Οι Άγιοι Ανάργυροι, Κοσμάς και Δαμιανός, γεννήθηκαν σε χριστιανική οικογένεια και σπούδασαν ιατρική. Θεράπευαν τους ασθενείς τους χωρίς χρηματική αμοιβή και λέγοντας σε αυτούς που πήγαιναν να τους ευχαριστήσουν πως οι ευχαριστείες και οι δοξολογίες ανήκουν μόνο στον Θεό.
Οι δύο Άγιοι είχαν προφανώς καταλάβει πολύ καλά τη σημερινή παραβολή για τον πλούσιο και τον Λάζαρο και δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να μοιάσουν στον πρώτο.
Και αυτό αποτελεί και για εμάς μια πολύ καλή υπενθύμιση. Αγίασαν εκείνοι που είτε έμειναν μακριά από τον πλούτο είτε τον μοίραζαν στους συνανθρώπους τους. Και όταν λέμε μοίραζαν, εννοούμε μοίραζαν. Δεν έδιναν ένα μικρό, ελάχιστο κομμάτι. Έδιναν σχεδόν όλη τη περιουσία τους.
Όσες ορθολογιστικές και θεολογιστικές και σοφιστικές ακροβασίες και αν κάνουμε, η διδασκαλία είναι ξεκάθαρα. Αν έχουμε, αν θεωρούμε πως κατέχουμε τον πλούτο, πως είναι δικός μας και μόνο δικός μας, ο Παράδεισος θα παραμείνει μακρινός για εμάς. Θα φτιάξουμε μια κόλαση σε αυτή τη ζωή και θα την γευτούμε - όπως είναι δίκαιο- στην επόμενη.
Μόνο ο πλούσιος που θεωρεί εαυτόν απλό διαχειριστή, θα εισέλθει μέσα από την τρύπα της βελόνας και θα φτάσει στον Θεό.
Και επειδή κάποιος μπορεί να πει - και δεν θα έχει άδικο- πως ο σημερινός τρόπος ζωής δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο και οι ανάγκες που προκύπτουν είναι πολλές, ορίστε το χριστιανικό μας έργο και ορίστε μια μορφή του Αντιχρίστου που τόσο πολύ ορισμένοι ψάχνουμε να βρούμε δεξιά και αριστερά: η πλουτοκρατία.
Γιατί όπως είπε και ο Παπαδιαμάντης: «Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής Αντίχριστος. Αυτή γεννά την αδικίαν, αυτή τρέφει την κακουργίαν, αυτή φθείρει σώματα και ψυχάς. Αυτή παράγει την κοινωνικήν σηπεδόνα».
Μπορούμε να κάνουμε ότι δεν ακούμε, ότι δεν βλέπουμε, ότι δεν γνωρίζουμε. Μπορούμε να κυνηγάμε τον πλούτο σαν τρελοί όλη μέρα ή και να γυρεύουμε πλούσιους ανθρώπους να προσεταιριστούμε. Να ξέρουμε όμως, είτε είμαστε κληρικοί είτε λαϊκοί, πως βρισκόμαστε πολύ μακριά από τον Χριστό.
Και πως θα ακούσουμε κι εμείς, όπως ο πλούσιος της παραβολής: " τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι·"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου