How The Sons of Fallen Angels Nearly Destroyed The World | The Book of Giants

 

Diamond Head - Am I Evil?

 

Μόμπι Ντικ

 

Οι άνθρωποι συνεχώς κάτι κυνηγάμε. Άλλοι χρήμα, άλλη εξουσία, άλλοι δόξα, άλλοι απολαύσεις και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο κυνηγά ο καθένας.. Δε ξέρω πότε είμαστε σε χειρότερη θέση. Όταν κυνηγάμε ή όταν καταφέρουμε να πιάσουμε τα "θηράματά" μας. Ώρες ώρες θαρρώ πως μοιάζουμε με τον Καπετάν Έιχαμπ από το "Μόμπι Ντικ", αυτό το αριστούργημα του γοτθικού ρομαντισμού που έγραψε ο Χέρμαν Μέλβιλ. Όπως ο Έιχαμπ αφιέρωσε όλη τη ζωή του κυνηγώντας τη μεγάλη λευκή φάλαινα που του έκοψε το πόδι, έτσι κι εμείς κυνηγάμε ο καθένας τη δική του λευκή φάλαινα, ουσιαστικά σπαταλώντας τη ζωή μας σε ένα σκοπό, που κανείς δε ξέρει αν έχει πραγματικά σημασία ή αν σκοπός και σημασία έχουν γίνει ένα. Καλό θα είναι όμως όταν κυνηγάμε συνεχώς και με εμμονή κάτι μπορεί τελικά να βρεθούμε στη θέση να το αγκιστρώσουμε. Και τότε αυτό, όπως και η φάλαινα τον Έιχαμπ, μπορεί να μας πάρει μαζί του στον βυθό της αβύσσου...

Λίγα λόγια για τον κ. Τσιόδρα

 

https://www.in.gr/2023/05/02/apopsi/pou-sai-sotiri-tsiodra-giati-den-egines-vouleytis-ypourgos/

Βασίλης Σ. Κανέλλης

Ο Σωτήρης Τσιόδρας δεν είναι σε κανένα ψηφοδέλτιο. Δεν εξαργύρωσε τη δουλειά του. Συνεχίζει και την κάνει, κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Κι αυτο δεν αρέσει σε πολλούς

Είδαμε τα ψηφοδέλτια Επικρατείας των κομμάτων αλλά και το σύνολο των υποψηφίων. Είδαμε λαμπρούς επιστήμονες, ισχυρά κομματικά στελέχη, φίλους αρχηγών, καθηγητές ιατρικής που «έλαμψαν» στην πανδημία κι έγιναν γνωστοί από τις εκατοντάδες εμφανίσεις τους στα τηλεπαράθυρα.

Είδαμε γιατρούς, επιδημιολόγους, αιματολόγους, μικροβιολόγους και άλλους πολλούς να παίρνουν υπουργικές θέσεις, βουλευτικές έδρες, υποψηφιότητες στις εκλογές, να βρίσκονται κοντά σε πρωθυπουργούς, προέδρους κομμάτων κ.λπ.

Wytch Hazel - Angel of Light

 

Το τζίνι

 

Αναρωτιέμαι και ρωτάω. Αν εμφανιζόταν κάποιος, μάλλον ας το κάνουμε λίγο πιο παραμυθένιο, αν εμφανιζόταν κάποιο τζίνι και σας έλεγε σήμερα, πως αν το ευχηθείτε, η ζωή σας θα γίνει όπως ονειρευόσασταν από παιδιά θα το κάνατε; Πριν βιαστείτε να απαντήσετε, να θυμάστε πως τίποτα απ' όσα κάνουμε ή απ' όσα επιτρέπουμε να γίνουν δεν είναι χωρίς κάποιο αντίτιμο ή χωρίς κάποιες συνέπειες. Σκεφτείτε καλά λοιπόν, τι μπορεί να χάσετε από αυτά που τώρα έχετε, τι θα θυσιάσετε αν πείτε "ναι" σε αυτή τη πρόταση και αν τελικά αξίζει. Τότε θα καταλάβετε πραγματικά πόσο όμορφα και σημαντικά είναι αυτά που έχετε και θα σταματήσετε να στενοχωριέστε για παιδιάστικα πράγματα.

Υποδοχή με τιμές αρχηγού κράτους στην εικόνα του "Άξιον Εστί".

 

Κόμματα πολλά, λύση καμία

 

https://edromos.gr/politiki-erimia-para-ton-plithorismo-kommaton-kai-yposcheseon/

Ρούντι Ρινάλντι

Βρισκόμαστε σε πλήρη προεκλογική περίοδο, και μένουν λίγες μέρες έως τις εκλογές. Παρουσιάζονται 47-48 κόμματα, διαφορετικού διαμετρήματος, άλλης κοψιάς, χωρίς να ξεχωρίζει ένα αξιόλογο εγχείρημα ή ένας σχηματισμός που να κάνει την υπέρβαση, να δηλώνει, να φαίνεται, αλλά και να πράττει σε συμφωνία με ένα βαθύ αίτημα (που δεν βρίσκει έκφραση): να «πάμε αλλιώς» σαν χώρα, σαν κοινωνία, σαν πολιτική ζωή.

