Θα το γράψω και όποιος θέλει ας κράξει.Πιο πολύ Θεό βρίσκω σε έναν νέο και μια νέα που κάνουν τη βόλτα τους πιασμένοι χέρι χέρι,παρά σε εκατό κηρύγματα από αυτά που συνήθως ακούγονται στους ναούς τις Κυριακές.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η ράβδος
Κάποτε, όταν ήμουν διάκονος στη Λάρισα, ήρθε ο μητροπολίτης Βερατίου Ιγνάτιος για να τελέσει μια Θεία Λειτουργία και για την ακολουθία των...
-
https://www.romfea.gr/sinenteyxeis/30381-klimis-purounakis-orizonties-fulakes-me-ligotera-kagkela Με αφορμή το μεγάλο θερινό bazaa...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
Μάλλον συμφωνώ, ως επίσημος κριτικός κηρυγμάτων που είμαι . . . !
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα δικά μου ξεχωρίζουν ,ε; (μπορείς να συμφωνήσεις αυθόρμητα και με ειλικρίνεια )
ΔιαγραφήΚ γιατί, ντε κ καλά, πρέπει να βρίσκουμε γύρω μας τον Θεό εδώ ή εκεί;
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν είναι μέσα σου, είναι κ στους νέους, είναι κ στα κηρύγματα...ακόμη κ στο βλέμμα του ζαβου!!!
Οπότε λες πως Τον βρίσκεις παντού γύρω σου ...
Διαγραφή