγκατέλειψαν τον Κύριο, Ο Ιωάννης έμεινε δίπλα στον Χριστό μαζί με τις μυροφόρες. Σε αυτόν εμπιστεύθηκε την Μητέρα του, την Υπεραγία Θεοτόκο, ο Χριστός, προτού πεθάνει πάνω στο Σταυρό.

Αντρέι Ταρκόφσκυ:Η Αποκάλυψη είναι η εικόνα της ανθρώπινης ψυχής, η εικόνα του ανθρώπου με τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις του

Αντρέι Ταρκόφσκυ

Δε συνηθίζω καθόλου να μιλώ μέσα σε εκκλησίες και περισσότερο για θέματα όπως η Αποκάλυψη. Έχω επίγνωση της αδυναμίας μου να αναφερθώ σε ένα τόσο μεγάλο θέμα, αλλά θα προσπαθήσω να μοιραστώ μαζί σας το νόημα που αντιπροσωπεύει η Αποκάλυψη για μένα σαν καλλιτέχνη. Η ίδια μου η ζωή τον τελευταίο καιρό πήρε μια αποκαλυπτική στροφή και αυτό με υποχρεώνει να κάνω κάποιες σκέψεις. 

Η αποκάλυψη είναι ίσως το ποιό μεγάλο ποιητικό έργο που δημιουργήθηκε ποτέ. Εμπνευσμένη από μια ανώτερη δύναμη, εκφράζει από μόνη της όλους τους Νόμους που θεσπίστηκαν άνωθεν για τον άνθρωπο. Αιώνες τώρα γίνονται επιστημονικές συζητήσεις πάνω στα διάφροα κείμενα της Αποκάλυψης. Συνοπτικά, ἐχουμε συνηθίσει στις ιστορικές έρευνες της Αποκάλυψης, στις διάφορες ερμηνείες της. Τελικά κάνουμε ακριβώς ό,τι δεν πρέπει, γιατί η Αποκάλυψη δεν είναι για να ερμηνευτεί, δεν περιέχει σύμβολα, αλλά οράματα. Μπορούμε να αποκρυπτογραφήσουμε ένα σύμβολο, να βγάλουμε ένα ακριβές νόημα, μια φόρμουλα, αλλά το όραμα δεν μπορούμε να το καταλάβουμε· μπορούμε να το εννοήσουμε ή να το νιώσουμε σε σχέση με τις απεριόριστες δυνατότητες ερμηνείας που περιέχει. Η εικόνα είναι η έκφραση των άπειρων δεσμών με τον κόσμο, με το απόλυτο, με το άπειρο.

Αποκαλύπτεται "το τρίτο μυστικό της Φάτιμα";

protothema

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Emmett O’Regan, ένα τσουνάμι-γίγας θα «καταπιεί» ολόκληρες πολιτείες, σβήνοντάς τις από τον χάρτη

Μια καθολική μοναχή, η οποία είχε προβλέψει με ακρίβεια τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την απόπειρα δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' το 1981, είχε διατυπώσει μια μυστική προφητεία σύμφωνα με την οποία ένα τεράστιο τσουνάμι θα αφάνιζε ένα μεγάλο μέρος των ΗΠΑ, ισχυρίζεται στο βιβλίο του ο συγγραφέας Emmett O’Regan.


Η αδελφή Λουσία της Φάτιμα είχε δει σε ένα όραμα έναν μεγάλο σεισμό και την «θάλασσα να ξεχειλίζει από τα όριά της και να παρασύρει τα πάντα». Τα οράματα της αδελφής Λουσία έχουν επικυρωθεί από το Βατικανό, το οποίο έχει μάλιστα ξεκινήσει και τις διαδικασίες αγιοποίησής της.

Αποκάλυψη

agiazoni
Freeman Stephen, Fr



Λίγες διδαχὲς τῆς Χριστιανικῆς πίστης ἔχουν τόσο εὔκολα παρερμηνευτεῖ καὶ ἐφαρμοστεῖ τόσο ἐσφαλμένα ὅσο αὐτὲς ποὺ ἀναφέρονται στὸ «Τέλος τοῦ Κόσμου». Ἡ Χριστιανικὴ ἱστορία, τόσο τῆς Ἀνατολῆς ὅσο καὶ τῆς Δύσης, μπορεῖ νὰ παρουσιάσει πολλὰ παραδείγματα τέτοιων παρερμηνειῶν- κάποιες ἀπὸ τὶς ὁποῖες ὁδήγησαν μάλιστα καὶ σὲ λουτρὰ αἵματος κατὰ τὶς χειρότερες περιόδους τῆς ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ὁ «ἀποκαλυπτισμός», δηλαδὴ ἡ πίστη στὸ τέλος τῆς ἱστορίας, ἐπέδρασε πολὺ δυναμικὰ στοὺς πολιτισμοὺς ὅπου ξαπλώθηκε ἡ Χριστιανοσύνη. Ἀρκετὲς οὐτοπίες (Μαρξισμός, Ναζισμός, Σεκταριστικὸς Χιλιασμὸς κλπ.) εἶναι ὅλες παράγωγά τῆς παρερμηνευμένης Χριστιανικῆς ἰδέας.

Ἡ εἰκόνα γιὰ τὸ τέλος τοῦ κόσμου μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ μὲ δύο τρόπους. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις τὰ χειρότερα ἀποτελέσματα τὰ βρίσκουμε στὶς ὁμάδες ποὺ ὄχι μόνο πιστεύουν σὲ κάποιο εἶδος «ἀποκαλυπτισμοῦ» ἀλλὰ καὶ στὸ ὅτι οἱ δικές τους ἐνέργειες μποροῦν νὰ ἐπιφέρουν ἕνα ἄμεσο ἀποτέλεσμα στὸν ἐρχομὸ τοῦ τέλους.

Ἀναρίθμητες σέκτες ἀποκαλυπτισμοῦ ἔχουν ἀναφυεῖ μέσα σὲ διάφορες Χριστιανικὲς αἱρέσεις ἀνὰ τοὺς αἰῶνες, πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς σὲ Ἀμερικανικὸ ἔδαφος, μιᾶς χώρας ὅπου οἱ πρῶτοι Εὐρωπαῖοι ἄποικοι εἶχαν μιὰ ἀναμφισβήτητα ἀποκαλυπτικὴ ἰδέα γιὰ τὸν κόσμο. Ἀκόμα καὶ ὁ Ἰσλαμισμός, ποὺ κάποτε περιγράφεται ἀπὸ τοὺς Ὀρθόδοξους Πατέρες ὡς «αἵρεση» ἀντὶ ὡς «νέα θρησκεία», διαθέτει τὸ ἀποκαλυπτικό του στοιχεῖο, ἰδιαίτερα ἀνάμεσα σὲ ἐξτρεμιστικὲς ὁμάδες.

Αποφυγή λαθών όταν διαβάζουμε την Αποκάλυψη του Αγ.Ιωάννη

1.Δεν θα έπρεπε να ερμηνεύουμε τις εικόνες και τα οράματα αυτά ούτε πολύ στενά ούτε πολύ συγκεκριμένα.Πολλά από τα σύμβολα της Αποκάλυψης είναι τόσο σαρωτικά στην εφαρμογή τους που δεν μπορούν να χωρέσουν σε κανένα είδος απλού πεζού λόγου.Κάποιος με πλούσια εμπειρία και γνώση θα εμβαθύνει περισσότερο σε αυτά από κάποιον που στερείται γνώσης και εμπειρίας.Επίσης,καθώς η ιστορία βαίνει προς το τέλος της,η σημασία κάποιων εικόνων  θα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη.Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος αναφέρει ότι κάποιες από τις εικόνες αυτές απλά δεν μπορούν να κατανοηθούν ακόμη,ενώ  τολμά να ερμηνεύει κάποιες άλλες βασισμένος στην εμπειρία του από τους πολέμους του 20ου αιώνα.

2.Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στο να διακρίνουμε ανάμεσα σ'εκείνα τα χωρία που αναφέρονται στον πεπτωκότα κόσμο της γης και σ'εκείνα που αναφέρονται στα επουράνια.Παρερμηνείες της Αποκάλυψης συχνά συγχέουν τις δυο αυτές σφαίρες προσπαθώντας να αποδώσουν στον γήινο κόσμο προφητικά οράματα που αναφέρονται στον άλλο κόσμο(όπου υπάρχει τέλος στην αρρώστια και στη λύπη,όπου δεν υπάρχει θάνατος και όπου "πάρδαλις συναναπαύσεται ερίφω"-Ησ.11:6).Αυτό είναι το μοιραίο λάθος της χιλιαστικής ερμηνείας,η οποία επικρατεί στον προτεσταντικό κόσμο σήμερα,και κατά την οποία τα "χίλια έτη" του κεφ.20 αποτελούν μια παραδείσια ιστορική εποχή.Κατά την ίδια ερμηνεία επίσης,αποδίδονται στην επίγεια Ιερουσαλήμ της Παλαιάς Διαθήκης προφητείες οι οποίες αναφέρονται μόνο στην επουράνια Ιερουσαλήμ του μέλλοντος αιώνος.
Υπάρχουν φορές που ακόμα και ορθόδοξοι σχολιαστές έχουν διαφορετικές ερμηνείες γι'αυτά τα οράματα και τις εικόνες τους.Ωστόσο,δεν θα έπρεπε να σπεύδουμε να ψάξουμε για "αντιφάσεις" εξαιτίας αυτού.Στη συμβολική γλώσσα,οι εικόνες συμβαίνει συχνά να έχουν πολλαπλές σημασίες και επίπεδα ερμηνείας.Έτσι τα παράξενα πλάσματα του κεφ. 9 μπορεί να σημαίνουν σύγχρονα τρομακτικά όπλα,αλλά μπορεί,επίσης να συμβολίζουν δαίμονες καθώς και τα ανθρώπινα πάθη..Ο "μέγας αστήρ" του κεφ. 8 μπορεί να είναι ένας μετεωρίτης ή πύραυλος ή κάποιο άλλο φυσικό αίτιο καταστροφής,μπορεί όμως επίσης,να συμβολίζει και τον διάβολο.