Ευτυχώς

Ε, καλά που πολεμάνε οι Εβραίοι με τους Παλαιστίνιους κι έχουμε ευκαιρία να δείξουμε κι εμείς πόσο ανθρωπιστές ή ρεαλιστές είμαστε, καλά που παντρεύτηκε κι ο Κασσελάκης για να κάνουμε επίδειξη των προοδευτικών και ανοιχτών σε νέες καταπληκτικές ιδέες αντανακλαστικών μας ή για να δείξουμε την αφοσίωσή μας στις παραδοσιακές αρχές και αξίες που έκαναν σπουδαίο τον ελληνισμό, καλά που γίνεται τίποτα και στην Εκκλησία για να λάβουμε αντικληρικαλιστικές ή φιλοεκκλησιαστικές θέσεις, ευτυχώς που πλακώνονται στην αριστερά για να βγάλουμε κι εμείς αριστερόμετρα ή έστω βρε παιδί μου, να κοροϊδέψουμε τα ορφανά του Στάλιν, ευτυχώς που η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε νομοθετήματα για να κραυγάσουμε για τον εργασιακό-κοινωνικό μεσαίωνα που φέρνει ή για να πανηγυρίσουμε την έλευση της πολυπόθητης ανάπτυξης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσής μας(τη θυμάται κανείς αυτή τη φράση ακόμα;).. Γενικά ευτυχώς που ο κόσμος κάθε μέρα μας τροφοδοτεί με κάτι ώστε να βάλουμε τη κατάλληλη μάσκα και την ταιριαστή για την περίσταση στολή μας και να βγούμε ως άλλοι καρναβαλιστές στο διαδίκτυο, στα καφενεία και στις ταβέρνες για να δείξουμε τον πλούτο των γνώσεων και των ευαισθησιών μας. Ευτυχώς, γιατί όταν ησυχάζουμε λίγο, ο κόσμος παραδόξως συνεχίζει να κινείται και να ζει όταν δεν ασχολούμαστε μαζί του, μένουμε με αυτό που έχουμε μέσα μας πραγματικά. Κι εκεί οι μάσκες συνθλίβονται και οι στολές γίνονται κομμάτια και μένουμε γυμνοί, γυμνοί και από τη σάρκα μας ακόμα μπροστά σε ένα καθρέφτη και βλέπουμε τι είναι αληθινό και τι προσωπείο που δείχνουμε μόνο προς τα έξω. Και πάλι ευτυχώς που αυτές οι ώρες είναι λίγες, το ξυπνητήρι χτυπά, το σκοτάδι και η ησυχία φεύγουν και μπορούμε ξανά να φορέσουμε την απαραίτητη για τον ρόλο που έχουμε επιλέξει φορεσιά μας και να εξορμήσουμε γιο νέους ένδοξους αγώνες...