Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ είμαι πολύ ανάποδος άνθρωπος. Μια από τις πολλές αναποδιές μου είναι πως πάντα τέτοια εποχή, όταν έχει φύγει ο χειμώνας και η ημέρα μεγαλώνει, με πιάνει ένα φοβερό ψυχοπλάκωμα. Καθόλου δε συμμερίζομαι τη χαρά των περισσότερων ανθρώπων που χαίρονται με τον ερχομό της άνοιξης. Γενικά τα καιρικά φαινόμενα έχουν αντίθετη επίπτωση πάνω μου. Ενώ οι βροχές, η βαριά συννεφιά και οι δυνατοί άνεμοι με κάνουν να αισθάνομαι καλύτερα απ' ό,τι συνήθως, η λιακάδα, η ζεστούλα και τα λοιπά της άνοιξης (και του καλοκαιριού αργότερα) με βυθίζουν λίγο στα βαλτοτόπια της κακοκεφιάς. Όχι ό,τι είμαι ιδιαίτερα χαρωπός τον άλλο καιρό αλλά, ε, είμαι λίγο καλύτερα.
Κυριακή 4 Απριλίου 2021
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η μουσική του σύμπαντος
Η Θεία Λειτουργία πέρα απ' όλα τα άλλα - και τώρα δεν μιλάω θεολογικά ή εκκλησιαστικά αλλά μάλλον βιωματικά - είναι ένα κοσμικό τραγού...
-
Να τα πούμε λίγο ωμά, επειδή κάτι ελιτίστικα και βαθυστόχαστα τα ψιλοχοντροσιχαίνομαι. Στην Εκκλησία προσερχόμαστε ώστε να απελευθερωθούμε...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου