Το φιλί του Ιούδα

 

Ο Ιούδας προδίδει τον Ιησού με ένα φιλί στο μάγουλο. Μια πράξη τρυφερότητας, αγάπης, φιλίας, σεβασμού ακόμα μετατρέπεται σε πια πράξη προδοσίας. Ο Ιούδας, έρμαιο των εξουσιαστικών του αντιλήψεων, έβλεπε τον Χριστό σαν έναν πολεμικό βασιλιά που θα υπότασσε τα έθνη στα πόδια του εβραϊκού έθνους. Όταν ο Ιησούς έκανε σαφές που στη βασιλεία Του δεν υπάρχει καν η έννοια της υποταγής, ο Ιούδας τον πρόδωσε. 

Πολλοί άνθρωποι είναι έτσι. Σκέφτονται με όρους υποταγής και κατάκτησης. Και έτσι δρουν. Χρησιμοποιούν δε τις πιο γλυκές και όμορφες εκφράσεις για να πετύχουν τους σκοπούς τους. Με χαμόγελα, με ευχές, με γλυκά λόγια μας πλησιάζουν ώστε να μπορέσουν να μας προδώσουν τη πρώτη ευκαιρία. 

Αυτοί είναι οι καθημερινοί Ιούδες και είναι δική μας αποστολή, δική μας ευθύνη, όχι να τους νικήσουμε, αλλά να μην τους μοιάσουμε. Και αυτό, ο διαχωρισμός μας από αυτούς τους ανθρώπους, είναι μια νίκη, με τους όρους που έθεσε ο Χριστός. 

Βλέπετε, η κατάκτηση και η υποταγή δεν ευδοκιμούν μόνο στις σκέψεις των ισχυρών. Ευδοκιμούν στις σκέψεις όλων μας...

πίνακας του Kreg Yingst

The Moody Blues - Melancholy Man

 

Όρθρος Μεγάλης Τετάρτης

 

Στον όρθρο της Μεγάλης Τετάρτης(διαβάζεται το απόγευμα της Μεγάλης Τρίτης) ο Ιησούς λέει σε όσους έχουν αυτιά για να τον ακούσουν: όποιος αγαπά τη ζωή του θα τη χάσει και όποιος μισεί τη ζωή του στον κόσμο τούτο θα τη διαφυλάξει αιώνια. 

Ο Χριστός μας καλεί στη τρέλα απόψε. Και ποια είναι αυτή η τρέλα; Η απόρριψη της ζωής μας εν τω κόσμω. Αυτό δε σημαίνει ούτε να πάρουμε τα βουνά ούτε να τρυπώσουμε σε σπηλιές και να ζήσουμε εκεί. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο.

Η τρέλα που προτείνει ο Χριστός είναι η απόρριψη όλων όσων ο κόσμος θεωρεί σημαντικά. Το κύρος το κοινωνικό. Την καλή οικονομική κατάσταση. Το ατομικό μας κέρδος. Ακόμα και το στενό οικογενειακό συμφέρον. Η τάση να κερδίσουμε, να φανούμε, να αποκτήσουμε αγαθά, θέσεις και γνωριμίες. Αυτά απορρίπτει ένας χριστιανός αν θέλει να ακολουθήσει τον Χριστό. Δεν ρίχνεται με όλα τα μέσα στο κυνήγι τους. Αντίθετα, με ορμή πέφτει μόνο στη βοήθεια όσων έχουν ανάγκη. Ακόμα και αυτών που θεωρούμε εχθρούς μας ή τους αντιπαθούμε. 

Τούτη είναι η τρέλα που πρεσβεύει ο χριστιανισμός. Τούτη τη τρέλα προτείνει ο Χριστός. Την εγκατάλειψη του ατομικού συμφέροντος για να προσφέρουμε στους άλλους. Κι αν αυτό δεν είναι ανατρεπτικό, τότε δε ξέρω τι μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοιο. 

πίνακας του Kreg Yingst

Aerosmith - Janie's Got A Gun (David Fincher Cut)

 

Όρθρος Μεγάλης Τρίτης

Στον όρθρο της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται ένας στίχος που σκανδαλίζει πολλούς και ακούγεται πριν ψάλλουμε το "Ιδού ο Νυμφίος έρχεται". «Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσ. κς΄ [26] 15). Ο προφήτης Ησαϊας παρακαλά τον Θεό να φέρει κακά στους ένδοξους της γης. Στους άρχοντες, τους κυβερνήτες, σε αυτούς που καταχρώνται την εξουσία. Σε εκείνους που εξυψώνουν τους εαυτούς τους δηλαδή ώστε να ταπεινωθούν. 

Ο στίχος αυτός δεν είναι κατάρα. Δεν είναι προσευχή για να πάθουν κακό. Αντίθετα είναι προσευχή ώστε όλοι αυτοί οι ένδοξοι να μην μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τα κακά που θέλουν. Και ποια είναι αυτά; Πόλεμοι, εκμετάλλευση, αδικίες, πλουτισμός εις βάρος των απλών ανθρώπων, κατάχρηση της εξουσίας τους. 

Γιατί όμως σκανδαλιζόμαστε; Δεν είναι άραγε σύμφωνος ο στίχος αυτός με την αντίδραση του Κυρίου όταν του φέρνουν το νόμισμα με την εικόνα του Καίσαρα κι Εκείνος λέει, δώστε στον Καίσαρα ό,τι του ανήκει; Τι ανήκει στον Καίσαρα. Μόνο αυτό το αντικείμενο που έχει την μορφή του. Καμία άλλη εξουσία δεν αναγνωρίζει ο Χριστός στον Καίσαρα, κάτι που θα δούμε και όταν ο Κύριος θα βρεθεί δεμένος μπροστά στον Πιλάτο και θα του πει πως καμία εξουσία δεν έχει πάνω Του. 

Όπως καμία εξουσία δεν έχει επάνω μας κανένας άρχοντας ή κυβερνήτης όσο εμείς δεν μετέχουμε των παιχνιδιών εξουσία και επιβολής. Όσο εμείς καλούμε όλους τους ανθρώπους αδερφούς μας και θεωρούμε πως εκείνος που υπηρετεί τους αδερφούς του είναι και ο σπουδαιότερος και πως εκείνος που θέλει να εξουσιάζει, να είναι πρώτος, να θεωρείται ως ο καλύτερος, δεν είναι παρά ένα ευτελές άτομο. 

Και αυτό δεν αφορά μόνο θέσεις πολιτικής ή οικονομικής εξουσίας. Τα παραπάνω αγγίζουν κάθε πτυχή της ζωής μας. 

Και, ξέρετε, ο στίχος από τον προφήτη Ησαϊα είναι και προειδοποίηση. Πως σε όλους αυτούς, σε όλους τους "ένδοξους" της γης, τελικά θα έρθουν κακά. Γιατί αυτοί ποτέ δε χορταίνουν και όποιος δε χορταίνει, τελικά σκάει...

πίνακας του Kreg Yingst

Elf - When She Smiles

 

Όρθρος Μεγάλης Δευτέρας

 

Το απόγευμα της Κυριακής των Βαϊων διαβάζεται ο όρθρος της Μεγάλης Εβδομάδος. Ο Νυμφίος έρχεται, έτοιμος να φτάσει στην άκρα ταπείνωση, να περάσει τους εμπαιγμούς, τα βασανιστήρια, τη σταύρωση. Κι εμείς ακολουθούμε. Έτσι λέμε. Αλήθεια όμως, είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε πραγματικά ή περιοριζόμαστε σε μια επιφανειακή και φολκλορική προσέγγιση; Κι αν Αυτός, ο Θεός ο παντοδύναμος αφέθηκε αδύναμος στα χέρια των ανθρώπων για να δώσει ελπίδα σωτηρίας και στους σταυρωτές Του ακόμα, εμείς, με τις πράξεις και τις επιλογές μας, προσπαθούμε να Τον ακολουθήσουμε ή βρισκόμαστε στα τραπέζια και στις πλατείες μαζί με τους Φαρισαίους ζητώντας πρωτοκαθεδρίες, γνωριμίες, εξουσία; Ο Χριστός από τη Κυριακή των Βαϊων και μέχρι τη Σταύρωσή Του απορρίπτει επιδεικτικά και περιγελά κάθε ανθρώπινη εξουσία. Οικονομική, θρησκευτική, πολιτική. Είμαστε έτοιμοι κι εμείς να τα περιγελάσουμε όλα αυτά για χάρη του Αγαπημένου μας Φίλου; 

Κυριακή των Βαϊων

 

Λένε πως η Ιερουσαλήμ είχε δύο εισόδους. Μία από την Ανατολή και μία από τη Δύση. Από την Ανατολική πύλη μπήκε ο Ιησούς. Ανεβασμένος πάνω σε ένα γαϊδουράκι και με τον κόσμο που τον επευφημούσε να κρατά κλαδιά φοινίκων. Από τη Δυτική πύλη μπήκε ο βασιλιάς της πόλης, καβάλα πάνω σε ένα πολεμικό άτι και συνοδευόμενος από στρατιώτες που κρατούσαν όπλα. 

Ασχέτως αν αυτή η εικόνα είναι πραγματική, δείχνει ανάγλυφα την αντίθεση της βασιλείας του Θεού και της βασιλείας του κόσμου. Αν θέλετε, χρησιμοποιώντας μια εικόνα που χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα, έχουμε τον τρόπο του Ιησού και τον τρόπο του Τζέγκις Χαν. 

Και εμείς είμαστε αυτοί που θα επιλέξουμε ποιον θα υποδεχτούμε. Τον Ιησού, την Αγάπη, την ζωή, την ταπείνωση και απλότητα ή τον κατακτητή-βασιλιά, τον πόλεμο, τον θάνατο, τη βία και την ισχύ. 

Υπάρχουν άνθρωποι που διαλέγουν κάθε μέρα τη μία ή την άλλη πλευρά και οι οποίοι θεωρούν την πλευρά που δεν διάλεξαν ως ανοησία ή τρέλα. 

Δεν θα σας πω σήμερα ποια πλευρά, ποια οδός είναι η σωστή. Αυτό θα πρέπει να το διαλέξει ο καθένας μας. Άλλωστε πολλές φορές ακολουθούμε τη μία οδό με τα λόγια αλλά την άλλη με τις πράξεις. 

Αυτό είναι το δίλημμα της σημερινής ημέρας. Ποιον κόσμο θέλουμε τελικά; Αυτόν της ισχύος ή εκείνον της δικαιοσύνης; Αυτή την απάντηση καλούμαστε να δώσουμε. 

Rainbow - The Temple Of The King

 

Σάββατο του Λαζάρου

 

Σήμερα είναι το Σάββατο του Λαζάρου. Η ιστορία μας είναι γνωστή. Ο φίλος του Χριστού, ο Λάζαρος έχει πεθάνει εδώ και τέσσερις ημέρες. Ο Χριστός μιλάει με τις αδερφές του Λαζάρου, τη Μάρθα και τη Μαρία και τους λέει πως ο αδερφός τους κοιμάται και θα τον ξυπνήσει. Τους λέει ακόμα πως Αυτός είναι η Ανάσταση και η Ζωή και όποιος πιστεύει σε αυτών ακόμα κι αν πεθάνει, ζει. Πηγαίνει στον τάφο του Λαζάρου, τον καλεί και ο Λάζαρος σηκώνεται και επιστρέφει ολοζώντανος και υγιής στο σπίτι του. 

Ο Χριστός όμως δεν καλεί μόνο τον Λάζαρο. Καλεί και εμάς. Τον κάθε έναν από εμάς προσωπικά. Μας καλεί να σηκωθούμε από το μαύρο σκοτάδι του θανάτου στο οποίο βρισκόμαστε και να Τον ακολουθήσουμε στη ζωή. Καλεί όλους μας να αφήσουμε το σκοτάδι των ειδώλων, του πλούτου, της φιλαυτίας, της υπερηφάνειας, της εξουσίας, της χλιαρής πίστης, της αποκλειστικής ενασχόλησης με τις υποθέσεις του κόσμου. Μας καλεί να αφήσουμε όλα αυτά τα θανατερά σκοτάδια για να πάμε κοντά Του, τώρα που μας καλεί. 

Ο Χριστός σήμερα απλώνει το χέρι Του προς εμάς και μας φωνάζει θέλοντας να μας οδηγήσει στη Ζωή. Και είναι η δική μας ανταπόκριση, η δική μας απόφαση που περιμένει. Όποια κι αν είναι αυτή, θα είναι απολύτως σεβαστή. Αλλά θα έχει και τις συνέπειές της. 

Tarja - 'At Sea' (Lyric Video)

 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Φφ

 

Όταν βλέπω το γράμμα Φφ δύο πράγματα έρχονται στο μυαλό μου: ο ΟΦΗ και η ατάκα του Κοντογιαννίδη σε μια παλιά σειρά που για να τη πει σε έναν συνάδελφο του που έγλειφε τον ρωτάει: "η Γλυφάδα με πόσα φ γράφεται;". Πάμε λοιπόν να μετρήσουμε τα "φ"...τις λέξεις από το γράμμα φ ήθελα να πω...

Φάβα: νηστίσιμο έδεσμα, εξαιρετικά θρεπτικό, στις εκκλησιαστικές υποθέσεις έχει πάντα φάβα. Όπως και στην πολιτική

Φάκελος: του κάθε κληρικού. Φόβος και τρόμος για το τι θα μπει εκεί μέσα...

Φανφαρόνος: είδος που ευδοκιμεί ΚΑΙ στην Εκκλησία. Ειδικά στους πιο υψηλά ιστάμενους. 

Φασίστας: ένας είδος αντίχριστου. Από τα πολλά που κυκλοφορούν

Φιέστα: σε τέτοια μετατρέπονται συχνά λειτουργίες και ιερές πανήγυρεις. Θα πέσει φωτιά να μας κάψει και δε θα ξέρουμε γιατί έπεσε...

Φιλανθρωπία: όπως ασκείται, η νομιμοποίηση των ανισοτήτων

Φιλαργυρία: μεγάλος πειρασμός που συχνά νικά

Φιλαυτία: βλ. φιλαργυρία

Φίλος: ο Χριστός. Στόχος μας να γίνουμε από δούλοι Του είναι να γίνουμε φίλοι Του. Κάποιοι προτιμούν να μείνουν δούλοι αποφεύγοντα τις ευθύνες της ελευθερίας, το ρίσκο της φιλίας και τελικά αποτυγχάνοντας να Τον συναντήσουν

Φλυαρία: συχνά θεωρείται προσόν. όσο πιο πολύ μιλά κάποιος τόσο πιο σπουδαίος θεωρείται

Φύλαρχος: τον παριστάνει πολλές φορές ο ιερέας όταν φορά υπερβολικά άμφια και όταν γενικά κάνει πολλά υπερβολικά πράγματα στις λειτουργίες.

Το μαρτύριο

Το μαρτύριο είναι η πιο ανατρεπτική μορφή αντίστασης στην κρατική βία: «Όποιος έχει αυτιά ας ακούσει. Όποιος αιχμαλωτίζει, θα αιχμαλωτιστεί· όποιος σκοτώνει με μαχαίρι, θα πεθάνει από μαχαίρι» (Απ 13:9-10). Αυτό προϋποθέτει μια ασκητική της αντοχής, της υπομονής και της πίστης των αγίων, τα σώματα των μαρτύρων ενάντια στην εξουσιαστική μανία του εξαγριωμένου δράκου. Μια φαινομενικά άδικη μάχη μεταξύ των διωκόμενων σωμάτων και των τεχνολογικών τεχνασμάτων του κράτους. Ένας πόλεμος που διεξάγει το κράτος με την εξουσία του δράκοντα εναντίον όλων εκείνων που μαρτυρούν την πίστη τους στον Ιησού (Απ 12:17), στο αίμα των οποίων είναι μεθυσμένη η μεγάλη κρατική πόρνη (Απ 17:6) που μπορεί να ακούει στο όνομα Τύρος, Βαβυλώνα, Ρώμη και στις σύγχρονες εκδοχές της, όπου κάποιοι, ακόμα και Χριστιανοί, εξακολουθούν να φαντασιώνονται αντίστοιχες αυτοκρατορικές ονειρώξεις. Ο Ζακ Ελλύλ, στα σχόλιά του για την Αποκάλυψη, επισημαίνει ότι η προπαγάνδα του κράτους γίνεται εκ μέρους του πρώτου θηρίου και είναι μέσω του δεύτερου θηρίου που ενεργεί προπαγανδιστικά το κράτος, το οποίο και ταυτοποιεί τον εξουσιαστικό λόγο του θηρίου ενάντια στην ανθρωπότητα γι' αυτό και «είναι απαραίτητο να διακρίνουμε στον κόσμο που βρισκόμαστε τις διαδοχικές ενσαρκώσεις που αποτελούν την αντιστροφή της ενσάρκωσης του Κυρίου» (Jacques Ellul, Apocalypse the book of Revelation).

Γιώργος Κουτσοδιάκος, Ούτε "Deus" ούτε "Dominus" - αντιαυτοκρατορικό μαρτυρολόγιο - εκδ. Firebrand

Caligula's Horse - Mute

 

Εκκλησιαστικό Αντιλεξικό 2.0 - Υυ

 

Το Υυ δεν είναι γράμμα. Είναι ιδεολογία, είναι ομορφιά, είναι στόφα καλλιτεχνική είναι...τίποτα από όλα αυτά. Ένα ακόμα γράμμα είναι αλλά προσπάθησα να το καλοπιάσω μπας κι έρθει καμιά λέξη. 

Ύβρις: τη διαπράττουμε συχνά, δε μας αρέσει όταν κάποιος μα το υποδεικνύει. Είμαστε και ευαίσθητοι...

Υγιής: πνευματικότητα αναζητείται. 

Υλισμός: ασθένεια από την οποία έχουμε μολυνθεί για τα καλά(δεν μιλάω για τον υλισμό της αριστεράς, για τη λατρεία των υλικών αποκτημάτων μιλάω, γιατί μερικοί είναι και μπούφοι)

Ύμνος: θρησκευτικό τραγούδι που αφιερώνει ο ψάλτης στο μεγαλείο της φωνής του

Υπερασπιστές: της Ορθοδοξίας. Οι μεγαλύτεροι συκοφάντες της συνήθως

Υπογραφή: και σφραγίδα! Το όνειρο πολλών αρχιμανδριτών!

Υποψήφιοι: βουλευτές και δήμαρχοι/αντιδήμαρχοι. Είδος παρασιτικό, που εμφανίζεται στις εκκλησίες κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια

Υψηλότατος: τίτλος που δε χρησιμοποιείται φυσικά στην Εκκλησία παρ' όλο που πολλοί φέρονται ως τέτοιοι.