Πολλές αναλύσεις γίνονται για τα γεγονότα στη Γαλλία κυρίως. Πάντα οι Έλληνες είχαμε μια λιγούρα για τη Γαλλία. Ίσως και καλά να κάναμε. Τέλος πάντων. Έτσι λοιπόν γράφονται αναλύσεις πολιτικές, κινηματικές, κοινωνιολογικές κλπ. Το μάτι μου έπεσε σε κάποια άρθρα ή κείμενα που ασχολούνταν με το πλιάτσικο που γίνεται κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων αυτών. Και αν συμβαδίζουν με το κίνημα, με τα πολιτικά ζητούμενα, τις επιδιώξεις κλπ. Εγώ, πάλι, είμαι άνθρωπος της απλότητας και των απλών σκέψεων. Οι λεηλασίες και το πλιάτσικο δεν έχουν καμία ή σχεδόν καμία σχέση με τις διαδηλώσεις. Αλλά όταν οι διαμαρτυρίες παίρνουν τέτοια έκταση, στα όρια της εξέγερσης, τότε προφανώς και διάφορα στοιχεία (φτωχοδιάβολοι, εγκληματικά στοιχεία αλλά και...χαβαλετζήδες) θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση και θα προβούν σε τέτοιες ενέργειες. Δεν είναι κάτι που έχει σχέση άμεση με τις διαμαρτυρίες(ο συσχετισμός επιχειρείται από τη δεξιά και την ακροδεξιά ή από όποιον κυβερνά, δεν ξέρω πώς χαρακτηρίζεται ο Μακρόν), αλλά και που ζει σχεδόν παρασιτικά από αυτές. Είναι μια αναπόφευκτη κατάσταση. Είναι κομμάτι της φύσης του ανθρώπου αλλά και των συνθηκών που δημιουργεί ο καπιταλισμός(υπερβολική προβολή ακριβών προϊόντων και ενός lifestyle για λίγους). Δεν καταλαβαίνω γιατί εστιάζουμε εκεί. Για να δείξουμε κάποια ιδεολογική ανωτερότητα; Για να τρομάξουμε κόσμο; Για να δικαιολογήσουμε την απραξία μας; Για όλα τα παραπάνω; Ποιος ξέρει;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου