(απ-)Αισιόδοξον

Νομίζω πως μετά από καιρό πιάνω ολοένα και περισσότερες φορές τον εαυτό μου να μην περιμένει τίποτα πια.Μια συνεχής επανάληψη των πραγμάτων.Τίποτα ουσιαστικά καινούριο δεν υπάρχει. Ό,τι βλέπουμε έχει ξαναγίνει.Και θα ξαναγίνει και θα το ξαναβλέπουμε μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας,οπότε δε θα ξαναδούμε τίποτα από αυτά.Οπότε τι κάνουμε;Συνεχίζουμε,χαμογελάμε,εργαζόμαστε και το Θεό φοβόμαστε...