Σάββατο 18 Απριλίου 2026

Σαμαρείτες

 


Το θύμα της επίθεσης στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη προφανώς πέρασε από έναν δρόμο που θα έπρεπε να αποφύγει. Ήταν ένας δρόμος που θα μπορούσαν κακοποιοί να στήσουν παγίδα. Και όμως αυτός, μάλλον έχοντας αρκετά χρήματα πάνω του ή ίσως πολύτιμα εμπορεύματα, πήγε από εκείνον τον δρόμο. 

Ούτε ο Χριστός έριξε κάποια ευθύνη ούτε κανείς άλλος από τους παρευρισκόμενους που άκουγαν την παραβολή διανοήθηκαν να καταλογίσουν ευθύνες στο θύμα της επίθεσης. Και μάλιστα ο νομικός που ήθελε να φέρει σε δύσκολη θέση τον Ιησού, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μια τέτοια κουβέντα ώστε να μπορέσει να τραβήξει την προσοχή από τον Σαμαρείτη, ο οποίος ήταν -σκανδαλωδώς για τους Εβραίους- ο πλησίον της παραβολής. Κάτι τέτοιο εκείνη, την πιο άγρια από τη δική μας εποχή, όμως, θα ήταν ανήκουστο. Το θύμα δεν μπορούσε να κατηγορηθεί από τη στιγμή που δεν επρόκειτο για κάποια μονομαχία ή κάτι παρόμοιο. 

Γι' αυτό λοιπόν, οι όψιμοι θεματοφύλακες της ηθικής, κάποιοι μάλιστα τολμούν να αυτοπροσδιορίζονται και ως Χριστιανοί, να πάψουν. Να κλείσουν τα στόματά τους και αν δεν μπορούν να νιώσουν λύπη για μία ζωή που τερματίστηκε με αυτόν τον τρόπο στα 19 χρόνια της, τουλάχιστον να μη μολύνουν τον χώρο με τις μοχθηρές ηθικολογίες τους. 

Το θέμα δεν είναι τι έκανε αυτός που έπαθε το κακό αλλά τι έκαναν είτε αυτοί που έκαναν το κακό ή τι δεν έκαναν εκείνοι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν. 


πίνακας: Cyprián Majerník - "The Good Samaritan" 1940

Ένας Πάπας που αντιστέκεται

 


https://www.aljazeera.com/opinions/2026/4/16/the-pope-has-shown-the-world-how-to-stand-up-to-trump 


Andrew Mitrovica


Μερικές φορές, οι «καλοί» όντως φορούν λευκά καπέλα.


Ή, τέλος πάντων, κάτι παρόμοιο.


Ο «καλός» στον οποίο αναφέρομαι είναι ο αμερικανικής καταγωγής ηγέτης της Καθολικής Εκκλησίας, Πάπας Λέων ΙΔ΄, που ποιμαίνει μια κοινότητα 1,4 δισεκατομμυρίων πιστών.


Το «λευκό καπέλο» που φορά είναι ένα μικρό κρανιοκάλυμμα που λέγεται zucchetto – σύμβολο τόσο της εξουσίας όσο και της ταπεινότητας.


Τον τελευταίο καιρό, ο Λέων ασκεί την εξουσία του – διαποτισμένη από ήρεμη ταπεινότητα – για να αντιμετωπίσει έναν νταή που έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί εδώ και πολύ καιρό.


Ο νταής αυτός είναι, φυσικά, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ – του οποίου η ιδέα περί διπλωματίας είναι να περιφέρεται στον κόσμο εκτοξεύοντας παιδαριώδεις, χυδαίες απειλές, με σκοπό να φοβίσει ή να εκφοβίσει άλλους προέδρους και πρωθυπουργούς ώστε να υποχωρήσουν ή να υποταχθούν.


Για χρόνια, η μέθοδος του Τραμπ λειτουργούσε. Πολύ συχνά, πάρα πολλοί πρόεδροι και πρωθυπουργοί επέλεγαν να τον κατευνάσουν αντί να τον αμφισβητήσουν.


Η κοντόφθαλμη λογική τους – ότι αν χάιδευαν τον εγωισμό του θα ηρεμούσαν τα μικρόψυχα και εκδικητικά του ένστικτα – απλώς αποθράσυνε έναν πρόεδρο που, όπως κάθε νταής, αντλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση από το να εκμεταλλεύεται την αδυναμία για να ικανοποιεί μια ναρκισσιστική δίψα κυριαρχίας.


Είναι σαφές πως ο Λέων απορρίπτει τον κατευνασμό ως αντίδοτο στον εξαναγκασμό και το μίσος.


Σε αντίθεση με πλήθος άπειρων πολιτικών που ντύνουν τις επιφυλάξεις τους με προσεκτικά διατυπωμένες υπεκφυγές και γραφειοκρατική γλώσσα, ο Λέων, προς τιμήν του, πήρε δημόσια και ξεκάθαρη θέση εναντίον των οργισμένων και ανόητων αρχιτεκτόνων ενός καταστροφικού πολέμου.


Από αυτή την ευπρόσδεκτη άποψη, ο Λέων όχι μόνο υιοθέτησε την έντιμη ανυπακοή του προκατόχου του – του Πάπα Φραγκίσκου – απέναντι στον πόνο και την αδικία, αλλά την τελειοποίησε σε μια κοφτερή, αδιάλλακτη κριτική της αυταρχικής ύβρεως.


Ενώ οι περισσότεροι «ηγέτες» των δυτικών, «φιλελεύθερων» δημοκρατιών δίσταζαν να καταδικάσουν την απροκάλυπτη έκφραση γενοκτονικής πρόθεσης του Τραμπ, ο Λέων διατύπωσε καθαρά τις αντιρρήσεις του – χωρίς δισταγμό ή την παραμικρή επιφύλαξη.


«Όπως όλοι γνωρίζουμε, υπήρξε επίσης απειλή εναντίον ολόκληρου του λαού του Ιράν, και αυτό είναι πραγματικά απαράδεκτο», είπε ο Λέων στα ιταλικά. «Και θα ήθελα να καλέσω όλους να σκεφτούν βαθιά μέσα στην καρδιά τους... τους αθώους ανθρώπους που είναι επίσης θύματα αυτής της κλιμάκωσης του πολέμου».


Δεν προκαλεί έκπληξη ότι η επίπληξη και η έκκληση του Λέοντα ώθησαν τον Τραμπ και τους ευαγγελικούς υποστηρικτές του να επιβεβαιώσουν πως το να «σκέφτονται» για τη μοίρα των «αθώων» είναι γι’ αυτούς μια δυσάρεστη και ξένη έννοια.


Ο Τραμπ και η παρέα του που χαίρεται με τους βομβαρδισμούς παρουσίασαν την απρόκλητη επίθεση στο Ιράν ως αναγκαίο Ιερό Πόλεμο, εγκεκριμένο από έναν Κύριο στις διδασκαλίες του οποίου ισχυρίζονται – όχι πειστικά – ότι παραμένουν πιστοί.


Ο Λέων απέρριψε κατηγορηματικά αυτή την κατάφωρη βλασφημία.


Σε κήρυγμα κατά τη διάρκεια της κυριακάτικης λειτουργίας, ο Λέων αποκήρυξε την παράλογη ιδέα ότι ο Θεός που υπηρετεί και λατρεύει εισακούει την υστερική κραυγή των πολεμοκάπηλων.


Αντίθετα, επέμεινε ότι τα «χέρια τους είναι γεμάτα αίμα».


«Αδελφοί και αδελφές, αυτός είναι ο Θεός μας: ο Ιησούς, Βασιλιάς της Ειρήνης, που απορρίπτει τον πόλεμο, τον οποίο κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για να δικαιολογήσει πόλεμο», είπε ο Λέων. «Δεν ακούει τις προσευχές εκείνων που διεξάγουν πόλεμο, αλλά τους απορρίπτει, λέγοντας: “Και αν ακόμη πληθύνετε τις προσευχές, δεν θα σας ακούσω· τα χέρια σας είναι γεμάτα αίμα.”»


Ο Λέων δεν τον κατονόμασε, όμως η αιχμηρή του επίθεση στρεφόταν αναμφίβολα προς τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και το πλήθος των ψευδο-«χριστιανών» ιεροκηρύκων που επευφημούσαν έναν ολέθριο πόλεμο επιλογής.


Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου επίσης δεν ξέφυγε από τη ράβδο του Λέοντα.


Αν και η καταστροφική περιπέτεια του Τραμπ ίσως βρισκόταν στην κορυφή της σκέψης του όταν ο Λέων τέλεσε προσευχή για την ειρήνη στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό το Σάββατο, είμαι πεπεισμένος ότι και ο Νετανιάχου βρισκόταν στο ρητορικό του στόχαστρο.


Ο Λέων χλεύασε την «ψευδαίσθηση παντοδυναμίας που μας περιβάλλει και γίνεται ολοένα πιο απρόβλεπτη και επιθετική».


Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου μοιάζουν με σιαμαία δίδυμα που μοιράζονται μια «ψευδαίσθηση παντοδυναμίας» και μια ακόρεστη δίψα για πόλεμο.


Ο Λέων τους κάλεσε να σταματήσουν τη σφαγή που εξαπέλυσαν – αυτή τη φορά στους Ιρανούς.


«Σε αυτούς φωνάζουμε: Σταματήστε. Είναι καιρός για ειρήνη. Καθίστε στο τραπέζι του διαλόγου και της διαμεσολάβησης – όχι στο τραπέζι όπου σχεδιάζεται ο επανεξοπλισμός και αποφασίζονται φονικές ενέργειες.


Αρκετά με την επίδειξη δύναμης! Αρκετά με τον πόλεμο! Η αληθινή δύναμη φαίνεται στην υπηρεσία της ζωής», πρόσθεσε.


Η απάντηση του καθεστώτος Τραμπ υπήρξε, προβλέψιμα, αντανάκλαση της χαρακτηριστικής βαρβαρότητας και μεγαλομανίας του αρχηγού του.


Ένας ανώτερος αξιωματούχος του Πενταγώνου μετέφερε μια όχι και τόσο συγκαλυμμένη απειλή σε μια «πικρή» συνάντηση με τον πρεσβευτή του Βατικανού στις ΗΠΑ.


Σύμφωνα με πληροφορίες, ο καρδινάλιος Κριστόφ Πιερ προειδοποιήθηκε ότι η Ουάσιγκτον «έχει τη στρατιωτική δύναμη να κάνει ό,τι θέλει – και ότι η Εκκλησία καλά θα κάνει να πάρει το μέρος της».


Απέναντι στην ωμή, ανεξέλεγκτη εχθρότητα ενός προέδρου που απαιτεί ευλαβική αφοσίωση, ο Λέων προσέβαλε τον αλαζόνα νταή.


Η απάντηση του ποντίφικα ήταν μια απλή και ισχυρή δήλωση σπάνιας αποφασιστικότητας.


«Δεν φοβάμαι την κυβέρνηση Τραμπ ούτε το να διακηρύξω δυνατά το μήνυμα του Ευαγγελίου, που πιστεύω πως γι’ αυτό βρίσκομαι εδώ, γι’ αυτό υπάρχει η Εκκλησία», είπε ο Λέων.


Ενώ ένας πολιορκημένος πρόεδρος θρηνεί για την «αδυναμία», ο Λέων έδειξε – με τα συγκινητικά του λόγια και το παράδειγμά του – ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην ηθική διαύγεια, όχι στη φρενήρη και κενή αναζήτηση πλούτου και ηγεμονίας.


Η αποκαλυπτική διάσταση αυτής της σύγκρουσης ανάμεσα σε έναν δημαγωγό και έναν πάπα έγινε φανερή όταν ο Τραμπ ανήρτησε – και έπειτα διέγραψε – μια εικόνα που τον παρουσίαζε ως κυριολεκτική μορφή του Χριστού.


Ήταν ταυτόχρονα μια θλιβερή απόπειρα αυτοθέωσης και μια υπενθύμιση του εντυπωσιακού μεγέθους της καθοριστικής του ματαιοδοξίας.


Ήταν μια φτηνή αρπαγή αγιότητας από έναν άνθρωπο του οποίου η ζωή υπήρξε το ακριβώς αντίθετο των αξιών και των πεποιθήσεων που προσπάθησε να ιδιοποιηθεί για στενά πολιτικούς σκοπούς.


Σε αυτή τη σύγκρουση προσωπικοτήτων και βούλησης, το χάσμα είναι ξεκάθαρο: η μία πλευρά προσφέρει τα γνώριμα στερεότυπα του ισχυρού άνδρα, ενώ η άλλη μας θυμίζει ότι η αξιοπρέπεια είναι καρπός της ανεκτικότητας και της κατανόησης.


Ο νταής μπορεί να έχει πυραύλους και προεδρική σφραγίδα, αλλά επιτέλους συνάντησε έναν αρχών αντίπαλο που δεν θα εκφοβιστεί, δεν θα εξαγοραστεί και δεν θα εξαναγκαστεί σε συνενοχή ή σιωπή.


Και αυτό, φαίνεται, είναι η μία ιδέα που ο Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορεί να ανεχθεί.

Στης Εκκλησιάς την Πόρτα - Μάνος Πυροβολάκης (συμμετέχει ο Νίκος Πορτοκάλογλου)

 


Παρασκευή 17 Απριλίου 2026

Η τρέλα της Ανάστασης

 


Το "Χριστός Ανέστη" είναι τρέλα. Η χριστιανική πίστη είναι τρέλα. Δεν υπάρχει τακτοποιημένη και νοικοκυρεμένη πίστη όση ευλάβεια και ευσέβεια κι αν δείχνει να έχει. Ο Χριστός ήρθε να βάλει φωτιά στον κόσμο και η φωτιά αυτή ομοιάζει με την τρέλα.

Όμως, όπως η φλεγόμενη βάτος δεν καιγόταν, έτσι και ο χριστιανός δεν χάνεται στην τρέλα. Η χριστιανική τρέλα είναι πάντα νηφάλια και όχι εκστατική όπως αυτή που συναντάμε σε άλλες θρησκείες. 

Ο χριστιανός έχει πλήρη επίγνωση της τρέλας των πράξεών του και των συνεπειών που θα αντιμετωπίσει και παρ' όλα αυτά τις πράττει. 

Οι μάρτυρες ήταν τρελοί όταν περιφρονούσαν τη λατρεία του Ρωμαίου αυτοκράτορα, τον τουρκικό ζυγό ή το σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς. 

Οι δια Χριστόν σαλοι, το λέει και το όνομά τους , γνώριζαν την τρέλα των πράξεών τους και τις συνέπειες που θα είχαν. Και τις έπρατταν. Δεν ήταν αποτέλεσμα έκστασης. Γι' αυτό και είχαν αξία.

Μια τέτοια τρελή ήταν και η Αγία Μαρία Σκομπτσοβα όταν βοηθούσε Εβραίους στο υπό Ναζιστική κατοχή Παρίσι. Και φυσικά όταν έπαιρνε τη θέση μιας Εβραίας στην εκτέλεση.

Ένας τέτοιος τρελός είναι και κάποιος/α χριστιανός/η που απαρνείται το συμφέρον του όχι μόνο προς όφελος των συνανθρώπων του αλλά και προς δόξαν Χριστού, τον οποίον αγαπά μέχρι -νηφαλιας- τρέλας. 

Και αυτό ήταν το στοιχείο που με τράβηξε ξανά στην Εκκλησία. Κι ας μη το καταφέρνω τις πιο πολλές φορές. Κι ας δείχνει και η ίδια η Εκκλησία να το αποφεύγει. 


Πίνακας του Jyoti Sahi - Jesus the Dancer

2002 GR - Μαγική αυλή

 


Πέμπτη 16 Απριλίου 2026

Είναι ωραίος! Αλήθεια; Βεβαίως!

 


Η Περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη είναι όλη η ιστορία της Ελλάδας από το μνημόνιο κι έπειτα. 

Είναι οι τζιτζιφιόγκοι (ωραίες κουβέντες! ) οι οποίοι ενώ οδήγησαν τη χώρα στα βράχια καμώνονταν πως αυτοί ξέρουν πώς να τη σώσουν. Είναι οι θέσεις οι καλές που αποκτώνται με μόνο κριτήριο τις γνωριμίες. Είναι το ειρωνικό ύφος, η επίθεση στους αντιπάλους ώστε να συσπειρώσουμε τους ανόητους τυφλούς που θα μας υποστηρίξουν. Είναι τα χρήματα του δημοσίου που δεν υπάρχουν για εκείνους που θα έπρεπε αλλά υπερπερισσεύουν για το κάθε λογής κομματικό κατακάθι. 

Είναι η απάντηση του εν λόγω: "και τι να κάνω εγώ" όταν του λένε για τη καθαρίστρια που δήλωσε απόφοιτη έκτης δημοτικού αντί πέμπτης κι έκανε φυλακή δεκατρείς μήνες. Είναι η φυγή πολλών παιδιών από μία χώρα που είναι φυλακή. Που όσοι έχουν όρεξη και ικανότητες βλέπουν αν τους ξεπερνάνε γελοίοι τύποι με βύσμα ή θα πρέπει να αναγκάζονται να δουλεύουν τη μισή μέρα και να τους λένε τεμπέληδες που αξιώνουν 8ωρη εργασία. 

Είναι όλοι αυτοί που υποστηρίζουν πως τα παραπάνω είναι σωστά και πως έτσι είναι τα πράγματα και έτσι θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε. 

Και τελικά, το χειρότερο, ξέρετε ποιο είναι; Ότι ο Λαζαρίδης δε ντράπηκε να πει ότι είναι ωραίος!

Λ. Μαχαιρίτσας - Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας και η Γυναίκα

 


Τετάρτη 15 Απριλίου 2026

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ωω

 


Ωω. Γράμμα μεγαλειώδες και τελειωτικό! Τελευταίο της αλφαβήτου. Γιατί τη πεζή μορφή του την έκαναν σαν πισινό δε θα μάθουμε ποτέ. Αλλά τι να κάνουμε. Αυτό βρήκαμε , με αυτό πορευόμαστε. Φαντάζομαι τίποτα νεοπαγάνια θα έχουν καμιά θεωρία και γι' αυτό. Πάμε να δούμε καμιά λεξούλα;

Ωδή: δεν έχω ιδέα τι ακριβώς είναι στην υμνογραφία. Αν δε κάνω λάθος το σύνολο τριών τεσσάρων τροπαρίων με τον ίδιο ρυθμό. Δεν έχω ιδέα. Αλλά προσδίδει μια σοβαρότητα στο Αντιλεξικό και την έβαλα

Ωκεανός: ανοησιών κατακλύζει τα περισσότερα κηρύγματα, γεμάτα με ηθικισμούς, ακίνδυνη πνευματικότητα και ανοησίες δεσποτάδων περί υπακοής.

Ωμή: την αλήθεια υποστηρίζουν ότι λένε κάποιοι κακιασμένοι που φτιασιδώνουν την κακία τους ως αλήθεια. 

Ωραιότητα: την καταστρέφουμε σε κάθε της μορφή. Αλλά, αυτοί είμαστε

Ωσαννά: από εκεί ως το Σταυρωθήτω, τρεις μέρες δρόμος

Ωφέλιμο: ελπίζω να φάνηκε το Αντιλεξικό, εκτός από διασκεδαστικό. Αμφιβάλλω όμως..

Ωχαδερφισμός: ούτε ο Θεός δεν μπορεί να τον ξεριζώσει από μέσα μας


Για κλείσιμο βάζω και τον σύνδεσμο όπου θα βρείτε όλες τις αναρτήσεις του Αντιλεξικού, του πρώτου και του δεύτερου ώστε να βρείτε και τυχόν λήμματα που νομίζετε ότι λείπουν! Καλή ανάγνωση: https://tragoudiglarou.blogspot.com/search/label/%CE%B5%CE%BA%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%BA%CF%8C

Οι διακρίσεις κατά των χριστιανών Νταλίτ στην Ινδία συνεχίζονται

 


https://www.thehindu.com/news/national/telangana/sc-ruling-on-dalit-christians-flayed/article70780343.ece

Χριστιανικές οργανώσεις και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων άσκησαν δριμεία κριτική στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία αρνείται το καθεστώς των «Προγραμματισμένων Καστών» (Scheduled Caste - SC) σε Ντάλιτ που ασπάζονται τον Χριστιανισμό, κάνοντας λόγο για πλήγμα στις συνταγματικές αξίες της ισότητας και της θρησκευτικής ελευθερίας.

Την Τρίτη, το ανώτατο δικαστήριο επικύρωσε απόφαση του Ανώτερου Δικαστηρίου του Άντρα Πραντές, σύμφωνα με την οποία μόνο Ινδουιστές, Σιχ και Βουδιστές μπορούν να διεκδικήσουν την ταυτότητα SC. Οι Ντάλιτ που ασπάζονται άλλες θρησκείες, συμπεριλαμβανομένου του Χριστιανισμού, δεν θα δικαιούνται τα προνόμια ή την προστασία που παρέχεται στις Προγραμματισμένες Κάστες.

Ο εθνικός πρόεδρος της Διεθνούς Πρωτοβουλίας για τα Πολιτικά Δικαιώματα (CRII) και πρώην πρόσθετος Γενικός Διευθυντής της Αστυνομίας, K. Babu Rao, μαζί με τον εκπρόσωπο της οργάνωσης, Suresh Pulugujju, δήλωσαν ότι η απόφαση βασίζεται υπερβολικά στο Προεδρικό Διάταγμα του 1950, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις τρέχουσες κοινωνικές πραγματικότητες. «Αυτό εγείρει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με τον αντίκτυπό του στους Ντάλιτ, ιδιαίτερα όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία», παρατήρησε ο κ. Babu Rao. Επισήμανε ότι ο Νόμος περί Προγραμματισμένων Καστών και Προγραμματισμένων Φυλών (Πρόληψη Ατροπιών) του 1989 θεσπίστηκε μετά από σοβαρά περιστατικά, όπως η σφαγή στο Karamchedu, όπου τα περισσότερα θύματα ήταν Χριστιανοί.

Υπογραμμίζοντας ότι οι περισσότερες εκκλησίες στο Άντρα Πραντές βρίσκονται σε αποικίες των Ντάλιτ, με ιεροκήρυκες και πιστούς που προέρχονται από αυτές τις κοινότητες, υποστήριξε ότι οι διακρίσεις βάσει κάστας επιμένουν ανεξάρτητα από το θρησκευτικό δόγμα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πιστοποιητικό κάστας του πάστορα Anand δεν έχει ακυρωθεί επίσημα, ούτε ο ίδιος έχει δηλώσει επίσημα μεταστροφή, ωστόσο η απόφαση φαίνεται να βγάζει συμπεράσματα που ενδέχεται να μην ευθυγραμμίζονται με τα πραγματικά περιστατικά. Ο ηγέτης της CRII δήλωσε ότι η συνεχιζόμενη εξάρτηση από το Προεδρικό Διάταγμα του 1950 ουσιαστικά περιορίζει τους Ντάλιτ από το να επιλέγουν ελεύθερα την πίστη τους χωρίς να χάνουν τις συνταγματικές προστασίες. Παλαιότερες δικαστικές παρατηρήσεις έχουν αναγνωρίσει ότι η ταυτότητα της κάστας συχνά παραμένει ακόμη και μετά από μεταστροφή ή διαθρησκευτικούς γάμους.

Ο πρώην πρόεδρος του Οργανισμού Τροφίμων της Τελανγκάνα, M. Rajeev Sagar, καταδίκασε επίσης την απόφαση, περιγράφοντάς την ως «εντελώς αντίθετη προς το πνεύμα του Συντάγματος». Δήλωσε ότι η ετυμηγορία υπονομεύει τα Άρθρα 14 και 15, τα οποία εγγυώνται την ισότητα, και το Άρθρο 25, το οποίο διασφαλίζει τη θρησκευτική ελευθερία. Τόνισε ότι οι διακρίσεις λόγω κάστας αποτελούν μια κοινωνική δομή αιώνων που δεν εξαφανίζεται με τη μεταστροφή, υπενθυμίζοντας θηριωδίες όπως αυτές στο Karamchedu και στο Chunduru για να υπογραμμίσει το βάθος της προκατάληψης.

Χριστιανικές οργανώσεις κάλεσαν την κεντρική κυβέρνηση να καταθέσει αίτηση αναθεώρησης και να εισαγάγει νομικές και πολιτικές αλλαγές για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των Ντάλιτ Χριστιανών, προειδοποιώντας ότι η απόφαση απειλεί την κοινωνική δικαιοσύνη και τις δημοκρατικές αξίες.

Simon & Garfunkel - Mrs. Robinson

 


Τρίτη 14 Απριλίου 2026

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ψψ

 


Το Ψψ είναι γράμμα αλλά και τρόπος να φωνάξεις κάποιον-α. Μοιάζει με τρίαινα αλλά μη το πάρετε για ψάρεμα. Δε θα πιάσετε τίποτα, ούτε καν τη πρώτη λέξη του γράμματος:

Ψάρι: βρωμάει από το κεφάλι. Ακόμα και αν το κεφάλι είναι...ιερό

Ψέλνουμε: και δεν τραγουδάμε αμανέδες περσικούς. Μη μας βομβαρδίσει και ο Τραμπ

Ψευδώνυμο: πρέπει να βρω με αυτά που γράφω...

Ψηλομύτης: είδος ιερέα που ευδοκιμεί και πολλαπλασιάζεται με γοργούς ρυθμούς

Ψήσιμο: του οβελία. Εθνικό έθιμο και όχι εκκλησιαστικό/θρησκευτικό. Μη μπλέκετε τη πίστη με τη κοιλιά σας. 

Ψιχαλίζει: όχι. Μας φτύνουν μάλλον. 

Ψυγεία: έχουμε γίνει και παριστάνουμε τους φούρνους...για τη χριστιανική αγάπη λέω...

Ψυχραιμία: απαραίτητη ειδικά εντός του ιερού βήματος. 

Ψωμί: θα το πούμε ψωμάκι και θα χαιρόμαστε κι από πάνω. Είπα να βάλω και κάτι το κοινωνικοπολιτικό. 

Ψώρα: αν ήταν η ζήλεια θα ξυνόμασταν όλοι οι ρασοφόροι


'John Barleycorn' Jethro Tull with George Dalaras Live

 


Δευτέρα 13 Απριλίου 2026

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Χχ

 


 Επιστρέφω δριμύτερος με τα τρία τελευταία γράμματα του Αντιλεξικού. Το Χχ...το Χχ δεν είναι γράμμα αλλά σημάδι απόρριψης, λάθους και μηδένισης της κόλας στις εξετάσεις. Αλλά κρύβει κάποιες ενδιαφέρουσες λέξεις. 

Χαμένος: στη θεολογία μας, όχι απαραίτητα αυτός που χάνει. Πολλές φορές αυτός που κερδίζει

Χαρακίρι: η απόφαση να χειροτονηθεί κάποιος

Χέρι: βοηθείας θα έπρεπε να απλώνουμε πρώτα απ' όλους οι χριστιανοί. Συνήθως υποφέρει όμως από αγκύλωση και μένει μαζεμένο

Χιούμορ: αν και κάπως μαύρο, το κεντρικό στοιχείο του Αντιλεξικού

Χθεσινοί: δεν είμαστε. Είμαστε;

Χλεύασε: ο Ιησούς όλες, μα όλες τις εξουσίες. Φαρισαίους, Νομικούς, εμπόρους, βασιλιάδες. Όσους προσκυνάμε οι χριστιανοί σήμερα. 

Χνάρια: δεν θέλω να αφήσω ούτε ένα. 

Χρωστάμε: της Μιχαλούς οι χριστιανοί και μας αρέσει

Χτίζουμε: μπορεί και όλη μέρα. Σίγουρα το βράδυ γκρεμίζουμε. Σσσς...η Εκκλησία κοιμάται



Marillion - Easter

 


Κυριακή 12 Απριλίου 2026

Ανάσταση

 


Ανάσταση σημαίνει νίκη επί του θανάτου. Νίκη επί της αμαρτίας. 

Ανάσταση σημαίνει παύση των πολέμων, τερματισμός κάθε αδικίας, διάλυση κάθε ανισότητας και κατάργηση της αδικίας, χλευασμός κάθε αποτυχίας. 

Ανάσταση σημαίνει σπάσιμο των αλυσίδων που μας κρατούν δέσμιους. Σημαίνει συντριβή των δεσμών της οικογένειας, του επαγγέλματος, της κοινωνίας, του έθνους. Τίποτα από αυτά δεν μας ορίζει πια. 

Μόνο ένα μένει να μας ορίζει. Ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Ων. Αυτός που νίκησε τον θάνατο όχι για τον εαυτό Του, καθώς δεν το είχε ανάγκη, αλλά για εμάς. 

Χριστός Ανέστη!!!

Σαμαρείτες

  Το θύμα της επίθεσης στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη προφανώς πέρασε από έναν δρόμο που θα έπρεπε να αποφύγει. Ήταν ένας δρόμος που θα μ...