Το άρθρο εδώ:
Στέλιος Κούκος
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Χαρίλαος Τρικούπης στις 2 Νοεμβρίου του 1885 σε ομιλία του στην βουλή είπε πως η «Ελλάς προόρισται να ζήσει και θα ζήσει»!
Μερικές δεκαετίες πιο πριν ο Ελληνισμός άρχισε να ανατέλλει ολοζώντανος και φωτεινός μέσα από τα πιο μαύρα χρόνια της ιστορίας του. Η Ελληνική επανάσταση του 1821 άνοιξε τον δρόμο.
Στην Κύπρο, ο ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης, ανάμεσα στα χρόνια 1884-1895 έγραψε το ποίημα η «9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία Κύπρου». Μεταξύ των στίχων του ποιήματος αυτού το οποίο αποτελεί μία από τις κορυφαίες ελληνικές ποιητικές συνθέσεις, ο Μιχαηλίδης γράφει και τον ιδιαίτερα γνωστό στίχο, «η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος λείψει».
Δηλαδή η Ρωμηοσύνη θα χαθεί όταν ο κόσμος τελειώσει!
Νομίζω πως και οι δύο φράσεις που προαναφέραμε του πολιτικού και του ποιητή έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους και μας έρχονται κατά νουν σήμερα, επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο της 20ής Ιουλίου του 1974. Μιας στρατιωτικής επιχείρησης που χαρακτηρίστηκε ως άνανδρη, ενώ από την ίδια την Τουρκία ως «ειρηνευτική επιχείρηση».
Πρόσφατα στις 12 Ιουλίου, Τουρκοκύπριοι επισκέφτηκαν τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και του επέδωσαν επιστολή, ζητώντας του να τους προστατέψει, ουσιαστικά, από την Τουρκία.
Δεν παρέλειψαν, βεβαίως, να κατηγορήσουν την Τουρκία και για εθνοκάθαρση και κάλεσαν τον πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη να φέρει τα θέματά τους στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), αλλά και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.
Η Τουρκία, λοιπόν, 51 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή κατηγορείται από τους ίδιους τους Τουρκοκύπριους που «προστάτεψε» και «έσωσε», για εθνοκάθαρση και ζητούν από την νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου να τους προστατέψει πραγματικά η ίδια! Και μάλιστα να τους εκπροσωπήσει διεθνώς. Άλλωστε και οι ίδιοι αποτελούν πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας και τα θέματά τους είναι και δικά της θέματα.
Καλά τα κατάφερε η Τουρκία θα μπορούσαμε να πούμε, αφού και μόνον η χρήση της λέξης εθνοκάθαρση είναι αρκετή για να στοιχειώσει όλο το βαθύ τουρκικό κράτος. Η απύθμενη ρηχότητα των αστήρικτων ανθρωπιστικών τους προθέσεων έχει εκφραστεί επίσημα, πλέον, και από τα θύματά της… διάσωσής τους!
Προώθηση των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο.
Οι Τουρκοκύπριοι, όμως, από χρόνια άρχισαν να φοβούνται και να τρομοκρατούνται με αυτά που συνέβαιναν στην πατρίδα τους και γι’ αυτό άρχισαν να μεταναστεύουν από την Κύπρο. Αντιθέτως οι τουρκικές κυβερνήσεις εποίκιζαν το υπό κατοχή τμήμα της με τούρκους πολίτες. Κάτι που καταγγέλλουν, επισήμως, στην επιστολή που επέδωσαν οι Τουρκοκύπριοι στον πρόεδρο της Κύπρου κατά την επίσκεψή τους στο προεδρικό μέγαρο.
Διαβάστε μία ιδιαίτερα αποκαλυπτική παράγραφο από την επιστολή αυτή:
«Η Τουρκία, η οποία επενέβη στρατιωτικά στο νησί με το πρόσχημα της “εγγυητικής ευθύνης” για την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αποκατάσταση της συνταγματικής της τάξης, έχει υπερβεί τις εγγυητικές της ευθύνες, έχει πραγματοποιήσει εθνοκάθαρση στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, έχει χωρίσει το νησί στα δύο με σύνορα, έχει λεηλατήσει τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων και, κατά παράβαση των Συμβάσεων της Γενεύης του 1949, έχει μεταφέρει πληθυσμούς στο νησί, διαταράσσοντας τη δημογραφική δομή και εγκαθιδρύοντας ένα αυτονομιστικό, πολιτικό καθεστώς-μαριονέτα πιστό στην ίδια». Εφημερίδα ο «Φιλελεύθερος» της Κύπρου 12 Ιουλίου 2025, ιστοσελίδα: https://www.philenews.com/politiki/article/1602224/tourkokiprii-kata-tourkias-prosfigi-sti-chagi-ke-apografi/
Αυτή είναι η πολιτική, αλλά και η κοινωνική κατάσταση στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου 51 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή. Η ανανδρία σε όλο της το μεγαλείο, αφού τα αποτελέσματά της δεν είναι μόνον εναντίον των Ελλήνων της Κύπρου, αλλά και των ίδιων των Τουρκοκυπρίων.
Όπως και να έχει τίποτε δεν αρχίζει και δεν τελειώνει εδώ, όταν το θέμα είναι ευρύτερα πολιτισμικό. Μιας σύγκρουσης η οποία έχει αφετηρίες θρησκευτικής και πολιτικής εξάπλωσης μέσω καταναγκασμού, όπως εδραιώθηκε μέσα στο πέρασμα των αιώνων. Και την τουρκική καταπίεση και την θηριωδία δεν την ένιωσαν μόνον οι Ρωμηοί, αλλά και οι πολίτες πολλών σημερινών ανεξάρτητων οθωμανικών κρατών τα οποία ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
Και η σημερινή κρατική υπόσταση της Τουρκίας είναι πλήρως συνδεδεμένη και συνέχεια της αυτοκρατορίας αυτής. Αυτό το γνωρίζουν και οι χώρες που προαναφέραμε και δεν της έχουν καμία εμπιστοσύνη. Μόνον οι αφελείς μπορούν να την εμπιστεύονται, ακόμη και όταν κάνει κινήσεις προσεταιρισμού άλλων χωρών!
Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το «παιχνίδι» που παίζει αυτόν τον καιρό με την Λιβύη που, βεβαίως, δεν πρόκειται για κάποια προσπάθεια δημιουργίας αγαθών σχέσεων μεταξύ τους, όσο για μια προσπάθεια να μπει η Τουρκία ανάμεσα στην Ελλάδα, θίγοντας τα νόμιμα δικαιώματα της νότια της Κρήτης και την ευρύτερη Μεσόγειο. Αντίθετη στα σχέδια αυτά της Τουρκίας και πλάι στην Ελλάδα βρίσκεται και η Αίγυπτος η οποία, προφανώς, θίγεται και η ίδια.
Σήμερα, 20 Ιουλίου του 2025, 51 χρόνια μετά την εισβολή ο πρόεδρος της Τουρκίας εισβάλλει αυτοπροσώπως στην κατεχόμενη Κύπρο για να συμμετάσχει στους «πανηγυρισμούς» για την επίτευξη της… Pax Turka, της… Pax Ottomanica στην Μεγαλόνησο. Κάτι που είδαμε προηγουμένως από την επιστολή των Τουρκοκυπρίων σε τι συνίσταται: Εθνοκάθαρση, όπως πάντα (as usual)! Και επί παντός!
Εξάλλου, εφόσον η ενέργεια των Τουρκοκυπρίων έχει χαρακτηριστεί από τους Τούρκους ως προβοκάτσια -κάτι στο οποίο ειδικεύονται οι ίδιοι- σε λίγο πέραν από προβοκάτορες θα τους κατηγορήσουν και ως κρυπτοχριστιανούς. Κάτι σαν τους λινοπάμπακους, τους Κύπριους κρυπτοχριστιανούς επί τουρκοκρατίας, και έτσι από την εθνοκάθαρση θα περάσουν με την βοήθεια του τουρκικού όχλου και στην γενοκτονία των αντιφρονούντων Τουρκοκυπρίων. Κάτι, βεβαίως, που απευχόμαστε.
Όσο για τον Ελληνισμό, την Ρωμηοσύνη της Κύπρου που διαθέτει και η ίδια την δική της πολιτική και ευρύτερη πολιτισμική ταυτότητα, συνδεδεμένη με βαθιά ανθρωπιστική ποιότητα, λόγω της ορθόδοξης παράδοσης με την οποία έχει σμιλευτεί και ταυτιστεί ως έργο της άυλης, αλλά και της υλικής της πνευματικής της παράδοσης, θα μπορούσαμε να πούμε πως προόρισται να ζήσει και θα ζήσει!
Αυτό απέδειξε με την προκοπή της αυτόν τον μισό αιώνα από το πέρασμα και την εγκατάσταση της τουρκικής λαίλαπας στα ελληνικά χώματα του βορείου τμήματος της Μεγαλονήσου. Και να που τώρα άρχισαν να φαίνονται τα αποτελέσματά της γάγγραινας αυτής και στους ίδιους τους Τουρκοκύπριους.
Μην έχετε, λοιπόν, δισταγμό! Η Ρωμηοσύνη της Κύπρου προόρισται να ζήσει και θα ζήσει!
Καλή ελευθερία στα σκλαβωμένα ελληνικά εδάφη της Μεγαλονήσου της οποίας τα χώματα αποκαλύπτουν την ελληνική της υπόσταση, μέσα από τους πολιτισμικούς θησαυρούς που περιέχουν!
Υπέργειους, υπόγειους, εμφανείς και πασιφανείς ή και αφανείς που ζητούν την ανάδειξή τους! Ας τολμήσουν να τους αναδείξουν και όχι να τους λεηλατούν και να τους πωλούν για να τους εξαφανίσουν!
Τους τρέμουν τους πολιτισμικούς μας θησαυρούς μας γιατί είναι φλύαροι και προπαντός εύγλωττοι!
Μιλούν τα πιο ωραία ελληνικά όλων των ελληνικών ιστορικών περιόδων!
Και όσοι δεν τα ακούνε ας αφουγκραστούν…
Ο λόγος τους θα κοπάσει όντας ο κόσμος λείψει!
Αρχικά το βρήκα στο https://geromorias.blogspot.com/2025/07/51.html#more
https://slpress.gr/ethnika/mithoi-51-xronia-meta-apo-to-praxikopima/
Αναζητούνται άλλοθι για την προδοσία, την τραγωδία. Αντί να αφήσουν αμείλικτη την ιστορία να κρίνει, να δικάσει, να καταδικάσει, όπως άλλωστε πράττει μέσα από αδιάσειστα στοιχεία, γεγονότα, επιχειρούν κάποιοι να προβάλλουν αστήρικτες δικαιολογίες, φτιάχνοντας ψεύτικα επιχειρήματα και αφηγήματα.
«Εάν δεν έστελνε ο Μακάριος την επιστολή στον Γκιζίκη δεν θα γινόταν πραξικόπημα»! «Εάν δεν έκανε εκείνη την ομιλία στον ΟΗΕ ο Μακάριος δεν θα εισέβαλαν οι Τούρκοι»! Ψέματα και ανοησίες. Αν ζούσε, λένε, ο Γρίβας (τον Ιούλιο του 1974) δεν θα γινόταν πραξικόπημα. Και η απόπειρα πραξικοπήματος του Φεβρουαρίου 1972 τι ήταν; Άσκηση ετοιμότητας της χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄; Περαιτέρω, κάποιοι διαχωρίζουν τον Παπαδόπουλο από τον Ιωαννίδη. Η «καλή» και η «κακή» χούντα!
15 Ιουλίου σήμερα. Πενήντα ένα χρόνια μετά από εκείνη την ημέρα, το 1974, όταν η χούντα, οι εδώ άνθρωποι της, της ΕΟΚΑ Β’, ανέτρεψαν πραξικοπηματικά τον εκλεγμένο Πρόεδρο Μακάριο. Και μόνο ηλίθιοι δεν θα ανέμεναν τι θα επακολουθούσε. Δηλαδή εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Ήταν προδοσία. Μεταξύ αυτών υπήρξαν και χρήσιμοι ηλίθιοι. Αλλά ήταν προδοσία. Όλα όσα έγιναν σχεδιάσθηκαν και υλοποιήθηκαν βαθμηδόν.
Η τράπουλα ήταν σημαδεμένη. Ο στόχος διαχρονικά ξεκάθαρος: Να γίνει πραξικόπημα, να απαλλαγούν από τον Μακάριο, να μπει στρατιωτικά η Τουρκία στο νησί, να καταλάβει έδαφος και να εδραιωθεί. Το είπε και ο Ιωαννίδης στη σύσκεψη της 20ης Ιουλίου, στο Πολεμικό Συμβούλιο , στην Αθήνα. Στη διάρκεια των συζητήσεων, ο θλιβερός ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης ανέφερε: «Μα δεν την ξέρουμε τη λύση; Την ξέρουμε κ. Πρωθυπουργέ (απευθυνόμενος στον Ανδρουτσόπουλο). Αυτή θα βγούνε στην Κυρήνεια, κι αφού βγούνε τότε θα μπουν. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν. Θα τους σταματήσουμε μετά, αφού πάρουν το λιμάνι, την Κυρήνεια και ενώσουν τη Λευκωσία τότε θα σταματήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι.» (Το ηχητικό ντοκουμέντο δημοσιεύεται στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά, «Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974», εκδόσεις Μεταίχμιο). Ήταν σίγουρος για το τι θα γινόταν!
Πραξικόπημα και ΗΠΑ
Από αυτό – κι όχι μόνο αυτό- επιβεβαιώνεται προδοσία. Την συνεννόηση που υπήρξε μεταξύ της χούντας, του πάλαι ποτέ ισχυρού υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Χένρι Κίσινγκερ, της CIA και της Τουρκίας. Σε αυτό το σκηνικό, στην μεγάλη εικόνα, εντοπίζονται κι άλλοι, που μπορεί να μην είχαν ευθέως εμπλοκή, αλλά γνώριζαν και τους εξυπηρετούσε να προχωρήσει ο σχεδιασμός αυτός.
Δεν αναφερόμαστε στην επέτειο του προδοτικού πραξικοπήματος για να δοθούν απαντήσεις σε όλους εκείνους που επιχειρούν, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, να αναποδογυρίσουν την ιστορία. Να διατυπώσουν το δικό τους αφήγημα. Αναπτύσσουν το δικό τους μύθο, επειδή-φευ- νομίζουν ότι έτσι θα… διώξουν τις δικές τους ενοχές. Να βγάλουν από πάνω τους την ντροπή της προδοσίας. Θεωρούν πως επειδή έχουν περάσει πενήντα ένα χρόνια μπορούν να ξαναγράψουν την ιστορία. Μπορούν να λένε ψέματα και να προσπαθούν να πείσουν. Η ιστορία δεν διαστρεβλώνεται.
Το πραξικόπημα δεν έγινε μόνο επειδή η χούντα και η ΕΟΚΑ Β’ τυφλώθηκαν από μίσος κατά του Μακαρίου. Δεν ήταν μια «συναισθηματικά» υπερβολική αντίδραση. Ήταν μια συνειδητή πράξη, για την οποία γνώριζαν κι άλλοι. Όσοι ήταν στο παιχνίδι. Και στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Τουρκία. Τι συναισθηματισμός μπορεί να υπάρξει, άλλωστε, από ανθρώπους, οι οποίοι έλεγαν με ευκολία και θεωρούσαν… φυσιολογικό, την αρπαγή εδαφών της Κύπρου από την Τουρκία;
Το σκηνικό ήταν στημένο προ πολλού. Μπορεί οι ημερομηνίες να άλλαζαν, αλλά η συνεννόηση ήταν πλήρης. Και κανείς πλέον, με τα ντοκουμέντα που υπάρχουν, τις μαρτυρίες, δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Πενήντα ένα χρόνια μετά. Πενήντα ένα μακρόσυρτα μνημόσυνα. Επετειακές εκδηλώσεις επαναλαμβανόμενες. Ο χρόνος ξεθωριάζει την μνήμη, την καθιστά πιο… κοντή, όχι όμως τόσο όσο να αποδέχεται μύθους και παραμύθια.
Για μία ακόμα φορά η Τουρκία δεν κατάφερε να ενισχύσει τις θέσεις της σε ότι αφορά στο Κυπριακό, αλλά και στα όσα αναφέρει περί «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη και τα Δωδεκάνησα.
Η προσπάθεια αυτή εκδηλώθηκε μέσα από τις αποφάσεις της 51ης Συνόδου του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία έδωσαν το παρών ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, έξι σημαντικά κράτη-μέλη του Οργανισμού, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, ο Λίβανος, το Ιράκ, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν εξέφρασαν επιφυλάξεις για τα σχέδια Ψηφίσματος που προώθησε η Άγκυρα για την κατάσταση στην Κύπρο και το «Καθεστώς της Tουρκικής Mουσουλμανικής Μειονότητας στη Δυτική Θράκη και του μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα».
Η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, ο Λίβανος, το Ιράκ και το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ συντάχθηκαν με ελληνικές θέσεις: Τα 6 κράτη έχουν σημαντικό γεωπολιτικό αποτύπωμα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Το υπόλοιπο ρεπορτάζ στο https://www.in.gr/2025/06/23/politics/diplomatia/diafonia-eksi-simantikon-kraton-tou-organismou-islamikis-synergasias-stis-tourkikes-theseis-gia-kypro-kai-thraki/
https://anastasiosk.blogspot.com/2023/03/blog-post_96.html
Μεγαλείο ψυχής δείχνει ο π. Χριστόδουλος Παπαϊωάννου Θεολόγος καθηγητής, εφημέριος Αυγόρου, που θρηνεί για την απώλεια του παιδιού του, του 23χρονου Κυπριανού, που άφησε την τελευταία του πνοή στα Τέμπη.
