Ανοίξτε τις πόρτες

 

Ανοίξτε τις πόρτες σας στους άστεγους κλέφτες, αφήστε τον έξω κόσμο να περάσει και να γκρεμίσει το υπέροχο λειτουργικό σας σύστημα, ταπεινώστε τον εαυτό σας αδειάστε τον, κάντε τον εαυτό σας ασήμαντο. Όσο κι αν το κάνετε αυτό, μπορεί νομίζετε, η κένωση του εαυτού σας να συγκριθεί με αυτή τους Χριστού; Δεχτείτε τον όρκο της πενίας σε όλη του τη συντριπτική αυστηρότητα: καταστρέψτε κάθε άνεση, ακόμα και τη μοναχική άνεση...

Σεργκέι Χάκελ, Μαρία Σκομπτσόβα-Μία ¨διά Χριστόν σαλή" στους μοντέρνους καιρούς, εκδ. Ακρίτας 

Μια δύσκολη συγκατοίκηση

Ο μητροπολίτης Ευλόγιος είχε καλέσει τον π. Κυπριανό με την ελπίδα ότι ο τελευταίος, με το παράδειγμά του, θα βοηθούσε τη Μητέρα Μαρία στην "ορθή κατανόηση της μοναχικής κλήσης". Ωστόσο ήταν απίθανο ότι ο ευρυμαθής π. Κυπριανός, με την ασυμβίβαστη και παραδοσιακή ευσέβειά του και τον ευέξαπτο, δύσκολο και απαιτητικό χαρακτήρα του θα αφομοιωνόταν μέσα στη κοινότητα της Λουρμέλ και θα την άλλαζε εκ των έσω.  Το πιθανότερο ήταν ότι θα την διέλυε. "Ο νέος μας ιερέας είναι πολύ ωραίος άνθρωπος" έγραφε ο ευαίσθητος νεαρός Γιούρα Σκομπτσόβ, "είναι πολύ έξυπνο, αλλά πάρα πολύ αυστηρός".

Ήταν φυσικό κι αυτονόητο ότι θα θεωρούσε δικαίωμά του να οδηγήσει τις άλλες μοναχές προς μια πιο συμβατική μοναχική καθημερινότητα. Την ίδια στιγμή ήταν αδικαιολόγητη η έλλειψη ευγένειας με την οποία επανειλημμένως προκαλούσε τη Μητέρα Μαρία, αμφισβητώντας τα θεμέλια πάνω στα οποία αγωνιζόταν να χτίσει. 

"πέρα από τα σύνορα της εκκλησίας"

 

Από την άλλη πλευρά, η Μητέρα Μαρία, έχοντας διαφορετικό ωράριο  και συχνά απασχολημένη στο σπίτι(σημ. της οδού De Lourmel, όπου έβρισκαν καταφύγιο και φαγητό Ρώσοι εμιγκρέδες και άλλοι άποροι του Παρισιού), απουσίαζε  πολλές φορές από τις λατρευτικές συνάξεις. Ακόμη και τις καθημερινές, όταν πήγαινε στη Λειτουργία, συχνά έμενε για λίγο. Ήταν κάτι που τη τραβούσε προς αυτό που ο Ταγκόρ ονόμασε "η μοναχική σκοτεινή γωνιά μιας εκκλησίας με τις πόρτες σφαλιστές". Αλλά υπήρχε πολλή δουλειά. Αν περνούσε το πρωινό της στην εκκλησία, αυτό ίσως σήμαινε ότι τα ψώνια από την κεντρική αγορά θα έμεναν στη τσάντα, ή πως το μεσημεριανό γεύμα δε θα ήταν έτοιμο στην ώρα του. Στη σφαίρα αυτή, η Μητέρα Μαρία είχε τη δική της Λειτουργία "πέρα από τα σύνορα της εκκλησίας" ,"μια Λειτουργία που προεκτεινόταν από την εκκλησία στον κόσμο". 

Κανόνες

 

Ο Χριστός, ο οποίος πλησίασε πόρνες, τελώνες και αμαρτωλούς, δε μπορεί να είναι ο δάσκαλος αυτών που φοβούνται να λερώσουν τα αψεγάδιαστα ενδύματά τους, που είναι απολύτως αφοσιωμένοι στο γράμμα, που ζουν μόνο με κανόνες, και που ρυθμίζουν τη ζωή τους σύμφωνα με αυτούς τους κανόνες

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

Πήγαινε στην εκκλησία, επειδή εκεί θα αισθανθείς αληθινή αγωνία ...

 

https://anastasiosk.blogspot.com/2023/04/blog-post_7.html?showComment=1680365386644

ΓΙΑ ΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΑΞΙΛΑΡΑΚΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ καὶ χαμόγελα χαζὰ μὲ μπόλικη χρυσόσκονη...

Ἡ Ἁγία Μαρία τοῦ Παρισιοῦ καὶ μάρτυς στὸν θάλαμο ἀερίων, μᾶς τὰ λέει καταπῶς πρέπει... Κάπως ἀλλιῶς δηλαδή.

π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

Θα ήταν μεγάλο ψέμα να πεις σε ψυχές που αναζητάνε: "πήγαινε στην εκκλησία, γιατί θα βρεις γαλήνη".

Το αντίθετο ισχύει: η Εκκλησία λέει σ' αυτούς που είναι κοιμισμένοι ή 'ειρηνικοί': "πήγαινε στην εκκλησία, επειδή εκεί θα αισθανθείς αληθινή αγωνία για την αμαρτία και την απώλειά σου, για τις αμαρτίες του κόσμου και για την απώλεια του κόσμου.

Εκεί θα νιώσεις μια ασίγαστη πείνα για την αλήθεια του Χριστού. Εκεί, αντί να γίνεις χλιαρός, θα πιάσεις φωτιά..."

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα του Ράβενσμπρουκ

(1891-1945)

Τυχαία γεγονότα...

 

https://anastasiosk.blogspot.com/2022/09/blog-post_427.html#more

Θεωρούσε (η οσία Μαρία Σσκομπτσόβα), την εξορία στη Δύση σαν μια θεόσταλτη ευκαιρία να ανανεωθεί η Εκκλησία με τρόπους που στην πατρίδα της θα είχαν κατασταλεί.

"Τι υποχρεώσεις προκύπτουν απο το δώρο της ελευθερίας το οποίο μας έχει δοθεί στην εξορία; Δεν μπορεί κανείς να μας καταδιώξει. Μπορούμε να γράφουμε, να μιλάμε, να εργαζόμαστε, να ανοίγουμε σχολεία.... Την ίδια ώρα έχουμε απελευθερωθεί από τις αρχαίες παραδόσεις. Δεν έχουμε τεράστιους ναούς, διαμαντοστόλιστα Ευαγγέλια, μοναστηριακούς τοίχους. Έχουμε χάσει το περιβάλλον μας. Είναι αυτό τυχαίο; Είναι κάποια αναποδιά της τύχης;...

Μητέρα Μαρία των Παρισίων

 

https://anastasiosk.blogspot.com/2022/07/blog-post_690.html

20 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΟΣΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ, ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΜΤΣΟΒΑ (+1945) καὶ μνήμη ἁπάντων τῶν ἐν Γαλλίᾳ τελειωθέντων ὑπὸ τῶν Ναζὶ ρώσσων νεομαρτύρων.

ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ,

σήμερα ἑορτάζει μαζὶ μὲ τὸν Προφήτη Ἡλία, τῶν προφητῶν τὴν κρηπίδα, καὶ ἡ ἁγία μάρτυς καὶ μοναχὴ Μαρία Σκομπτσόβα, μητέρα τοῦ Παρισιοῦ. Ὁ δῆμος Παρισίων τὴν τίμησε ἀφιερώνοντάς της μία ὀδό: Ὁδὸς Μητέρας Μαρίας. Τὸν βίο της μπορεῖτε ἀπὸ παντοῦ νὰ τὸν πληροφορηθεῖτε. Ὑπάρχει καὶ στὸ διαδίκτυο -τ α ι ν ί α- μὲ τὴ ζωή της καὶ τὴ συγκλονιστικὴ ἑρμηνεία τῆς Λουντμίλας Κασάτκινα. Μελετῆστε τὴ ζωή της! Μόνο μὴν ἐκπλαγεῖτε γιὰ τὴν κριτικὴ ποὺ κάνει σὲ μᾶς τοὺς χλιαροὺς Χριστιανούς, κληρικούς, μοναχοὺς καὶ λαϊκούς.

Ευσέβεια

"Αυτό που με θλίβει περισσότερο απ'όλα είναι ότι ακόμη και με τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους αισθάνομαι να μας χωρίζει ένα τείχος,ακόμη και στα πιο στοιχειώδη πράγματα.Ευσέβεια,ευσέβεια,αλλά πού είναι η αγάπη που μετακινεί όρη;Όσο προχωρώ ,τόσο περισσότερο δέχομαι μέσα μου ότι αυτό είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων.Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά κάποια υποχρεωτική εξωτερική πειθαρχία."

