Στη σημερινή περικοπή διαβάζουμε για την εκπλήρωση, στο πρόσωπο του Χριστού, της προφητείας του προφήτη Ησαϊα: «Ἡ χώρα τοῦ Ζαβουλὼν καὶ ἡ χώρα τοῦ Νεφθαλείμ, ἡ ὁποία ἐκτείνεται κοντὰ εἰς τὴν θάλασσαν, ἡ γῆ πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην, ἡ Γαλιλαία τῶν ἐθνικῶν, ὁ λαός, ποὺ κάθεται εἰς τὸ σκοτάδι, εἶδε μεγάλο φῶς καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ κάθονται εἰς τὴν χώραν καὶ τὴν σκιὰν τοῦ θανάτου, ἀνέτειλε γι’ αὐτοὺς φῶς».
Και στη συνέχεια παρουσιάζεται η αρχή του κηρύγματος του Ιησού, η οποία ξεκινά με αυτή την απλή φαινομενικά φράση: «Μετανοεῖτε, διότι ἐπλησίασε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».
Και ερχόμαστε στο σήμερα. Μετά από 2000 και πλέον χρόνια καθόμαστε και πάλι στο ίδιο σκοτάδι. Χαμένοι ανάμεσα σε ιδέες, γνώμες, ανακαλύψεις, προόδους και οπισθοχωρήσεις, μπλεγμένοι στην τεχνολογική πρόοδο και τα οικονομικά συστήματα, στην ανάγκη για επιβίωση και τη θέληση για ζωή.
Το Φως μπορεί να έχει ανατείλει, ΄μπορεί να βρίσκεται εδώ αλλά εμείς αδυνατούμε να το δούμε. Έχουμε θαμπωθεί από τα διάφορα προαναφερθέντα ψευτοφώτα που ενώ υποστηρίζουν πως μας φωτίζουν τελικά μας βυθίζουν στο σκοτάδι.
Κάποιοι από εμάς δε θέλουμε να το δούμε το Φως. Προτιμούμε το οποιοδήποτε ψεύτικο φως που θα μας καθηλώσει στη χώρα του θανάτου, κολακεύοντας τα πάθη μας, χαϊδεύοντας τις αδυναμίες μας, δικαιολογώντας το μίσος που κρύβουμε μέσα μας και μας κατατρώει. Και προτιμούμε να μείνουμε δέσμιοι όλων αυτών παρά να τα κοιτάξουμε κατάματα και να κάνουμε αυτό που πρέπει για να ακολουθήσουμε το πραγματικό φως, τον Χριστό.
Και ποιο είναι αυτό; Η μετάνοια. Και για να μη κρυβόμαστε πίσω από διάφορα δήθεν θεολογικά και εκκλησιαστικά τερτίπια. Μετάνοια δε σημαίνει τύψεις. Δε σημαίνει απόγνωση και δε σημαίνει φυσικά μια νομική ανάγνωση των όσων έχουμε κάνει ώστε να τα πούμε στον εξομολόγο, να λάβουμε τη τιμωρία μας και να τα επαναλάβουμε.
Μετάνοια σημαίνει ζωή. Σημαίνει να δούμε κατάματα όλα τα λάθη και τις αστοχίες μας όλη την λάθος αντίληψη που έχουμε για τη ζωή -και αυτό μπορεί να γίνει μόνο υπό το φως του Ιησού- και να αλλάξουμε ριζικά την πορεία μας. Να μη ψάξουμε για δικαιολογίες μέσα από φιλοσοφικά και ρητορικά σχήματα, να μην αποδώσουμε τις αδυναμίες μας στη φυσική κατάστασή μας χρησιμοποιώντας πονηρά την επιστήμη. Σημαίνει να δούμε τον τρόπο που ζούμε υπό το πρίσμα της παρουσίας του Χριστού και να πάρουμε γενναίες αποφάσεις.
Μάλλον να πάρουμε την πιο γενναία απόφαση. Να αφήσουμε τα εκτυφλωτικά ψεύτικα φώτα που μας πλημμυρίζουν σκοτάδι και να ακολουθήσουμε τον μόνο πραγματικό Φως. Τον Χριστό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου