Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό(2.0)- Δδ

 

Το Δδ είναι ένα πολύ ι-δ-ιαίτερο γράμμα (το πιάσατε ε; ). Λόγω σχήματος; Λόγω ήχου; Λόγω έλλειψης άλλης εισαγωγής που με αναγκάζει να γράφω κουταμάρες; Λόγω όλων των παραπάνω; Τέλος πάντων. Ξεκινάμε με τη δεύτερη έκδοση του εκκλησιαστικού αντιλεξικού και με το γράμμα Δδ.

Δακρύζουν: μερικοί κληρικοί σε ακολουθίες κυρίως της Μεγάλης Εβδομάδας ή σε "έντονα φορτισμένα" κηρύγματα. Προβαρισμένο είναι και απαράδεκτο. Η συναισθηματική προσέγγιση των τελούμενων στην Εκκλησία απαγορεύεται. Μην ενθουσιάζεστε με βλακείες

Δανεικά: είναι όλα. Κάποια στιγμή έρχεται και ο λογαριασμός. Αν είμαστε τυχεροί πριν πεθάνουμε(αυτό αφορά και υψηλόβαθμους κληρικούς που νομίζουν ότι δε θα πεθάνουν ποτέ)

Δαρμένος: και κερατάς αν κάνεις το λάθος να τα βάλεις με κάποιον κληρικό που έχει "πλάτες" και είναι και φθονερός αρκετά

Δημιουργικότητα: απαραίτητη όσο και σπάνια στην Εκκλησία. Γενικά στους κληρικούς περιορίζεται στο να βρουν τρόπους να συγκεντρώσουν χρήματα για τα έξοδα των ναών(στην καλή περίπτωση, την άλλη δεν την αναφέρω καν)

Δίαιτα: δεν είναι η νηστεία. Γι' αυτό και παχαίνουμε και με τα νηστίσιμα. Πρόβλημα; Ε; Πρόβλημα;

Δοκιμή: ο τρόπος που ο Χριστός δίδαξε για να γίνει κάποιος πιστός. Χωρίς κρατικούς νόμους, χωρίς ήθη και έθιμα, χωρίς παραδόσεις. Αυτό ςο τρόπος προϋποθέτει πως έχεις κάτι διαφορετικό να δείξεις...

Δουλειά: δεν είναι ντροπή αλλά δεν είναι και δουλεία...ο τόνο κάνει τη διαφορά

Δρυοκολάπτης: ο τρυποκάρυδος. Πτηνό που χτυπάει με το ράμφος του τους κορμούς των δέντρων για να βρει τροφή. Μια οικολογική προσφορά του εκκλησιαστικού αντιλεξικού. Είναι και χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων 

Δυναμικός: ο κληρικός που είναι κακότροπος αλλά έχει γνωριμίες. Αλλιώς τον λένε στριμμένο και τον μεταθέτουν σε ενορία με λίγο κόσμο.

Δυστυχισμένοι: παραδόξως οι περισσότεροι χριστιανοί, οι οποίοι σου λένε πως ο χριστιανισμός είναι χαρά. Απλώς την αντιλαμβάνονται κάπως περίεργα και δε χαμογελάνε ή γελάνε ποτέ καθώς το θεωρούν κακό. Άντε τώρα να βγάλεις άκρη με δαύτους.

Δώσε: τόπο στην οργή και συνέχισε το δρόμο σου ειρηνικός. Και κοινωνική προσφορά έχω σήμερα!

Το φάντασμα του Πινοσέτ πάνω από τη Χιλή

 

της  Natalie Alcoba

https://www.aljazeera.com/news/2026/3/11/chiles-new-president-has-praised-pinochet-a-dictator-what-does-it-mean

Ήταν ένα σύμβολο που κρυβόταν σε κοινή θέα. Στις 24 Φεβρουαρίου, δύο εβδομάδες πριν από την ορκωμοσία του ως προέδρου της Χιλής, ο Jose Antonio Kast αποκάλυψε το επίσημο πορτρέτο του. Η φωτογραφία έδειχνε τον 60χρονο ηγέτη να φορά μπλε κοστούμι, το προεδρικό διάσημο (εξαρτύση) και ένα εμφανές εθνόσημο ραμμένο στη μέση.

Ήταν εμφανές, επειδή κανένας πρόεδρος από την πτώση του Augusto Pinochet το 1990 δεν είχε ποζάρει με το εθνόσημο πάνω στο διάσημο. Ο τελευταίος ηγέτης που το έπραξε ήταν ο ίδιος ο Πινοσέτ. Για τους επικριτές, το έμβλημα ήταν μια ακόμη έκφραση της δεδηλωμένης συγγένειας του Καστ με τον πρώην σκληροπυρηνικό ηγέτη.

Καθώς όμως ο Καστ ορκίζεται την Τετάρτη, οι αναλυτές αναρωτιούνται αν η εναγκαλισμός του με τον Πινοσέτ αποτελεί νοσταλγία για τις παλιές δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής — ή αν είναι απλώς ένα σημάδι απογοήτευσης από το κατεστημένο (status quo).

Η Maria Fernanda Garcia, διευθύντρια του Μουσείου Μνήμης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Χιλής, σημείωσε ότι, παγκοσμίως, φαίνεται να υπάρχει μια στροφή προς πιο σκληροπυρηνικές πολιτικές. Αποδίδει σε μια «κρίση της δημοκρατίας» τη βοήθεια στο να «μετατραπεί ένα παρελθόν που ήταν γεμάτο τρόμο σε πολλά μέρη του κόσμου, σε κάτι που δοξάζεται από ανθρώπους που δεν το έζησαν».

«Δεν είναι αυτό που περιμέναμε μετά τα διδάγματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και άλλων συγκρούσεων και δικτατοριών», πρόσθεσε η Garcia. Παρόλα αυτά, έχει παρατηρήσει ότι ιδιαίτερα οι νέοι πέφτουν θύματα, επηρεασμένοι από αντιδραστικές αφηγήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Η εξέγερση στις μέρες μας δεν είναι ενάντια στον πόλεμο ή τις δικτατορίες, αλλά ενάντια σε αυτό που είναι εδραιωμένο», δήλωσε η Garcia. «Και το εδραιωμένο είναι η δημοκρατία και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Ποιος ήταν ο Πινοσέτ;

Ο Καστ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στην ιστορία της Χιλής. Περισσότεροι από επτά εκατομμύρια Χιλιανοί τον ψήφισαν στον επαναληπτικό γύρο, χαρίζοντάς του ποσοστό άνω του 58%. Η επιτυχία του ήρθε παρά το γεγονός ότι οι επικριτές επεσήμαναν παλαιότερες δηλώσεις του, όπου έδειχνε σεβασμό προς τον Πινοσέτ. Ο Καστ είχε μάλιστα εικάσει κατά τη διάρκεια μιας παλαιότερης προεκλογικής εκστρατείας ότι, αν ο Πινοσέτ ζούσε, «θα με ψήφιζε».

Ο Πινοσέτ κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα το 1973, ανατρέποντας τον δημοκρατικά εκλεγμένο ηγέτη της Χιλής. Κατά τα επόμενα 17 χρόνια, διεξήγαγε μια εκστρατεία συστηματικής καταστολής κατά των πολιτικών του αντιπάλων, με αποτέλεσμα τον θάνατο περισσότερων από 3.000 ανθρώπων. Χιλιάδες άλλοι φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν.

Ο Καστ ήταν νεαρός την εποχή της δικτατορίας. Αλλά ακόμη και τότε, συμμετείχε σε μια νεανική εκστρατεία για τη διατήρηση του Πινοσέτ στην εξουσία. Ενώ ο Καστ υποβάθμισε αυτούς τους δεσμούς κατά την πρόσφατη προεδρική του εκστρατεία, η σύνδεση με τον Πινοσέτ αποτελεί μέρος της προσωπικής του ταυτότητας (brand) για το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του σταδιοδρομίας.

Ο Felipe Gonzalez Mac-Conell, συγγραφέας του βιβλίου Kast: Η Χιλιανή Ακροδεξιά, εξήγησε ότι η επιρροή της κυβέρνησης του Πινοσέτ μπορεί να συνδεθεί με την υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων οικονομικών από τον Καστ και τη συντηρητική του προσέγγιση σε ζητήματα όπως το έγκλημα και τα δικαιώματα των γυναικών.

«Αυτό που διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό του εγχείρημα είναι μια δικαίωση των πολιτισμικών αξιών της δικτατορίας, των οικονομικών πολιτικών της δικτατορίας, καθώς και διαφόρων πολιτικών συνεργατών της δικτατορίας», δήλωσε ο Mac-Conell. Οι συνεργάτες του Πινοσέτ αποτέλεσαν μάλιστα ακρογωνιαίο λίθο της επερχόμενης κυβέρνησης του Καστ. Πριν από την ορκωμοσία του, ο Καστ όρισε στο υπουργικό του συμβούλιο δύο πρώην δικηγόρους του Πινοσέτ, τον Fernando Barros και τον Fernando Rabat. Θα υπηρετήσουν ως υπουργός Άμυνας και υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αντίστοιχα.

Απογοήτευση από το κατεστημένο

Η κληρονομιά του πραξικοπήματος της Χιλής παραμένει, ωστόσο, ένα διχαστικό θέμα στη χώρα, και οι ειδικοί προειδοποιούν ότι είναι δύσκολο να γνωρίζουμε πόσοι Χιλιανοί υποστηρίζουν σήμερα το πρόγραμμα του εκλιπόντος Πινοσέτ. Μια δημοσκόπηση το 2023, από την ομάδα έρευνας αγοράς Mori Chile, διαπίστωσε ότι περισσότερο από το ένα τρίτο των Χιλιανών πιστεύει ότι το πραξικόπημα του 1973 ήταν δικαιολογημένο.

Ο Πινοσέτ παραμένει δεσπόζουσα μορφή στην πολιτική της Χιλής — και όχι μόνο λόγω του Καστ. Κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας του 2025, για παράδειγμα, ένας άλλος ακροδεξιός υποψήφιος, ο Johannes Kaiser, εξέφρασε επίσης την υποστήριξή του στο πραξικόπημα. Τελικά έλαβε το 14% των ψήφων στον πρώτο γύρο των εκλογών.

Αλλά η υποστήριξη προς την κληρονομιά της δικτατορίας δεν είναι απαραιτήτως αυτό που ώθησε τους ψηφοφόρους προς τον Καστ, σύμφωνα με τον Mac-Conell. Αντίθετα, ο Mac-Conell πιστεύει ότι ο Καστ ήρθε στην εξουσία ως αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των αδυναμιών της αριστεράς στη Χιλή — και της απογοήτευσης από τον προκάτοχό του, τον απερχόμενο πρόεδρο Gabriel Boric. Επεσήμανε επίσης ότι ο Καστ ίδρυσε το δικό του κόμμα ως εναλλακτική λύση στο κατεστημένο. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Καστ θεωρείται πιο συντηρητικό από το δεξιό κατεστημένο.

Μια περιφερειακή τάση;

Ο Jose Alejandro Godoy, Περουβιανός πολιτικός επιστήμονας που γράφει ένα βιβλίο για την απολυταρχία στη Λατινική Αμερική, διερευνά πώς ο Καστ μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης τάσης στην πολιτική της περιοχής. Άλλοι εξέχοντες ηγέτες της Λατινικής Αμερικής έχουν ομοίως εναγκαλιστεί τις δικτατορίες του παρελθόντος των χωρών τους.

Στη Βραζιλία, για παράδειγμα, ο πρώην πρόεδρος Jair Bolsonaro εξυμνούσε ανοιχτά τη στρατιωτική δικτατορία της χώρας του. Έκτοτε έχει καταδικαστεί για απόπειρα ανατροπής του δημοκρατικού κράτους δικαίου. Στην Αργεντινή, εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος Javier Milei έχει υποβαθμίσει τις θηριωδίες που σκότωσαν ή εξαφάνισαν περίπου 30.000 ανθρώπους στις δεκαετίες του '70 και του '80.

Ο Godoy υποστηρίζει ότι η άνοδος αυτών των ηγετών δεν είναι έκφραση «νοσταλγίας για ένα προηγούμενο μοντέλο ή εποχή», αλλά αντανάκλαση της βαθιάς δυσαρέσκειας με τη σημερινή πολιτική. «Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι η πολιτική πρόκειται να αλλάξει κάτι στη ζωή τους στο εγγύς ή μεσοπρόθεσμο μέλλον», δήλωσε ο Godoy. Μέσα σε αυτή την έντονη απάθεια και δυσπιστία, «βρίσκουμε χαρακτήρες που βρίσκονται πιο κοντά σε ένα αυταρχικό όραμα», εξήγησε.

Ο Godoy επεσήμανε την πολιτική κατάσταση στη δική του χώρα, το Περού, το οποίο πρόκειται να διεξαγάγει νέες προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο. Μία από τους επικρατέστερους είναι η Keiko Fujimori, κόρη του εκλιπόντος Alberto Fujimori, ενός διχαστικού ηγέτη που καταδικάστηκε ευρέως ως δικτάτορας. Τα προεκλογικά της συνθήματα αντικατοπτρίζουν την έκκληση του πατέρα της για περουβιανή ισχύ και σταθερότητα. «Ας φέρουμε την τάξη στο Περού», λέει ένα σύνθημα. Ένα άλλο είναι απλώς «Η δύναμη της τάξης».

Ο εκλιπών Fujimori καταδικάστηκε τελικά για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων το 2009, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ταγμάτων θανάτου. Ωστόσο, ο Godoy είπε ότι υπήρχε πάντα ένας τομέας της περουβιανής κοινωνίας που υποβάθμιζε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπέρ των κοινωνικών και οικονομικών στόχων. Στη Χιλή, πρόσθεσε, είναι παρόμοιο: η γοητεία του Καστ δεν είναι τόσο η νοσταλγία για τον Πινοσέτ, αλλά μάλλον μια δίψα για τάξη, κάτι που ο Καστ εκμεταλλεύτηκε με το επιθετικό του πρόγραμμα για τη δημόσια ασφάλεια και την προτεινόμενη καταστολή της μετανάστευσης.

«Η ανησυχία είναι», είπε ο Godoy, «ότι ανταλλάσσεις την ασφάλεια με τις πολιτικές ελευθερίες».

Agent Steel - Chosen To Stay

 

Εκκλησιαστικό αντιλεξικό(2) - Γγ

 

Τρίτο γράμμα της αλφαβήτου είναι το Γγ, το οποίο χρησιμοποιείται και σαν βρισιά ενίοτε. Εδώ όμως δε θα καταφύγω σε εύκολες λύσεις και θα παραμείνω ευπρεπής. Όχι και πολύ ευπρεπής βέβαια. 

Γαρίδες: αγαπητό νηστίσιμο έδεσμα για εκείνους που λένε στους άλλους να νηστεύουν με φακές αλάδωτες

Γαστριμαργία: το παρηγορητικό πάθος όταν κόβεται ή καταστέλλεται το ερωτικό. Παραδόξως μιλάμε συνέχεια για το τελευταίο ενώ για το πρώτο σχεδόν δε λέμε κουβέντα

Γέλιο: δεν απαγορεύεται επισήμως αλλά ανεπισήμως θεωρείται κάτι το ευτελές. Εκτός κι αν λέει αστεία ο μητροπολίτης. Εκεί γελάμε όλοι τρανταχτά και μας αρέσει

Γεμίζουμε: τη καρδάρα με το γάλα και μετά ρίχνουμε μια και το αδειάζουμε όλο. Συνηθισμένη πρακτική της Εκκλησίας όταν μιλούν οι εκπρόσωποί της...

Γκαρίζει: πολύ συχνά ο ψάλτης γιατί για κάποιο λόγο θεωρείται στην εκκλησία πως όσο πιο δυνατά ψέλνει τόσο πιο πολύ αρέσει. Σαν τους κλαρινιτζήδες στα πανηγύρια ένα πράγμα. Και όπως κι εκεί απλά προκαλεί πονοκέφαλο. 

Γλάρος: καμία σχέση με το αντιλεξικό αλλά είναι το αγαπημένο μου πτηνό επειδή είναι κακότροπο, στριμμένο, κράζει και δεν επηρεάζουν το πέταγμά του οι καιρικές συνθήκες. Είτε έχει νηνεμία είτε καταιγίδα, αυτό πετάει άνετα. Κοίτα που δεν ήταν και εντελώς άσχετο τελικά...

Γλοιώδης: εκείνος που στον ανίσχυρο κάνει επίδειξη δύναμης και στον ισχυρό γίνεται πιο υποτελής και από αυλικό στο παλάτι του Σουλτάνου. Δυστυχώς και εντός της Εκκλησίας έχουμε πολλά τέτοια φαινόμενα

Γνώση: τη στερνή αν είχαμε πρώτα, πάλι τα ίδια θα κάναμε. Τα λάθη μας δεν έρχονται από την έλλειψη γνώσης αλλά από τα πάθη. 

Γρυλίζω: όταν έχω τα νεύρα μου επειδή πέφτουν πολλές ακολουθίες μαζί! Είμαι κάπως τεμπέλης είναι η αλήθεια. Επίσης το κάνουν οι προϊστάμενοι των ναών όταν κάποιος τους πάει κόντρα. Θέαμα διασκεδαστικό και ανεκτίμητο

Γύρος: εκλεκτό έδεσμα αλλά και έθιμο στα Κύθηρα όπου η εικόνα της Μυρτιδιώτισσας κάνει τον γύρο του νησιού μετά το Πάσχα. Στην εκκλησία μπορεί να μη πηγαίνουν αλλά στο γύρο(ή γύρα) για ευλογία τρέχουν όλοι. Τι να πεις...Το ίδιο συμβαίνει με ανάλογα έθιμα σε όλη την Ελλάδα.

Εκφασισμός

 

Δεν ζούμε τη συντηρικοποίηση της κοινωνίας αλλά τον εκφασισμό της. Ο συντηρητικός έχει κάποιες αξίες, κάποια ευγένεια, κάποιο ήθος, όσο κι αν διαφωνεί κανείς μαζί του. Ο φασίστας δεν έχει καμία από τις παραπάνω αρετές. 

Εκφασισμός είναι το δίκαιο του δυνατού. Δίκαιο του δυνατού σημαίνει ότι γίνομαι όσο χυδαίος και βάναυσος θέλω σε κάποιον πιο αδύναμο από εμένα ενώ ταυτόχρονα γίνομαι κόλακας και σφουγγοκωλάριος του πιο δυνατού. 

Αυτό πρεσβεύουν όσοι ασπάζονται τέτοιες ιδεολογίες, αυτό τον τρόπο συμπεριφοράς παρουσιάζουν και με αυτή τη πυξίδα κινούνται στη ζωή τους. Αυτό βλέπουμε σε σχολεία, γειτονιές, χωριά, χώρους εργασίας κλπ. 

Αυτή τη νοοτροπία πρεσβεύει και η κυβέρνηση όταν υπουργός της λέει πως "είμαστε πλειοψηφία και δε μας αγγίζει κανείς" ενώ την ίδια ώρα φιλά τις κατουρημένες ποδιές ισχυρών "συμμάχων" του που παλαιότερα έβριζε. 

Με πιο απλά λόγια. Φασισμός είναι το πλήρες πολιτικό-κοινωνικό σύστημα στο οποίο ο δωσίλογος παρουσιάζεται ως πατριώτης.

Testament - Practice What You Preach

 

Εκκλησιαστικό αντιλεξικό(2) - Ββ

 

Το γράμμα Ββ αποτελεί πάντα μια πρόκληση καθώς οι λέξεις που ταιριάζουν δεν είναι πολλές. Αλλά, ένας καθωσπρέπει λεξικογράφος σαν κι εμένα δεν μπορεί να αγνοήσει μια τέτοια πρόκληση! Πάμε λοιπόν: 

Βακτηρία: όχι βακτήρια ρε σεις! Βακτηρία, ο τόνος στο "ι", η ποιμαντική ράβδος. Όνειρο και πόθος εκατοντάδων αρχιμανδριτών εκ των οποίων λίγοι θα κρατήσουν. Οι υπόλοιποι θα κοιτάνε αυτές που έχουν αγοράσει με θλίψη στο σπίτι τους και θα κλαίνε τα χρήματα που πέταξαν!

Βαριέμαι: όσους νομίζουν πως έχουν μοναδική οπτική των πραγμάτων ενώ στην πραγματικότητα ακολουθούν γραμμές που άλλοι τους έχουν θέσει χωρίς να το καταλαβαίνουν καν. Αδογμάτιστοι του κιλού.

Βασιλιάς: οι Χριστιανοί αναγνωρίζουμε μόνο έναν, τον Χριστό. Με την πάροδο των αιώνων η Εκκλησία αγκαλιάστηκε και με άλλους και σήμερα ακόμα κάποιοι του κλήρου  περιμένουν την παλινόρθωση. Ούτε ο Ντεγκρες εν τω μεταξύ δεν τρέφει τέτοια όνειρα...

Βασκανία: όχι, δε φταίει για όλα τα κακά που σας βρίσκουν. Γι' αυτά φταίνε οι επιλογές σας και η αδιαφορία σας για τα κοινά αλλά και για τα του οίκου σας. Κάποια στιγμή αυτά μαζεύονται και αρχίζει η σκ...πλημμύρα!

Βεβαίωση: βγάζουμε πιο πολλές κι από τα ληξιαρχεία. Αν είναι δυνατόν! Πιο γραφειοκρατικός πεθαίνεις

Βίος: δεν είναι και λίγες οι φορές που γίνεται αβίωτος. Από μέσα...

Βλέπε: άκου, σώπα. Και κράτα ομπρέλα. Απλή και σοφή οδηγία για κληρικούς

Βόδι: είμαι και φαίνομαι!

Βόλεμα: ο θάνατος της πνευματικότητας του χριστιανού. Η χειρότερη των αμαρτιών. 

Βρίζω: αρκετές φορές. Είναι τρόπος διαποίμανσης. Αδόκιμος μεν, αποτελεσματικός δε. 

Ο νέος Αγιατολάχ, αποτέλεσμα οικογενειοκρατίας; Όχι...

 

Η εκλογή του Χαμενεϊ του νεότερου, στο Ιράν, ως ανώτατος ηγέτης, είναι εντελώς συγκυριακή. 

Το σύστημα του Ιράν σχεδόν απαγορεύει να διαδεχτεί στο αξίωμα ο γιος τον πατέρα. Δεν το επέτρεψαν στους γιους αλλά ούτε και στους εγγονούς του Χομεϊνί - αν και αυτοί ήταν πολύ προοδευτικοί όλοι τους-  δεν θα το επέτρεπαν ούτε και στον γιο του Χαμενεϊ. Ο οποίος, αξίζει να σημειωθεί, ποτέ του δεν έβαλε υποψηφιότητα για κανένα αξίωμα και ούτε είχε καμιά τέτοια διάθεση. 

Αλλά ήθελαν να δώσουν ένα μήνυμα. Ειδικά μετά τη δήλωση Τραμπ ότι όποιος κι αν εκλεγεί αν δεν αρέσει του ίδιου δε θα μείνει για πολύ. 

Έτσι εξέλεξαν τον γιο εκείνου που δολοφόνησαν οι Αμερικάνοι και οι Ισραηλινοί, ο οποίος μάλιστα, είναι πολύ πιο σκληρός από τον πατέρα του. Ο Αλί Χαμενεϊ ήταν πάντα ενάντια στην απόκτηση πυρηνικών όπλων αλλά και πάντα υποστήριζε πιο ήπιες αντιμετωπίσεις είτε των διαδηλώσεων είτε άλλων θεμάτων που προέκυπταν. Ο γιος του είναι πιο ριζοσπάστης. 

Από την άλλη υπάρχει και ο φόβος και η απροθυμία των άλλων υποψηφίων να βάλουν το κεφάλι του στη γκιλοτίνα τώρα. Γιατί η θέση του Αγιατολάχ αυτή τη στιγμή δεν είναι και η πιο ασφαλής στον κόσμο. Σε στοχεύουν ανά πάσα στιγμή Ισραήλ και ΗΠΑ. Δεν είναι και πολύ σίγουρη η επιβίωση. 

Οπότε γιατί να ρισκάρει το κεφάλι του ο Ρουχανί -μεταρρυθμιστής, υπήρξε και πρόεδρος του Ιράν- του οποίου του βγάλανε τη ψυχή στη θητεία του οι σκληροπυρηνικοί και οι Φρουροί της Επανάστασης. Επιπλέον αυτός ήταν που είχε καταλήξει σε συμφωνία με τον Ομπάμα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και μια εκλογή του μπορεί να εκλαμβανόταν ως υποχώρηση. 

Ούτε και ο Χασάν Χομεϊνί, ο εγγονός του Ιμάμη Χομεϊνί θα είχε καμιά διάθεση να μπει στο στόχαστρο κανενός για χάρη ενός συστήματος που του έχει απαγορέψει πολλές φορές την κάθοδο σε εκλογές. Θα μείνει σαν διαχειριστής του Μαυσωλείου του παππού του και θα περιμένει να δει τις εξελίξεις. 

Γιατί αυτή την εποχή, όποιος εκλεγεί Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν ή θα γίνει στόχος των drones και των βομβαρδιστικών ή θα κινδυνέψει να θεωρηθεί δειλός,  στην καλύτερη περίπτωση, ή και προδότης. 

Γι΄αυτό η σύγκριση με τις δικές μας οικογενειοκρατίες είναι από άστοχη ως προϊόν σκέψης ανθρώπων που έχουν πλήρη άγνοια των πραγμάτων αλλά θέλουν να παρουσιάζονται ως γνώστες. Με άλλα λόγια τυπική ελληνική αντίδραση...

Coroner - Serpent Moves

 

Ένα ακόμα θύμα

 

Γιατί μας κάνει εντύπωση που μία καθηγήτρια αγγλικών σε δημόσιο σχολείο δέχτηκε τέτοια ψυχολογική πίεση που τελικά έπαθε εγκεφαλικό και κατέληξε; Αυτή είναι η κοινωνία μας. Αυτά είναι τα παιδιά, αντίγραφα των γονιών τους, αυτοί είναι οι συνάδελφοι που έχουμε όλοι μας, αυτοί είμαστε τελικά εμείς.

Τα παιδιά λοιπόν, ποιους γονείς έχουν; 

-Ναρκισσιστές που νομίζουν πως η μόνη αξία στη ζωή είναι η ικανότητα κατανάλωσης και πως μόνο η δική τους ζωή έχει κάποια αξία. 

- Τυφλοί παρτάκηδες που δεν ενδιαφέρονται αν όλος ο κόσμος γκρεμιστεί αρκεί να μη χάσουν τη βολή τους

- Ακροδεξιά υπολείμματα που φωνάζουν υπέρ της Χρυσής Αυγής

- Ανόητοι που νομίζουν πως έχουν κάποιο "μοναδικό τρόπο σκέψης" ο οποίος εντελώς τυχαία είναι ακριβώς ίδιος με τον "μοναδικό τρόπο σκέψης" των άλλων ομοϊδεατών τους.

- Θρησκόληπτοι μπούφοι που δεν ξέρουν καν σε τι Θεό πιστεύουν

- Άνθρωποι που πιστεύουν σε κάθε είδους θεωρία συνωμοσίας. 

- Κοινωνικά αμόρφωτοι και απαίδευτοι χωριαταραίοι που νομίζουν ότι είναι κοτζαμπάσηδες στα κατσικοχώρια τους

- Συνάδελφοι, δήθεν προοδευτικοί και φιλολαϊκοί του κιλού, που δικαιολογούν με την ιδεοληψία τους τον φθόνο και την αχρηστία τους

-Ευθυνόφοβοι "ανώτεροι" που μόνο τους ενδιαφέρον είναι να μη βρουν τον μπελά τους

Αυτή είναι η κοινωνία μας και αυτά τα τέκνα γεννά. Πάντα αυτή ήταν αλλά από το 2010 και μετά που τα χρήματα αφαιρέθηκαν από τον κόσμο και πήγαν στις τράπεζες, τους επιχειρηματίες  και τους πολιτικούς εξαθλιώθηκε ακόμα περισσότερο αυτό το έκτρωμα. 

Τι περιμένατε λοιπόν. Μια γυναίκα, η Σοφία Χρηστίδου, με διδακτορικό και μεταπτυχιακά να γλιτώσει μέσα σε αυτόν τον βούρκο; Όχι βέβαια. Καμία τύχη δεν είχε εξαρχής 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό - Νέα έκδοση - Αα

 

Ήρθε η ώρα, πάλι μέσα στη Σαρακοστή όπως και τη προηγούμενη φορά, για μία συμπληρωματική έκδοση του Εκκλησιαστικού Αντιλεξικού! Προσδεθείτε λοιπόν, ανοίξτε την κονσέρβα με τα ντολμαδάκια(σιγά που θα τυλίγατε φύλλο άθλιοι τεμπελχανάδες) και απολαύστε ό,τι πιο σαρκαστικό, αγενές και αξιοθρήνητο θα μου κατέβει στο μυαλό. (την προηγούμενη έκδοση θα τη βρείτε εδώ: https://tragoudiglarou.blogspot.com/search/label/%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C )

Αδυναμία: παρουσιάζουν οι κληρικοί στο να διατυπώσουν έναν λόγο που να αφορά έστω και ελάχιστα την κοινωνία. Όσες φορές το προσπαθούν τα αποτελέσματα είναι από αξιοθρήνητα ως εξοργιστικά. Φανερώνεται η πλήρης αποσύνδεση από την κοινωνία και η εντελώς μα εντελώς συντηρητική(θα έλεγα και ακροδεξιά) σκέψη που διακατέχει τους περισσότερους από εμάς. 

Αετός: δικέφαλος. Απαραίτητο ντεκόρ σε όλους τους ναούς. Τον βρίσκουμε σε κουρτίνες, χαλιά, πόρτες, παράθυρα, χαρτοπετσέτες, ποτήρια, κάλτσες, πετσέτες μπάνιου, καζανάκια, νεροχύτες και πιθανότατα και σε τίποτα σώβρακα που έχουν ξεχαστεί στα άπλυτα. Τα γήπεδα του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ ωχριούν μπροστά στους ναούς και τα πνευματικά τους κέντρα.

Ακολουθίες: εσπερινός, όρθρος, παράκληση, γενικά όλα όσα μοιάζουν με λειτουργίες αλλά δεν είναι. Αλλά όταν σας ρωτάνε άσχετοι, απλά λέτε "ναι, έχει λειτουργία".  

Αναλόγιο: Το πάλκο του ναού. Η πίστα. Εκεί που πας και κολλάς το εικοσάευρω στο μέτωπο του καλλιτέχνη. Όλα τα ψώνια εκεί θα τα βρεις. Εκτός από τον ψάλτη του ναού μας που είναι καλό παιδί(αυτό λένε σε όλους τους ναούς όταν είναι μπροστά ο ψάλτης). Όταν δε υπάρχει και κάποια κόντρα για τις φωνητικές ικανότητες μεταξύ παπά και ψάλτη, το αποτέλεσμα είναι διασκεδαστικότατο!!!

Ανοησίες: λέμε στα κηρύγματα τις περισσότερες φορές αλλά είτε τα εκφωνούμε με στόμφο είτε βάζουμε πολλές δύσκολες λέξεις μέσα ώστε να πιστέψουν οι περισσότεροι ότι κάτι σημαντικό είπαμε.

Αντίρρηση: αν έχεις την κρατά για τον εαυτό σου. Ποτέ και για κανέναν λόγο δεν τη λες στον προϊστάμενο του ναού.

Απορία: όταν έχει ο ψάλτης, βήχει. Και ο παπάς καμιά φορά.  

Αρχιεπίσκοπος: αυτός για τον οποίο δεν λέμε ποτέ κακή κουβέντα! Εκτός κι αν είμαστε σε μητρόπολη της οποίας ο μητροπολίτης δε συμπαθεί τον Αρχιεπίσκοπο, οπότε λέμε μόνο κακές κουβέντες!

Αρχιμανδρίτης: άγαμος κληρικός ο οποίος παίρνει το οφφίκιο του αρχηγού της μάνδρας(του πρώτου της μονής με άλλα λόγια) έτσι σαν δώρο για τη χειροτονία ενώ σπανίως έχει μάνδρα. Γνωρίζει τα πάντα και ο λόγος του είναι νόμος. Υπάρχου και εξαιρέσεις. Σιγά σιγά θα τις εξαφανίσουμε κι αυτές. 

Αύξηση: περιμένουμε αλλά δεν παίρνουμε ποτέ!

Χριστιανός ιερέας σκοτώθηκε σήμερα στον νότιο Λίβανο

 

https://www.asianews.it/news-en/Father-Pierre-killed-in-Lebanon-war-after-refusing-to-leave-his-parish-65001.html

Qlayaa (AsiaNews) – Ένας χριστιανός ιερέας σκοτώθηκε σήμερα στον νότιο Λίβανο όταν το Ισραήλ βομβάρδισε την Κλαγιάα (Qlayaa), ένα μαρωνίτικο χωριό περίπου 8.000 κατοίκων στην επαρχία Μαρτζεγιούν, λίγα χιλιόμετρα από τα ισραηλινά σύνορα.

Το θύμα, ο πατέρας Πιερ ελ-Ράχι, βρισκόταν στο σπίτι του τη στιγμή της επίθεσης, αφού είχε αρνηθεί, μαζί με άλλους εφημέριους, να εγκαταλείψει την περιοχή όταν έλαβε ισραηλινή εντολή εκκένωσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσε η λιβανέζικη γαλλόφωνη εφημερίδα L’Orient-Le Jour, ο κληρικός πέθανε από τραύματα που προκάλεσε οβίδα, ενώ άλλοι τέσσερις άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Μια οβίδα έπληξε ένα σπίτι που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του χωριού, μιας χριστιανικής κοινότητας που μέχρι τώρα θεωρούνταν σχετικά ασφαλής. Ο δήμαρχος της Κλαγιάα, Χάνα Ντάχερ, δήλωσε ότι οι κάτοικοι δεν μπορούν να εξηγήσουν τους λόγους της επίθεσης.

«Δεν ξέρουμε γιατί στοχοποιήθηκε το χωριό μας. Η επίθεση είναι ακατανόητη. Η Κλαγιάα είναι ασφαλές μέρος», είπε. «Το σπίτι που χτυπήθηκε βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του χωριού. Αρχικά ακούσαμε μια έκρηξη και στη συνέχεια οι κάτοικοι είδαν καπνό να ανεβαίνει από ένα σπίτι στα ανατολικά. Όλοι έτρεξαν στο σημείο».

Ο δήμαρχος είπε ότι οι διασώστες βρήκαν αρκετούς τραυματίες μέσα στο κτίριο. «Όταν φτάσαμε, διαπιστώσαμε ότι το σπίτι είχε χτυπηθεί από πυρά πυροβολικού και ότι υπήρχαν τραυματίες μέσα», εξήγησε. «Ενώ προσπαθούσαμε να απομακρύνουμε τους ανθρώπους, μια δεύτερη οβίδα εξερράγη στο σπίτι. Γλιτώσαμε οριακά μια σφαγή, γιατί ήμασταν πολλοί εκεί».

Ο πατέρας Πιερ ελ-Ράχι πέθανε από τα τραύματά του. Πριν από λίγες ημέρες, ένα ισραηλινό drone σκότωσε επίσης τον 70χρονο Σάμι Γκαφάρι ενώ βρισκόταν στον κήπο του σπιτιού του. Ήταν αδελφός του πατέρα Μαρούν Γκαφάρι, εφημέριου της Άλμα Σαάμπ, ενός ακόμη κληρικού που αρνήθηκε να εκκενώσει την περιοχή για να υπερασπιστεί την ουδετερότητα του χριστιανικού χωριού στη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ.

Ο Χάνα Ντάχερ δήλωσε επίσης ότι καμία ένοπλη ομάδα δεν βρισκόταν στο σπίτι που χτυπήθηκε. «Λέγεται ότι υπήρχαν μαχητές στο σπίτι, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Αυτά είναι ψέματα», είπε. «Μέσα βρίσκονταν μόνο οι ένοικοι του σπιτιού και άνθρωποι από το χωριό που είχαν έρθει να βοηθήσουν τους τραυματίες».

Ο δήμαρχος επανέλαβε επίσης ότι ο τοπικός πληθυσμός δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει το χωριό παρά την αυξανόμενη ένταση.

«Είμαστε ειρηνικοί άνθρωποι και δεν βλάπτουμε κανέναν. Το μόνο που ζητάμε είναι να μπορούμε να μείνουμε στα σπίτια μας με ειρήνη», είπε. «Δεν ξέρουμε αν υπάρχει σχέδιο να μας αναγκάσουν να φύγουμε από τις γαίες μας, αλλά εμείς θα μείνουμε εδώ και δεν θα φύγουμε».

Η κατάσταση στον νότιο Λίβανο έχει επιδεινωθεί περαιτέρω μετά την απόφαση της Χεζμπολάχ να συμμετάσχει στον πόλεμο που το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν εναντίον του Ιράν.

Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί έχουν αυξηθεί τις τελευταίες ημέρες και, σύμφωνα με τοπικές πηγές, όλο και περισσότερο πλήττονται σπίτια αμάχων, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη εκτοπιστεί.

Magnum - On a Storyteller's Night

 

Αναδιαμορφώνει το Ισραήλ τον Λίβανο, προσπαθώντας να χωρίσει τη Χεζμπολάχ από τον λαό της;

 

https://www.aljazeera.com/features/2026/3/8/is-israel-reshaping-lebanon-trying-to-separate-hezbollah-from-its-people

του Justin Salhani

Βηρυτός, Λίβανος

Την περασμένη εβδομάδα, ο ισραηλινός στρατός προκάλεσε μια κρίση μαζικού εκτοπισμού, σκότωσε περίπου 400 ανθρώπους, έριξε βόμβες σε όλο τον Λίβανο, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Βηρυτού, και προώθησε τα στρατεύματά του ακόμη βαθύτερα στο νότιο τμήμα της πληττόμενης χώρας.

Το Ισραήλ καθορίζει μια νέα πραγματικότητα στον Λίβανο, δήλωσαν αναλυτές στο Al Jazeera, με πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν τη χώρα με τρόπους διαφορετικούς από τον πόλεμο του 2024 και τη σύγκρουση του 2006 που προηγήθηκε, η οποία επίσης χαρακτηρίστηκε από αναγκαστικές μαζικές εξόδους και εκτοπισμούς, εκτεταμένες δολοφονίες και αυτό που οι ειδικοί ονόμασαν «αστικοκτονία» (urbicide) των νότιων προαστίων της Βηρυτού.

Το Ισραήλ ενδέχεται να «ξανασχεδιάσει τον δημογραφικό χάρτη» του Λιβάνου για να προσπαθήσει να πιέσει τη Χεζμπολάχ και να κόψει τον δεσμό μεταξύ της οργάνωσης και της λαϊκής της βάσης, σύμφωνα με τον Michael Young, Λιβανέζο αναλυτή και συγγραφέα.

Μόλις τελειώσει ο πόλεμος…

Στις 28 Φεβρουαρίου, το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες δολοφόνησαν τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, ξεκινώντας έναν συνεχή πόλεμο κατά του Ιράν, ο οποίος διανύει τώρα τη δεύτερη εβδομάδα του. Δύο ημέρες αργότερα, η Χεζμπολάχ εξαπέλυσε επιθέσεις εναντίον ισραηλινών στρατιωτικών τοποθεσιών για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από έναν χρόνο, ως αντίποινα για τη δολοφονία του Χαμενεΐ.

Την ίδια περίοδο, το Ισραήλ παραβίαζε την κατάπαυση του πυρός του Νοεμβρίου 2024 με τον Λίβανο σχεδόν καθημερινά, με επιθέσεις που υποτίθεται ότι στόχευαν τη Χεζμπολάχ, σκοτώνοντας εκατοντάδες αμάχους και καταστρέφοντας μη στρατιωτικές υποδομές.

Το Ισραήλ απάντησε σε εκείνη την επίθεση τη Δευτέρα κηρύσσοντας τη λήξη της ανακωχής. Τις επόμενες ημέρες, εξέδωσε απειλές προς όλους τους κατοίκους του νότιου Λιβάνου να μετακινηθούν βόρεια του ποταμού Λιτάνι και προς όλους τους κατοίκους των νότιων προαστίων της Βηρυτού –συμπεριλαμβανομένης της περιοχής γνωστής ως Νταχίγια– να αποχωρήσουν επίσης.

Πολλοί στον Λίβανο δήλωσαν ότι η κατάπαυση του πυρός –την οποία το Ισραήλ παραβίασε περισσότερες από 10.000 φορές, σύμφωνα με τους ειρηνευτές των Ηνωμένων Εθνών– ήταν πάντα μονομερής. Τώρα, ακόμη και αυτή έχει τελειώσει οριστικά, καθώς η Χεζμπολάχ επιτίθεται καθημερινά σε ισραηλινές στρατιωτικές τοποθεσίες και εμπλέκεται σε μάχες στην ανατολική κοιλάδα Μπεκάα και στον νότιο Λίβανο τις τελευταίες ημέρες.

Πηγή του στρατού του Λιβάνου ανέφερε στο Al Jazeera ότι ο ισραηλινός στρατός έχει προωθηθεί λίγα χιλιόμετρα σε μη κατοικημένες περιοχές σε όλο τον νότιο Λίβανο. Αυτό προστίθεται στα πέντε σημεία που κατέχει το Ισραήλ από την κατάπαυση του πυρός του 2024. Υπάρχουν φόβοι στον πληθυσμό ότι οι Ισραηλινοί μπορεί να επιλέξουν να μην αποσυρθούν αυτή τη φορά, αν και ορισμένοι αναλυτές λένε ότι δεν πιστεύουν ότι το Ισραήλ έχει πολλά να κερδίσει κρατώντας τη γη.

«Μακροπρόθεσμα, δεν είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ, στρατηγικά μιλώντας», δήλωσε ο Λιβανέζος πολιτικός αναλυτής Rabih Dandachli στο Al Jazeera. «Δεν νομίζω ότι θα παραμείνουν στο έδαφος. Η παρουσία μιας κατοχής με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσει μια άλλη αντίσταση όπως η Χεζμπολάχ».

Το Ισραήλ έχει ήδη εκδιωχθεί από τον νότιο Λίβανο από τη Χεζμπολάχ το 2000, μετά από μια κατοχή 18 ετών που ξεκίνησε με την εισβολή του 1982, φαινομενικά για να καταστρέψει την παρουσία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) στη χώρα. Εκείνη η εισβολή σκότωσε περίπου 19.000 Λιβανέζους και Παλαιστίνιους.

Ωστόσο, οι αναλυτές πιστεύουν ότι οι ενέργειες του Ισραήλ σε αυτόν τον πόλεμο αποτελούν μέρος των προσπαθειών του να αναδιαμορφώσει την περιοχή υπό την ηγεμονία του, εξουδετερώνοντας κάθε πραγματική ή αντιληπτή απειλή. Αυτές οι επιπτώσεις θα επηρέαζαν επίσης τη σχέση του Λιβάνου με το Ισραήλ και την ισχύ της Χεζμπολάχ.

«Σήμερα, οι ενέργειες του Ισραήλ στον Λίβανο συνδέονται με τους πολιτικούς όρους που θέλουν να επιβάλουν στον Λίβανο μόλις τελειώσει αυτός ο πόλεμος», είπε ο Young.

Οι αναλυτές ανέφεραν ότι αυτοί οι όροι θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την επιβολή μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, σύμφωνα με τις Συμφωνίες του Αβραάμ του Ισραήλ, ή μια οικονομική ζώνη που ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου προβάλλει τακτικά.

Ο Young είπε ότι η πρόθεση θα μπορούσε να είναι η «αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής βόρεια του Λιτάνι» μέχρι τον ποταμό Αουάλι, κοντά στη Σιδώνα, παρόμοια με αυτό που έχει απαιτήσει το Ισραήλ στη Συρία, επιμένοντας η περιοχή νότια της Δαμασκού να αποστρατιωτικοποιηθεί. Υπενθύμισε τη Συμφωνία των «Κόκκινων Γραμμών» του 1976, μια μυστική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Συρίας, με διαπραγμάτευση των Αμερικανών, που αποφάσισε ότι η Συρία δεν θα πήγαινε νότια του Αουάλι.

Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι στον Λίβανο έχουν καταγραφεί ως εκτοπισμένοι από τότε που το Ισραήλ ξεκίνησε τις ανανεωμένες εντατικές επιθέσεις του. Η υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων, Haneen Sayed, δήλωσε σε ενημέρωση τύπου την Κυριακή ότι ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που είχαν εγγραφεί σε ιστότοπο που συνδέεται με το υπουργείο έφτασε τις 517.000, συμπεριλαμβανομένων 117.228 σε κυβερνητικά καταφύγια.

Το Ισραήλ «δημιουργεί μεγάλους θύλακες εσωτερικού εκτοπισμού»

Για χρόνια πριν από τον πόλεμο 2023-2024, η Χεζμπολάχ ήταν η ισχυρότερη δύναμη στον Λίβανο. Αλλά η οργάνωση εξασθένησε σοβαρά σε εκείνη τη σύγκρουση. Το Ισραήλ σκότωσε την πλειοψηφία της στρατιωτικής της ηγεσίας, συμπεριλαμβανομένου του επί σειρά ετών Γενικού Γραμματέα της, Χασάν Νασράλα.

Έκτοτε, η κυβέρνηση του Λιβάνου υποσχέθηκε να αφοπλίσει την οργάνωση και πρόσφατα κήρυξε τις στρατιωτικές δραστηριότητες της οργάνωσης παράνομες. Όταν ρωτήθηκε αν ο στρατός του Λιβάνου συλλαμβάνει μέλη της Χεζμπολάχ που φέρουν όπλα, μια στρατιωτική πηγή είπε στο Al Jazeera ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου (LAF) συλλαμβάνουν οποιονδήποτε φέρει όπλα που δεν έχουν εγκριθεί από το κράτος.

Με την οργάνωση στο πιο αδύναμο σημείο της εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια, το Ισραήλ χρησιμοποιεί τώρα τον μαζικό εκτοπισμό για να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο η Χεζμπολάχ υπάρχει σε σχέση με τη σιιτική κοινότητα που την υποστηρίζει. Στις 5 Μαρτίου, το Ισραήλ διέταξε όλους τους κατοίκους του νότιου Λιβάνου να μετακινηθούν βόρεια του ποταμού Λιτάνι. Την επόμενη μέρα, διέταξε όλους τους κατοίκους των νότιων προαστίων της Βηρυτού να εγκαταλείψουν επίσης την περιοχή. Η Χεζμπολάχ αντλεί το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξής της από αυτές τις δύο περιοχές, συν την ανατολική κοιλάδα Μπεκάα, όπου το Μπάαλμπεκ αποτελεί εδώ και καιρό προπύργιο.

«Αυτό είναι κάτι νέο – η εκκένωση ολόκληρης της Νταχίγια – είναι ένα νέο φαινόμενο», είπε ο Young. Το 2024, η Νταχίγια βομβαρδιζόταν έντονα σε νυχτερινή βάση για σχεδόν δύο μήνες. Στην αρχή εκείνης της εκστρατείας βομβαρδισμών, δεκάδες χιλιάδες διέφυγαν από τη Νταχίγια προς το παραλιακό μέτωπο. Αλλά αυτή τη φορά, είπε ο Young, οι τακτικές του Ισραήλ δεν ήταν ξεκάθαρες. Ωστόσο, εάν οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι προχωρήσουν με ορισμένες δηλωμένες υποσχέσεις, ο Young είπε ότι θα μπορούσε να είναι μια προσπάθεια να κοπεί ο δεσμός μεταξύ της Χεζμπολάχ και της βάσης της μεταξύ του λαού.

Μέρες μετά την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και με τον Λίβανο να γίνεται ένα σφοδρό μέτωπο, ο ακροδεξιός Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών Bezalel Smotrich απείλησε να μετατρέψει τα νότια προάστια της πρωτεύουσας του Λιβάνου σε μια άλλη Λωρίδα της Γάζας.

Σε βίντεο που κοινοποιήθηκε στο διαδίκτυο την Πέμπτη, ο Smotrich προειδοποίησε ότι η περιοχή Νταχίγια θα μοιάζει σύντομα «με τη Χαν Γιουνίς», μια πόλη στη νότια Γάζα που έχει αποδεκατιστεί στον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στον θύλακα. Εάν το Ισραήλ συνεχίσει με τους σφοδρούς βομβαρδισμούς της Νταχίγια σε σημείο που να γίνει μη κατοικήσιμη, παρόμοια με τη Χαν Γιουνίς, τότε αυτό θα σήμαινε μια ισραηλινή προσπάθεια να αποσυναρμολογηθεί η οργάνωση από τη βάση υποστήριξής της.

«Σήμερα φαίνεται ως μια απόφαση πολιτικής και μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για να σπάσει ο δεσμός της Χεζμπολάχ με τη δική της κοινωνία, με τη Βηρυτό, με μια ημιαυτόνομη περιοχή εντός της πρωτεύουσας και με την υπόλοιπη λιβανέζικη κοινωνία», είπε ο Young.

Αναλυτές δήλωσαν ότι οι απειλές για εκκένωση ασκούν τεράστια πίεση στο κόμμα, καθώς και στο κράτος του Λιβάνου, ενώ επηρεάζουν τις ζωές δεκάδων χιλιάδων απλών πολιτών.

«Εξαναγκάζοντας τους πληθυσμούς να εγκαταλείψουν τον νότιο Λίβανο, τμήματα της Μπεκάα και τα νότια προάστια, το Ισραήλ αναδιαμορφώνει αποτελεσματικά τα δημογραφικά πρότυπα και δημιουργεί μεγάλους θύλακες εσωτερικού εκτοπισμού», δήλωσε στο Al Jazeera ο Imad Salamey, πολιτικός επιστήμονας στο Λιβανοαμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. «Αυτή η ανακατανομή καταπονεί τις κοινότητες υποδοχής και τους κρατικούς θεσμούς, ενώ αυξάνει το οικονομικό και κοινωνικό κόστος του πολέμου για τον Λίβανο».

Υπάρχουν φόβοι σε πολλούς Λιβανέζους ότι η ισραηλινή εισβολή στην επικράτειά τους θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την επιστροφή στις ημέρες εκείνης της ισραηλινής κατοχής που διήρκεσε από το 1982 έως το 2000. Αλλά ακόμα κι αν επιτραπεί στους κατοίκους του νότου να επιστρέψουν στη γη τους, η αλόγιστη καταστροφή και η οικονομική δυσπραγία στον βαθύ νότο θα έχουν έντονο αντίκτυπο στο μέλλον.

«Ένας 60χρονος [από τον νότο] έχει ζήσει έξι ή επτά πολέμους και χρειάστηκε να ξαναχτίσει τρεις φορές», δήλωσε ο Dandachli. «Σε αυτή την ηλικία, τι μπορεί να κάνει τώρα;»

Ο Dandachli είπε ότι η προσκόλληση στη γη μπορεί να μην είναι αρκετή για ορισμένους κατοίκους του νότου. Κάποιοι εκτοπισμένοι Λιβανέζοι βρίσκονται τώρα στο τρίτο έτος εκτοπισμού τους χωρίς να έχουν επιστρέψει στα σπίτια τους. Ακόμα κι αν η γη απελευθερωθεί και μπορούν να επιστρέψουν, μεγάλο μέρος της υποδομής και της τοπικής οικονομίας έχει καταστραφεί και θα χρειαστούν χρόνια για να ξαναχτιστεί.

Ο Dandachli πρόσθεσε ότι ακόμα και εκείνοι που αγαπούν τον νότο, τη γη τους και τις κοινότητές τους, θα αναγκαστούν να ξεπεράσουν αυτή την καταστροφή αν θέλουν να επιστρέψουν. Οι άνθρωποι με παιδιά, για παράδειγμα, μπορεί να αποφασίσουν να τα κρατήσουν σε μια περιοχή όπου βρίσκονται ήδη στο σχολείο.

«Όποιος έχει δουλειά και ζωή πλέον έξω από το χωριό του [στον νότο] μπορεί να επιλέξει να μην επιστρέψει», είπε.

Μας πήρε κι η νηστεία

Στα Κύθηρα έχουν μια πολύ ωραία και διασκεδαστική φράση για τη Σαρακοστή. Όταν τους ρωτάς τι κάνουν, απαντούν "τώρα, μας πήρε κι η νηστεία"! Το άκουσα πρώτη φορά όταν το είπε ένα συνταξιούχος παπάς στον Μητροπολίτη όταν ήμουν στο νησί. Και ο Μητροπολίτης -άνθρωπος νηστείας και άσκησης- δεν μπορούσε να το χωνέψει. Την έλεγε και την ξανάλεγε την ιστορία. Γελώντας είναι η αλήθεια αλλά του είχε φανεί κάπως.

Εγώ πάλι πιστεύω πως αυτή η φράση - όπως κι άλλες τσιριγώτικες- έχει μια αυθεντικότητα αλλά και μια χριστιανική ειλικρίνεια. Δεν είναι ντυμένη με όλη αυτή τη κουραστική ευσέβεια και φυσικά είναι εντελώς απαλλαγμένη από την θρησκευτική υποκρισία που πολλές φορές συναντάμε σε εκκλησιαστικά περιβάλλοντα. 

Η νηστεία δεν είναι και δεν μπορεί να είναι κάτι ευχάριστο. Είναι μια περίοδος μουντή και βαρετή. Και τα ρημάδια τα νηστίσιμα δεν είναι νόστιμα και από τη δεύτερη, βαριά τρίτη εβδομάδα και μετά σου πρήζουν και το στομάχι. Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή περιγράφεται υπέροχα σε μια λαϊκή-εκκλησιαστική έκφραση, ολιγόλογη, λιτή και ουσιαστική. 

Αν λοιπόν με ρωτάτε πώς πάνε τα πράγματα, μία απάντηση σας έχω. Μας πήρε κι η νηστεία!