Dietrich Bonhoeffer - 4 Φεβρουαρίου 1906 – 9 Απριλίου 1945

 

Ο Dietrich Bonhoeffer ήταν Γερμανός πάστορας και θεολόγος γνωστός για την αντίθεσή του στον εθνικοσοσιαλισμό. Aπό τους πρώτους επικριτές του ναζιστικού καθεστώτος, ο Bonhoeffer ενεπλάκη στην Εκκλησία της Ομολογίας, ένα κίνημα που πολέμησε ενάντια στον ναζισμό της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας.

Οι δεσμοί του με τη συνωμοσία της 20ης Ιουλίου 1944 για την ανατροπή του ναζιστικού καθεστώτος οδήγησαν στην εκτέλεσή του stiw 9/4/ 1945. Τα θεολογικά του γραπτά θεωρούνται κλασικά σε όλο τον χριστιανικό κόσμο.

Η σουπιά λοιπόν...

 

Σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις και όλο το θεατρικό που έχει στηθεί με το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΜ, το οποίο ο ίδιος ο πρόεδρός του(και...θαυμαστής της Ντ. Μπακογιάννη) το έβγαλε...άχρηστο(ήταν ευαγγέλιο εθνικής αυτογνωσίας για την ίδια κυβέρνηση η οποία τώρα πανηγυρίζει που έγινε κουρελόχαρτο), έχω να πω τα εξής και αντιγράφω από τη wikipedia:

Όπως και άλλα θαλάσσια μαλάκια, οι σουπιές έχουν αποθήκες ενός σκουρόχρωμου μελανιού, πλούσιο σε άλατα αμμωνίου και αμινοξέα. Το μελάνι της σουπιάς χρησιμοποιείται για χημική αποτροπή και άμυνα προκαλώντας διάσπαση της προσοχής αυτών που τους επιτίθενται. Το μελάνι εκτοξεύεται δημιουργώντας μια θολούρα στο νερό «προπέτασμα καπνού» επιτρέποντας στην σουπιά να διαφύγει. Επίσης, μπορεί να απελευθερωθεί ως ψευδόμορφη εικόνα στο νερό παρόμοιου μεγέθους με τη σουπιά, λειτουργώντας ως δόλωμα ενώ η σουπιά κολυμπάει μακριά.

Προσπαθώ να θυμηθώ κάποια πιο διεφθαρμένη και αποκρουστική κυβέρνηση από το '90 και δώθε και πραγματικά δε μπορώ. Ίσως μία που είχε πρωθυπουργό με το ίδιο επώνυμο με τον σημερινό αλλά νομίζω πως αυτή εδώ, την ξεπερνάει...

Johnny Cash - Hurt

 

Βαδίζοντας (σ)την εξομολόγηση

Η εξομολόγηση -κατά τη γνώμη μου- πρέπει να στηρίζεται στο " δευτε προς με παντες οι κοπιωντες και πεφορτισμενοι καγω αναπαυσω υμας". Ο εξομολόγος, σηκώνει το βάρος του εξομολογούμενου, το βάρος των αμαρτιών, ώστε σιγά σιγά να οδηγηθεί αυτός στη μετάνοια. Και ίσως -γιατί όχι;- να οδηγηθεί και ο εξομολόγος τελικά στη μετάνοια. Σε μια αναθεώρηση και των δικών του πεπραγμένων. Όμως αυτό έρχεται δεύτερο· πρώτος μένει πάντα ο εξομολογούμενος. Όπως και να έχει, η εξομολόγηση δεν πρέπει να ξεπέφτει ποτέ σε μια διαδικασία δικαστικής μορφής όπου ο εξομολογούμενος απολογείται και ο εξομολόγος βγάζει ετυμηγορία με τη μορφή κανόνα ή επιτιμίου. Γιατί αυτό μπορεί να οδηγήσει στην εξής παρανόηση, η οποία είναι καταστροφική. Μπορεί ο εξομολογούμενος να θεωρήσει πως η επιβολή επιτιμίου ή κανόνα οδηγεί στη παραγραφή των αμαρτιών τις οποίες αισθάνεται ελεύθερος να επαναλάβει. Ο στόχος της εξομολόγησης δεν είναι κάποιου είδους εξιλέωση, αυτό είναι παγανιστικό κατάλοιπο, αλλά η συνειδητοποίηση της αμαρτίας, της αποτυχίας συνάντησης με τον Θεό και η αλλαγή, η πλήρης αλλαγή πορείας. Ο στόχος λοιπόν δεν είναι απλώς η καθοδήγηση στο σωστό δρόμο, όχι απλώς να δείξουμε μια κατεύθυνση, αλλά να συνοδοιπορήσουμε. Το μυστήριο της εξομολόγησης απαιτεί και από τον εξομολογούμενο αλλά και -κυρίως μάλλον- από τον εξομολόγο, πολύ περπάτημα!

Nick Cave & The Bad Seeds - Death Is Not the End

 

Κυριακή E΄ των Νηστειών (Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας)

 

Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρία την Αιγυπτία. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Την παραθέτω όσο πιο σύντομα γίνεται: Η Οσία Μαρία γεννήθηκε στην Αίγυπτο και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527 - 565 μ.Χ.). Από τα δώδεκα χρόνια της πέρασε στην Αίγυπτο μια ζωή ασωτίας. Ζώντας αυτήν την ζωή δεν εισέπραττε χρήματα, αλλά απλώς ικανοποιούσε το πάθος της. Λόγω της άσωτης ζωής και της σαρκικής επιθυμίας που είχε, κάποια φορά ακολούθησε τους προσκυνητές που πήγαιναν στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό. Και αυτό το έκανε, όχι για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, αλλά για να έχει πολλούς εραστές που θα ήταν έτοιμοι να ικανοποιήσουν το πάθος της.Αισθάνθηκε όμως, βαθιά μετάνοια από ένα θαυματουργικό γεγονός. Ενώ εισερχόταν στο ναό για να προσκυνήσει το Ξύλο του Τιμίου Σταυρού, κάποια δύναμη την εμπόδισε να προχωρήσει. Στην συνέχεια στάθηκε μπροστά σε μία εικόνα της Παναγίας, έδειξε μεγάλη μετάνοια και ζήτησε την καθοδήγηση και βοήθεια της Παναγίας. Με την βοήθεια της Θεοτόκου εισήλθε ανεμπόδιστα αυτή την φορά στον ιερό ναό και προσκύνησε τον Τίμιο Σταυρό. Στην συνέχεια, αφού ευχαρίστησε την Παναγία, άκουσε φωνή που την προέτρεπε να πορευθεί στην έρημο, πέραν του Ιορδάνου. Αμέσως ζήτησε την συνδρομή και την προστασία της Θεοτόκου και πήρε τον δρόμο της προς την έρημο, αφού προηγουμένως πέρασε από την ιερά μονή του Βαπτιστού στον Ιορδάνη ποταμό και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Στην έρημο έζησε σαράντα επτά χρόνια, χωρίς ποτέ να συναντήσει άνθρωπο.

Πολλές φορές, στεκόμαστε στο θαυμαστό γεγονός που έζησε η Αγία ή στην εξαιρετικά αυστηρή ασκητική ζωή που επέλεξε. Όμως η ουσία δε βρίσκεται ούτε στο ένα ούτε στο άλλο, όσο εντυπωσιακά κι αν φαίνονται. Η ουσία βρίσκεται στη μετάνοια της αγίας, δηλαδή στην αλλαγή του τρόπου ζωής, του τρόπου σκέψης της. 

Και πραγματικά, τι είναι πιο εντυπωσιακό; Η άσκηση στην έρημο, το θαυμαστό γεγονός στο ναό ή η αλλαγή του τρόπου που έβλεπε τη ζωή και του τρόπου με τον οποίο ζούσε μέχρι τώρα η αγία; Πριν  βιαστείτε να απαντήσετε το πρώτο ή το δεύτερο, σκεφτείτε λίγο το τρίτο. Πόσο εύκολο μας είναι να αλλάξουμε έστω τον τρόπο που βλέπουμε ένα και μόνο πράγμα στη ζωή μας. Τον τρόπο με τον οποίο κάνουμε τη δουλειά μας. Μπορεί να είμαστε -για παράδειγμα- φωνακλάδες. Πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε τον τρόπο συμπεριφοράς στη δουλειά μας και από φωνακλάδες να γίνουμε ήρεμοι; Καθόλου, ε; Πόσο λοιπόν πιο δύσκολο και αξιοθαύμαστο είναι να αλλάξουμε συνολικά τον τρόπο ζωής μας; Ποσό δύσκολο είναι-πριν καν φτάσουμε στην αλλαγή- να διαπιστώσουμε και να παραδεχτούμε ότι έχουμε λάθος τρόπο; Ε, όλο αυτό, είναι η μετάνοια. Όλο αυτό είναι ό,τι πιο αξιοθαύμαστο μπορεί να βιώσει ένας πιστός στην πνευματική και εκκλησιαστική ζωή του. Αυτό είναι που πέτυχε η Αγία Μαρία η Αιγυπτία και αυτό είναι το δώρο που μας έδωσε ο Κύριος για να μπορούμε να έρθουμε κοντά Του.

Ας μην εντυπωσιαζόμαστε λοιπόν από τα θαυμαστά και τα μεγάλα. Ή αν εντυπωσιαζόμαστε -λογικό είναι ως ένα σημείο- να μην παρασυρόμαστε και να μη χάνουμε τα καθημερινά, αυτά που φαντάζουν πεζά και ίσως και μικρά. Γιατί από αυτά τα μικρά φτάνουμε ή μπορούμε να φτάσουμε στα μεγάλα...

The Cranberries - Promises

 

Τα λάθη

Τα λάθη πολύ συχνά μας στοιχειώνουν. Πολύ συχνά σκεφτόμαστε τι ωραία που θα ήταν να  γυρνούσαμε πίσω το χρόνο και να τα αποφεύγαμε. Αφού όμως αυτό δε γίνεται καλό θα είναι να ασχοληθούμε με αυτά που γίνονται. Ας διορθώσουμε ό,τι είναι δυνατόν να διορθωθεί από τα λάθη μας και να διδαχθούμε από εκείνα τα λάθη που δε μπορούμε -δυστυχώς- ούτε να διορθώσουμε. Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, αν γυρίσουμε πίσω στο χρόνο και ξε-κάνουμε τα λάθη μας, θα αλλάξουμε τόσο το χαρακτήρα μας, ο οποίος έχει διαμορφωθεί εν πολλοίς και από τα λάθη μας, που ίσως να μην είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι. Ίσως να αλλάξουμε τόσο που δε θα μας αναγνωρίζουμε. Και δεν είναι απαραίτητο ότι θα έχουμε αλλάξει προς το καλύτερο χωρίς τα λάθη αυτά...

The Doors - People Are Strange

 

Εκκλησιαστικό αντιλεξικό - Ωω

Φτάσαμε αισίως στο Ωω, το τελευταίο γράμμα της αλφαβήτου εκτός κι αν υπάρχει κι άλλο και μας το κρύβουν οι σιωνιστικοί κύκλοι για να μας αποκόψουν από το μεγαλειώδες μεγαλείο του ελληνισμού και της εξωγήινης καταγωγής μας. Φτάσαμε λοιπόν αισίως στο τέλος τούτης της προσπάθειας. Κατά καιρούς θα επιστρέφω στα γράμματα και θα συμπληρώνω λήμματα που ξέχασα αρχικά αφού πρώτα ανεβάζω και μια διεύθυνση (του blog μου) όπου θα υπάρχουν συγκεντρωμένα όλα τα λήμματα. Ίσως να προχωρήσω σε αντιλεξικό με ευρύτερη θεματολογία ή άλλες κατηγορίες. Θα δούμε. Για την ώρα θα ησυχάσω και από τον ηγούμενο θρακιώτικης μητρόπολης που κάθε πρωί μόλις το ρολόι έδειχνε 8.05 μου έστελνε: "δεν ανέβασες ακόμα το σημερινό γράμμα". Επιτέλους ελευθερία!!!

ωά: σιγά τα ωά σκέφτομαι κάθε φορά που κάποιος κληρικός μου αραδιάζει ένα κάρο "επιτυχίες" του.

ωδή: στον εαυτό μας κάνουμε τόσο μα τόσο συχνά....

ωκεανός: ανοησίας σκεπάζει την κοινωνία αλλά και στην Εκκλησία!

ώμο: συνήθως ψάχνουμε έναν για να κλάψουμε και δε βρίσκουμε. Οι μητροπολίτες τους δικούς τους τους έχουν μόνο για το ωμοφόριο.

ωραίο: την αίσθησή του έχουμε χάσει εντελώς στην Εκκλησία. Το μαρτυρούν τα υφάσματα ταπετσαρίας καναπέ που φοράμε για άμφια και οι επιχρυσώσεις ξύλινων τέμπλων με χρυσομπογιά.

ωραιοπάθεια: όταν χάνεις την αίσθηση του ωραίου, νομίζεις ότι είσαι ό,τι πιο ωραίο υπάρχει στη γη και αυτοθαυμάζεσαι. Μαντέψτε πού βρίσκουμε πολλά τέτοια δείγματα; Ναι, εκεί. Βλ. και λήμμα για τον ναρκισσισμό.

ωραιοποιούμε: καταστάσεις εντός της Εκκλησίας μέχρι που φτάνουμε να προσπαθούμε να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα!

ώρες: πολλές κρατά η κυριακάτικη θεία λειτουργία "στολισμένη" με υπερβολές, μακρόσυρτες ψαλμωδίες, κηρύγματα, λόγους κλπ. Προφανώς για να παίρνει ο πιστός μία αίσθηση του Γολγοθά.

ώριμος: για να γίνεις και να μπορείς να συμβουλεύεις πνευματικά και όχι μόνο, τους ανθρώπους που έρχονται σε σένα, πρέπει να έχεις περάσει κάποιες διαδικασίες στη ζωή σου και κάποιες καταστάσεις να έχεις βιώσει. Η διαδρομή σχολή -χειροτονία δεν καλύπτει αυτές τις διαδικασίες. 

ωροσκόπιο: το διαβάζουνε μετά μεγάλης ευλαβείας πολλοί που θεωρούν ανοησία να πιστεύεις στον Θεό(βλ. και ζώδια)

Tito & Tarantula - After Dark

 

Εκκλησιαστικό αντιλεξικό - Ψψ

 

ψάλτης: θα μπορούσε να είναι ταυτόσημο με το ψώνιο αλλά σε αυτό το λήμμα, το ψώνιο, χωρούν πολλοί περισσότεροι στο χώρο της Εκκλησίας

ψαράδες: το ταπεινό αυτό επάγγελμα εξασκούσαν οι περισσότεροι εκ των Αποστόλων και γι' αυτό ήταν άξιοι μαθητές του Κυρίου. Μάλλον θα πρέπει και οι κληρικοί να εξασκούμε ένα ταπεινό επάγγελμα πρώτα ώστε να έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε ένα δυο πράγματα

ψάχνω: τον Χριστό (ή λέω ότι Τον ψάχνω τέλος πάντων) μα ώρες ώρες είναι πολύ δύσκολο να διακρίνω τα ίχνη του στην Εκκλησία. Πολλοί τόνοι μούχλας και σκόνης τα καλύπτουν

ψεκασμενοι: πολλοί και διάφοροι. Κυρίως αυτοί που θεωρούν εαυτούς...αψέκαστους

ψέματα: δε λένε τα χείλη των ιερέων...ε τώρα τι να σχολιάσω; Χρειάζεται; Μάλλον όχι...

ψήφος: είναι ανήθικο να καθοδηγείται από άμβωνος...είναι ανήθικο να εργαλειοποιείται από κληρικούς...είναι αστείος(μη πω τίποτα βαρύτερο) ο τρόπος που δίνεται σε υποψήφιους αρχιερείς

ψιλά: να έχουν πάντα οι κληρικοί μαζί για τους ζητιάνους(δε γίνεται να έχουμε πάντα αλλά αξίζει η προσπάθεια), όχι για να μη τους κακολογήσουν οι γύρω αν δεν δώσουν(αυτοί θα κακολογήσουν έτσι κι αλλιώς) αλλά για να μη φεύγει κανείς με άδεια χέρια από κοντά μας. Η δικαιολογία "αν δώσω θα συνεχίσει να ζητιανεύει ή είναι απατεώνας ή θα πάρει ναρκωτικά" κλπ όζει υποκρισίας και σκληροκαρδίας

ψυχή: δεν είναι φυλακισμένοι στο σώμα αν είσαι χριστιανός. Σώμα και ψυχή αποτελούν το σύνολο. Τα άλλα όλα είναι στοιχεία που εισήλθαν από άλλες φιλοσοφικές επιρροές. Το ξαναγράφω μήπως και  το καταλάβουν όσοι δηλώνουν χριστιανοί. Οι υπόλοιποι ας πιστεύουν ό,τι θέλουν. Δικαίωμα και πρόβλημά τους.

ψυχολογία: άλλοι τη θεωρούν μεγάλο κακό και την εξοβελίζουν και άλλοι ως λύση για τα πάντα και τον μόνο τρόπο να προσεγγίζεις τα πράγματα. Και φυσικά τσακώνονται μεταξύ τους. Και φυσικά είναι το ίδιο ανόητοι και οι δύο(βλέπε και λήμματα παραδοσιακοί και προοδευτικοί)

ψώνια: το πιο συνηθισμένο είδος της εκκλησιαστικής χλωρίδας και πανίδας. Το εκπληκτικό είναι ότι υπάρχουν και σε φυτική και σε ζωική μορφή.

VNV Nation - When is the Future?

 

Εκκλησιαστικό αντιλεξικό - Χχ

 

χαμάλης: διάφοροι κληρικοί, κυρίως αρχιμανδρίτες έχουν έναν τέτοιον. Τους κουβαλά συνήθως τη βαλίτσα με τα άμφια. Ε, ή είμαστε ταπεινοί και απλοί ή δεν είμαστε

χαμηλοβλεπούσα: θηρίο ύπουλο και άκρως επιζήμιο. Ζει εντός λειτουργιών και ακολουθιών

χαρισματικός: νομίζει πως είναι ο οποιοσδήποτε κληρικός. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε ούτε καν μέτριοι

χαρισματούχος: ο θαυματουργός ή προορατικός γέροντας. Όλα καταλήγουν σε έναν γέροντα στην Εκκλησία τελικά. Τον αναζητούν με πάθος όσοι ψάχνουν αν βρουν κάποιο τρόπο να καλύψουν τα κενά της προσωπικότητάς τους εκτός από το να την καλλιεργήσουν.

χελώνα: με τους ρυθμούς της γίνονται οι όποιες αλλαγές στην Εκκλησία

χορηγός: ο μεγάλος δωρητής. Πρόσωπο ιερότερο για τους κληρικούς ακόμα κι απ' ό,τι οι αγελάδες για τους Ινδούς

χριστιανισμός: το σύνολο ιδεών, κανόνων, διδαχών κλπ που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να ΜΗΝ ακολουθήσουν τη διδασκαλία του Χριστού.

χριστιανοί: ομάδα ανθρώπων οι οποίοι στο όνομα του Χριστού ζουν εντελώς αντίθετα από Αυτόν.

Χριστός: Το δεύτερο ιερότερο πρόσωπο στην Εκκλησία μετά τον μητροπολίτη ή τον γέροντα

χρυσά: παρά τα θρυλούμενα ΔΕΝ είναι χρυσά τα σκεύη και άλλα αντικείμενα των ναών. Απλά βαμμένα και κακόγουστα είναι. Το ίδιο ισχύει και για τους περισσότερους σταυρούς και εγκόλπια που φορούν οι κληρικοί.

Η σωτηρία των ανθρώπων οδηγεί στην απολύτρωση όλης της Κτίσεως

 

Ως χριστιανοί, δεν πιστεύουμε απλώς στην αθανασία της ψυχής αλλά προσδοκούμε και την ανάσταση του σώματος. Και πάλι, το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Διά των σωμάτων μας σχετιζόμαστε με τον περιβάλλον γύρω μας, κι έτσι. ο αγιασμός επεκτείνεται και στον αγιασμό του περιβάλλοντος. Δεν σωζόμαστε από τον κόσμο, αλλά με τον κόσμο. 

Προσβλέποντας στον μέλλοντα αιώνα, άρα, δεν περιμένουμε απλώς την ανάσταση του σώματος αλλά και τη μεταμόρφωση όλου του κόσμου. "Έναν καινούργιο ουρανό και μια καινούργια γη" προσδοκούμε(Αποκ. 21,1)

Η σωτηρία των ανθρώπων οδηγεί, λοιπόν, στην απολύτρωση όλης της Κτίσεως, η οποία, "θ' απελευθερωθεί από την υποδούλωσή της στη φθορά, και θα μετάσχει στην ελευθερία που θ' απολαμβάνουν τα δοξασμένα παιδιά του Θεού"(Ρωμ. 8,21)

Κάλλιστος Ware - πώς σωζόμαστε; - εκδ. Εν Πλω