Πλέρια «τοξικότητα» στο πολιτικό σκηνικό, ιδιαίτερα από τα κόμματα της Α΄ Εθνικής: αυτά που «με τον άλφα ή τον βήτα τρόπο» θα σχηματίσουν μια κάποια κυβέρνηση, και αυτά που σιωπούν για μεγάλα θέματα ή σφυρίζουν αδιάφορα (π.χ. Πρέσπες του Αιγαίου, αποστρατιωτικοποίηση νησιών). Ή ακόμα αυτά που θορυβούν με προτάσεις για ψηφιακά νομίσματα και πολλές ρήξεις…

Ο δρόμος προς το συναινετικό, κοινά αποδεκτό πλαίσιο ευρωκρατίας και ΗΠΑ-ΝΑΤΟ περνά μέσα από μια διαπάλη για το ποιος θα διαχειριστεί, και από ποια θέση, τη διακυβέρνηση. Διαπάλη που έχει πολλά στοιχεία διαπλοκής, εκβιασμών, κομπρεμί, σκανδάλων, εξαγοράς, «εκπλήξεων». Κοινός στόχος είναι η περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα, η μη ακηδεμόνευτη έκφρασή του, η παθητικοποίησή του. Στα μυαλά της Α΄ Εθνικής, για τον Έλληνα υπήκοο είναι υπεραρκετός ο ρόλος να διαλέξει κάποιο κόμμα, να ψηφίσει, και έτσι να «ολοκληρωθεί» ως πολίτης. Να ψηφίσει κυρίως κόμματα που ερωτοτροπούν με τη διακυβέρνηση, ή έστω κάποιο που έχει ένα ρολάκι στην Α΄ Εθνική. Τέλος, τον παροτρύνουν να ψηφίσει κάτι που να εμποδίζει τον κύριο ανταγωνιστή τους στην κούρσα.

THE FLOWER KINGS - Revolution

 

Επιλογή

 

Η επιλογή του μικρότερου κακού ή επιλογή "αυτού που αποκλείεται να είναι χειρότερο από το προηγούμενο" είναι ένα πολύ επικίνδυνο και ολισθηρό μονοπάτι για να το ακολουθήσει κάποιος. Και γίνεται ακόμα χειρότερο όταν αυτός ο τρόπος σκέψης και επιλογής γίνεται τρόπος σκέψης μιας ομάδας ή μιας κοινότητας ή ενός έθνους. Εκεί, λόγω των πολλών και κατά κανόνα εύκολα παραπλανουμενων ατόμων, είναι πολύ πιο πιθανή η λάθος επιλογή. Πολλές φορές, για παράδειγμα, έχει επιλεγεί για πρωθυπουργός κάποιος επειδή απλά δε θα μπορούσε να είναι χειρότερος από τον προηγούμενο. Αποδείχτηκε περίτρανα σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις, ότι μπορούσε να είναι και ήταν χειρότερος. Έτσι οδηγηθήκαμε σε μια καθοδική περιδίνηση η οποία είχε ως αποτέλεσμα την παρατεταμένη 15ετη σχεδόν κρίση που περνάει η χώρα. Η μόνη σωστή επιλογή είναι του καλύτερου, όχι του λιγότερο κακού. Ακόμα και αν αυτός που θεωρούμε καλύτερο δεν έχει πιθανότητα εκλογής. Η περιχαρακωση και καταφυγή σε επιλογές που αποτελούν μεγάλους πόλους έλξης και στη μετατροπή μας σε οχλο συμβάλλει και συνυπευθυνους στη συνεχιζόμενη παρακμή μας καθιστά. 

Δεν αγαπούσαν τον εαυτό τους, αλλά τον Θεό τους.

https://anastasiosk.blogspot.com/2023/04/blog-post_830.html#more

 π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ κεφ. ιε΄

Ακόμα και πάνω στους κορμούς των δέντρων σκαλίζοντας με μαχαίρι την φλούδα ή γράφοντας στους τοίχους με μαρκαδοράκια, οι νεαροί έφηβοι, που βιώνουν τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα στην καρδιά τους, χαράζουν ή γράφουν το όνομά τους και το όνομα της αγαπημένης τους «λέγοντας στον κόσμο» ότι έχουν love for ever!

Είναι γεμάτοι συναισθήματα. Κουβαλάνε πρωτόγνωρες δυνάμεις οι οποίες τους ζητούν να βγουν από το «κλουβί» τους και να συναντήσουν τον άλλον ή την άλλη! Αυτό τους είναι μεγάλη χαρά, ακόμα και αν δεν μπορούν «να δουν», ότι εν πολλοίς οι περισσότεροι μόνον τον εαυτό τους βλέπουν σ’ αυτές τις σχέσεις. Ας μη βιαζόμαστε όμως και ας μην τους αδικούμε. Αισθάνονται τη χαρά του σπόρου της αγάπης, που «σκάει» από το κέλυφος και την συμπαγία του, για να «φυτρώσει» και να γεννηθεί  κάτι άλλο και ομορφότερο.

Σ’ αυτή την κομβική στιγμή της ζωής τους, αν τύχει και  συναντήσουν άνθρωπο οδηγό που να έχει αγάπη και φυσικά να ξέρει να αγαπά, θα… «κολλήσουν» αγάπη· και αφού πάρουν αγάπη και «χορτάσουν», τότε θα μπορούν να έχουν και να δίνουν. Φυσικά αυτά σε μια διαδρομή ετών και σε πορεία ωριμότητας. Γιατί υπάρχει ο κίνδυνος, που υφίσταται για καθετί σωστό καινούργιο: αντί να προστατευθεί ώστε να μεγαλώσει υγιώς, να συντριβεί και να στρεβλωθεί, πράγμα που θα το κάνει να μεγαλώσει άρρωστα.

Εν προκειμένω, υπάρχει ο κίνδυνος να ταυτιστεί ο έρωτας με τον τρόμο της αμαρτίας ή με την χυδαιότητα μιας επιδερμικής «αυτοϊκανοποίησης». Είναι ανάγκη όμως, ο νέος άνθρωπος να μπορέσει να αποφύγει και την Σκύλλα και την Χάρυβδη! Όχι μόνο την μία. Να ζήσει και να σκεφτεί τον έρωτα, ως ελευθερία από το ατομικιστικό κλουβί, όχι για αλητεία, αλλά για συνάφεια και σχέση προσφοράς, από την οποία και ο ίδιος θα «χορταίνει».

Elegy - Trouble in Paradise

 

Η γραφή στο χώμα

 

Βλέποντας κανείς τις θεραπείες που πραγματοποίησε ο Ιησούς προσέχει το εξής. Μεγάλη σημασία έχει, σύμφωνα με τις διηγήσεις των Ευαγγελιστών, η επιθυμία των ασθενών να θεραπευτούν. Αυτό εκ πρώτης όψεως φαντάζει περίεργο. Ποιος ασθενής δε θέλει να θεραπευτεί; Γνωρίζοντας όμως καλύτερα τους ανθρώπους καταλαβαίνουμε ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που θέλουν πραγματικά να θεραπευτούν, να απαλλαγούν από τα βάρη και τα πάθη τους. Βλέπετε όταν ένας άνθρωπος ζει για χρόνια μαζί με ένα πάθος, αυτό του γίνεται κομμάτι της φύσης του και δύσκολα θέλει να το αποχωριστεί. Γι' αυτό είναι συχνό το φαινόμενο οι άνθρωποι να πηγαίνουν στην Εκκλησία(δηλαδή στον Χριστό) όχι για να θεραπευτούν αλλά για να δικαιώσουν την ασθένεια τους.

Sonata Arctica - Ain't Your Fairytale

 

Πόλεμος, εθνικισμός και μηδενισμός στη ρωσική σκέψη

https://antifono.gr/i-rosiki-dianoisi-kai-o-polemos/

Ευάγγελος Κοροβίνης

 1.Εισαγωγή 

Στην Ρωσία παραδοσιακά, επί τσάρων, υπήρχε ένα ευρύ χάσμα και μια ασίγαστη εχθρότητα μεταξύ των αξιωματούχων του κράτους και των διανοουμένων, που επιθυμούσαν να δουν την χώρα τους να κινείται γρήγορα προς τον πλήρη εξευρωπαϊσμό της. Οι κρατικοί αξιωματούχοι αντιμετώπιζαν με περιφρόνηση την φιλελεύθερη διανόηση. Απέρριπταν ακόμη και τις υποβοηθητικές για το έργο της κυβέρνησης προτάσεις της. Δεν υπήρχε κανένα έδαφος, με ευθύνη και των δύο πλευρών, για την συμμετοχή της διανόησης στην χάραξη της κρατικής πολιτικής. Οι διανοούμενοι πάλι που έπαιρναν το μέρος του κράτους και της Εκκλησίας ήταν μειοψηφία και δεν έδιναν τον τόνο στις συζητήσεις για το μέλλον της Ρωσίας. 

Σήμερα η φιλελεύθερη διανόηση της Ρωσίας αποτελεί μια μικρή και απομονωμένη κάστα που η επιρροή της στην κοινωνία είναι σαφώς μικρότερη από εκείνη που πολλοί φαντάζονται στην Δύση. Οι κατηγορίες που εξαπολύουν οι φιλελεύθεροι διανοούμενοι κατά της «κλεπτοκρατίας» και του «μαφιόζικου κράτους» του Πούτιν συσκοτίζουν την προσέγγιση ενός περίπλοκου και σύνθετου συστήματος που κάθε άλλο παρά μπορεί να ερμηνευθεί με την επιδίωξη του ατομικού κέρδους ή τις ίντριγκες ενός μόνον ανθρώπου.