Η αγιότητα δεν είναι κάτι που επιδεικνύεται. Ο άγιος δε μαζεύει γύρω του ακολούθους και οπαδούς και φυσικά δεν αυτοανακηρύσσεται άγιος. Αν περάσει μια νύχτα από το Άγιο Όρος ή το Σινά ή τον Άγιο Τάφο δε γίνεται ούτε Αγιορείτης ούτε Σιναϊτης ούτε Αγιοταφίτης. Μένει αυτό που είναι πραγματικά. Περαστικός. Και όσο αφορά την αγιότητα, ένας απλός τσαρλατάνος.
Αλλά εδώ που τα λέμε, δε φταίνε αυτοί. Βρίσκουν και τα κάνουν. Όταν οι άνθρωποι δεν έχουν σκοπό να προσπαθήσουν να βελτιώσουν τη ζωή τους αλλά περιμένουν να βρέξει η αλλαγή από τον ουρανό, τότε έχουμε αυτά τα αστεία φαινομενικά αλλά πολύ σοβαρά φαινόμενα.
Ουσιαστικά έναν γκουρουισμό ντυμένο με ορθόδοξο ράσο. Και φυσικά τούτοι οι "ορθόδοξοι" γκουρού δε θα δυσκολευτούν να εντοπίσουν και ανθρώπους απελπισμένους και κουρασμένους που θα τους προσεγγίσουν, με όπλο εντυπωσιασμού τον πλήθος των ανόητων οπαδών που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα τους πουλήσουν ελπίδα και θα τους εντάξουν στις τάξεις των υπολοίπων οπαδών τους.
Ε, αυτό είναι έγκλημα ενώπιον του Θεού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου