Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ρρ

 

To Ρρ...πώς είναι έτσι κι αυτό το κατακαημένο. Λες κι έχει σκεβρώσει από την υγρασία. Άσε που στα κορεάτικο ακούγεται το ίδιο με το λ. Θα μου πείτε τι μας νοιάζουν τα κορεάτικα και πώς ακούγονται τα αντίστοιχα γράμματα...Δεν μας νοιάζουν, αλλά κάπως πρέπει να γεμίσουν οι γραμμές. Αλλά επειδή σας έχω κόψει για πολύ τσιριμπίμ τσιριμπόμ άτομα, πάμε στα ωραία!

Ράψιμο: για να ράψεις άμφια, έχεις δυο επιλογές. Όχι και τόσο καλά και όχι και τόσο φτηνά ή να πουλήσεις κανένα νεφρό. Επειδή μερικοί μερικοί δεν έχουν υποχρεώσεις και βγάζουν τα απωθημένα τους στα υφάσματα τρέχουμε κι εμείς και δε φτάνουμε

Ρεαλισμός: όταν τον λένε λαϊκοί ή εκτός της Εκκλησίας πολίτες εννοούν τον συμβιβασμό και την υποταγή. όταν τον ακούτε από κληρικούς σημαίνει την καταπάτηση κάθε κανόνα, εκκλησιολογία και θεολογία, για να είμαστε αρεστοί στον κόσμο. 

Ρεμάλια: το νου σας! 

Ρεμβάζω: αν δείτε κάποιον να ρεμβάζει σε τόπο και χρόνο ξεκάρφωτους, σημαίνει ότι την έχει αμολήσει και ψάχνει να δει αν μυρίζει

Ρήτορας: δεν είναι όποιος το νομίζει. Βαρετός πολυλογάς είναι

Ρίγος: με πιάνει στη σκέψη των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας...και στην αντίδραση του στομαχιού μου όταν φάω κρέας μετά από πενήντα μέρες νηστείας. 

Ρωμαλέος: έτσι με φαντάζομαι. Η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική...

Joe Satriani - Love Thing

 

Πέμπτη Κυριακή των Νηστειών

 

«Ξέρετε ότι εκείνοι που θεωρούνται άρχοντες των εθνών καταδυναστεύουν τους λαούς και οι μεγάλοι τους ασκούν εξουσία πάνω τους. Δεν θα είναι έτσι όμως μεταξύ σας· αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι υπηρέτης σας· και όποιος θέλει να γίνει πρώτος ανάμεσά σας, θα είναι δούλος όλων· γιατί και ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να Τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή Του λύτρο για πολλούς».

Και φτάνοντας στην τελευταία Κυριακή πριν μπούμε στη Μεγάλη Εβδομάδα, και αφού θα προηγηθεί η παρένθεση τους Σαββάτου του Λαζάρου και της Κυριακής των Βαϊων, αγγίζουμε τελικά όχι μόνο το νόημα της νηστείας και της εγκράτειας αλλά το νόημα της χριστιανικής ζωής. Την απόρριψη της ισχύος, την αδιαφορία για τα αξιώματα, τη διάθεση για προσφορά χωρίς όρους.

Ο Χριστός απορρίπτει τη συμπεριφορά αυτών που κυβερνάνε τα έθνη. Αυτών που θεωρούν άρχοντες τους εαυτούς τους αλλά δεν είναι παρά τύραννοι. Αυτών που διαγκωνίζονται για το ποιος από αυτούς θα συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη εξουσία και την πιο πολλή δύναμη ώστε να εξουσιάζει όσο πιο πολλούς γίνεται. 

Ο Θεός απορρίπτει αυτούς που εξαπολύουν πολέμους για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα και τα συμφέροντα των ισχυρών φίλων τους. Ο Κύριος αποστρέφει το βλέμμα Του από τον παλιό κόσμο που το μόνο που καταλάβαινε ήταν η εξουσία, τα πρωτεία και η δύναμη. 

Μόνο εκείνος που θέλει να γίνει υπηρέτης των άλλων ανθρώπων, εκείνος που θέλει να προσφέρει τη βοήθειά του, να απαλύνει τον πόνο τους, να τους δώσει ένα χέρι βοηθείας, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα, μόνο εκείνος αξίζει να βρει μια θέση δίπλα στον Χριστό. 

Και -για να μπούμε και σε πιο δύσκολα θέματα- όταν ένας Χριστιανός, είτε αυτός είναι λαϊκός είτε αρχιερέας, τρέχει πίσω από την εκάστοτε εξουσία, ζητώντας κι αυτός λίγα -ή και πολλά- ψίχουλα εξουσίας και ισχύος, τότε ούτε κι εκείνος θα βρει τόπο να σταθεί κοντά στον Κύριο. 

Αυτό είναι τελικά και το νόημα της νηστείας. Όχι μια απλή αποχή από τα τρόφιμα επειδή κάποιος μας το απαγορεύει. Όχι. Άλλωστε δεν υπάρχει κάποιος νόμος που να θεωρεί ακάθαρτη κάποια τροφή στον χριστιανισμό. Το λέει και ο Απόστολος Παύλος. Θέλουμε και απέχουμε από τροφές που θα μπορούσαμε να φάμε. Αρνούμαστε να κάνουμε χρήση της εξουσίας μας και να φάμε ό,τι θέλουμε. Αυτό είναι το τελικό νόημα της νηστείας. Γι' αυτό και είναι σημαντική.

Έτσι λοιπόν, σιγά σιγά, η Εκκλησία μας έφερε μπροστά στην ουσία της ζωής. Στον τρόπο να πάψει τούτος ο κόσμος να είναι μια κόλαση. Και αυτός είναι ένας. Να αρνηθούμε να εξουσιάζουμε τους αδερφούς μας και αντιθέτως να ζητάμε να τους υπηρετήσουμε. Να νηστέψουμε δηλαδή την ίδια την τυραννία. Να την εξορίσουμε από την καρδιά μας ώστε να βρει εκεί μια θέση ο Χριστός. Και έτσι να μπορέσουμε κι εμείς να βρούμε μια θέση δίπλα Του.

Gary Moore - The Loner

 

Ευγένεια

 

Μπορεί να υπάρχει τίποτα πιο ευγενικό από το να έχεις λίγες ανάγκες και να τις εξυπηρετείς μόνος σου, έτσι ώστε να περισσεύει κάτι για να δίνεις, αντί να είσαι έτοιμος να αρπάξεις; Είναι πολύ πιο ευγενικό να καλύπτεις μόνος σου τις ανάγκες σου παρά να σε υπηρετούν πλουσιοπάροχα οι άλλοι· σήμερα αυτό μπορεί να μη θεωρείται ευγενικό από κάποιους, λίγους πάντως, αποτελεί όμως ευγένεια παντοτινή και για όλους

R.W.Emerson - Άνθρωπος ο Μεταρρυθμιστής - εκδ. Ροές

Σαρδάμ, δικαιολογίες, μικρότητα

 

O σημερινός πρόεδρος της δημοκρατίας(με μικρά όλα), έκανε ένα λάθος. Μπερδεύτηκε και είπε κι άλλες δυο σαχλαμάρες, προσπάθησε να μοντάρει ζωντανή σύνδεση κλπ. Αυτό είναι ανθρώπινο και μπορεί να συμβεί. Θα πει κάποιος, δεν συνέβη σε κανέναν από τους προηγούμενους. Ε, υπάρχει πάντα η πρώτη φορά. Αυτό το μπέρδεμα πάντως, θα ήταν λογικό να περάσει και ψιλοαπαρατήρητο. Αλλά δεν πέρασε. Και δεν πέρασε επειδή ο Τασούλας είναι αντιπαθής. Και είναι αντιπαθής, όχι επειδή σώνει και καλά είναι κακός(μπορεί και να είναι, δεν τον ξέρω) αλλά επειδή είναι ένας yesman του Μητσοτάκη. Επειδή είναι ένας πιστός στρατιώτης-κομματόσκυλο αυτής της κυβέρνησης. Την οποία αντιπαθούν όλοι εκτός των υποστηρικτών της. Και αυτό δεν συμβαίνει συχνά. Βασικά την τελευταία φορά που συνέβη, κυβερνούσε πάλι Μητσοτάκης. Ο μπαμπάς. Η κυβέρνηση Σημίτη είχε συμπάθειες εκτός ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση Καραμανλή είχε συμπάθειες εκτός ΝΔ. Ακόμα και η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και η κυβέρνηση Τσίπρα είχαν συμπάθειες εκτός των κομμάτων τους. Αυτή εδώ δεν έχει. Έχει μόνο τους υποστηρικτές της και εκμεταλλευόμενη την εξαγορά των δημοσιογράφων και των μέσων, την ανικανότητα της αντιπολίτευσης να πείσει αλλά και την αδιαφορία μεγάλου μέρους του κόσμου, κυβερνά. 

Κερασάκι στην τούρτα ήταν οι εμφανίσεις του υπουργού δικαιοσύνης μετά το φιάσκο με την αίθουσα της δίκης για το έγκλημα των Τεμπών. Εκεί έδειξε πως πραγματικά είναι μικρός. Και σαν υπουργός, αφού ξοδεύτηκαν ένα σωρό χρήματα για την διαμόρφωση της αίθουσας και είδαμε το αποτέλεσμα αλλά και μικρός σαν άνθρωπος αφού όχι μόνο δε ζήτησε συγγνώμη, όχι μόνο προέβαλλε ένα σωρό άθλιες δικαιολογίες αλλά τελικά ειρωνεύτηκε και τους συγγενείς των θυμάτων. Αλλά αυτό το έχουμε δει πάρα πολλές φορές από αυτή την κυβέρνηση μικρών ανθρώπων. 

Δεν είναι πρόβλημα τα λάθη ή οι πολιτικές της κυβέρνησης. Λάθη γίνονται πάντα και οι πολιτικές κάποιες φορές έχουν αντίθετα αποτελέσματα. Πρόβλημα είναι η μικρότητα των ανθρώπων. Ειδικά όταν κυβερνούν. 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ππ

 

Το Ππ είναι ένα γράμμα τετραγωνισμένο, ένα γράμμα με σκεπή, που μπορείς να μπεις από κάτω του όταν βρέχει ή όταν έχει πολύ ήλιο. Γράμμα περήφανο, πολυσχιδές και περιεκτικό! Για να δούμε καμιά λεξούλα

Παπαδιά: αυτή που είναι πιο πάνω από τον μητροπολίτη

Πάπας: ο μεγάλος εχθρός

Παπούτσια: τα ιερατικά πρέπει να είναι καλογυαλισμένα. Τα δικά μου είναι μέσα στη σκόνη...

Πάστορας: προτεστάντης κληρικός, άλλος μεγάλος εχθρός...πολλούς εχθρούς έχουμε για άνθρωποι που αγαπάμε όλον τον κόσμο

Πάσχα: η μέρα που τρώμε τον αγλέορα γιορτάζοντας την Ανάσταση του Χριστού σε αντίθεση με τις άλλες μέρες που απλά τρώμε τον αγλέορα. 

Πείνα: με πιάνει τη νηστεία

Πένθιμα: χτυπάνε οι καμπάνες τη Μεγάλη Παρασκευή. Με τα χάλια που έχουμε θα έπρεπε να χτυπάνε έτσι κάθε μέρα

Πλεονέκτες: οι άλλοι παπάδες που τα θέλουν όλα δικά τυς αντίθετα με μένα που είμαι σεμνό και ολιγαρκές παιδί

Πολυγραφότατος: ιερέας χωρίς ενοριακά τρεχάματα που έχει χρόνο για γράψιμο...ή μπορεί και να το γράφω έρσι επειδή ζηλεύω!

Προϊστάμενος: αυτός που με πλήρωσε για να πω τι καλό παιδί που μας έτυχε στο Αντιλεξικό. Ο προϊστάμενός μας είναι πολύ καλό παιδί λοιπόν...

Πω: πω τι έγραψα πάλι!!! Εβίβα!

Europe - Carrie

 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Οο

 

Το Οο μοιάζει λίγο με τρύπα, λίγο με λακκούβα, λίγο με το μηδέν, λίγο σαν στόχος...Τι να πεις. Ποιος τα σχεδίαζε αυτά τα γράμματα ρε παιδί μου και τι είχε πιει άραγε;

Όαση: είμαι μέσα στην Εκκλησία. Κάτι που το πιστεύουν ενδόμυχα όλοι οι κληρικοί αλλά εγώ το λέω κιόλας

Οβίδα: κοινώς βλήμα. Συχνά τις στολίζουν σε ναούς. Μάλλον τιμής ένεκεν στους εφημέριους που υπηρετούν στον κάθε ναό. 

Ογκόλιθος: της θεολογίας δεν υπήρξα και δεν θα υπάρξω ποτέ. Ούτε και οι άλλοι που νομίζουν ότι είναι τέτοιοι

Οθέλλος: θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Έτσι για να βάλω και μια πινελιά κουλτούρας και πολιτισμού

Ολική: αναμόρφωση χρειαζόμαστε όλοι. Το κακό είναι ότι ξεκινάμε από την αναμόρφωση των άλλων πρώτα και ποτέ από εμάς

Ομαδικότητα: στις δουλειές μόνο. Στους επαίνους ποτέ

Όνειρο: κάτι που δε θα πραγματοποιηθεί ποτέ και αν πραγματοποιηθεί θα αποδειχτεί κατώτερο από αυτό που περιμέναμε. Έτσι είναι αυτά.

Όποιος-α: με καρφώσει να μείνει χωρίς δεδομένα στο κινητό και ίντερνετ στο σπίτι!

Ου: η γιούχα. Πέφτει στα γήπεδα και στη Λάρισα στους Μητροπολίτες που δεν θέλει μικρή μερίδα του κόσμου

Ουαί: το αγαπημένο μου κομμάτι της Μεγάλης Εβδομάδας. Τότε κάνω Πάσχα εγώ!

Def Leppard - Bringin' on the Heartbreak

 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Ξξ

 

Το Ξξ είναι ένα γράμμα ξινό, αφού η ίδια η λέξη αρχίζει από Ξξ. Αλλά και το ξύδι από Ξξ αρχίζει. Και η ξηρασία, η ξηροδερμία και άλλα δυσάρεστα. Γενικά , αν έλειπε αυτό το γράμμα από την αλφάβητο κανείς δε θα στεναχωριόταν. Λέγοντας αυτά, πάμε να δούμε τι μας επιφυλάσσει...

Ξανθό: το γένος που θα μας δώσει τη Κωνσταντινούπολη. Γι' αυτό οι ξανθές βαφές κάνουν θραύση στις πωλήσεις; 

Ξεκίνημα: νέο, κάθε μέρα. Αυτή είναι η ουσία. Πέφτουμε και πάντα σηκωνόμαστε

Ξένος: ήταν ο Χριστός τότε, Ξένος και τώρα.

Ξενοφοβικοί: οι περισσότεροι που πιστεύουν στον Ξένο. Ειρωνεία, ε;

Ξήλωμα: έχει να γίνει στη Δευτέρα Παρουσία. ίσως και πιο πριν. Δεν θα είναι η πρώτη φορά

Ξινό: βγαίνει πολλές φορές το γέλιο σε κάποιους. Και μυαλό δεν βάζουν οι υπόλοιποι. Ειδικά οι έχοντες εξουσία και κατέχοντες πλούτο

Ξοδεύουμε: παντού, εκτός από εκεί που υπάρχει ανάγκη. Εκεί ξυπνά ο φρόνιμος διαχειριστής μέσα μας. Αυτό λέγεται υποκρισία

Ξυπνάω: το πρωί με νεύρα, το βράδυ κοιμάμαι με νεύρα. Στο ενδιάμεσο έχω νεύρα. Όλα καλά!

Jacob Williams

 

https://amarysianotia.gr/2025/03/30/jacob-williams-%CE%BF-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD/

Επιμέλεια Λία Βαλάτα – Τσιάμα

Ιστορικός – Ερευνήτρια

Ο Jacob Williams από τη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ, αφού έζησε ως σκλάβος σε φυτείες ζαχαροκάλαμου, κατάφερε να δραπετεύσει και αφού επιβιβάστηκε σε πλοίο, αργότερα συμμετείχε στον πόλεμο πειρατών ΗΠΑ – Αλγερίας το 1815.

Με το τέλος των επιχειρήσεων στην Αλγερία, εργάστηκε στο πλοίο ενός εμπόρου χαλιών που ναυάγησε και ο Williams ξεβράστηκε σε κάποια παραλία της Αττικής, όπου τον διέσωσαν μοναχοί.

Ο Jacob Williams, έχοντας μάθει ελληνικά, υπηρέτησε τον φιλέλληνα ναύαρχο Κόχραν. Συμμετείχε σε διάφορες μάχες και ναυμαχίες, στην πολιορκία του Μεσολογγίου, έχοντας λάβει μέρος και στην Έξοδο, αλλά και στην απελευθέρωση της Αθήνας.

Πέθανε το 1829 στην Ελλάδα, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ελεύθερος σε μια ελεύθερη Ελλάδα, ενώ η ταφόπλακά του υπάρχει στο νεκροταφείο του Αγίου Ιωάννη στο Άργος.

Ο Jacob Williams είναι η μοναδική περίπτωση σκλάβου που, αφού δραπέτευσε, δεν αναζήτησε μια ήσυχη ζωή, αλλά αφοσιώθηκε στον αγώνα για την ανεξαρτησία ενός άλλου λαού.

Dust - Learning to Die

 

O Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

 

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου δεν είναι απλά μια ακόμα θεομητορική γιορτή. Δεν είναι ένα απλό θαυμαστό γεγονός σε μια σειρά άλλων τέτοιων. 

Δεν είναι μόνο η σύμπραξη -στο πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας- του ανθρώπου με τον Θεό ώστε να μπει σε εφαρμογή το σχέδιο της Σωτηρίας μας. Δεν είναι μόνο το ανεξήγητο μυστήριο που αναγκάζει τους σοφούς και μορφωμένους είτε να μη μιλούν είτε να ξεστομίζουν ειρωνείες αισθανόμενοι την ανεπάρκειά τους. 

Είναι κάτι σημαντικότερο. Είναι η διαρκής υπενθύμιση πως ο άνθρωπος είναι πολλές φορές, ίσως και πάντα, η απάντηση στις προσευχές του. Όπως εκείνη την εποχή που οι ευλαβείς Εβραίοι προσεύχονταν για τον Μεσσία χρειάστηκε μια νεαρή κοπέλα να συμφωνήσει για να έρθει στον κόσμο του δεύτερο πρόσωπο της Αγία Τριάδος ως άνθρωπος, έτσι και σε κάθε εποχή, φυσικά και στη δική μας, οι προσευχές μας απαντώνται με τις δικές μας πράξεις και επιλογές. 

Ο Θεός μας δίνει κουράγιο και δύναμη και στέκει δίπλα μας ώστε εμείς να μπορέσουμε να κάνουμε πραγματικότητα αυτά για τα οποία προσευχόμαστε. Αρκεί βέβαια αυτά να μην είναι απλά εγωκεντρικά αιτήματα. 

Τούτη η μέρα δεν είναι μια απλή εορταστική ημέρα. Είναι μια μέρα στοχασμού. Μια μέρα που θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε, ότι δεν πρέπει να περιμένουμε παθητικά τον Θεό να δράσει. Πρέπει να δράσουμε μαζί Του. Να αποδεχτούμε το κάλεσμά Του με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Αλλά και με τη συμπαράσταση που δεδομένα θα έχουμε.

Θεραπεία

 

Γιατί άραγε θα πρέπει οι κληρικοί της Εκκλησίας μας να θυμώνουν όταν βλέπουν να δημοσιοποιούνται (έστω και με τον πιο γελοίο τρόπο) οι ανοησίες του φανατισμού και της δεισιδαιμονίας, αφού αυτή είναι η πλέον αρμόζουσα διαδικασία για τη θεραπεία τους, ή τουλάχιστον για την παρεμπόδιση της εξάπλωσής τους;

Μας λένε ότι η θρησκεία δεν θα πρέπει να γελοιοποιείται· και έχουν δίκιο, αν και, βεβαίως, η διαφθορά στους κόλπους της θα πρέπει· γιατί, αφού διδασκόμεθα από το παμπάλαιο ρητό ότι η θρησκεία είναι το καλύτερο από όλα τα πράγματα στον κόσμο, κατά τρόπον ανάλογο, η διαφθορά της πρέπει να είναι το χειρότερο.

Τζόναθαν Σουίφτ-Επιλογή από το έργο του- μτφ. Δημοσθένης Κορδοπάτης - εκδ. Στιγμή