Η εξιδανίκευση του παρελθόντος

 

Ακόμη κι ο πιο ατάλαντος αρχάριος μπορεί να καταφέρει να βλέπει το παρελθόν του μέσα από ένα φίλτρο που κάνει ορατές μόνο τις ρόδινες στιγμές. Μόνο οι τελείως ανίκανοι να εφαρμόσουν αυτό το απλό κόλπο θα διατηρήσουν μια προσγειωμένη αντίληψη για το παρελθόν, μια δυσάρεστη ανάμνηση της παιδικής κι εφηβικής ηλικίας γεμάτης λύπη για το παρελθόν και φόβο για το μέλλον. Και ποτέ δε θα καταφέρουν να νοσταλγήσουν έστω και στο ελάχιστο αυτά τα ατελείωτα χρόνια. 

Αλλά οι υποψήφιοι δυστυχείς που διαθέτουν λίγο έστω ταλέντο, θα δουν τη νιότη τους σαν το χαμένο παράδεισο και θα τη μετατρέψουν σε ανεξάντλητη αποθήκη δακρύβρεχτης νοσταλγίας.

 Paul Watzlawick, Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου, εκδ. Αλήστου μνήμης

Το παράδειγμα της κυρίας Λωτ

 

Θα αναφέρουμε με θαυμασμό το παράδειγμα του βιβλικού μας προτύπου: της μακαρίτισσας κυρίας Λωτ. Θυμάστε; 

(Γένεσις 19,17 και 19,26) Οι άγγελοι είπαν στον Λωτ και στην οικογένειά του να το "σκάσου αλά Γαλλικά" για να γλιτώσουν τη ζωή τους.  Και συμπλήρωσαν: Μη κοιτάξετε πίσω σας και μη μείνετε στην πεδιάδα. Σκαρφαλώστε στα βουνά για να μη γίνετε σκόνη. Λοιπόν, η κυρία Λωτ κοίταξε πίσω της και ΄έγινε στήλη άλατος. Βέβαια, για να πούμε του στραβού το δίκιο, είναι γεγονός ότι η ζωή στα Σόδομα και τα Γόμμορα ήταν πολύ πιο έντονη και ενδιαφέρουσα από τη ζωή σ' ένα φαλακρό βουνό. Όμως πρέπει να αναγνωρίσουμε το επίτευγμα της κυρίας Λωτ κατάφερε να χάσει και τη μία και την άλλη.

Paul Watzlawick, Θτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου, εκδ. Αλήστου Μνήμης

You Are More Sinister & Evil Than You Think

 

Περιγεννητικό πένθος

 

https://www.ertnews.gr/eidiseis/mono-sto-ertgr/perigennitiko-penthos-meta-tin-apoleia-enos-moroy-stin-egkymosyni-ton-toketo-i-tis-protes-meres-tis-zois-toy/

Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου αλλάζει όλον τον κόσμο μας, χωρίζει τη ζωή μας σε πριν και μετά.

Κάθε μέρα 7.300 βρέφη ή έμβρυα χάνουν τη ζωή τους παγκοσμίως, είτε ενώ βρίσκονται ακόμα στη μήτρα της μητέρας τους, είτε κατά τη διάρκεια του τοκετού, είτε και λίγες μέρες μετά τη γέννα. Τους αποκαλούν και «αόρατους θανάτους»…

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ο περιγεννητικός θάνατος είναι ο θάνατος ενός μωρού μεταξύ 22 εβδομάδων κύησης (ή βάρους 500 γρ.) και 7 ημερών μετά τη γέννηση. Η περιγεννητική θνησιμότητα είναι πιθανώς υποτιμημένη λόγω ελλιπούς καταγραφής. Αν και έχει μειωθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες – στην Ελλάδα υπολογίζεται περίπου σε 4 ανά κάθε 1000 γεννήσεις – δεν παύει να είναι είναι ένα οδυνηρό, τραγικό και αβάστακτο γεγονός που αφήνει ένα ισχυρό ψυχικό αποτύπωμα στους γονείς αλλά και στους επαγγελματίες περιγεννητικής υγείας που είναι παρόντες.

Ωδή στον ρομαντισμό

 

https://ipolizei.gr/ti-den-einai-romantismos/

Σοφία Αργύρη

Ο Ρομαντισμός είναι ένα κίνημα. Γεννήθηκε τα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αιώνα στη Δυτική Ευρώπη. Ξεκίνησε ως λογοτεχνικό ρεύμα και εξαπλώθηκε έπειτα στη ζωγραφική και τη μουσική. Ακολούθησε ιστορικά την περίοδο του Διαφωτισμού και αντιτάχθηκε στην αριστοκρατία της εποχής.

Ο Ρομαντισμός εναντιώνεται στον κλασικισμό. Εναντιώνεται δηλαδή σε κάθε τύπου περιορισμό. Περιορισμό στην έκφραση, την κίνηση, την στείρα λογική. Ο Ρομαντισμός αναζητά μια γραφή με περισσότερο πάθος και ζωντάνια. Ψάχνει την εμβάθυνση στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου, γιατί θέλει να δώσει έμφαση στο συναίσθημα και να περιορίσει την μονόπλευρη λογική. Ο Ρομαντισμός επιδιώκει την πρόκληση ισχυρών συγκινήσεων μέσω της τέχνης. Αναζητά την έκφραση της ψυχικής διάθεσης που μπορεί να είναι παράλογη και υπερβολική. Η εμβάθυνση στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου είναι το ζητούμενο. Όσο πιο ατίθασα τα συναισθήματα, τόσο πιο ρομαντικά. Όσο πιο ελεύθερη η φόρμα, τόσο πιο ρομαντική.

H Μήδεια

 

https://antifono.gr/%ce%b7-%ce%b5%ce%ba%ce%b4%ce%af%ce%ba%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%ae%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%82-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%b9%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%b1-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%bf/

Θεόδωρος Παπαγαθονίκου 

Αυτό που καθιστά τις αρχαιοελληνικές τραγωδίες συγκλονιστικές, είναι ότι μιμούνται την ζωή. Η αρχαιοελληνική τραγωδία αναπαριστά με τον γλαφυρότερο τρόπο τις ανυπόφορες αγωνίες της ζωής, σκιαγραφώντας παράλληλα τα οικουμενικά πάθη που όλοι μας βιώνουμε, χωρίς ωστόσο να τα εκφράζουμε με τον ίδιο τρόπο.

Η Μήδεια του Ευριπίδη κατέχει μία ιδιαίτερη θέση στον αστερισμό της αρχαιοελληνικής τραγωδίας καθώς συνιστά μία από τις συνταρακτικότερες περιγραφές των πιο μύχιων συναισθηματικών καταστάσεων της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο σκοπός της τραγωδίας αυτής, στην δική μου κατανόηση, είναι να παρουσιάσει τις καταστροφικές συνέπειες του μίσους οι οποίες εκφράζονται μέσα από την βάρβαρη δολοφονία των δύο της παιδιών. Ο αναγνώστης της τραγωδίας νιώθει αηδία, οργή και μίσος για την παιδοκτόνο. Περισσότερο από όλα όμως νιώθει αβοήθητος: αβοήθητος μπροστά στο «μένος της ψυχής», «αυτό που ευθύνεται για των ανθρώπων τα δεινά τα πιο μεγάλα».

Λαμβάνοντας υπόψιν τα σημεία των καιρών στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσω να παρουσιάσω ορισμένες σκέψεις αναφορικά με την γυναικεία ψυχοπάθεια και τα δυναμικά της παιδοκτονίας έχοντας ως αφετηρία την ομώνυμη ηρωίδα της τραγωδίας του Ευριπίδη. Την ψυχαναλυτική κατανόηση των δυναμικών που συναντούμε στην γυναικεία ψυχοπάθεια θα συνοδεύσουν σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα αναφορικά με την συχνότητα, τον επιπολασμό αλλά και την συμπεριφορική εκδήλωση των συναισθημάτων οργής στις γυναίκες. Θα επιχειρήσω επίσης να διατυπώσω ορισμένες υποθέσεις σχετικά με το πιο αποτρόπαιο όλων των εγκλημάτων: την δολοφονία ενός παιδιού από το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο για την προστασία και την επιβίωση του: την μητέρα του.

Η μελαγχολία των Χριστουγέννων

https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimi/evzoia/ygeia/giati-melagcholoyme-ta-christoygenna/

 Ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής Σάββας Σαββόπουλος μοιράζεται με τους αναγνώστες του  ertnews.gr, τις σκέψεις του για τη μελαγχολία των Χριστουγέννων.

Πολύχρωμα φώτα σαν αστέρια τρεμοπαίζουν. Xριστουγεννιάτικα τραγούδια προαναγγέλουν την έλευση του Μεσσία. Tα σπίτια ετοιμάζονται να τον υποδεχτούν. Σ’ αυτό το χαρούμενο πλαίσιο μια παράξενη λύπη, άγχος, εκνευρισμός, διαταραχές ύπνου, ανεξήγητη ανησυχία, στριμώχνεται στις καρδιές πολλών ανθρώπων.Αυτή η κατάσταση που έχει ονομαστεί «κατάθλιψη ή μελαγχολία των Χριστουγέννων», μπορεί να την βιώσουμε την ημέρα των γενεθλίων ή της ονομαστικής τους εορτής, το Πάσχα ή την αποκριάτικη περίοδο.

Συνεργασία

 

http://www.isagiastriados.com/index.php/articles/diafora-2/6112-o-vathyteros-logos-ton-provlimatikon-anthropon

Άλφρεντ Άντλερ

Όλες οι αποτυχίες: νευρωτικοί, ψυχωτικοί, εγκληματίες, μέθυσοι, προβληματικά παιδιά, αυτοκτονίες, διεστραμμένοι και πόρνες, είναι αποτυχίες επειδή τους λείπει το συντροφικό συναίσθημα και το κοινωνικό ενδιαφέρον. Προσεγγίζουν τα προβλήματα της εργασίας, της φιλίας και του έρωτα, χωρίς την πεποίθηση ότι αυτά μπορούν να λυθούν με τη συνεργασία.

Για την κατάθλιψη

 

http://www.isagiastriados.com/index.php/articles/diafora-2/5704-i-katathlipsi-kai-ta-aitia-tis

Αρχιμ. Στυλιανού Στυλιανού

Μερικές φορές, όταν προκύψει μία παρατεταμένη δυσκολία, μία μακρά περίοδος άγχους, αγωνίας, μεγάλης ανασφάλειας ή μια μεγάλη απογοήτευση, είναι δυνατό να πέσουμε σιγά – σιγά στην κατάσταση της κατάθλιψης.

Η κατάθλιψη είναι ένας από τους τρόπους που χειρίζεται ο οργανισμός μας, για να απαλλαγεί από την υπερβολική ένταση και από την υπερβολική πίεση: Ουσια­στικά, το σώμα μας και ο ψυχικός μας κόσμος «κλειδώνουν», αυτοαποκλείονται από ένα περιβάλλον, από έναν περίγυρο, που είναι υπερβολικά επώδυνο.

Η κατάθλιψη διαφέρει από την Κλινική Κατάθλιψη, η οποία χαρακτηρίζεται από συμπτώματα που διαρκούν πάνω από δύο εβδομάδες και είναι τόσο σοβαρά, ώστε να επεμβαίνουν στην καθημερινότητα ενός ατόμου.

doomscrolling και ψυχική υγεία

https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimi/to-doomscrolling-yponomeyei-tin-psychiki-sas-ygeia-long-read/

Σύνταξη

Εύη Τσιριγωτάκη

 Πολλοί άνθρωποι έχουν περάσει τον τελευταίο ενάμιση χρόνο κάνοντας doomscrolling. Έγινε μέρος της καθημερινότητας τους σε τέτοιο βαθμό, που το Oxford English Dictionary το ονόμασε λέξη της χρονιάς και την πρόσθεσε στο λεξικό.

Ωστόσο το doomscrolling δεν είναι μια νέα ανθρώπινη συμπεριφορά. Ο όρος φαίνεται να εισήλθε στο λεξικό στις αρχές του 2020- την ίδια εποχή με την πρώτη εφαρμογή των λόκνταουν εξαιτίας της Covid-19- το κοινό έχει από καιρό αυτή την τάση, όταν πρόκειται για την «κατανάλωση» ειδήσεων. Τι είναι όμως το doomscrolling; Είναι η τάση να συνεχίζεις να παρακολουθείς, να διαβάζεις και να ενημερώνεσαι με ειδήσεις που προκαλούν θλίψη και απογοήτευση, με αποτέλεσμα να μη νιώθεις καθόλου καλά, να αγχώνεσαι και να χάνεις μέχρι και τον ύπνο σου.

Εδώ και χρόνια οι άνθρωποι αμφισβητούν τα καθαρά οφέλη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Twitter και το Facebook, και ενώ ορισμένες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι όταν αυτά χρησιμοποιούνται υπεύθυνα; μπορούν να έχουν θετικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να οδηγήσουν σε άγχος και κατάθλιψη.

169 "Ωραίες Κοιμωμένες"

 

Όταν ένα παιδί πέφτει ανεξήγητα σε κώμα, αυτό προκαλεί, φυσικά, ανησυχία. Αλλά τι γίνεται όταν 169 παιδιά παθαίνουν το ίδιο σε διάστημα αρκετών ετών και μάλιστα σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή;

Αυτό συνέβη την τελευταία δεκαετία στη Σουηδία. Τα παιδιά, ηλικίας από 7 έως 19 ετών, εμφάνισαν στην αρχή συμπτώματα αγχώδους διαταραχής και κατάθλιψης, σταμάτησαν να παίζουν με τους συνομηλίκους τους, κλείνονταν στον εαυτό τους, μιλούσαν ολοένα και λιγότερο, μέχρι που σταμάτησαν εντελώς. Τελικά, παραδόθηκαν σε μια κατάσταση ύπνου κι όταν ήταν στο βαθύτερο στάδιο δεν μπορούσαν πλέον να ανοίξουν τα μάτια τους, πόσω μάλλον να τραφούν. Ωστόσο, δεν φαινόταν να αντιμετωπίζουν κάτι σοβαρό, αφού τα αποτελέσματα όλων των εξετάσεών τους ήταν φυσιολογικά και, σύμφωνα με τις μετρήσεις των εγκεφαλικών τους κυμάτων, τα παιδιά ήταν στην πραγματικότητα σε εγρήγορση. Ουδείς, όμως, μπορούσε να τα ξυπνήσει και ορισμένα εξ αυτών παραμένουν εδώ και αρκετά χρόνια στην ίδια κατάσταση.

"Κακό" και ΜΜΕ

https://antifono.gr/%e1%bf%be%ce%b7-%ce%bb%ce%b1%ce%b3%ce%bd%ce%b5%e1%bd%b7%ce%b1-%cf%84%ce%bf%e1%bf%a6-%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%bf%e1%bf%a6-%cf%83%cf%84%e1%bd%b0-%ce%bc%ce%bc%ce%b5/

 Sbatti il mostro in prima pagina(1)

ΚΑΘΕ ὥρα τηλεθέασης φέρνει στὰ μάτια μας εἰκόνες βίας, φόνων, καταστροφῶν καί διαστροφῶν σὲ ἀπεριόριστες ποσότητες. ῾Ο δημοσιογραφικὸς λόγος βαθμιαῖα ἐκλείπει καὶ ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὸ λόγο τοῦ «κουτσομπολιοῦ», ὅπου ἐκφέρονται ὅλες οἱ δυνατὲς κοινοτοπίες ποὺ ἀφοροῦν (ἢ καὶ στιγματίζουν) ἰδιωτικὲς στιγμὲς κάποιων προσώπων τὰ ὁποῖα ἀνακυκλώνονται ἀπὸ ἐκπομπὴ σὲ ἐκπομπὴ καὶ ἀπὸ τηλεοπτικὸ κανάλι σὲ κανάλι.

Αὐτὴ τὴν εἰκόνα σίγουρα, οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς τὴν θεωροῦμε «κακή». Γιὰ τὴν ἐπικοινωνία ὅμως, τὸ «κακὸ» ἔχει διαφορετικὸ ὁρισμό. Τὸ «κακὸ» στὴν ἐπικοινωνιακὴ λογικὴ εἶναι ἡ ἀδυναμία τοῦ πομποῦ νὰ μεταδώσει τὸ μήνυμά του ἢ ὁ δέκτης νὰ μὴν προσλάβει τὸ μήνυμα ποὺ ἔστειλε ὁ πομπός, μὲ λίγα λόγια, νὰ μὴν ἐπιτευχθεῖ ἡ ἐπικοινωνιακὴ πράξη(2). Καὶ αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἀκούγεται ἀρκετὰ ἁπλό, στὴν πράξη ὅμως γίνεται ἀρκετὰ πολύπλοκο, καθὼς ἀνάμεσα στὸν πομπὸ καὶ τὸν δέκτη ὑπάρχουν δεκάδες «ἐμπόδια» ποὺ πρέπει νὰ ξεπερασθοῦν, ὥστε νὰ γίνει ἀποδεκτὸ καὶ κατανοητὸ ἕνα μήνυμα.

Χικικομόρι- Το φαινόμενο της αυτοαπομόνωσης

https://sputniknews.gr/kosmos/202005107252713-Hikikomori-to-fainomeno-mastiga-tis-iaponias-me-anthropous-na-zoun-stin-apomonosi/

Εδώ και μερικούς μήνες, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη παραμένουν κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους περιμένοντας το τέλος της πανδημίας. Για τους περισσότερους από αυτούς, είναι μια αρκετά δύσκολη δοκιμασία. Ωστόσο, υπάρχουν και εκείνοι που περνούν όλη τους τη ζωή στην απομόνωση οικειοθελώς.

Το φαινόμενο είναι τόσο διαδεδομένο στην Ιαπωνία ώστε φέρει και όνομα: χικικομόρι. Η λέξη αυτή, σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή του υπουργείου Υγείας, Εργασίας και Πρόνοιας της Ιαπωνίας, προσδιορίζει ένα άτομο, το οποίο δεν συμμετέχει στα κοινωνικά δρώμενα και δεν έχει καμία οικογενειακή ή άλλης μορφής επαφή με τους γύρω του για τουλάχιστον έξι μήνες.

Ο «φουτόκο» που κλείστηκε στο δωμάτιό του για έξι χρόνια

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο 25χρονος γιος της Σέικο Γκότο, o Μασάτο, ο οποίος δεν βγαίνει από την κρεβατοκάμαρά του εδώ και έξι χρόνια. Ο νεαρός δεν σπουδάζει και δεν εργάζεται, σχεδόν δεν τρώει και δεν πλένεται, δεν μιλάει σε κανέναν, ούτε καν στη μητέρα του. «Η οικογένεια καταρρέει, μια θλιβερή ατμόσφαιρα επικρατεί μέσα στο σπίτι. Όταν κάποιος απομονώνεται από την κοινωνία, επηρεάζεται όλη η οικογένειά του» λέει η Σέικο.

Επαναστάτης : Η δυσκολία του να είσαι ενήλικας

https://searchingthemeaningoflife.wordpress.com/2020/03/17/rebel-or-deeply-submissive/#more-16795

«Δεν θα υποχωρήσω ποτέ»

Μπορεί κάποιος που φαινομενικά είναι επαναστάτης και αντιδραστικός κατά βάθος να είναι υποτακτικός και απλά να έμαθε να αντιδρά μέσω της αντεπίθεσης;

Επιλέγω δηλαδή αντί να υποτάσσομαι, να έχω τον αντίθετο ρόλο και γίνομαι επιθετικός και αυταρχικός. Μέσα από την επανάσταση καλύπτω τα αισθήματα της υποταγής. «Οι επαναστάτες έχουν την τάση να συμπεριφέρονται λες και αυτοί είναι οι μοναδικοί άνθρωποι στον κόσμο και λες και μόνο αυτοί έχουν ανάγκες. Αν ανήκετε σ’ αυτή την κατηγορία, αντιμετωπίζετε τις καταστάσεις της υποταγής υιοθετώντας το ρόλο κάποιου που είναι επιθετικός, εκδικητικός και εγωκεντρικός. Επαναστατείτε. Ακόμη, όμως και στην περίπτωση αυτή, μέσα σας νιώθετε το ίδιο με τους άλλους υποταγμένους ανθρώπους: ότι είστε λιγότερο σημαντικός ή και ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι αυτοί που σας ελέγχουν στην πραγματικότητα. Η επιθετικότητά σας είναι απλά μια μάσκα την οποία φοράτε με ένα αίσθημα μειονεκτικότητας. Νιώθετε να ωθείστε στα άκρα της διεκδικητικότητας. Μπορεί να φανείτε ακόμη και προσβλητικός. Οι άνθρωποι σας κατηγορούν για την ακαμψία και την αυταρχικότητά σας. Κάτω όμως από τη δυναμική παρουσία σας νιώθετε τρομοκρατημένοι από τους άλλους ανθρώπους» (Young
& Klosko, 2010: 386).