Μαρία Σκομπτσόβα,Σεργκέι Χάκελ,εκδ Ακρίτας

Λειτουργία "πέρα από τα σύνορα της εκκλησίας"

Η Μητέρα Μαρία είχε τη δική της Λειτουργία "πέρα από τα σύνορα της εκκλησίας","μια Λειτουργία που προεκτεινόταν από την εκκλησία στον κόσμο".Εκείνοι που σχολίαζαν την απουσία της από τις ακολουθίες δεν λάμβαναν υπ' όψη τους την επιμονή της στη ρήση: "μέσα στη βαρετή,εργάσιμη μέρα και τους,κάποιες φορές,κοινότοπους, ασκητικούς κανόνες που αφορούν τη συμπεριφορά μας απέναντι στις υλικές ανάγκες του πλησίον μας υπάρχει επίσης η εγγύηση της πιθανής κοινωνίας μας με τον Θεό". Η ευσέβεια μπορούσε να εξοργίσει και να θλίψει βαθιά τη Μητέρα Μαρία.Όταν έμαθε ότι η Μητέρα Ευδοκία μάζευε χρήματα στην εκκλησία για να αγοραστούν λειτουργικά βιβλία, θύμωσε πολύ.Ήταν δικαιολογημένη μια τέτοια δαπάνη σε εποχή ανεργίας και δυστυχίας;

Το κάλεσμα στην ελευθερία

Ποιες είναι οι ευθύνες που απορρέουν από το δώρο της ελευθερίας που μας δόθηκε;Βρισκόμαστε πέρα από την εμβέλεια των διωγμών,μπορούμε να γράφουμε,να μιλάμε,να εργαζόμαστε,να ανοίγουμε σχολεία χωρίς να μας ενοχλεί κανείς.Ταυτόχρονα έχουμε απελευθερωθεί από τις παλιές παραδόσεις.Δεν έχουμε τεράστιους καθεδρικούς ναούς,πολύτιμα ευαγγέλια ή τείχη μοναστηριών.Έχουμε χάσει τον περιβάλλοντα χώρο μας.Είναι τυχαίο αυτό;

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα: Κάθε θεωρία...

Τώρα έχω απόλυτη συνείδηση ότι κάθε θεωρία,οσοδήποτε σημαντική,έχει αναπόφευκτα λιγότερη αξία και είναι λιγότερο απαραίτητη από οποιαδήποτε πρακτική εργασία,όσο κι αν δεν είναι εντυπωσιακή.Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση,τις απαιτήσεις της οποίας βιώνω πρωτίστως και με τόση ένταση.

Σεργκέι Χάκελ,Μαρία Σκομπτσόβα,εκδ Ακρίτας

Μετακινώντας όρη

Ευσέβεια,ευσέβεια,αλλά πού είναι η αγάπη που μετακινεί όρη;Όσο προχωρώ ,τόσο περισσότερο δέχομαι μέσα μου ότι αυτό είναι το μέτρο όλων των πραγμάτων.Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά κάποια υποχρεωτική εξωτερική πειθαρχία.

Όσο πιο πολύ βγαίνουμε στον κόσμο, τόσο λιγότερο είμαστε "εκ του κόσμου τούτου"

Όταν ο ίδιος ο χρόνος γίνεται προάγγελος αποκαλυπτικών γεγονότων,όταν το ανθρώπινο γένος οδηγείται πράγματι στο Γολγοθά,όταν δεν υπάρχουν μονοπάτια,όταν δεν υπάρχει σταθερότητα στον κόσμο:σε μια τέτοια εποχή όπως η δική μας,είναι δυνατόν να δεχτούμε τον φυσιολογικό,παραδοσιακό,πνευματικό μοναχισμό του παρελθόντος σαν απαραίτητο κριτήριο για τον μοναχισμό του μέλλοντος;

Η Σκομπτσόβα για τις μοναστικές κοινότητες που επισκέφθηκε

"Σίγουρα διακρίνονται από μεγάλη προσωπική ευσέβεια και η κάθε μοναχή προσπαθεί να βρει τον Θεό,ίσως ακόμη και την αγιότητα.Αλλά ως αυθεντικοί οργανισμοί ως ολότητες[...]είναι απλώς ανύπαρκτες.Η σημασία αυτών των παραμεθόριων μονών είναι αναμφισβήτητη:διασφαλίζουν ηθικές αρχές,συντηρούν τη μεγάλη κληρονομιά του παρελθόντος,το πολύτιμο θησαυροφυλάκιο της τελετουργικής μεγαλοπρέπειας  και της παράδοσης.Θα περίμενε κανείς να διαφυλάξουν τα στοιχεία αυτά ως το τέλος.Αλλά αυτό είναι το περισσότερο που μπορεί να περιμένει κανείς.

Συζητώντας την επανάσταση αφ'υψηλού

(..μετά τα γεγονότα του 1905)Έτσι όλοι υποστήριξαν την επανάσταση:πολλές υπεύθυνες δηλώσεις έγιναν πάνω σ'αυτό το θέμα.Ωστόσο,με άφηναν ανικανοποίητη περισσότερο απ'όποιαδήποτε άλλη φορά στο παρελθόν.Κι αυτό γιατί κανείς,σίγουρα κανείς,δεν ήταν διατεθειμένος να πεθάνει για το σκοπό αυτό.Κι ακόμη ,αν μάθαιναν  ότι πράγματι οι άνθρωποι πεθαίνουν για την επανάσταση,θα έκαναν και γι'αυτό μια αξιολογική κρίση,θα το επιδοκίμαζαν ή θα το αποδοκίμαζαν,θα το ανέλυαν και θα το έκαναν αντικείμενο εντονότατης συζήτησης-ως την ώρα του πρωινού που θα σερβίρονταν τα τηγανητά αυγά.

Μονοπάτια

"Δε θα μπορέσουμε να πετύχουμε απολύτως  τίποτα,αν δεν αφιερωθούμε σε έντονες πνευματικές αναζητήσεις,αν δεν διασχίσουμε μονοπάτια ανεξερεύνητα,αν δεν αποκλείσουμε με αποφασιστικότητα τρόπους πνευματικά εύκολους ή πρακτικά απλούς."

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

Να περιπλανηθώ

Μπροστά μου τώρα όλα είναι καθαρά:ο χριστιανισμός είτε είναι φωτιά είτε δεν είναι τίποτα απολύτως.Θέλω μόνο να περιπλανηθώ στον κόσμο,φωνάζοντας,"Μετανοείτε·ήγγικεν η Βασιλεία των Ουρανών".Και να δεχτώ τον διασυρμό των ανθρώπων και όποια μορφή κακού στραφεί εναντίον μου.

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα

Η εποχή μας

Υπάρχουν φορές που ό,τι έχει ειπωθεί δε μπορεί να γίνει σαφές και αντιληπτό καθώς η ατμόσφαιρα γύρω μας είναι παγανιστική κι εμείς οι ίδιοι μπαίνουμε στον πειρασμό της ειδωλολατρικής γοητείας.Αλλά η εποχή μας είναι πράγματι χριστιανική,μιας και η οδύνη αποτελεί κομμάτι αυτής της πραγματικότητας.Γκρεμίζουν και καταστρέφουν στις καρδιές μας ό,τι είναι σταθερό,ώριμο,φωτοστεφανωμένο από τους αιώνες και κρατημένο με ευλάβεια μέσα μας.

Η επιλογή

Ο καθένας πάντοτε αντιμετωπίζει[...]την αναγκαιότητα της επιλογής ανάμεσα στην άνεση και τη ζεστασιά ενός σπιτιού στη γη,προστατευμένου από τους ανέμους και τις καταιγίδες και την απεριόριστη διάσταση της αιωνιότητας,που περιέχει μόνο μια βεβαιότητα.Και αυτή είναι ο σταυρός.

Αγία Μαρία Σκομπτσόβα
(από το βιβλίο του Σ.Χάκελ,εκδ.Ακρίτας)

H αιωνιότητα

Η ταφόπετρα της ζωής δεν θα λογαριαστεί εδώ,που δεν έχει τελειώσει ακόμη,αλλά εκεί μακριά.Και στη στήλη των χρεών θα αναγραφούν μόνο δύο πράγματα:οι δυο γεννήσεις του ανθρώπου,ή μάλλον οι δύο του θάνατοι.Ενώ στην άλλη στήλη των πιστώσεων θα υπάρχει μόνο μία λέξη,"η αιωνιότητα".

(Αγία Μαρία Σκομπτσόβα,από το βιβλίο του Σερ. Χάκελ,εκδ.Ακρίτας)