Ο ατομικισμός είναι ένα καρκίνωμα στη κοινωνία. Δε γεννά μόνο την αδιαφορία γι' αυτούς που έχουν ανάγκη. Γεννά και την απροθυμία εκείνων που έχουν ανάγκη να ζητήσουν βοήθεια. Έτσι οι όποιοι δεσμοί της κοινωνίας υπάρχουν ατροφούν, μαραίνονται και τελικά διαλύονται. Η Εκκλησία, με την κοινοτική ζωή που προβάλλει (την κοινοτική ζωή την προβάλλουν και κάποιες ιδεολογίες αλλά και πιο παλιές κοινωνικές μορφές), μπορεί να θεραπεύσει αυτό το καρκίνωμα. Μόνο που θα πρέπει πρώτα να θεραπεύσει η ίδια τον εαυτό της σε περίπτωση που έχει και αυτή μολυνθεί. Είναι πιο εύκολο για την Εκκλησία να θεραπευθεί απ' ό,τι για την κοινωνία για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν θα αναλύσω εδώ. Αρκεί να τολμήσει να κάνει τη διάγνωση του προβλήματος και να τη δεχτεί ώστε να θεραπευτεί - ο ατομικισμός μας έχει χτυπήσει αναμφίβολα- και έπειτα να προτείνει αυτή τη θεραπεία στον κόσμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου