Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Πώς;

 


Ποιος να οδηγήσει τον κόσμο στον Χριστό, όταν εκείνοι που είναι υποτίθεται ταγμένοι σε αυτόν τον σκοπό προτιμούν τους κοσμικούς άρχοντες από τον Κύριο; Όταν ξεστομίζουν γλοιώδεις και ανόητες κολακείες σωρηδόν προς κάθε πολιτικάντη -που πιθανότατα θα τους προωθήσει σε κάποια θέση όπως ελπίζουν- και αδειάζουν σειρές ολόκληρες καθισμάτων(όταν δεν ετοιμάζουν και κανέναν θρόνο) για τους "αξιότιμους άρχοντες" ; Πώς να μιλήσεις για τον Χριστό όταν στηρίζεσαι σε κάθε είδους κοσμική εξουσία για να ικανοποιήσεις τη μωροφιλοδοξία σου; Πώς να μιλήσεις τελικά για Ανάσταση όταν κοιτάς να τα έχεις καλά με τους σταυρωτές; Δε γίνεται. Δεν μπορεί να γίνει...

Η Βοσνία μετά τις εκλογές

 



https://www.aljazeera.com/news/2026/10/5/nationalist-conservative-parties-enjoy-a-boost-in-bosnia-and-herzegovina

Οι γενικές εκλογές στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν επιφύλαξαν πολλές εκπλήξεις ως προς τις εκλογικές τάσεις, όμως ορισμένες εξελίξεις θα μπορούσαν να αλλάξουν το πολιτικό κλίμα της χώρας, δήλωσαν αναλυτές στο Al Jazeera.


Οι περισσότεροι ψηφοφόροι την Κυριακή κινήθηκαν ακόμη περισσότερο κατά μήκος των εθνοτικών γραμμών, απομακρυνόμενοι από την ιδέα μιας πολιτειακής κοινωνίας που είχε αποκτήσει δυναμική στις προηγούμενες εκλογές, όταν το κεντροδεξιό βοσνιακό Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης (SDA) δεν συμμετείχε στην κεντρική κυβέρνηση.


Αυτή η τάση αποτελεί εδώ και καιρό χαρακτηριστικό της βοσνιακής οντότητας της Republika Srpska, όπου η Συμμαχία Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών (SNSD) του Μίλοραντ Ντόντικ εκτόπισε για ακόμη μία φορά τον ανταγωνισμό της στις εκλογές της Κυριακής.


Οι ψηφοφόροι στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης εξέλεξαν την υποψήφια της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (HDZ BiH), Darijana Filipovic, στην κρατική προεδρία· επί οκτώ χρόνια αυτή τη θέση κατείχε ο Zeljko Komsic του Δημοκρατικού Μετώπου, ενός κόμματος με προσανατολισμό προς την πολιτειακή κοινωνία.


Ο Sacir Filandra, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο — την ενίσχυση των συντηρητικών δυνάμεων σε ένα αβέβαιο ευρωπαϊκό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από «υψούμενα τείχη» και φόβο.


«Παρακολουθούμε την ενίσχυση των συντηρητικών απόψεων και την αναβίωση ή εδραίωση των πολιτικών δυνάμεων της δεξιάς, στο πλαίσιο ευρύτερων ευρωπαϊκών τάσεων», δήλωσε ο Filandra στο Al Jazeera. «Σε αυτούς τους καιρούς κρίσης και μετάβασης, αυτή η τάση έφτασε και σε εμάς, γι’ αυτό τα εθνικιστικά και συντηρητικά κόμματα απέκτησαν μεγαλύτερη προβολή. Η βάση αυτής της επιλογής των ψηφοφόρων είναι η ανασφάλεια, η αγωνία, η αβεβαιότητα και, ως έναν βαθμό, ο φόβος, καθώς και οι παγκόσμιες εξελίξεις στην Ευρώπη».


Η σαφέστερη εικόνα για το τι θα ακολουθήσει θα προκύψει μόνο αφού τα κόμματα διαπραγματευτούν συμμαχίες και σχηματίσουν κυβερνήσεις.


«Στην κοινωνία μας, τα πολιτικά κόμματα αντανακλούν μακροχρόνιες διαιρέσεις μέσα στην κοινωνία», δήλωσε ο Filandra. «Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα συντηρητική, το status quo επικρατεί και η πολιτική έχει περιοριστεί σε αναδιανομή της εξουσίας. Δεν ήταν ρεαλιστικό να περιμένουμε ενθαρρυντικές εξελίξεις ως προς την πολιτική συμφιλίωση», πρόσθεσε.


Αλλαγές στην προεδρία


Κατά τα χρόνια που ο Komsic κατείχε τη θέση, η εθνικιστική κροατική ηγεσία με επικεφαλής τον Dragan Covic διαμαρτυρόταν ότι οι Κροάτες καταψηφίζονταν από τους Βόσνιους, οι οποίοι βοήθησαν τον Komsic να κερδίσει τη θέση δύο συνεχόμενες φορές.


Σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα της Βοσνίας, τα μέλη της κρατικής προεδρίας που εκπροσωπούν τους Κροάτες και τους Βόσνιους εκλέγονται στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, με κάθε πολίτη, ανεξάρτητα από την εθνικότητά του, να έχει δικαίωμα να ψηφίσει οποιονδήποτε από τους υποψηφίους. Τα τελευταία οκτώ χρόνια, πολλοί Βόσνιοι ψήφισαν τον Komsic, ο οποίος ήταν υποψήφιος για την κροατική θέση.


Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι η νίκη της Filipovic αποτελεί τη σημαντικότερη αλλαγή.


Τα αποτελέσματα σημαίνουν ότι το μοναδικό μέλος της τριμερούς προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης που εκπροσωπεί μια δηλωμένη πολυεθνοτική πολιτική κατεύθυνση θα είναι ο Βόσνιος Denis Becirovic, του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SDP) και των συμμάχων του, ο οποίος κέρδισε δεύτερη θητεία στην κρατική προεδρία.


Ωστόσο, με τη Filipovic και τη Zeljka Cvijanovic, υποψήφια του SNSD του Ντόντικ, του σκληροπυρηνικού σερβικού εθνικιστικού κόμματος, στην προεδρία, τα εθνικά συμφέροντα των συστατικών λαών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι πιθανό να διαδραματίσουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο απ’ ό,τι τα τελευταία οκτώ χρόνια.


Οι εκλογές για τα κρατικά και οντότητας κοινοβούλια, καθώς και για τις καντονιακές συνελεύσεις, είδαν επίσης το SDA να έχει ισχυρή επίδοση — ήταν το πρώτο κόμμα στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ως προς τον αριθμό των ψήφων που κέρδισε, μαζί με τις παραδοσιακά ισχυρές επιδόσεις των HDZ και SNSD. Το HDZ εξασφάλισε πειστική νίκη μεταξύ των Κροατών ψηφοφόρων, ενώ το κόμμα του Ντόντικ κέρδισε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων τόσο στις εκλογές για το κοινοβούλιο της οντότητας όσο και για το κρατικό κοινοβούλιο.


«Μια χαλάρωση των σχέσεων Κροατών-Βοσνίων»


Τα τελευταία οκτώ χρόνια, ο ηγέτης του HDZ BiH, Dragan Covic, προειδοποιούσε για τον «κίνδυνο για τους Κροάτες», ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, τροφοδοτούνταν από τις νίκες του Komsic επί των υποψηφίων του HDZ στις εκλογές για την κρατική προεδρία.


Αυτές οι ψήφοι θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν το τέλος του μοτίβου που περιέγραφε ο Covic, με την εκλογή του Κροάτη μέλους της Προεδρίας.


Η Filipovic νίκησε τον Slaven Kovacevic, τον υποψήφιο που υποστήριζε ο Komsic.


Ο Covic «ευχαρίστησε τους Βόσνιους» δημοσίως για το αποτέλεσμα.


Το ερώτημα τώρα είναι πώς αυτή η αλλαγή θα επηρεάσει το πολιτικό περιβάλλον στη Βοσνία.


«Ένα μέρος της κοινής γνώμης στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν είναι δυσαρεστημένο με το αποτέλεσμα και βλέπει την αλλαγή ως ευκαιρία για να αμβλυνθούν οι σχέσεις Κροατών-Βοσνίων», δήλωσε στο Al Jazeera ο ιστορικός και αρθρογράφος Dragan Markovina. «Δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει κάτι θεμελιώδες, αλλά τουλάχιστον το κλίμα μεταξύ των πολιτικών κομμάτων … θα μπορούσε να γίνει λιγότερο τεταμένο».


Ένα ακόμη εντυπωσιακό χαρακτηριστικό των εκλογών ήταν η χαμηλή συμμετοχή. Περίπου το 40% προσήλθε στις κάλπες, περίπου 10% λιγότερο από ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια.


Ορισμένοι το ερμηνεύουν ως αυξανόμενη απάθεια.


Ο Srecko Latal, ανεξάρτητος αναλυτής, πιστεύει ότι ρόλο έπαιξαν και οι νέες τεχνολογίες, εξαλείφοντας τις φερόμενες ως νοθευμένες ψήφους.


«Ανησυχίες» για το μέλλον της Βοσνίας


Ο Markovina πιστεύει ότι τα εκλογικά αποτελέσματα δείχνουν ξεκάθαρα προς έναν πιθανό συνασπισμό και την ανάδυση ενός νέου συντηρητικού άξονα μεταξύ SDA, SNSD και HDZ, ένα σενάριο που παραπέμπει στο πολιτικό παρελθόν της Βοσνίας.


Η κυριαρχία των τριών συντηρητικών κομμάτων στη μεταπολεμική Βοσνία έχει συνδεθεί με παρεμπόδιση, πολιτικό αδιέξοδο και εθνοεθνικιστικές αφηγήσεις που έχουν ανακόψει προοδευτικές διαδικασίες.


Καθώς μειώνεται η υποστήριξη προς τα πολιτειακά ή πολυεθνοτικά κόμματα, η πολιτική ισορροπία αλλάζει.


«Θα ήταν δίκαιο να πούμε ότι είναι πιθανό να προκύψει ένας συνασπισμός SDA, SNSD και HDZ. Μεγάλο μέρος της ιστορίας της μεταπολεμικής Βοσνίας έχει περάσει με αυτά τα κόμματα σε συνασπισμούς και τίποτα δεν έχει βελτιωθεί, ούτε έχει επιλυθεί κάποιο θεμελιώδες πρόβλημα», δήλωσε ο Markovina, εκφράζοντας ελάχιστη αισιοδοξία για το μέλλον.


«Η Βοσνία κινείται προς τα πίσω», πιστεύει ο Markovina. «Δεν είμαστε οι μόνοι που έχουμε εθνικιστές. Υπάρχουν όλο και περισσότεροι γύρω μας (στην Ευρώπη), και αυτό είναι που με ανησυχεί περισσότερο όταν πρόκειται για το μέλλον της Βοσνίας.»

Iron Maiden - Sign of the Cross

 


Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026

Η ταπεινότητα αυτού που διατάζει

 


Και κανείς να μη θεωρεί τον εαυτό του υποχρεωμένο, εξαιτίας της υπακοής, να εκτελεί τις εντολές κάποιου άλλου εκεί όπου διαπράττεται ανομία και αμαρτία. Κι αυτός στον οποίο έχει ανατεθεί η εξουσία και που θεωρείται ανώτερος, πρέπει να γίνει σαν τον κατώτερο και διάκονος των άλλων αδελφών, και απέναντι σε καθέναν από τους αδελφούς του να χρησιμοποιεί και να δείχνει την καλοσύνη που θα ήθελε να χρησιμοποιηθεί απέναντί του αν βρισκόταν σε παρόμοια περίσταση. 

Και για την αμαρτία του αδελφού να μην οργίζεται εναντίον του, αλλά αν τον νουθετεί και να τον ενδυναμώνει γεμάτος υπομονή και ταπεινότητα. 

Φραγκίσου της Ασίζης - Άπαντα - εκδ. Μαϊστρος

Skid Row - I Remember You

 


Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026

Κυριακή Β Λουκά

 


Να είστε συμπονετικοί με τους ανθρώπους γύρω σας όπως είναι συμπονετικός ο Θεός με σας. Αυτή είναι η κατακλείδα του σημερινού ευαγγελικού αποσπάσματος. 

Συμπόνια...αυτό είναι που λείπει σήμερα από τον κόσμο. Συμπόνια. Να αισθανόμαστε τον πόνο και τα βάσανα του άλλου, να κατανοούμε τις ανάγκες του και να συμπαραστεκόμαστε. 

Και αυτή η συμβουλή είναι το κλειδί για να αλλάξουμε τον κόσμο. 

Αν κοιτάξουμε γύρω μας τι βλέπουμε; Συμφεροντολογία και ναρκισσισμό. Εγωπάθεια και αυτοαποθέωση. 

Κοιτάξτε πόσα πράγματα κάνουν οι άνθρωποι για να προβάλλουν τον εαυτό τους ή να κερδίσουν μια θέση. Δείτε πόσα χρήματα και προσπάθεια κατασπαταλούνται και πόσοι άνθρωποι αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα προς εκμετάλλευση- για το ατομικό κέρδος κάποιων. Πάρα πολλά...

Ας δούμε και πόσα πράγματα γίνονται ανιδιοτελώς με διάθεση για προσφορά και μόνο χωρίς κάποιο αντάλλαγμα, χωρίς κάποιο κέρδος. Ελάχιστα. Τόσο λίγα που όταν τα συναντάμε μας κάνουν τόση εντύπωση που τα συζητάμε για καιρό. 

Λέμε πως θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Πόσοι όμως θέλουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας; Πόσοι θέλουμε να παραμερίσουμε τα δικά μας κέρδη, τη δική μας προβολή, την ανέλιξή μας ώστε να βοηθήσουμε το σύνολο; Τους ανθρώπους της κοινωνίας μας, ανεξάρτητα αν αυτοί είναι συμπαθείς ή αντιπαθείς; 

Ένας κόσμος εγωισμού δεν είναι παρά μια πρόγευση της κόλασης. Ένας κόσμος αλληλεγγύης είναι μια πρόγευση του Παραδείσου. Συνήθως ζητάμε έναν Παράδεισο με τα στοιχεία της Κόλασης. Αυτό όμως δε γίνεται. 

Ο Χριστός σήμερα μας δείχνει το δρόμο για τον Παράδεισο. όχι για να πάμε εκεί μετά θάνατον αλλά για να τον φέρουμε εδώ στη γη, σε κάποιο βαθμό. Αλλά είναι δρόμος δύσκολος. 

Η επιλογή αφήνεται σε μας. Είτε αλλάζουμε και αλλάζουμε τον κόσμο ή ένα μέρος του ή παραμένουμε σε αυτή τη κατάσταση που βλέπουμε συχνά. 

Gary Moore - Empty Rooms

 


Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026

Όνειρο σεπτεμβριανής νυχτός!



Καθώς κοιμόμουν είδα όνειρο τρελό! Έναν δεσπότη παρδαλό από το θρόνο του λόγο να βγάζει μα αντί να βγαίνουν λέξεις, αυτός κοάζει! Από κάτω λίγοι μα οπαδοί φανατικοί να τον κοιτούν μ' ορθάνοιχτο το στόμα και κάθε κοασμό να βαλσαμώνουν και κειμήλιο να τον κάνουν. Και δώσ'  του να τον ντύνουν με υφάσματα χρωματιστά βαριά γυαλιστερά κι επιταγές του κόβουν! Στου λόγου το τέλος κατέβηκε από το θρόνο του κι έπεσε με πάθος σ' ενός υπουργού την αγκαλιά ζητώντας ασφάλεια να βρει και θαλπωρή περισσή. Και είδα - στον ύπνο μου πάλι - κόσμο πολύ ν' απομακρύνεται και να πηγαίνει για πίτσα και σουβλάκια. Στης εκκλησίας τη σκεπή να κάθονται κοράκια. Και σε μια γωνιά λίγο πιο 'κει είδα έναν διάβολο να κλαίει. "Γιατί κλαις εσύ;" τον ρώτησα με κάποιο φόβο. "Με τέτοιους ιερείς πες μου, τι μένει εγώ να κάνω; Θα ξεμείνω από δουλειά, της πείνας θα πεθάνω! Γυναίκαι έχω και παιδιά, δαίμονες είναι σκέτοι, άνεργο δε με θέλουνε, στο δρόμο θα με πετάξουν". "Ε κι εσύ" του λέω" μη πολυσκάς, γύρνα το στην εστίαση! Εκεί θα βρεις πελάτες πιο πολλούς, σε μας μείναν κοράκια μόνο!". Και λέγοντας αυτά ξύπνησα, καταϊδρωμένος! Τι όνειρο ήταν κι αυτό στη μέση αυτής της νύχτας...

Dio - All the fools sailed away

 


Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Θα ανοίξει η γη...

 


Οι τραγουδιστές είναι ιεραπόστολοι και οι εφοπλιστές και λοιποί επιχειρηματίες είναι αγαθοποιοί. Οι υπουργοί κι οι βουλευτές άγγελοι επί της γης. Υψηλόβαθμοι κληρικοί ντύνονται με ταπετσαρίες για καναπέδες και φοράνε πιο φανταχτερά κοσμήματα κι από παλιές ντίβες του Χόλιγουντ αλλά ενοχλούνται από το ντύσιμο των νέων. Το γαϊδουράκι του Χριστού ήταν η Μερσεντές της εποχής και το ένδυμα του Ιωάννη του Προδρόμου, καμηλό. Οι Πατέρες της Εκκλησίας ήταν υπερβολική που ήθελαν να ζήσουν την ιδανική Εκκλησία. Ουτοπιστές σαν να λέμε (έχουν ειπωθεί αυτά από κληρικούς). Μετά αναρωτιόμαστε γιατί ανοίγουν οι θρόνοι και μας καταπίνουν. Η γη ολόκληρη θα ανοίξει όπως το πάμε αδέρφια!

Εκκλησία και σοσιαλισμός


 

Από τη στιγμή όμως που εντάσσονταν στον χριστιανισμό όλο και περισσότεροι άνθρωποι και οι χριστιανικές κοινότητες εξαπλώνονταν σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, η κοινή διαβίωση των πιστών καθίστατο ολοένα και δυσχερέστερη. Το έθιμο των κοινών ημερησίων γευμάτων έσβησε σχεδόν ολοκληρωτικά, ενώ ταυτόχρονα και η απόδοση της προσωπικής περιουσίας προς κοινή χρήση έλαβε έναν νέο χαρακτήρα. Αφού τώρα πλέον οι χριστιανοί δεν ζούσαν σε μιαν κοινή οικογένεια αλλά έπρεπε ο καθένας να μεριμνά για την δική του, έτσι δεν προσφέρονταν πια όλα τα υπάρχοντα προς κοινή χρήση των χριστιανών αδελφών, αλλά μόνο ό,τι περίσσευε και αφού είχαν καλυφθεί οι ανάγκες τής οικογένειας αυτού που θα προσέφερε. Αυτό που τώρα έδιναν οι ευκατάστατοι στο χριστιανικό κοινόβιο, δεν ήταν πλέον συμμετοχή στην κομμουνιστική συμβίωση, αλλά προσφορά για άλλους, μη ευκατάστατους αδελφούς, ήταν πια αγαθοεργία, ελεημοσύνη. Και όταν οι πλούσιοι χριστιανοί σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για την κοινοκτημοσύνη και προσέφεραν μόνο ένα μέρος τής περιουσίας τους για άλλους, τότε αυτό το μέρος που προσφερόταν για τους φτωχούς αδελφούς διέφερε κατά περίπτωση και, ανάλογα με την βούληση ή την φύση τού πλούσιου χριστιανού που το προσέφερε, ήταν μικρότερο ή μεγαλύτερο. Έτσι προέκυψε μέσα στους κόλπους τής χριστιανικής κοινότητας η ίδια διαφορά μεταξύ πλουσίου και φτωχού, όπως ακριβώς υπήρχε και στην υπόλοιπη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, η διαφορά λοιπόν εναντίον της οποίας οι πρώτοι χριστιανοί είχαν αρχίσει τον αγώνα τους. Μόνο οι φτωχοί χριστιανοί, οι προλετάριοι, απολάμβαναν ακόμη κοινά γεύματα από την κοινότητά τους, ενώ οι πλούσιοι κρατούσαν αποστάσεις από αυτά τα κοινά γεύματα και απλώς προσέφεραν ένα μέρος του πλεονάσματός τους για αυτόν τον σκοπό. Έτσι, όσον αφορά στους χριστιανούς, είχαμε και πάλι ακριβώς τις ίδιες συνθήκες που επικρατούσαν στην ρωμαϊκή κοινωνία: ο λαός ζούσε από ελεημοσύνες, τις οποίες προσέφερε μια μειοψηφία πλουσίων. Ενάντια σε αυτή τη ρωγμή που δημιουργούσε η κοινωνική ανισότητα εντός της χριστιανικής κοινότητας αγωνίζονταν επί μακρόν οι πατέρες τής Εκκλησίας εκφωνώντας φλογερούς λόγους, με τους οποίους κατακεραύνωναν τους πλουσίους και τους καλούσαν διαρκώς να επιστρέψουν στον κομμουνισμό των πρώτων Αποστόλων.Ο Άγιος Βασίλειος  π.χ. απειλούσε τους πλουσίους κατά τον 4ο αιώνα με αυτόν τον τρόπο: «Ω άθλιοι, πώς θα δικαιολογηθείτε ενώπιον του ουρανίου δικαστού; Θα μου απαντήσετε: Ποια ενοχή μας βαραίνει, εφ' όσον κρατούμε για τον εαυτό μας αυτό που μας ανήκει; Σας ερωτώ όμως: Τι θεωρείτε εσείς ιδιοκτησία σας; Από ποιον την αποκτήσατε; ... Πώς πλουτίζουν οι πλούσιοι αν όχι υφαρπάζοντας αυτά που ανήκουν σε όλους; Εάν ο καθένας δεν κατείχε περισσότερα από αυτά που του είναι αναγκαία για να συντηρηθεί και απέδιδε τα υπόλοιπα σε άλλους, δεν θα υπήρχαν πλούσιοι και φτωχοί.» 

Rosa Luxemburg - Εκκλησία και Σοσιαλισμός -  Εκδόσεις Firebrand (μακράν ο εκδοτικός οίκος με τις πιο ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες εδώ και καιρό)

Iron Maiden - Wasting Love

 



Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Ωρίμανση

 


Τελικά το σημαντικότερο και το δυσκολότερο είναι να ωριμάσουμε. Να πάψουμε να φερόμαστε σαν κακομαθημένα παλιόπαιδα όταν δε γίνεται το δικό μας. Όταν δε νικά η ομάδα μας, όταν δεν κυβερνά το κόμμα μας, όταν η ζωή μας δεν ανταποκρίνεται στο θέλημά μας. Υπάρχουν κι άλλες ομάδες, κι άλλα κόμματα και άλλοι άνθρωποι που θέλουν διαφορετικά πράγματα. Δεν μπορούμε να σταυρώνουμε τα χέρια και να κατεβάζουμε τα μούτρα κάθε φορά που δε γίνεται το δικό μας. O κήπος της Γεθσημανής είναι το παράδειγμα της ωρίμανσης. Ο Χριστός άφησε το θέλημά Του και αφουγκράστηκε το θέλημα του Πατέρα Του,  και πέρασε βασανισμούς και σταύρωση. Εμείς απαιτούμε ο Θεός να υπηρετήσει κάθε μας "ανάγκη" αλλιώς τον απορρίπτουμε. Ο Θεός ευτυχώς δεν απορρίπτει τους ανθρώπους. Περιμένει να ωριμάσουμε και από παιδιά κακομαθημένα να γίνουμε άνθρωποι ολοκληρωμένοι ώστε να μπορέσουμε να Τον πλησιάσουμε και αντί να θέλουμε να πραγματοποιηθεί το θέλημά μας, να κάνουμε δικό μας το δικό Του θέλημα. 

Αντώνιος του Ζαντόνσκ, ο διά Χριστόν Σαλός

 


 

Ο Αντώνιος γεννήθηκε το 1726 και καταγόταν από οικογένεια χωρικών της ρωσικής πόλης Ζαντόνσκ και έφερε το επίθετο Αλεξέγιεβιτς. Σε ηλικία εφτά χρονών εξαφανίστηκε από το σπίτι του κατά τη διάρκεια μίας καταιγίδας. Όταν τον βρήκαν δύο εβδομάδες αργότερα σε ένα ποταμάκι στους αγρούς της περιοχής, συμπεριφερόταν πολύ παράξενα. Σ' όλες τις ερωτήσεις, τους απαντούσε ασυνάρτητα ή δεν μιλούσε καθόλου. Το μόνο γνωστό για το διάστημα των δύο αυτών εβδομάδων είναι ότι έτρωγε άγρια φασόλια. Από εκεί και πέρα συνέχισε να ζει ως ένας γιουροντίβι, μέχρι τα 125 του χρόνια που κοιμήθηκε ειρηνικά.


Ντυνόταν πολύ ιδιόρρυθμα, φορώντας πάντοτε άσπρα ρούχα ενώ μία κόκκινη μαντίλα τον έσφιγγε στην μέση και κρατούσε πάντοτε ένα μπαστούνι, καίτοι δεν είχε κανένα πρόβλημα στο περπάτημα


 Οι προσκυνητές που έρχονταν στο λείψανο του Αγίου Τύχωνα στο Ζαντόνσκ, τον αντιμετώπιζαν με πολλή αγάπη και συχνά ζητούσαν τις συμβουλές του και τις ευλογίες του



 Κάποτε δύο γυναίκες που πήγαν κοντά του, του είπαν ότι η μία ήλθε να προσκυνήσει τον Άγιο Τύχωνα και να προσευχηθεί για μία μεγάλη της αμαρτία και η άλλη ότι δεν είχε κάτι ιδιαίτερο που βάρυνε τη συνείδησή της, εκτός από μικροπράγματα, αλλά παρ' όλα αυτά ήρθε να προσκυνήσει.

Τότε ο Αντωνούσκα, όπως τον φώναζαν χαΐδευτικά είπε στην πρώτη: «Πάρε μία μεγάλη πέτρα και ρίξε την όσο πιο μακριά μπορείς» Ύστερα γύρισε στην δεύτερη και της είπε να μαζέψει πολλές μικρές-μικρές πέτρες και να τις πετάξει και εκείνη. Μετά από όλα αυτά τους ξαναλέγει: «Φέρτε πίσω η καθεμιά τις πέτρες σας και βάλτε τις στο σημείο από όπου τις πήρατε» Η πρώτη δεν δυσκολεύτηκε καθόλου, ενώ για την δεύτερη ήταν αδύνατον.


«Πήγαινε», λέει στην πρώτη, «εξομολογήσου τη μεγάλη σου αμαρτία και θα σου συγχωρεθεί». «Ενώ εσύ» είπε στην δεύτερη «που νόμιζες ότι ήσουν εντάξει με τη συνείδησή σου γιατί δεν είχες κάνει παρά μόνο πολλές μικρές καθημερινές αμαρτίες των οποίων η σπουδαιότητα σου φαινόνταν ελάχιστη, να ξέρεις ότι το βάρος όλων αυτών μαζί ξεπερνάει ίσως το βάρος της βαριάς αμαρτίας της συντρόφου σου. Μόνο που θα έχεις μεγαλύτερη δυσκολία να τίς ανακαλύψεις και να τίς ξεφορτωθείς».



 Έτσι ζώντας ο άγιος κοιμήθηκε ειρηνικά στις 29 Σεπτεμβρίου 1851 ημέρα που μέχρι σήμερα η Αγία Ρωσική Εκκλησία τιμά και εορτάζει τη μνήμη του.


Από το βιβλίο του Ίκαρου Πετρίδη «Εμπαίζοντες. Ημείς μωροί διά Χριστόν» εκδ. Μορφή

Metallica - The Unforgiven II

 


Πώς;

  Ποιος να οδηγήσει τον κόσμο στον Χριστό, όταν εκείνοι που είναι υποτίθεται ταγμένοι σε αυτόν τον σκοπό προτιμούν τους κοσμικούς άρχοντες α...