H ευχαριστιακή βίωση της ζωής

https://www.shedia.gr/news/2020/jan/20/oi-stigmes-ths-aiwniothtas/

Ένας διακεκριμένος ψυχίατρος αναζητεί την υπέρβαση στον έρωτα, εξηγεί γιατί η ελευθερία κρύβεται στις δεσμευτικές συντροφικές σχέσεις, επανανοηματοδοτεί την πατρότητα, ενώ αποτινάσσει τη δικτατορία των πέντε πρώτων χρόνων της ζωής μας. 

«Ευχαριστιακός τρόπος ζωής είναι αυτός που δεν μας υπόσχεται απουσία δυσκολιών, κόπου, βασάνων, νόσων, γήρατος, αλλά πως όλα αυτά είναι τελικά αξιοποιήσιμα για την ολοκλήρωσή μας. Ο ευχαριστιακός τρόπος ζωής βιώνει το εδώ και το τώρα, καθώς η κάθε στιγμή περικλείει την αιωνιότητα. Το λουλουδάκι που βγαίνει δίχως να το έχει καλλιεργήσει κανείς και που περικλείει την αφτιασίδωτη ομορφιά. Το παθιασμένο βλέμμα των ερωτευμένων νέων. Το τρυφερό, σίγουρο και ευγνώμον βλέμμα των ηλικιωμένων συντρόφων», σημειώνει, μεταξύ άλλων, στη συνέντευξή του στη «σχεδία» ο ψυχίατρος  Δημήτρης Καραγιάννης, επιστημονικός διευθυντής του Ψυχοθεραπευτικού και Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου «ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ» και διευθυντής του Κέντρου Παιδοψυχικής Υγιεινής. Πώς αντιδιαστέλλεται η ευχαριστιακή βίωση της ζωής από μια ρηχή αισιοδοξία; Πώς ορίζεται η πατρότητα και η θηλυκότητα στις μέρες μας; Γιατί ο έρωτας μπορεί να κατανικήσει το θάνατο; Για ποιο λόγο η ελευθερία βρίσκεται στις σχέσεις δέσμευσης; Αλλάζει, τελικά, ο άνθρωπος και υπό ποιες προϋποθέσεις; Τούτα τα ζητήματα (και όχι μόνο) διερευνά μιλώντας στη «σχεδία» ο κ. Καραγιάννης.

Εισηγείστε την ευχαριστιακή βίωση της ζωής. Πώς αυτή διαφοροποιείται από μία επίπλαστη αισιοδοξία ή τη «θετική σκέψη»; 

Σεξουαλικότητα,ποιμαντική,ψυχοθεραπευτική

http://www.psyche.gr/theol.sexuality.htm

του Νικήτα ΚαυκιούΔημοσίευση στο περιοδικό  "ΨΥΧΗΣ ΔΡΟΜΟΙ", τεύχος 3, Μάιος 2012

«Στον ανθρώπινο έρωτα η ερωτική παρόρμηση
 πηγάζει από το ένστικτο και απευθύνεται
στον ερωτικό σύντροφο.
Στον Θείο έρωτα η ερωτική φλόγα
αντλείται από τον Θεό και φωτίζει
τον κόσμο ολόκληρο»

 
Το σεξ στην προοπτική της Εκκλησίας

Η Εκκλησία αποδίδει στην σεξουαλική ζωή ύψιστη, διαπροσωπική, υπαρξιακή και πνευματική σημασία. Η ορθόδοξη, πνευματική πορεία δεν είναι ασυμβίβαστη με τον ερωτισμό και την σεξουαλικότητα. Η σεξουαλική σχέση ευλογείται με το μυστήριο του γάμου. Δεν θεωρείται ανήθικη ή δαιμονιώδης αλλά μυστήριο αγάπης και συνδημιουργίας βιούμενο στα πλαίσια της ασκητικής, πνευματικής ζωής. Ο χριστιανός καλείται να ζήσει τη σεξουαλικότητά του όχι εγωκεντρικά και φιλήδονα αλλά στα πλαίσια της χαριτωμένης αγάπης, στην προοπτική της αιωνιότητας. «Η συζυγική ένωση μας αποκαλύπτει μια βαθιά ενότητα δύο προσώπων, αμετάκλητη και αδιάλυτη, αιώνια και μυστηριακή, οικοδομημένη από καταβολής κόσμου». Γεωργίου Π. Πατρώνου. 1992. Ο ερωτικός σύντροφος δεν αντιμετωπίζεται ως συνεργός στη διεγερσιμότητα αλλά ως παντοτινά αγαπώμενο πρόσωπο. Το κέντρο δεν είναι η αισθητική απόλαυση αλλά η εμβάθυνση στην εν Χριστώ αγάπη.
Η καλή αγγελία της Εκκλησίας είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να ομοιωθεί με το Θεό. Η Εκκλησία αποδοκιμάζει τη σεξουαλικότητα έξω από το μυστήριο του γάμου όχι για να καταπιέσει και να στερήσει αλλά για να προσανατολίσει πνευματικά και να ενισχύσει τη δυνατότητα της αγίας εν Χριστώ ζωής.

Μόνο που τώρα πια θα ξέρεις, πως έχει σκληρύνει η ψυχή σου, λίγο ακόμα.. γιατί κάθε κομμάτι της που πονά, πετρώνει.

https://www.anapnoes.gr/meta-ton-pono-den-tha-ise-pote-pia-idios/

Της Σοφίας Παπαηλιάδου

Υπάρχει μια αλήθεια πίσω από κάθε στιγμή που ραγίζει η καρδιά σου.
Μια αλήθεια που όσο κι αν προσπαθήσεις να αποφύγεις, θα χρειαστεί να την αντιμετωπίσεις.
Θα έρθεις σε μετωπική μαζί της και δεν θα γλυτώσεις.
Όλοι θα σου μιλήσουν για το χρόνο που θα επουλώσει τις πληγές σου.
Για το χρόνο σα γιατρό. Για το χρόνο που θα σε κάνει να το ξεπεράσεις.
Η αλήθεια όμως είναι πως το σημάδι που σου αφήνει το τραύμα σου, μπορεί να επουλώνεται, όμως ο πόνος που έχεις νιώσει από το τραύμα, σε αλλάζει ολοκληρωτικά, απόλυτα και δεν υπάρχει επιστροφή σε αυτό που ήσουν κάποτε.

Ο "άχρηστος"

https://slpress.gr/idees/o-quot-achristoi-quot-o-lao-tse-kai-i-velanidia/

Ηλίας Γιαννακόπουλος

Κάποτε ο Λάο Τσε ρώτησε τους υλοτόμους γιατί δεν κόβουν και τα στραβά δέντρα. «Επειδή είναι άχρηστα» του απάντησαν και τότε ο σοφός δάσκαλος τους είπε «έτσι να είστε και εσείς… πάντα άχρηστοι για να μη σας πειράζει κανείς».

Φαντάζει κάπως περίεργη και αντισυμβατική η προτροπή του Κινέζου φιλοσόφου (4ος π.Χ.) στο βαθμό που ο άνθρωπος αγωνιά και αγωνίζεται για τη θετική εικόνα του. Προκαλεί ερωτήματα η άποψή του όταν γνωρίζουμε πως η ευτυχία και η επιτυχία του ατόμου είναι συνάρτηση της κοινωνικής αποδοχής και επιβεβαίωσης. Γιατί εκείνο που ενδόμυχα ταλανίζει τον άνθρωπο είναι ο φόβος της κοινωνικής απόρριψης. Αν εξαιρέσουμε κάποια ομάδα ανθρώπων ψυχολογικά ευπαθών και με αρνητικό δείκτη αυτοεκτίμησης (αυτοϋποτίμηση), όλοι μας πασχίζουμε να φανούμε στους άλλους δημιουργικοί, χαρισματικοί, με ιδιαίτερες ικανότητες, με κοινωνική προσφορά και γενικότερα να μας θεωρούν "χρήσιμους".

Κατά συρροή δολοφόνοι

https://edromos.gr/mythoi-alitheies-psychiki-astheneia-kai-kata-syrroi-dolofonies/

Με αφορμή την αποκάλυψη των αποτρόπαιων εγκλημάτων του Κύπριου στρατιωτικού έχει ξεκινήσει μια συζήτηση γύρω από τη σχέση τέτοιων περιστατικών με την ψυχική ασθένεια. Έχουν όλοι οι ανάλογοι δολοφόνοι κοινά χαρακτηριστικά; Η ψυχική νόσος μπορεί να γεννήσει βία και έγκλημα; Γίνεται να προβλεφθεί το αν κάποιος θα εξελιχθεί σε δολοφόνος εξετάζοντας τον ψυχιατρικά εκ των προτέρων;

Παραθέτουμε παρακάτω εκτεταμένα αποσπάσματα από ένα κείμενο που δημοσίευσε ο Σύνδεσμος Ψυχολόγων Κύπρου για το ζήτημα.



Με αφορμή το έγκλημα που συγκλονίζει τον τόπο μας τις τελευταίες ημέρες και αφορά την εύρεση πτωμάτων στο Μιτσερό και τα όσα συζητούνται τόσο στα ΜΜΕ, όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Ψυχολόγων Κύπρου επιθυμεί να εκφράσει την έντονη ανησυχία του σχετικά με την ενημέρωση της οποίας τυγχάνει το κοινό. Ως ΣΨΚ, επιθυμούμε να θέσουμε υπόψη του ευρύτερου κοινού τα πιο κάτω. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι το κείμενο αποσκοπεί στην έγκυρη και επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση, και όχι στην οποιαδήποτε διάγνωση ή παρουσίαση του «προφίλ» ενός κατά συρροή δολοφόνου.

Η άσκηση μέσα στο γάμο…

http://www.imconstantias.org.cy/25750/

Πολλοί σήμερα ισχυρίζονται  ότι ο όρος άσκηση αποτελεί ουτοπία ως προς την εφαρμογή του στις σύγχρονες συνθήκες ζωής και ιδιαίτερα μέσα στο γάμο. Γι΄ αυτό σ’αυτό το τεύχος παρουσιάζουμε ένα άρθρο (συνέντευξη από τον Δρ. Δημήτριο Καραγιάννη, Παιδοψυχίατρο – θεραπευτή οικογένειας) του περιοδικού ΄΄ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ΄΄ που αναφέρεται στο συγκεκριμένο θέμα και αποτελεί προσπάθεια προσέγγισης και προσδιορισμού του ρόλου της άσκησης μέσα στο γάμο .Έχουμε πάντα στο νου ότι σκοπός του ανθρώπου είναι η θέωση και όχι η ηθική αυτάρκεια, η αγιότητα και όχι η χλιαρότητα, η προσπάθεια και όχι η βολή.    

Παρεμβολή: Είναι γνωστό ότι πολλοί έχουμε συνδυάσει τη  λέξη άσκηση με το μοναχό, και αναφερόμαστε στον ασκητή μοναχό. Υπάρχει άσκηση μέσα στον γάμο;

Απάντηση: Εγώ θα ρωτούσα καλλίτερα: Υπάρχει γάμος χωρίς άσκηση; Αυτό που είναι σημαντικό είναι να δούμε τι εννοούμε όταν λέμε άσκηση, γιατί κινδυνεύουμε, και αυτό είναι τραγικό, να διαστρεβλώσουμε την έννοια της άσκησης κάνοντας μια μηχανιστική μεταφορά της άσκησης του μοναχού στην ζωή των εγγάμων, με συνέπεια να ονομάσουμε ως άσκηση την απουσία του έρωτα. Επομένως εν ονόματι της άσκησης κινδυνεύουμε να αρνηθούμε την ίδια την φύση του γάμου και τότε η τάχα ιδανική κατάσταση θα είναι οι παντρεμένοι να μην είναι παντρεμένοι. Δεν μπορεί η απουσία σχέσης να είναι το ζητούμενο στην σχέση ενός ζευγαριού.