Του Βασίλη Στοϊλόπουλου
Μόνο λίγα εικοσιτετράωρα μετά την αναπάντεχη αποτυχία σχηματισμού νέας, τετρακομματικής κυβέρνησης στη Γερμανία, μαζί με τα σύννεφα που πύκνωσαν πάνω από το Βερολίνο έπεσαν και οι μάσκες του γερμανικού πολιτικού κατεστημένου, αλλά και της αριστεροπράσινης δημοσιογραφικής ελίτ των σαλονιών, που του συμπαραστέκεται διαχρονικά σε όλα τα σημαντικά θέματα. Πλέον, στις «έγκυρες» αριστεροπράσινες αρχισυνταξίες:
· μιλούν μέχρι και για «πραξικόπημα κατά της δημοκρατίας»,
· επαναφέρουν – σε κλίμα εκφοβισμού – στη μνήμη τα άγχη, τις μηχανορραφίες και τα πάθη της αποτυχημένης Δημοκρατίας της Βαϊμάρης,
· στιγματίζουν απαξιωτικά το «απείθαρχο» μέρος της γερμανικής κοινωνίας σαν «ανίκανο για τη δημοκρατία»,
· κρύβουν την αλήθεια, αρνούμενοι να παραδεχτούν ότι ο πραγματικός λόγος της αποτυχίας ήταν τα 327 σημεία διαφοροποίησης – απόκλισης των τεσσάρων κομμάτων που συμμετείχαν στη διαβούλευση για το κυβερνητικό σχέδιο Jamaica, αλλά και η «εκνευριστική» εύνοια της Μέρκελ προς τους «αγαπημένους» της Πράσινους και όχι ο Κρίστιαν Λίντνερ των Φιλελευθέρων,
· στοχοποιούν «αφρίζοντας» από εμπάθεια τους «αποδιοπομπαίους τράγους» της κυβερνητικής διαβούλευσης,
· αναγορεύουν τους Πράσινους «Χμερ» του δικαιωματισμού, του οικολογισμού και των απαγορεύσεων σε μοναδικό «υπεύθυνο» κόμμα εξουσίας,
· υμνούν το Γερμανό Πρόεδρο που επιδιώκει επίμονα να μην στηθούν εκ νέου κάλπες, αφήνοντας όμως εκτός διαλόγου δύο κοινοβουλευτικά κόμματα (AfD, die LINKE),
· απαξιώνουν φλεγματικά οποιαδήποτε άποψη δεν χωρά στη δική τους λογική της πολιτικής ορθότητας,
· βλέπουν το ενδεχόμενο νέων εκλογών ως το απόλυτο κακό για τη δημοκρατία.