«Είναι δύσκολο για έναν γονιό να χάνει το παιδάκι του που το μεγάλωσε ώρα με την ώρα μέρα με την μέρα. Ο χειρότερος εφιάλτης της ζωής μου, γιατί έχω έξι παιδιά, ήταν να χάσω παιδί. Κι όμως τώρα το βιώνω. Κακία δεν μπορώ να ακούω αυτό το κυνηγητό που γίνεται. Είμαστε όλοι άνθρωποι, όλοι μπορεί να κάνουμε λάθη. Ας τους συγχωρήσουμε. Εγώ εκείνο βρήκα μέσα μου στήριγμα. Ότι βοηθάω και τον εαυτό μου και την ψυχή του Κυπριανού. Δεν μπορεί να σε παρηγορήσει άνθρωπος, ούτε τα φάρμακα, ούτε οι ψυχολόγοι, ούτε τα λόγια των ανθρώπων»..
Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου
Μέσα στην Εκκλησία ο πόνος δεν καταργείται αλλά αξιοποιείται, μεταμορφώνεται. Με την υπομονή μας, με την καρτερία μας, με την προσευχή μας, με τη συνεχή μνήμη του Θεού, αυτό το πικρό ποτήριο του πόνου γίνεται γλυκό ποτήρι της αθανασίας. Γι’ αυτό ο πόνος δεν είναι πλέον για εμάς φόβος και τρόμος αλλά στάδιο αγώνα, άθλημα. Όπως ο αθλητής τρέχει στο στάδιο και όταν πάρει το βραβείο ξεχνά τον κόπο και τις προπονήσεις, έτσι και ο αθλητής του Χριστού προσβλέποντας «στην μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι» και στα αιώνια αγαθά της Βασιλείας του Θεού ξεχνά την πικρότητα του πόνου και του θανάτου. Με υπομονή λοιπόν πρέπει να τρέχουμε «τον προκείμενον ημίν αγώνα» των θλίψεων, των πειρασμών, των δοκιμασιών. Και το μυστικό ποιο είναι; «Αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγό και τελειωτή Ιησού», γιατί βλέπουμε συνεχώς μπροστά μας και έχουμε οδηγό μας τον Κύριο μας Ιησού Χριστό που μας παρηγορεί.
https://www.fosonline.gr/stiles/san-simera/article/200980/o-tasos-isaak-tha-itan-simera-50
Διεθνής διαμαρτυρία μοτοσικλετιστών για τη συνεχιζόμενη κατοχή της Βόρειας Κύπρου από την Τουρκία βάφτηκε στο αίμα, όταν έποικοι και αστυνομικοί του ψευδοκράτους ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τον 24χρονο Τάσο Ισαάκ. Το περιστατικό συνέβη τις πρώτες απογευματινές ώρες της 11ης Αυγούστου 1996 εντός της «Πράσινης Γραμμής» στην περιοχή της Δερύνειας, νότια της Αμμοχώστου.
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ*, Hellas Journal
Γίνεται μεγάλη συζήτηση τις τελευταίες μέρες με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για το βασικό ερώτημα, η απάντηση του οποίου έχει δοθεί εδώ και πολλά χρόνια:
Ποιος έριξε τελικά τη χούντα του Δημήτριου Ιωαννίδη, ο οποίος από τη θέση του αρχηγού της Ελληνικής Στρατιωτική Αστυνομίας (ΕΣΑ), έλεγχε πλήρως τον κρατικό και τον στρατιωτικό μηχανισμό στην Ελλάδα;
Ο Ιωαννίδης ήταν ο εκλεκτός της CIA, της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας που εκτελούσε τα πραξικόπημα σε ανυπάκουες χώρες. Και είχε στενή σχέση συνεργασίας με τον Γκας Λάσκαρη Αβρακώτο, το απόλυτο αφεντικό της ελληνικής χούντας, ο οποίος ήταν ένας αδίστακτος …παντογνώστης δήθεν Ελληνοαμερικανός που πεκρόπινε με τους συναδέλφους του της KGB στα μπαρ του Κολωνακίου. Τον πήγαιναν σηκωτό στο ξενοδοχείο Χίλτον, το οποίο χρησιμοποιούσε ως στρατηγείο του.
Τα πράγματα είναι απλά και ας μην τα κάνουμε σύνθετα, διότι η Ιστορία έχει απαντήσει εδώ και πολλά χρόνια το βασανιστικό ερώτημα:
https://ardin-rixi.gr/archives/204940
Από την Ρήξη φ. 135
Όλα ξεκίνησαν από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου που σηματοδότησαν την πρώτη μεγάλη νίκη της Τουρκίας, δηλαδή την αποτροπή της Ένωσης και την μεταβολή της σε «εγγυήτρια δύναμη», ενώ το ανεφάρμοστο Σύνταγμα άνοιξε τον δρόμο για την διχοτομική πορεία που ακολούθησε. Και η ευθύνη δυστυχώς –όχι ισομερώς βέβαια–, ανήκει σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις.
Αρχικώς, η Δεξιά αποδείχτηκε ανίκανη να ακολουθήσει μια εθνικοαπελευθερωτική γραμμή, δεδομένης της εξάρτησής της από τις ΗΠΑ, εξάρτηση που θα οδηγήσει αρχικώς στην αποχώρηση της ελληνικής Μεραρχίας το 1967 και, τελικά, στο πραξικόπημα και την προδοσία του Ιωαννίδη. Έτσι η στρατιωτική δικτατορία, που κοπτόταν υπέρ των «εθνικών δικαίων», αρχικά αφόπλισε την Κύπρο και στη συνέχεια με το πραξικόπημα την παρέδωσε στην Τουρκία. Και οι αλλεπάλληλες προσπάθειές της για την εκπαραθύρωση του Μακαρίου δημιούργησαν το απαραίτητο ψυχολογικό υπόστρωμα για να μεταβληθεί η υπαρκτή διαίρεση των Ελληνοκυπρίων σε θανάσιμο μίσος μεταξύ τους, υποβοηθώντας την τουρκική εισβολή. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Μακάριος από τη Νέα Υόρκη κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 19 Ιουλίου 1974, να αποκαταστήσει την τάξη, και να θέσει τέλος την «εισβολή της Ελλάδας»:
https://ardin-rixi.gr/archives/243422
του Νίκου Μελέτη απο το liberal.gr
Ο Ουκρανός πρόεδρος είχε την τύχη ή ατυχία, να συναντηθεί με την Ιστορία. Και έτσι στην πλάτη του βρέθηκε το ιστορικό βάρος να τραβήξει τον λαό του και να σηκώσει ανάστημα απέναντι στην επίθεση ενός εισβολέα με σαφώς υπέρτερες δυνάμεις.
Η αγωνία του από έναν πόλεμο που συνεχίζεται από τις 24 Φεβρουαρίου, που έχει διαλύσει τις υποδομές της Ουκρανίας, που μετρά χιλιάδες νεκρούς μεταξύ όχι μόνο των ένστολων αλλά και των αμάχων και κυρίως η αβεβαιότητα για το πότε και πως θα καταλήξει αυτή η σύγκρουση που ισοπεδώνει την Ουκρανία και τινάζει στον αέρα το παγκόσμιο σύστημα, είναι λογικό να τον οδηγεί σε υπερβολές, γενικεύσεις, πονηριές και υπεραπλουστεύσεις.
Εξήντα επτά χρόνια μετά, η Κύπρος, παραμένει ακρωτηριασμένη περιμένοντας τη δικαίωση απέναντι σε μια άλλη αδικία που υπέστη το 1974 με την εισβολή του Αττίλα, που είχε ως αποτέλεσμα το 36,2 % των εδαφών της νήσου των Αγίων και των Ηρώων να βρίσκεται μέχρι και σήμερα υπό τουρκική κατοχή.
Με πανηγυρικές Δοξολογίες, επιμνημόσυνες δεήσεις και παρελάσεις, ο κυπριακός ελληνισμός τιμά την 67η Εθνική Επέτειο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ. Εκκλησιαστικοί φορείς, κόμματα και οργανώσεις αποτίουν φόρο τιμής στους ήρωες, που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Κύπρου και προσπαθούν να διδαχθούν από τη θυσία και τον αγώνα τους.
http://www.isagiastriados.com/index.php/articles/agiologia-2/6156-o-panais-tis-ekklisias
Παναγιώτη Καπαρῆ
«Ὁ Παναής τῆς Ἐκκλησιᾶς», ἦταν ἡ καθημερινή προσφώνηση τῶν λυσιωτῶν γιά τόν καντηλανάφτη τῆς Παναγίας τῆς Χρυσολυσιώτισσας. Αὐτό ἀρκοῦσε γιά νά φανερώσει τήν ἁγιότητα τοῦ βίου τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος στή συνείδηση ὅλων τῶν λυσιωτῶν ἦταν καί εἶναι ὁ ἅγιος τοῦ χωριοῦ, μαζί καί μέ τά ἅγια ἀδέλφια του, Βασίλη καί Τρυφωνού. Ἀποτελοῦσαν μία ἰδιόμορφη μοναστική κοινότητα ἐντός τοῦ χωριοῦ. Ὑπηρετοῦσαν ἀμισθί τήν Ἐκκλησία τῆς Παναγίας καί μυστικά στήριζαν καί κατεύθυναν πνευματικά, ἀλλά καί ὑλικά, ὅλους τούς πονεμένους τοῦ χωριοῦ. Μέ τήν ὕψιστη ἀρετή τῆς διάκρισης, ποτέ δέν παραγνώριζαν τούς ἱερεῖς καί τίς ἐκκλησιαστικές ἐπιτροπές καί ἐργάζονταν μέ ταπείνωση καί ἀγάπη, γιά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
https://ecozen.gr/2021/12/christougenniatika-ethima-tou-dodekaimerou-stin-kypro/
Σύνταξη: ecozen.gr
Σε πείσμα των καιρών και της τεχνολογικής προόδου, κάποιοι στα χωριά της Κύπρου προσπαθούν να διατηρήσουν ζωντανά τα ήθη και έθιμα και γενικότερα την παράδοση του Δωδεκαημέρου, που ορίζεται χρονικά από την παραμονή των Χριστουγέννων και λήγει ανήμερα των Φώτων.
Οι γυναίκες στα χωριά και σε ορισμένες πόλεις αρχίζουν τις προετοιμασίες με το καθάρισμα του σπιτιού. Καιρό πριν στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο και όλο το σπίτι για να μπουν πιο εύκολα στο πνεύμα των εορτών. Τα παιδιά λένε τα κάλαντα από σπίτι σε σπίτι. Σήμερα, η πλειονότητά τους καταφεύγει στα ζαχαροπλαστεία για να προμηθευτεί γλυκά, όπως κουραμπιέδες, μελομακάρονα, το «Christmas cake» και τα σταυροκούλουρα. Η παράδοση λέει ότι κάθε νοικοκυρά πρέπει να φτιάξεις μόνη τα γλυκά για να μυρίσει το σπίτι Χριστούγεννα.
Την παραμονή της γιορτής οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τη γέμιση της γαλοπούλας. Την επόμενη μέρα μετά τη Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων, σε οικογενειακή ατμόσφαιρα, γύρω από το τραπέζι απολαμβάνουν όλοι μαζί το ζεστό τραχανά ή τη σούπα αυγολέμονο με κοτόπουλο. Και μέχρι το μεσημέρι η σούβλα χοιρινό και αρνί θα ’ναι έτοιμη, μαζί με πολλά άλλα παραδοσιακά φαγητά.
Ένα αρχαίο αιγυπτιακό μενταγιόν λωτού με ένθετες πέτρες, που χρονολογείται περίπου στο 1350 π.Χ. Τα περισσότερα από τα αντικείμενα που βρέθηκαν στους τάφους, συμπεριλαμβανομένου αυτού, είναι από την εποχή της βασίλισσας Νεφερτίτης, η οποία φορούσε παρόμοια κοσμήματα. (Εικόνα: PM Fischer και T. Bürge)
Ένα μενταγιόν “λουλούδι λωτού” με πολύτιμο πετράδι, παρόμοιο με αυτό που φορούσε η βασίλισσα της αρχαίας Αιγύπτου Νεφερτίτη, ανακαλύφθηκε σε ένα ταφικό συγκρότημα στην Κύπρο. Το μενταγιόν είναι ένα από τα εκατοντάδες πολυτελή ταφικά αντικείμενα από όλη την περιοχή της Μεσογείου που έχουν αποκαλυφθεί στην τοποθεσία, συμπεριλαμβανομένων πολύτιμων λίθων, κεραμικών και κοσμημάτων.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά τους δύο τάφους της Εποχής του Χαλκού, και οι δύο υπόγειοι θάλαμοι, στην αρχαία πόλη Hala Sultan Tekke το 2018. Στους τάφους βρέθηκαν εκατόν πενήντα πέντε ανθρώπινα λείψανα και 500 νεκρικά αντικείμενα, τοποθετημένα σε στρώσεις ο ένας πάνω στον άλλο, υποδηλώνοντας ότι οι ταφικοί θάλαμοι χρησιμοποιήθηκαν για πολλές γενιές.
https://www.imconstantias.org.cy/2021722/
Στις 8.30 π.μ. τής Παρασκευής 3 Δεκεμβρίου, αφίχθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου ο πάπας Φραγκίσκος, ο 266ος Πάπας τής Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Τον πάπα Φραγκίσκο υποδέχθηκε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β΄. Στη συνέχεια, ο πάπας χαιρέτισε τα παρευρισκόμενα μέλη τής Ιεράς Συνόδου τής Εκκλησίας Κύπρου. Ακολούθησε κατ’ ιδίαν συνάντηση τού Αρχιεπισκόπου Κύπρου με τον πάπα στο αρχιεπισκοπικό γραφείο για 20 περίπου λεπτά.
Στη συνέχεια, στην παρουσία μελών τής Ιεράς Συνόδου, κληρικών τής Εκκλησίας Κύπρου, λαϊκών, τής συνοδείας τού πάπα και δημοσιογράφων, ο πάπας Φραγκίσκος μετέβη στον νέο Καθεδρικό Ναό τής Λευκωσίας, όπου έγινε προσφώνηση εκ μέρους τού Μακαριωτάτου Κύπρου και αντιφώνηση από τον προσκεκλημένο.
«Η πληγή που περισσότερο πονά αυτή τη χώρα είναι το τρομερό τραύμα που έχει υποστεί τις τελευταίες δεκαετίες», τόνισε ο Ποντίφικας, σημειώνοντας ότι συλλογίζεται τον «εσωτερικό πόνο» όσων δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια και στους χώρους λατρείας τους
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. «Είμαι ευτυχής που επισκέπτομαι αυτή τη χώρα», δήλωσε ο Πάπας Φραγκίσκος από τον Καθεδρικό Ναό Μαρωνιτών της Παναγίας των Χαρίτων στη Λευκωσία, κατά τη διάρκεια της πρώτης ομιλίας του στην Κύπρο, «βαδίζοντας ως προσκυνητής στα βήματα του μεγάλου Αποστόλου Βαρνάβα».
Ο Πάπας αναφέρθηκε εκτενώς την Πέμπτη στα βήματα και τις πράξεις των Αποστόλων Βαρνάβα και Παύλου, όπως και στη σημασία της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου -ένας τόπος που αποτελεί «την ανατολική πύλη προς την Ευρώπη, και τη Δυτική προς τη Μέση Ανατολή», ανέφερε- , αλλά και στην αξία της ποικιλομορφίας και στη σημασία της υπομονής και της αδελφοσύνης. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία, παρομοίωσε την Κύπρο με «ένα μαργαριτάρι μεγάλης αξίας στην καρδιά της Μεσογείου».
https://ardin-rixi.gr/archives/239350
Του Νίκου Μελέτη από το Liberal.gr
«Πόδι» στη Μεσόγειο, στο πλαίσιο ενός νέου διαδρόμου εμπορίου και ασφάλειας που θα συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη, επιδιώκει το Νέο Δελχί, το οποίο συμμετέχει σε μεγάλες αεροπορικές ασκήσεις στο Ισραήλ και στην Αίγυπτο και σύμφωνα με πληροφορίες σε διεθνές συνέδριο τον Νοέμβριο στα Εμιράτα, ο Ινδός ΥΠΕΞ θα συζητήσει το θέμα με τους ομολόγους του της Ελλάδας, της Κύπρου, των Εμιράτων, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας.
Είναι ένα παλιότερο σχέδιο από το Νέο Δελχί με την υποστήριξη και των ΗΠΑ ώστε και η Ινδία να αποτελέσει την άκρη ενός διαδρόμου ασφάλειας που θα φθάνει μέσω του Αραβικού Κόλπου, στη Βόρεια Αφρική και τη Μεσόγειο και κατόπιν μέσω της Ελλάδας θα καταλήγει στην Ευρώπη, ενώ συγχρόνως θα δίνει πρόσβαση στην Ινδία προς στις αγορές της Ευρώπης, ως ανταγωνιστική της κινεζικής διείσδυσης.
Σύνταξη: ecozen.gr
«Φάρο σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο» σε πολλά και παράλληλα πεδία δράσης, «από την ενέργεια και τον τουρισμό μέχρι την προστασία του περιβάλλοντος και από την υψηλή τεχνολογία μέχρι το εμπόριο και τη ναυτιλία» χαρακτήρισε το «σχήμα Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου» ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τις δηλώσεις του στην κοινή συνέντευξη που παραχώρησε μαζί με τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Αμπντελ Φατάχ αλ Σίσι στο πλαίσιο της 9ης Τριμερούς Συνόδου Κορυφής των τριών χωρών.
Όπως είπε ο πρωθυπουργός, «στην κοινή μας πορεία προσθέσαμε δύο ακόμα μνημόνια που αφορούν τη διασύνδεση για μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και τη συνεργασία σε θέματα αποδήμων. Η ενέργεια καθίσταται γέφυρα μεταξύ της Αιγύπτου προς την Ευρώπη».
Στο δίκτυο αυτό συμμετέχουν ενεργά και η Ελλάδα και η Κύπρος, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για να εξηγήσει πως «σε μία εποχή όπου αναζητούμε διαφοροποίηση των ενεργειακών μας πηγών, η Αίγυπτος μπορεί να γίνει πάροχος ρεύματος που θα παράγεται κυρίως από τον ήλιο».
Το κείμενο της διακήρυξης που υιοθετήθηκε κατά την 9η Σύνοδο Κορυφής Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου:
Αν στην ενορία σας υπάρχουν στοιχεία ελιτισμού ή αν η ελιτίστικη νοοτροπία αυτή είναι καλά ριζωμένη, αν δηλαδή υπάρχει το πνεύμα ότι στην...