Από τον προφήτη Μιχαία

 

https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Mixaias/Mixaias_kef.1-7.htm#kef.3A

Μιχ. 3,1             Καὶ ἐρεῖ· ἀκούσατε δὴ ταῦτα, αἱ ἀρχαὶ οἴκου Ἰακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου Ἰσραήλ. οὐχ ὑμῖν ἐστι τοῦ γνῶναι τὸ κρίμα;

Μιχ. 3,1                     Λέγει ο Κυριος· “ακούσατε αυτά, που θα σας πω, σεις, οι μεγάλοι άρχοντες του οίκου Ιακωβ και οι υπόλοιποι του Ισραηλιτικού λαού· Καθήκον σας δεν είναι να γνωρίζετε, να αποδίδετε και να εφαρμόζετε το δίκαιον;

Μιχ. 3,2             μισοῦντες τὰ καλὰ καὶ ζητοῦντες τὰ πονηρά, ἁρπάζοντες τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὀστέων αὐτῶν.

Μιχ. 3,2                    Και όμως σεις μισείτε τα καλά έργα, επιζητείτε τας πονηράς πράξεις, αφαιρείτε το δέρμα από τους πτωχούς και τας σάρκας από τα κόκκαλά των, τους εκμεταλλεύεσθε αγρίως!

Μιχ. 3,3             ὃν τρόπον κατέφαγον τὰς σάρκας τοῦ λαοῦ μου καὶ τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτῶν ἐξέδειραν καὶ τὰ ὀστέα αὐτῶν συνέθλασαν καὶ ἐμέλισαν ὡς σάρκας εἰς λέβητα καὶ ὡς κρέα εἰς χύτραν,

Μιχ. 3,3                     Οπως, λοιπόν, οι πονηροί αυτοί δυνάσται και εκμεταλλευταί κατέφαγον τας σάρκας του λαού μου, αφήρεσαν από αυτούς τα δέρματά των, έσπασαν τα κόκκαλά των, γενικώς τους διεμέλισαν, όπως ο μάγειρος κατατεμαχίζει τα κρέατα, που θα ριφθούν εις την χύτραν, δια να βράσουν, την ίδιαν μεταχείρισιν θα εύρουν και αυτοί από τους εχθρούς των. Θα καταφαγωθούν από εκείνους.

Μιχ. 3,4             οὕτως κεκράξονται πρὸς τὸν Κύριον, καὶ οὐκ εἰσακούσεται αὐτῶν. καὶ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνθ᾿ ὧν ἐπονηρεύσαντο ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς.

Μιχ. 3,4                    Τοτε θα κράζουν προς τον Κυριον, αλλά ο Κυριος δεν θα τους ακούση. Θα αποστρέψη από αυτούς το πρόσωπόν του κατά την εποχήν της τρομεράς δοκιμασίας, διότι απεδείχθησαν με τα έργα των πονηροί και κακοί εναντίον των πτωχών και αδυνάτων.

Lynyrd Skynyrd - God 'n' Guns

 

Το καλάμι

 

Στην παραπάνω εικόνα βλέπουμε ένα καλάμι. Το καλάμι, μπορεί να μη σας γεμίζει το μάτι, αλλά είναι ένα πολύ διαδεδομένο αντικείμενο ίππευσης. Καβαλήματος. Πολλοί γεννιούνται καβαλώντας το. Άλλοι το μαθαίνουν από τους γονείς τους. Άλλοι το διδάσκονται από το ευρύτερο περιβάλλον. Υπάρχουν κι εκείνοι που το καβαλάνε λόγω μόρφωσης ή λόγω χρημάτων που αποκτούν. Ή και λόγω κάποιου αξιώματος. Η ανάβαση στο καλάμι, είναι πολύ εύκολη. Εν τούτοις παρατηρείται μεγάλη δυσκολία στο ξεπέζεμα. Δημιουργεί έναν κάποιο εθισμό στον αναβάτη του, ο οποίος μετά από ελάχιστο χρόνο, αρνείται επίμονα να κατέβει από το καλάμι. Η επιστήμη αλλά και η θρησκεία και η μεταφυσική, αδυνατούν προς ώρας να βρουν κάποια λύση στο παραπάνω ζήτημα. Ελπίζουμε στο μέλλον να βρεθεί κάποια θεραπεία. 

Helloween - Revolution Now

 

Φιλοδοξία

 

 Με ρώτησαν κάποτε ποιες είναι οι φιλοδοξίες μου. Δεν έχω καμία είπα.  Άλλωστε δεν έχω δει κανέναν που να είχε φιλοδοξίες και να μην έγινε σκλάβος τους είτε όσο τις κυνηγούσε είτε όταν τις πραγματοποίησε. Αλλά είπα ψέματα. Έχω μία. Κάποια στιγμή, να αποσυρθώ σε κάποιοι ερημικό μέρος -σε βουνό ή σε νησί κατά προτίμηση- με κάμποσα βιβλία για παρέα  κι εκεί να πεθάνω χωρίς κανείς να με αναζητήσει. Να γλιτώσω και τους επικήδειους...

Golden Reurrection - Never Look Back

 

Κυριακή μετά της Μεταμορφώσεως

 

Σε κάποιο σημείο του αποστολικού αναγνώσματος διαβάζουμε: Εμείς οι Απόστολοι θεωρούμαστε από τους ανθρώπους του κόσμου μωροί και ανόητοι για το όνομα του Χριστού...

Ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής, το μεγαλύτερο πνευματικό στέφανο το οποίο μπορεί να αξιωθεί κάποιος χριστιανός να φορέσει, εκτός από εκείνο του μαρτυρίου, είναι αυτό. Να σε θεωρήσει ο κόσμος ανόητο και βλάκα επειδή πιστεύεις στον Χριστό. 

Και πώς να μη γίνει αυτό; Πιστεύουμε σε έναν Θεό που έγινε άνθρωπος αδύναμος, σταυρώθηκε και πέθανε για τις δικές μας αμαρτίες. Πώς να μη το θεωρήσει αυτό ανοησία ένας κόσμο που ζει, αναπνέει και καταστρέφεται κυνηγώντας τη δύναμη; 

Πιστεύουμε σε έναν Θεό που έγινε άνθρωπος, γεννήθηκε και έζησε φτωχικά και συναναστράφηκε με ανθρώπους φτωχούς, ανθρώπους του περιθωρίου, ανθρώπους αμφίβολης ηθικής αλλά και ανθρώπους αιρετικούς. Πώς να μη το θεωρήσει βλακεία αυτό ένας κόσμος που θαυμάζει τους πλούσιους, τους διάσημους, τους υψηλά ιστάμενους και τους διανοούμενους; 

Έχουμε όπλο τη προσευχή στη μέση της νύχτας όταν ο κόσμος μαγεύεται και υπνωτίζεται από τη τεχνολογία. 

Είμαστε τα καθάρματα του κόσμου όταν ο κόσμος κοιτάζει να κάνει όσο πιο καλή εντύπωση με ακριβά ρούχα και αποκτήματα υλικά.

Για σταθείτε όμως...Είμαστε πράγματι όλα αυτά; Είμαστε οι χριστιανοί, κληρικοί και λαϊκοί, όλα όσα αναφέραμε; Ή μήπως, αν κοιτάξουμε στις μητροπόλεις και τις εκκλησίες, τους ιερείς και τους πιστούς, θα δούμε πως μοιάζουμε πιο πολύ με τον κόσμο του αποστολικού αναγνώσματος παρά με τους Αποστόλους; 

Μήπως κι εμείς, αν δούμε απλότητα αντί για πολυτέλεια σε κάποιον ναό, προσευχή αντί για εξουσία σε κάποιον ιερέα, ταπεινότητα αντί για κομπασμό σε κάποιον πιστό, απορρίπτουμε τα πρώτα και ζητάμε τα δεύτερα; Μήπως τελικά με το πέρασμα των αιώνων και την συνεργασία με το όποιο κράτος, γίναμε κόσμος; Μήπως τελικά αλλοτριωθήκαμε τόσο ώστε οι Απόστολοι, αν εμφανίζονταν σήμερα να μη μπορούσαν να μας ξεχωρίσουν από τον κόσμο; 

Συνήθως στα κηρύγματα, μας αρέσει σε μας τους κληρικούς να δίνουμε απαντήσεις και μάλιστα με μεγάλη βεβαιότητα. Σήμερα όμως δεν έχω μια απάντηση να δώσω. Θα πρέπει ο καθένας από εσάς που ακούει ή διαβάζει αυτό το κήρυγμα, να ψάξει μέσα του και να βρει την απάντηση μόνος του. Θα πρέπει και εγώ που το έγραψα να βρω τις απαντήσεις για τον εαυτό μου. Και αυτό θα πρέπει να το κάνουμε με κάθε ειλικρίνεια, όσο κι αν μπορεί, το τελικό συμπέρασμα να μας θλίψει.

Ας μας θλίψει. Όμως να μη μας συνθλίψει. Να βρούμε το κουράγιο, να διορθώσουμε ότι μπορούμε να διορθώσουμε και να ζητήσουμε από τον Θεό να καλύψει τα ελλείματα της προσπάθειάς μας. Αυτή είναι και η ουσία της πνευματικής ζωής, αν μας ενδιαφέρει πραγματικά: 

Μια συνεχής προσπάθεια διόρθωσης με τη βοήθεια του Θεού. Μια αγωνιώδης αναζήτηση της σωτηρίας μας. Μια επίμονη κίνηση προς τον Θεό. 

Η πνευματική ζωή είναι αυτή που αλλάζει στη ζωή μας τα πάντα. Γιατί η πίστη αυτό μπορεί να είναι μόνο. Τα πάντα. Ή τίποτα. Δεν μπορεί όμως ποτέ να είναι απλά και μόνο κάτι...Ας τα αναλογιστούμε όλα αυτά την περίοδο τούτη.

Lizzy Borden - Love is a Crime

 

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος

 

Ο Χριστός μεταμορφώνει το περιβάλλον με Φως. Το πρόσωπό Του ακτινοβολεί, ένα νέφος φωτός κατεβαίνει και όλα γίνονται φως.

Ο άνθρωπος μπορεί να το κάνει κι αυτός κατά χάριν Θεού. Ο φωτισμένος άνθρωπος μπορεί να σκορπίσει φως γύρω του. 

Αλλά και ο σκοτισμένος, ο παραδομένος στην απληστία του μπορεί να μεταμορφώσει τον κόσμο. Και να σκορπίσει το σκοτάδι του. Να αφήσει πίσω του τοπία καρβουνιασμένα, γη καμμένη, ανθρώπους και ζώα άψυχα

Ο κόσμος γύρω μας είναι το Θαβώρ μας. Η δική μας κατάσταση μεταφέρεται και μεταμορφώνει αυτόν τον κόσμο. Ο άνθρωπος του Θεού αγωνίζεται να φωτιστεί ο ίδιος και να φωτίσει τον κόσμο. Σε πείσμα και σε αντίθεση - ή μήπως αντίσταση; - στη μαυρίλα που η απληστία φέρνει. 

Και δεν προσεύχεται, δεν προσπαθεί, δεν αντιστέκεται για να μη σκοτεινιάσει ο κόσμος. Αντιθέτως, ο άνθρωπος του Θεού τα κάνει όλα αυτά παρ' ότι ο κόσμος είναι σκοτάδι, είναι κάρβουνο, είναι γεμάτος πόνο και θλίψη. 

Γιατί ο άνθρωπος του Θεού, έχει σαν παράδειγμα τον Χριστό. Ο οποίος ήρθε και θυσιάστηκε γι' αυτόν τον κόσμο. Όσοι λοιπόν θέλουμε να είμαστε άνθρωποι του Θεού, παρ' όλα τα ελαττώματά μας, δεν μπορούμε να αφήσουμε τον κόσμο να καταστραφεί στα χέρια των άπληστων και άκαρδων ανθρώπων...

Χυδαιότητα

 

To αφήγημα της κυβέρνησης (το οποίο μεταφέρουν με ζήλο και αυταπάρνηση στη πλειοψηφία τους δημοσιογράφοι, παρουσιαστές και άλλοι) πως τα σπίτια ξαναγίνονται και πως εφόσον δεν υπάρχουν (πολλές) απώλειες ζωών, όλα καλά είναι τουλάχιστον χυδαίο. Τα σπίτια δεν ξαναφτιάχνονται. Πρώτον γιατί έχουν πάει οι τιμές σε ασύλληπτα ύψη(και αυτό ευθύνη της κυβέρνησης για να εισπράττει φόρους και να θρέφει ένα ολόκληρο σύστημα) και δεύτερον γιατί αν έχει καεί όλος ο περιβάλλοντας χώρος, τι στην ευχή να φτιάξεις ξανά; Αν σου έχουν καεί οι κήποι, το κοπάδι ή το κτήμα, τι σπίτι να ξαναφτιάξεις; Και με τι; Με τις γελοίες αποζημιώσεις που δίνει το κράτος; Μόνο στον ΟΠΕΚΕΠΕ έδινε χρήματα, που δεν ήταν και δικά του. 

Και κάτι ακόμα. Ότι δεν έχουμε -πολλές το ξαναγράφω- ανθρώπινες απώλειες, δε σημαίνει ότι δεν έχουμε καταστροφή. Τα δέντρα και τα άγρια ζώα που χάνονται, νομίζει κανείς εχέφρων άνθρωπος πως δεν έχουν επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων; Νομίζουμε ότι είναι λίγο αυτό; 

Προφανώς, ο επίδοξος σωτήρας αυτού του τόπου, έθεσε νέα υψηλά στάνταρ αποτυχίας όσο κυβέρνησε, αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει να πάθουμε όλοι μαζί κάποιου είδους πολιτικής άνοιας και να μη ξέρουμε τι μας γίνεται καταπίνοντας ότι προπαγάνδα μας σερβίρουν οι καναλάρχες και οι εκδότες μέσω των οργάνων τους(πάρτε το όπως θέλετε αυτό)

AC/DC - T.N.T.

 

Κυριακή Θ Ματθαίου

 

Το σημερινό ευαγγελικό κείμενο μας μιλά για την προσπάθεια του Πέτρου να περπατήσει πάνω στο νερό. Οι μαθητές, ενώ βρίσκονταν στο πλοίο, είδαν τον Ιησού να περπατά πάνω στα ταραγμένα νερά. Ο Πέτρος, όπως πάντα ορμητικός, ζήτησε από τον Ιησού να τον καλέσει ώστε να περπατήσει κι αυτός στο νερό. Μόλις όμως έκανε λίγα βήματα, φοβήθηκε και άρχισε να βουλιάζει. Τότε φώναξε στον Ιησού να τον βοηθήσει. Πράγματι ο Κύριος τον άρπαξε και τον έβαλε στο πλοίο. 

Η ώρα που έγιναν όλα αυτά έχει σημασία. Ήταν πριν τα ξημερώματα, την ώρα που οι φρουροί αναλάμβαναν την τελευταία βάρδια. Η πιο ήσυχη ώρα της νύχτας. Η πιο σκοτεινή ίσως. 

Όταν ησυχάζουμε πλήρως σωματικά εκείνη την ώρα είναι που γίνονται τα σπουδαία πνευματικά πράγματα. Εκείνη την ώρα ο άνθρωπος που εργάζεται πνευματικά μπορεί είτε να πετύχει σπουδαία κατορθώματα, όπως να περπατήσει επάνω στο νερό, ή να βουλιάξει μέσα στη ταραχή της ημέρας που δε μπόρεσε να αποβάλλει. Είναι εκείνη την άρα που η πίστη και η αδυναμία συγκρούονται αδυσώπητα μέσα σε εκείνον που προσεύχεται. 

Γιατί η προσευχή δε διαφέρει και πολύ από την προσπάθεια να περπατήσουμε στο νερό. Ειδικά όταν γίνεται εκείνη την ώρα της νύχτας. Δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος που προσεύχεται να πνιγεί από τις μέριμνες όλης της ημέρας που μαζεύονται γύρω του σαν αφρισμένα κύματα. Δε θέλει και πολύ εκείνη την ώρα να λυγίσει από την ίδια την ησυχία της ώρας, ησυχία που είναι μεν επιθυμητή αλλά μπορεί να μας φανεί και σαν αδυσώπητη σιωπή. 

Ακόμα, εκείνη την ώρα αν δεν είμαστε αρκετά προσεκτικοί μπορεί να αισθανθούμε υπερβολικά αυτάρκεις. Να πιστέψουμε πως μπορούμε μόνοι μας, με τις δυνάμεις μας και μόνο, να περπατήσουμε στο νερό. όπως πιθανόν αν νόμισε ο Πέτρος. Και όταν είδε γύρω του τα κύματα τρόμαξε. Όπως τρομάζουμε κι εμείς αν δούμε τις δυσκολίες -πνευματικές και φυσικές- που υπάρχουν γύρω μας. Και αν θεωρήσουμε πως εμείς μόνοι μας μπορούμε να τις ξεπεράσουμε, είναι πολύ πιθανό να φοβηθούμε και να πνιγούμε μέσα τους. 

Όμως η ώρα αυτή της νύχτας είναι και διδακτική. Την ώρα που ότι ο προσευχόμενος αντιλαμβάνεται την αδυναμία του, την ίδια ώρα μπορεί και πρέπει να αντιληφθεί την παντοδυναμία του Κυρίου μας, του Χριστού. Αυτός είναι που μας βοηθά, Αυτός στέκεται δίπλα μας σε κάθε δυσκολία, αδυναμία, θλίψη. 

Αλλά έχει και κάτι ακόμα αυτή η ώρα. Σταθείτε λίγο αν τύχει να ξυπνήσετε στις τρεις ή στις τέσσερις τα ξημερώματα. Εκείνη την ώρα όλα είναι πολύ ήσυχα. Ακόμα και οι πολύβουες πόλεις ησυχάζουν. Και είναι και πολύ σκοτεινά εκείνες τις ώρες. Όμως και η σιωπή και το σκοτάδι, κάτι αναμένουν. Το ξημέρωμα και το ξύπνημα. Ξέρουν ότι έρχεται όπου να 'ναι το χάραμα. Οι φωνές, η κινητικότητα, το φως. Μας δίνεται έτσι ένα μάθημα. Πως όσο σκοτεινά και δύσκολα και να μοιάζουν τα πράγματα, έρχεται κάτι που θα τα αλλάξει. Αλλά ενώ στη διαδοχή της νύχτας από τη μέρα αυτό γίνεται αυτόματα, στη ζωή μας, στην προσευχή μας, θα πρέπει να τα ανακαλύψουμε μόνοι μας. 

Μόνοι μας; Όχι. Ποτέ δεν είμαστε μόνοι μας. Ακόμα κι όταν νομίζουμε ότι βουλιάζουμε, ότι πνιγόμαστε, εκεί βρίσκεται ο Χριστός. Με το χέρι Του απλωμένο. Έτοιμος να μας προσφέρει, ενίσχυση, βοήθεια, παρηγοριά. 

Hawkwind - The Psychedelic Warlords (Disappear in Smoke)

 

Το ζύγι

Υπάρχουν άνθρωποι που ονειρεύονται και υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν. Υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν παραμύθια και υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν ισολογισμούς. Υπάρχουν άνθρωποι που ρωτάνε τι κάνει κάποιος και εννοούν την υγεία του και υπάρχου άλλοι που εννοούν τι δουλειά κάνει και πόσα χρήματα βγάζει. Υπάρχουν αυτοί που ζητούν τη ζωή και αυτοί που ζητούν την επιβίωση. Οι πρώτοι είναι λιγότεροι από τους δεύτερους. Και ο κόσμος γυρίζει γύρω από το κέρδος και όχι γύρω από τη φαντασία. Αυτό είναι το σενάριο της τραγωδίας που παίζεται στον πλανήτη μας. Και τα επεισόδια θα γίνονται όλο και πιο σκοτεινά...

Tony Iommi – World Alone (Official Video)