Κάποτε, όταν ήμουν διάκονος στη Λάρισα, ήρθε ο μητροπολίτης Βερατίου Ιγνάτιος για να τελέσει μια Θεία Λειτουργία και για την ακολουθία των Χαιρετισμών. Ο τότε Λαρίσης Ιγνάτιος, με έστειλε να τον διακονήσω. Αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη χάρη που μου έκανε ο μακαριστός. Ο Βερατίου Ιγνάτιος ήταν ένας μητροπολίτης απλός και ήρεμος. Ένας πραγματικά καλοσυνάτος άνθρωπος. Άμφια απλά, πατερίτσα απλή, ακόμα και τα παπούτσια του ήταν απλά. Μάλιστα ξέχασε να φέρει μαζί του το μπαστούνι που φέρει ο κάθε επίσκοπος. Του δάνεισε ένα ο Λαρίσης, ο οποίος είχε πολλά. Όταν τελείωσε η λειτουργία και αφού συναντήθηκαν, ο Βερατίου πήγε να επιβιβαστεί στο αμάξι του ώστε να γυρίσει στην Αλβανία, το Βεράτι εκεί είναι. Τον συνόδευσα, χαιρέτισα και έφυγα. Ο Λαρίσης μπήκε κι αυτός στο δικό του αυτοκίνητο για να φύγει για τη Μητρόπολη. Τότε ξαφνικά το αυτοκίνητο του Βερατίου άρχισε να κορνάρει και να αναβοσβήνει τα φώτα του. Με έστειλε ο Λαρίσης να δω τι ήθελε ο Βερατίου. "Το μπαστούνι" μου είπε, "ξεχάστηκα και το πήρα μαζί μου". Το πήρα λοιπόν και πήγα στον Λαρίσης να του το δώσω. "Να του το δώσεις ξανά και να του πεις ότι είναι δώρο" μου είπε ο Λαρίσης. Έτσι έκανα. Ακούγοντας ο Βερατίου ότι είναι δώρο, ενθουσιάστηκε και μου είπε: "Δώρο; Μα έχω ήδη ένα μπαστούνι στη Μητρόπολη!". Χαμογέλασα και του απάντησα: "Ε, τώρα θα έχετε δύο!".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου