Κάποτε, μιλούσα με κάποιο τραπεζιτικό στέλεχος. Ναι, συναναστρέφομαι και τέτοιους στυγνούς καπιταλιστές. Καθώς λέγαμε διάφορα εκκλησιαστικά για κληρικούς-πρίγκηπες και τα γνωστά που γράφω συχνά πυκνά, μου λέει: "Υπάρχει ένας λογαριασμός που μέσα έχει τώρα 3.60 ευρώ". Μου είπε ότι ήταν ο λογαριασμός του Τάδε μητροπολίτη. Δε λέω το όνομά του γιατί ξέρω ότι δε θέλει. Μου είπε πως έτσι γινόταν συνέχεια. Δεν έβγαινε ο μήνας. Τα μοίραζε. Και δεν είχε άλλον λογαριασμό. Και αυτό ήταν αλήθεια. Γιατί εκτός του ότι ήμουν μπροστά όταν έστελνε οικονομική βοήθεια λίγες μέρες πριν σε κάποιο ίδρυμα ή κάποια οικογένεια(δεν κατάλαβα καλά), ήμουν κι ένας από τους ανθρώπους που είχε βοηθήσει εκείνος ο Μητροπολίτης σε μια δύσκολη στιγμή. Και ξέρω ότι ο συγκεκριμένος έτρωγε φαγητά που του ετοίμαζε συγγενικό του πρόσωπο και του το άφηνε στην κατάψυξη σε ταπεράκια για έναν ή δύο μήνες. Αυτός απλά τα ζέσταινε. Δεν έτρωγε έξω και όλα κερασμένα. Αυτά, για να λέμε και για τους μητροπολίτες που έχουν αίσθηση του βάρους της θέσης τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου