Αυτό που λείπει από την ανθρωπότητα είναι οι παλιάτσοι. Ως είδος έχουμε πλειονότητα σε σωτήρες, ήρωες, φιλοσόφους, ηγέτες, δούλους, φανατικούς, προοδευτικούς, έξυπνους, ηλίθιους (αυτοί είναι πάρα πολλοί, μια έρευνα στη γειτονιά μου μόνο μπορεί να το επιβεβαιώσει).
Εκεί που έχουμε έλλειψη είναι στους παλιάτσους. Στους ανθρώπους που γελάνε με τον εαυτό τους και κάνουν και τους άλλους να γελάνε.
Γιατί αυτό είναι που μας λείπει πολύ. Το γέλιο. Κυρίως το γέλιο που μας προκαλούν οι πράξεις και τα λόγια μας. Όχι εκείνο που μας φέρνει όταν λέμε κάτι αστείο για τους αντιπάλους ή τους εχθρούς μας.
Παρένθεση. Να μην έχετε εχθρούς. Κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να έχει τέτοιον έλεγχο στη ζωή σας. Κλείνω παρένθεση.
Από τα άλλα που αναφέρω, ηρωισμούς, εξυπνάδες, ηλιθιότητες, ηγεσίες κλπ χορτάσαμε τόσα χρόνια. Ζήσαμε με αυτά, ζούμε με αυτά, θα ζήσουμε και χωρίς αυτά.
Το γέλιο όμως; Αυτό είναι τόσο σπάνιο και τόσο σημαντικό όσο το νερό στην Αφρική.
Είδατε; Έκλεισα με κοινωνικό μήνυμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου