«Ξέρετε ότι εκείνοι που θεωρούνται άρχοντες των εθνών καταδυναστεύουν τους λαούς και οι μεγάλοι τους ασκούν εξουσία πάνω τους. Δεν θα είναι έτσι όμως μεταξύ σας· αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι υπηρέτης σας· και όποιος θέλει να γίνει πρώτος ανάμεσά σας, θα είναι δούλος όλων· γιατί και ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να Τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή Του λύτρο για πολλούς».
Και φτάνοντας στην τελευταία Κυριακή πριν μπούμε στη Μεγάλη Εβδομάδα, και αφού θα προηγηθεί η παρένθεση τους Σαββάτου του Λαζάρου και της Κυριακής των Βαϊων, αγγίζουμε τελικά όχι μόνο το νόημα της νηστείας και της εγκράτειας αλλά το νόημα της χριστιανικής ζωής. Την απόρριψη της ισχύος, την αδιαφορία για τα αξιώματα, τη διάθεση για προσφορά χωρίς όρους.
Ο Χριστός απορρίπτει τη συμπεριφορά αυτών που κυβερνάνε τα έθνη. Αυτών που θεωρούν άρχοντες τους εαυτούς τους αλλά δεν είναι παρά τύραννοι. Αυτών που διαγκωνίζονται για το ποιος από αυτούς θα συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη εξουσία και την πιο πολλή δύναμη ώστε να εξουσιάζει όσο πιο πολλούς γίνεται.
Ο Θεός απορρίπτει αυτούς που εξαπολύουν πολέμους για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα και τα συμφέροντα των ισχυρών φίλων τους. Ο Κύριος αποστρέφει το βλέμμα Του από τον παλιό κόσμο που το μόνο που καταλάβαινε ήταν η εξουσία, τα πρωτεία και η δύναμη.
Μόνο εκείνος που θέλει να γίνει υπηρέτης των άλλων ανθρώπων, εκείνος που θέλει να προσφέρει τη βοήθειά του, να απαλύνει τον πόνο τους, να τους δώσει ένα χέρι βοηθείας, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα, μόνο εκείνος αξίζει να βρει μια θέση δίπλα στον Χριστό.
Και -για να μπούμε και σε πιο δύσκολα θέματα- όταν ένας Χριστιανός, είτε αυτός είναι λαϊκός είτε αρχιερέας, τρέχει πίσω από την εκάστοτε εξουσία, ζητώντας κι αυτός λίγα -ή και πολλά- ψίχουλα εξουσίας και ισχύος, τότε ούτε κι εκείνος θα βρει τόπο να σταθεί κοντά στον Κύριο.
Αυτό είναι τελικά και το νόημα της νηστείας. Όχι μια απλή αποχή από τα τρόφιμα επειδή κάποιος μας το απαγορεύει. Όχι. Άλλωστε δεν υπάρχει κάποιος νόμος που να θεωρεί ακάθαρτη κάποια τροφή στον χριστιανισμό. Το λέει και ο Απόστολος Παύλος. Θέλουμε και απέχουμε από τροφές που θα μπορούσαμε να φάμε. Αρνούμαστε να κάνουμε χρήση της εξουσίας μας και να φάμε ό,τι θέλουμε. Αυτό είναι το τελικό νόημα της νηστείας. Γι' αυτό και είναι σημαντική.
Έτσι λοιπόν, σιγά σιγά, η Εκκλησία μας έφερε μπροστά στην ουσία της ζωής. Στον τρόπο να πάψει τούτος ο κόσμος να είναι μια κόλαση. Και αυτός είναι ένας. Να αρνηθούμε να εξουσιάζουμε τους αδερφούς μας και αντιθέτως να ζητάμε να τους υπηρετήσουμε. Να νηστέψουμε δηλαδή την ίδια την τυραννία. Να την εξορίσουμε από την καρδιά μας ώστε να βρει εκεί μια θέση ο Χριστός. Και έτσι να μπορέσουμε κι εμείς να βρούμε μια θέση δίπλα Του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου