Σάββατο 9 Ιουλίου 2016

Στους φτωχούς και ταπεινούς και τους χαμένους


Εδώ είναι το υποπόδιό σου,Κύριε,κι εκεί τα πόδια σου ακουμπούν,εκεί που ζει ο πιο φτωχός και ταπεινός κι ο χαμένος.
Σα δοκιμάζω να σκύψω το κεφάλι μου μπροστά Σου,για να Σε προσκυνήσω,το μέτωπό μου δε μπορεί να φθάσει ως τα βάθη εκείνα,όπου τα πόδια Σου αναπαύονται-ανάμεσα στους πιο φτωχούς και ταπεινούς και τους χαμένους.


Η Περηφάνεια ποτέ δε ζυγώνει εκεί όπου Συ περιπατείς με την περιβολή του ταπεινού,ανάμεσα στους πιο φτωχούς κι ασήμαντους και τους χαμένους.
Η καρδιά μου ποτέ δε θα βρει το δρόμο της προς τα εκεί,όπου Συ κρατάς συντροφιά σ'εκείνους που μείνανε δίχως συντρόφους-τους φτωχούς και ταπεινούς και τους χαμένους.

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ,Λυρικά Αφιερώματα,εκδ.Ηριδανός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το καλοκαιράκι, στην ακρογιαλιά

  Όχι, δε μου αρέσει το καλοκαίρι. Δε μου αρέσει γιατί δε μπορώ να πάω διακοπές. Αλλά και να πάω διακοπές πάλι δε μου αρέσει. Έξι, εφτά μέρε...