Αγίου Δημητρίου

 

O Άγιος Δημήτριος ήταν αξιωματούχος του στρατού του Αυτοκράτορα. Ήταν όμως και Χριστιανός. Και κλήθηκε να απαντήσει στο εξής δίλημμα. Είτε θα απαρνιόταν τον Χριστό και θα συνέχιζε να ζει μέσα στην άνεση του, την πολυτέλεια και τις τιμές ή θα έμενε πιστός στον κύριο, θα φυλακιζόταν και τελικά θα εκτελούταν. 

Οπωσδήποτε ένας συνετός άνθρωπος, ένας άνθρωπος του κόσμιου, με τη μόρφωση και τη σοφία του κόσμου, θα διάλεγε το πρώτο. Μόνο ένας τρελός θα διάλεγε το δεύτερο. Και ο Άγιος Δημήτριος έκανε την επιλογή του τρελού. Δεν ήταν όμως τρελός. Αν ήταν, δεν θα τον εκτελούσαν. Θα τον περιγελούσαν και θα τον άφηναν να φύγει. Είχε όμως σώας τας φρένας και ήταν και μορφωμένος. Και άρτια εκπαιδευμένος στην πολεμική τέχνη. 

Κι όμως έκανε την τρελή επιλογή. Και αυτό λειτουργεί σαν υπενθύμιση σε όλους εμάς. Λαϊκούς αλλά και κληρικούς. Κυρίως ίσως σε εμάς τους κληρικούς. Που κακομαθημένοι στους τόσους αιώνες μακριά από διωγμούς, θέλουμε πλέον να συνδυάζουμε την τρυφηλή ζωή και την πίστη. Ζητάμε και την άνεση του κόσμου και την αιωνιότητα των ουρανών. Απαιτούμε να ζούμε με τιμές στον κόσμο και να μας περιμένει και ορθάνοιχτος ο Παράδεισος. 

Ε, δε γίνονται και τα δύο. Ακόμα και εκείνοι οι άγιοι που έζησαν σε ειρηνικές για την πίστη μας εποχές ή και έζησαν εντός του κόσμου, έκαναν την επιλογή ανάμεσα στα δύο αυτά. Δε γίνεται να έχουμε και τα δύο. Κάποιο θα το αρνηθούμε. 

Ο Χριστός άλλωστε το είπε όσες φορές μίλησε για τον πλούτο και τις κοσμικές ανέσεις. Αυτός ήταν και ο λόγος της σύγκρουσης με τους Φαρισαίους. Εκείνοι ήθελαν και την εξουσία που τους πρόσφερε ο κόσμος να έχουν και την πίστη να κρατάνε. Ο Χριστός τους προειδοποίησε ότι αυτό είναι αδύνατον.

Έτσι κι εμείς. Κάποια στιγμή θα κληθούμε να απολογηθούμε. Και θα ερωτηθούμε. Είχαμε διάθεση θυσίας; Στραφήκαμε στους αδερφούς μας που είχαν ανάγκη; Ή κρυφτήκαμε μέσα στην άνεση των πολυτελών ναών μας, της πολύτιμης παράδοσής μας και συνεχίσαμε τη ζωή μας ως εντελώς κοσμικοί άνθρωποι; 

Γι' αυτό ας το έχουμε πάντα υπόψη μας. Έχουμε μία επιλογή να κάνουμε...