Είμαι κακός άνθρωπος...

Είμαι κακός άνθρωπος.Το παραδέχομαι.Και μέσα στην κακία μου αντιπαθώ πολύ τους υποκριτές εξουσιομανείς.Αυτούς που χτίζουν μια ψεύτικη,δήθεν αμέμπτου ηθικής εικόνα για τον εαυτό τους και με αυτή την ηθική ως ορμητήριο κρίνουν,κατακρίνουν,ρεζιλεύουν ανθρώπους,εμπλέκονται στην προσωπική τους ζωή.Όταν λοιπόν βλέπω αυτό το κατά τ'άλλα στιβαρό οικοδόμημα -που χτίστηκε και με την ανοχή και συνενοχή του περίγυρου- να παθαίνει βαθιά ρήγματα,ομολογώ, πως χαμογελώ.Έστω κρυφά.Σίγουρα και με μια δόση χαιρεκακίας.Είναι μια ένδειξη,μικρή,ότι δεν πρέπει να περιμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία για να τριφτούν μερικών οι μούρες.

Αλλά όπως είπα και πριν,εγώ είμαι ένας κακός άνθρωπος...