- Δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που επιμένουν να μας κουνάνε το δάχτυλο. Δεν καταλαβαίνουν πως κι εμείς που παρακολουθούμε το δάχτυλο να πηγαίνει πάνω κάτω κουραζόμαστε και το ίδιο τους το δάχτυλο πιάνεται στο τέλος;
- Δεν είναι ότι δεν παίρνω τα πράγματα σοβαρά. Είναι ότι τα πράγματα είναι από μόνα τους γελοία
.800w.tn.jpg)
Δύο τρόπους ζωής μας παρουσιάζει η σημερινή περικοπή. Δυο τρόπους συμπεριφοράς που και τη ζωή μας κόλαση κάνουν και τη ζωή των άλλων δυσκολεύουν και το δρόμο για τη σωτηρία μας φράζουν.
Ο πρώτος είναι η αδιαφορία. Η αδιαφορία που δείχνει ο πλούσιος για το φτωχό Λάζαρο. Η αδιαφορία που δείχνουμε για τους φόβους, τις ανάγκες και τις σκέψεις του άλλου. Μόνο εμείς ξέρουμε το σωστό, μόνο εμείς το πράττουμε και μόνο εμείς μετράμε. Ένα μείγμα βεβαιοτήτων και απέραντου εγωισμού κάνει τον βίο όλων αβίωτο.
Απίστευτα τραγικό το γεγονός στη Σάμο, με τα δυο παιδιά που καταπλακώθηκαν από τον τοίχο που κατέρρευσε. Είναι αυτό το χαοτικό του κόσμου που περιέγραφα σε χθεσινή ανάρτηση. Και η απέλπιδα προσπάθεια να βρεθεί νόημα σε όλο αυτό. Κανένα νόημα δεν υπάρχει σε τέτοιες τραγωδίες, πέρα από την τραγική στα όρια της κωμωδίας μοίρας του ανθρώπου. Το μόνο που υπάρχει είναι η προσπάθεια να χαράξεις μια πορεία σε αυτό το χάος.
"Όλα για το τίποτα
είπε ο εκκλησιαστής·
όλα ειν' αν'ωφελα
όλα για το τίποτα"
(Εκκλ. 12,8 ματαιότης ματαιοτήτων, εἶπεν ὁ ἐκκλησιαστής, τὰ πάντα ματαιότης.)
Προσπαθώ να καταλάβω τι παίζει αλλά δεν...Εννοώ για την εκπομπή που θα ασχολιόταν με αυτούς που λένε ένα σωρό θεωρίες για τον κορωνοϊό. Από το ότι είναι ανύπαρκτος μέχρι ότι είναι ακίνδυνος. Και θα είχε και κάποιους από τους επιστήμονες της επιτροπής να αποδομούν τις θεωρίες αυτές.
Τελικά θεωρήθηκε απόφαση ευθύνης να μην προβληθεί. Και ακολούθησε ο κακός χαμός με ειρωνίες, βρισίδια, καυστικά άρθρα κλπ.
- Είχε δικαίωμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης να δώσει αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας; Είχε,
Έκανε, λοιπόν καλά που το παραχώρησε; Όχι. Ότι έχεις δικαίωμα να κάνεις κάτι δε σημαίνει πως πρέπει και να το κάνεις από πάνω. Ούτε πας να κλείσεις μια πληγή ανοίγοντας μια μεγαλύτερη.
- Σωστά συγκλήθηκε η Σύνοδος στη Κρήτη; Σωστά. Αλλά με τις απουσίες που είχε, κακώς υπήρξαν αυτές οι απουσίες βέβαια, το κύρος της αυτομάτως μειώθηκε. Έτσι και οι αποφάσεις αυτές είχαν μειωμένη αξία.
- "Οι μάσκες μας φιμώνουν !", φωνάζουν κάποιοι. Καλύτερα, για να ακούγονται λιγότερες βλακείες, απαντώ εγώ.
- Νέα τρομοκρατική επίθεση σε εκκλησία της Γαλλίας από φανατικό μουσουλμάνο. Έτσι είναι πια η ζωή. Ένας θρησκευτικά βλαμμένος μπορεί να σε σκοτώσει, κάποιος ιός μπορεί επίσης να σε σκοτώσει, ένα βομβαρδιστικό που ξεκίνησε από την άλλη άκρη του κόσμου μπορεί να σε σκοτώσει, ένας ληστής για κάποιο μικροποσό κλπ. Και κάποιοι προσπαθούν να βγάλουν νόημα από όλα αυτά. Άλλοι καταφεύγουν σε θεολογίες, άλλοι σε ιδεολογίες, άλλοι σε επιστήμες κοκ. Δεν υπάρχει νόημα. Η ζωή είναι αυτό το παλαβό πράγμα και οι περισσότεροι έχουμε σκοπό να διατηρήσουμε τη λογική μας μέσα σε αυτό το χάος.
- Να κάνεις λάθη δεν είναι κακό. Να είσαι περήφανος γι' αυτά, όμως, είναι.
- Να σατιρίζεις ανελέητα είναι εύκολο. Να σατιρίζεις με σεβασμό είναι η πραγματική τέχνη.
- Να σας πω την αλήθεια. Δεν μου αρέσουν οι παρελάσεις. Δε βλέπω κάτι ουσιαστικό σ' αυτές οπότε δε συμμερίζομαι την ταραχή διαφόρων κύκλων(και φυσικά πρωτοστατούν κι εδώ οι εκκλησιαστικοί κύκλοι) για την ακύρωση των φετινών παρελάσεων. Αυτά για το θέμα...
- Διαβάζω καμιά φορά κάποιον βίο κάποιου αγίου. Μου κάνει εντύπωση πως ενώ φαίνεται πως έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον είναι τόσο αποστειρωμένος(δε βρήκα καλύτερη λέξη) ο τρόπος που τον έχουν γράψει ώστε να χρειάζεται πολύς κόπος να διαβαστεί...
- Λοιπόν, έρχεται ένας τύπος, τίγκα στο άγχος και μου λέει με τρεμάμενη σχεδόν φωνή:" 900 κρούσματα, καταστροφή". "Ηρέμησε ρε αδερφέ", του λέω, "900 σε όλη την Ελλάδα επειδή υπήρξε αύξηση σε Θεσ/νικη και κάποιες άλλες πόλεις. Εδώ στην Αττική έχουμε γύρα στα 200-220 όπως και τη προηγ...". "Ακούς τι σου λέω; 900 κρούσματα" με διέκοψε κάτι ανάμεσα σε φωνή και κραυγή και έφυγε...
Κάποτε, τις παλιές καλές εποχές, με μια παρέα καθόμασταν σε καφετέρια της Λάρισας. Ένας εκ της παρέας είχε το κακό συνήθειο να "κουνιέται" με την καρέκλα στηριζόμενη στα δύο πίσω πόδια. Έτσι έκανε κι εκείνη τη βραδιά, ρουφώντας λαίμαργα μια παγωμένη σοκολάτα. Κάποια στιγμή φυσικά το παράκανε με το κούνημα και έπεσε. Εγώ που καθόμουν δίπλα του, είδα την πτώση πριν αρχίσει καλά καλά. Αλλά λόγω της γελοίας εικόνας, άρχισαν να γελάω πριν πέσει καν και δεν μπόρεσα να τον κρατήσω. Ο φίλος έπεσε φαρδύς πλατύς και μαζί με μένα γέλασαν οι υπόλοιποι της παρέας και άλλες δυο καφετέριες.
Ηθικό δίδαγμα. Αν θέλετε να στηριχτείτε επάνω μου ώστε να σας βοηθήσω σε μια δύσκολη στιγμή, φροντίστε αυτή στιγμή να μην είναι πολύ αστεία.
Από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω κάτι παραπάνω για τον κόσμο από το "μεγαλείο του Θρύλου" , ακούω για την παρακμή του Δυτικού πολιτισμού και την επικείμενη πτώση του και την αντικατάστασή του από κάτι καταπληκτικό που θα διορθώσει όλα τα κακώς κείμενα και θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε νέα περίοδο λαμπρής δόξης και επιτευγμάτων. Για αρκετό καιρό και μέχρι πολύ πρόσφατα κι εγώ τις πίστευα αυτές τις μπούρδες.
Ας δούμε λοιπόν κάποιες από τις εναλλακτικές που παρουσιάστηκαν κατά καιρούς: Σοβιετική Ένωση και λοιποί δορυφόροι. Πράγματι, όπως έδειξε η ιστορία η ευημερία ήταν τόσοι που οι άνθρωποι έσκασαν και είπαν να την ξαποστείλουν ώστε να δοκιμάσουν κάτι άλλο.
Μεταδίδεται ο κορωνοϊός στην εκκλησία; Ιδού η απορία. Τι είπε η Εκκλησία της Ελλάδος; Μέσες άκρες πως δεν κολλάει από τη Θεία Κοινωνία αλλά μπορεί να κολλήσει εντός του ναού. Λοιπόν, αυτή θεωρία έχει κάποια κενά. Αν δεν κολλάει από τη Θεία Κοινωνία, που είναι Σώμα και Αίμα Χριστού, πώς γίνεται να κολλάει στη Θεία Λειτουργία που έχει κέντρο και αποκορύφωμά της τη Θεία Κοινωνία;
Και αφού δεν κολλάει σε αυτό το Μυστήριο, τι γίνεται με τα άλλα; Ευχέλαιο, γάμο, βάπτιση; Είναι λιγότερο μυστηριώδη Μυστήρια αυτά;
- Βρε παιδί μου, τι πάθος είναι αυτό για κοινωνική ζωή που υπάρχει σε αυτή τη χώρα ! Τόσο πολύ δε μπορούμε να κρατηθούμε μακριά από τους άλλους; Τους οποίους κυρίως βρίζουμε, ενοχλούμε και κουτσομπολεύουμε...
- Το πρόβλημα στη χώρα είναι πως δεν ξέρουμε την τύφλα μας και νομίζουμε πως τα ξέρουμε όλα...
Κουτσοπόδι Αργολίδας, 2 Ιανουαρίου 1897. Η οικογένεια Θεοφίλου αποκτά άλλο ένα παιδί. Το δέκατο τρίτο και σίγουρα το πιο γούρικο. Τo ονομάζουν Χρήστο. Όταν μεγαλώνει λίγο, ο πατέρας του τον στέλνει να βοσκήσει τα δέκα πρόβατα και τα πέντε γελάδια της οικογένειας, ενώ τα αδέλφια του κάνουν άλλες δουλειές.
Ένα απόγευμα η μητέρα του τα χάνει, καθώς βλέπει τον μικρό κρεμασμένο από ένα σχοινί. Πιστεύει ότι το παιδί της πεθαίνει. Χαμογελαστός ο μικρός, κατεβαίνει από το σχοινί κι εξηγεί στη μάνα του, ότι κρεμάστηκε για να δυναμώσουν οι μυς του λαιμού του. Ο μικρός αργότερα έγινε παγκοσμίως γνωστός με το όνομα Τζιμ Λόντος.
Επειδή σπαταλήθηκαν αρκετά κείμενα στα κακά παραδείγματα κληρικών, ας δώσουμε και μερικά θετικά παραδείγματα. Παραδείγματα ανθρώπων που εργά...
