«Μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καί διώξωσι καί εἴπωσι πᾶν πονηρόν ῥῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. χαίρετε καί ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. ε΄, 11-12)
Σημασία δεν έχει πόσοι και ποιοι μας κακολογούν ή βρίσκονται εναντίον μας. Σημασία έχει το γιατί.
Δεν έχει σημασία το πλήθος τους, το μορφωτικό επίπεδο, η πολιτική τους θέση. Μόνο η αιτία έχει σημασία. Και η αιτία βρίσκεται εύκολα εξετάζοντας τα κίνητρά τους αλλά και τη ζωή τους. Οι άνθρωποι από δυο τρία πράγματα παρακινούνται συνήθως. Την υπερηφάνειά τους (είτε προσωπική είτε ομαδική είτε πολιτική είτε εθνική), την δικαιολόγηση πράξεων που έχουν κάνει και για τις οποίες ντρέπονται και τέλος το συμφέρον τους (με την πιο χυδαία έννοια αυτό).
Αν αυτοί είναι οι λόγοι που τους κάνουν να στρέφονται εναντίον μας, ας το κάνουν. Δεν θα μετακινηθούμε, δεν θα αλλάξουμε.
Σκοπός της ζωή μας δεν είναι να γίνουμε αρεστοί. Δεν είναι να συγχρωτιστούμε με τους πολλούς. Σκοπός της ζωής μας είναι να ζήσουμε -όσο το δυνατόν- την αλήθεια μας. Και αν -από τη στιγμή που δεν επιτιθόμαστε σε κανέναν- μας βλέπουν σαν αγκάθι και θέλουν να μας πετάξουν μακριά, ας το πράξουν. Καλοδεχούμενο κι αυτό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου