Κάποτε έπαιρνα τη ζωή πολύ στα σοβαρά. Όταν όμως ωρίμασαν οι καιροί, πέταξα τη πιπίλα και άρχισα να γελάω με τα χάλια τα δικά μου και του κόσμου όλου! Εκτός κι όταν θυμώνω. Μπορώ να το κρατήσω χρόνια...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
13αρι!
Σκέψεις για τα γεράματα: 1. Να μην ξεπέσω στη φιλοσοφία. Η απραξία και η φλυαρία δε χρειάζονται τίτλο. Είναι κουραστικές από μόνες τους. 2...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
Λοιπόν, δεν ήξερα αν θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο. Κυρίως επειδή περιέχει και κάποια στοιχεία αυτοπροβολής. Από την άλλη, ούτε να μη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου