https://ardin-rixi.gr/archives/243927
του Αντώνη Σπυρόπουλου
Children of Fire: «Το να κάθεσαι και να παρακολουθείς, ενώ η χώρα μας είναι κατεχόμενη είναι ανέντιμο, όπως και το να υπηρετείς τον εχθρό. Ορκιστήκαμε να λογοδοτήσετε Τούρκοι φασίστες για όσα κάνατε σε εμάς τους Κούρδους».
Υπήρξε μια έρευνα πριν λίγο καιρό που έδειχνε την κοινωνία - και ειδικά τους νέους- να απομακρύνεται από την Εκκλησία. Βέβαια, οι έρευνες έχουν την τάση να δίνουν την ευκαιρία στον σχολιαστή να βγάλει τα συμπεράσματα που θέλει.
Ομοίως και αυτοί που προσπαθούν να βρουν τα αίτια ώστε να δικαιολογήσουν την κατάσταση αυτή, εφόσον θεωρούμε πως πράγματι αυτό είναι το συμπέρασμα.
Έτσι κάποιοι κληρικοί θεώρησαν υπεύθυνους τους αντιεπιστημονιστές κληρικούς. Κάποιοι άλλοι τους συντηρητικούς. Κάποιοι τους νεωτεριστές που νερώνουν την πίστη. Και πάει λέγοντας.
Δε θα αμφισβητήσω τα παραπάνω συμπεράσματα αλλά νομίζω πως κοιτάμε πολύ στα υψηλά πατώματα. Ενώ τα αίτια βρίσκονται πιο κάτω. Στο ισόγειο και στα θεμέλια. Και εξηγούμαι.
Στον Ι. Ναό του Αγίου Γεωργίου τελέσθηκε η Θείας Λειτουργία του Σαββάτου σε ανάμνηση της αναστάσεως του τετραημέρου φίλου του Χριστού Λαζάρου ενώ η Θεία Λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων τελέσθηκε στον Ι. Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος.
Το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας τελεσθηκε η Ακολουθία του Ι. Ευχελαίου και ακολούθησαν οι Ακολουθίες της Μ.Πέμπτης, Μ.Παρασκευής, Μ.Σαββάτου και τέλος η νυκτερινή πανηγυρική Θ.Λειτουργία της Αναστάσεως. Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα εξάλλου στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου τελέσθηκε πασχάλιος Θεία Λειτουργία κατά την οποία, σύμφωνα με την παράδοση, έγινε η ευλογία των πασχαλινών προσφορών των πιστών. Στις εόρτιες Ακολουθιες στη Βιέννη συμμετείχαν πέραν των χιλίων πιστοί Ουκρανοί.
https://www.fosonline.gr/plus/article/185477/iaponas-pantreytike-xaraktira-komik
Με γυναίκα χαρακτήρα από ιαπωνικό κόμικς –μάνγκα– συμβιώνει μετά τον γάμο του 38χρονος Ιάπωνας, ο οποίος επιμένει ότι η φαινομενικά ανθυγιεινή σχέση του τον βοήθησε να ξεπεράσει τη βαριάς μορφής κλινική κατάθλιψη που αντιμετώπιζε πριν από λίγα χρόνια.
Ο Ακιχίκο Κόντο είναι ένας συνηθισμένος Ιάπωνας. Είναι ευχάριστος και πρόθυμος για επικοινωνία, έχει φίλους, σταθερή δουλειά και φοράει κάθε μέρα σακάκι και γραβάτα. Υπάρχει μόνο μία εξαίρεση: ο κ. Κόντο είναι παντρεμένος με χαρακτήρα μυθιστορήματος.
Είχε περάσει πολύς καιρός από την επίθεση του ερπετού και τον άδικο θάνατο του σοφού γέρου. Είχαν θρηνήσει όλοι στις σπηλιές το χαμό του. Επιδιόρθωσαν τις ζημιές και ενίσχυσαν τις αμυντικές τους κατασκευές ώστε να μην επαναληφθεί μια τέτοια καταστροφή. Οι πύλες έγιναν βαρύτερες και δυνατότερες, φράγματα και κανάλια φτιάχτηκαν για να διώχνουν τα νερά σε περίπτωση πλημμύρας, κατασκευάστηκαν νέα διαμερίσματα και αίθουσες πιο ψηλά στο εσωτερικού του σπηλαιώδους δικτύου.
Η σειρά διηγημάτων "Μετά την Αποκάλυψη" μεταφέρεται στο blog "Ποιητικά Παλαίσματα"
https://poihsh-palh.blogspot.com/2022/04/blog-post_27.html
Εκεί θα αναρτώνται και τα διηγήματα Α-νοησιών
π. Κάλλιστος Ware
Τό Πάσχα, ἡ γιορτή τῆς Ἀνάστασης τοῦ Σωτῆρος, εἶναι, πάνω ἀπ’ ὅλα μιὰ γιορτή μεγάλης χαρᾶς. Ὅταν ὁ ἀναστημένος Χριστός συναντᾶ τίς μυροφόρες καθώς φεύγουν ἀπό τό μνῆμα, τό πρῶτο πράγμα πού τούς λέει εἶναι ἡ λέξη «Χαίρετε». Ὅσον ἀφορᾶ σ’ αὐτή τήν πασχάλια χαρά, τρία σημεῖα ἔχουν ἰδιαίτερη ἀξία: εἶναι χαρά προσωπική, εἶναι χαρά συμπαντική καί εἶναι χαρά εὐχαριστιακή.
Τό Πάσχα εἶναι μιὰ χαρά προσωπική. Ἔτσι καταπῶς τό βεβαιώνουμε στόν πασχάλιο κανόνα τῆς ἀναστάσιμης ἀκολουθίας: «Χθές συνεθαπτόμην σοι, Χριστέ, συνεγείρομαι σήμερον ἀναστάντι σοι». Ὁ θάνατος τοῦ Σωτῆρος, ἡ Ταφή καί ἡ Τριήμερος Ἀνάστασή Του, δέν ὑπάρχουν γιά νά τά ἀτενίζουμε ἁπλά ὡς συμβάντα τοῦ ἀπώτερου παρελθόντος, ἀλλά γιά νά τά βιώνει ὁ καθένας μας ὡς τεκταινόμενα μέσα στήν ἴδια του τή ζωή. Ὑπάρχουν γιά νά εἶναι ἄμεσα καί προσωπικά. Ἐγώ σταυρώνομαι μέ τό Χριστό, ἐγώ θάβομαι μαζί Του καί εἶμαι ἐγώ πού ἀνασταίνομαι ἐκ νεκρῶν μαζί μέ Ἐκεῖνον. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ταυτόχρονα καί ἡ ἀνακαίνιση ἡ δική μου, ἡ ἐπαναδημιουργία μου. Εἶναι εὐλογημένοι ὅσοι τό αἰσθάνονται αὐτό στήν καρδιά τους τή νύχτα τῆς Ἀναστάσεως!
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
Το πάθος της κενοδοξίας, γράφει ο Όσιος Κασσιανός, είναι λεπτότατο και ποικιλόμορφο, γι’ αυτό δυσκολεύεται ο άνθρωπος να το καταλάβη.
Των άλλων παθών οι προσβολές είναι πιο φανερές και διορθώνονται ευκολώτερα με την προσοχή και την προσευχή. Ενώ η κενοδοξία δύσκολα εξαλείφεται. Δίνει το παρόν σ’ όλες τις εργασίες.
Εκδηλώνεται με διάφορα σχήματα και επιτηδεύματα στη φωνή, στα λόγια, στις πράξεις.
https://ardin-rixi.gr/archives/227532
του Κ. Παπαγιώργη, από το Άρδην τ. 14-15, Ιούνιος-Σεπτέμβριος 1998
Ένας εξ απολύτου πεποιθήσεως πιστός, που γράφει στη γλώσσα την οποία τίμησαν και δόξασαν Πατέρες, ασκητές και Άγιοι, έστω και αν δεν είναι ιεροκήρυκας αλλά διακονεί τη λογοτεχνία, τι πιο φυσικό από το να αφιερώσει ένα του διήγημα σε μια μεγάλη μορφή της Ιεράς Παραδόσεως; Εντούτοις, πουθενά ο Παπαδιαμάντης δεν ανασυνθέτει τη ζωή ενός Αγίου, ούτε συναξαρίζει κάποιον Κόλλυβα από τα πατρογονικά του. Η αναφορά στα εκκλησιαστικά κείμενα είναι μόνιμη και επανέρχεται σαν ψαλμωδικός συνειρμός στη γραφίδα του ψάλτη, όπως αμετακίνητη είναι και η θέση του αφηγητή: μιλάει για λαϊκούς, κοσμικούς, ανθρώπους καθημερινούς, που πάσχουν συχνά απλώς και μόνο επειδή ζουν, ποτέ όμως για μια καθαγιασμένη μορφή. Άτυχες κόρες, πολυπαθή γραΐδια, αναξιοπαθούντες νεαροί, νεκροβαπτισμένα βρέφη, απαρηγόρητοι ερωτευμένοι φαίνεται πως ταιριάζουν καλύτερα στην υψηλή παθολογία της γραφής.
Άραγε έχουμε να κάνουμε με μια ειλημμένη θέση που προβάλλει τη λαϊκότητα ως αυθεντική μορφή αγιότητας, ασκώντας έτσι, έμμεσα αλλά αποτελεσματικά, μια κριτική εις βάρος των κατεστημένων εκκλησιαστικών και μοναστικών θεσμών; Για όποιον θέλει να υποστηρίξει μια παρόμοια άποψη, το υλικό αφθονεί. Υπάρχει δαψίλεια χλευασμών για τον ανώτερο κλήρο: «Είχεν έλθει τότε, προ ολίγου καιρού, δια πρώτην φοράν εις τον τόπον, περιοδεύων, ο νεοχειροτόνητος Δεσπότης, όστις, καθώς εκακογλωσούσαν πολλοί, είχε καταρτίσει τιμολόγιον, πρί φίξ, δια τας χειροτονίας των κληρικών» (1). Δαψίλεια μομφών για την κοιλιοδουλεία του («δια τα γαλοπούλα, τους αστακούς και τ’ αυγοτάραχα, κανείς δεν του εζήτησε λογαριασμόν πόσα είχεν εξοδεύσει» (2)). Όπως και για το ήθος των Ριζαρειτών, τους οποίους αντιπαθούσε ο Παπαδιαμάντης: «Και το κάτω-κάτω, κύριε, επέφερεν οιονεί απο-στρέφων τον λόγο προς τον Ριζαρεί-την, αφού δεν σ’ αρέσει, κύριε, η Θρησκεία και το ιερατικόν στάδιον, διατί φορείς ράσα, και διατί οι φιλόστοργοι γονείς σου σε στέλνουν να φοιτάς εις την Ριζάρειον; Έως πότε θα είμεθα αχαρακτήριστοι Γραικύλοι;» (3)
Βιργίλιου Κ. Γεωργίου
Ο θάνατος για τον ιερέα είναι ένας προβιβασμός. Εγκαταλείπει την επίγεια εκκλησία, που είναι ένα αντίγραφο, για να πάει στον καθεδρικό ναό του σύμπαντος, όπου θα ιερουργήσει την μεγαλειώδη και Θεία Λειτουργία του ουρανού, πλάι στον μοναδικό μας επίσκοπο, τον Ιησού Χριστό.
Με νέα έρευνα που έδωσαν στη δημοσιότητα, οι επιστήμονες του Κέντρου για τη Βιοποικιλότητα και την Περιβαλλοντική Έρευνα του Πανεπιστημίου UCL του Λονδίνου κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου αναφορικά με τους αριθμούς των εντόμων που «καταρρέουν» διεθνώς.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα του UCL που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Nature υπό τον τίτλο «Η γεωργία και η κλιματική αλλαγή αναδιαμορφώνουν τη βιοποικιλότητα των εντόμων παγκοσμίως», ο συνδυασμός δύο παραγόντων, της υπερθέρμανσης του πλανήτη από τη μια πλευρά και των εντατικών καλλιεργειών/χρήσεων γης από την άλλη, έχει συμβάλει ώστε οι πληθυσμοί των εντόμων στις «καταπονημένες αγροτικές περιοχές» (climate-stressed farmlands) να μειωθούν έως 50% (ως προς το πλήθος τους) και έως 27% (ως προς το πλήθος των ειδών τους) σε σύγκριση με τους λιγότερο διαταραγμένους οικοτόπους (less-disturbed habitats) τους οποίους δεν έχει αγγίξει ακόμη το ίδιο έντονα η κλιματική αλλαγή.
https://ardin-rixi.gr/archives/243858
Σήμερα συμπληρώνονται 36 χρόνια από το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ, αναδημοσιεύουμε 2 σελίδες (σελ. 88-89) από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Αρκάντι Οστρόφσκι, Η Επινόηση της Σύγχρονης Ρωσίας: Η διαδρομή από την ελευθερία του Γκορμπατσόφ έως τον πόλεμο του Πούτιν (μτφρ. Χάρης Αναγνωστόπουλος, Πρόλογος Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2017). Οι σελίδες αυτές αναφέρονται στην συγκάλυψη και την στρεψοδικία με την οποία αντιμετώπισαν οι αρχές της ΕΣΣΔ το συμβάν του ατυχήματος. Φυσικά, η φρασεολογία και η επιλογή των όρων μας είναι εξαιρετικά γνώριμη, καθώς και σήμερα οι ρωσικές αρχές ακολουθούν κατά γράμμα τις σοβιετικές πρακτικές (ο επικεφαλής του ρωσικού κράτους, εξ άλλου, και όλη η κυβερνώσα ομάδα του προέρχονται από τις μυστικές υπηρεσίες της ΕΣΣΔ). Έτσι και τότε, όπως και σήμερα, όπου είχε ευθύνες η ΕΣΣΔ έφταιγε «το ΝΑΤΟ», ενώ όποιος έδειχνε αυτές τις ευθύνες έριχνε νερό στο μύλο της «αντισοβιετικής υστερίας».
Μόλις δύο ημέρες νωρίτερα από πέρυσι ενεργοποιήθηκαν φέτος τα Τοπικά Σχέδια Δράσης για την πάταξη της ανοιξιάτικης λαθροθηρίας στα Ιόνια νησιά, παρά τις επανειλημμένες, όπως αναφέρει η περιβαλλοντική οργάνωση, εκκλήσεις της Ελληνικής ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ Εταιρείας προς το υπουργείο Περιβάλλοντος να μην υπάρξει και φέτος καθυστέρηση στην επιβολή του νόμου.
Η εφαρμογή των Τοπικών Σχεδίων ξεκίνησε τελικά στις 18 Απριλίου, σύμφωνα με την Ορνιθολογική, ωστόσο ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα στα νησιά - περάσματα των Τρυγονιών κάποιοι τα «υποδέχονται» με σκάγια ενώ εδώ και αρκετές ημέρες, πολλές περιοχές του Ιονίου μυρίζουν... μπαρούτι. Καταγγελίες και επιβεβαιωμένες πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ αναφέρουν εκατοντάδες πυροβολισμούς και μεγάλη κινητικότητα λαθροθήρων τις τελευταίες ημέρες σε αρκετά σημεία στο Ιόνιο.
Παρά το γεγονός ότι η ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ είχε συγκεντρώσει στοιχεία για χιλιάδες πυροβολισμούς στα Ιόνια νησιά και κατά την άνοιξη του 2021, τα Τοπικά Σχέδια Δράσης την περσινή χρονιά έκλεισαν τον κύκλο τους με... μηδέν εις το «πηλήκιο»: καμία προσαγωγή ή σύλληψη λαθροθήρα δεν καταγράφηκε από τα προγραμματισμένα περίπολα όπου αυτά εφαρμόστηκαν, γεγονός που δημιουργεί ανησυχία ότι οι φορείς επιβολής του νόμου (τόσο οι κρατικοί όπως τα Δασαρχεία και η Αστυνομία, όσο και η Θηροφυλακή η οποία λειτουργεί υπό την ευθύνη της Κυνηγητικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος) φθάνουν πιθανώς στα σημεία κατόπιν... σφαγής, επισημαίνει η οργάνωση.
Τελικά το σημαντικότερο και το δυσκολότερο είναι να ωριμάσουμε. Να πάψουμε να φερόμαστε σαν κακομαθημένα παλιόπαιδα όταν δε γίνεται το δικ...
