Με έπιασαν τις προάλλες τα ψυχολογικά μου και δύο πρόσωπα διαφορετικά, που με γνωρίζουν πολλά χρόνια, πάνω από είκοσι, μου έδωσαν δύο καταπληκτικές συμβουλές. Η μία ήταν να πάω τριήμερο και οι άλλοι να βγω έξω, να δω κόσμο, να αλλάξω παραστάσεις. Εν τω μεταξύ εγώ ακούω για τριήμερο και βγάζω μπιμπίκια. Ένας από τους λόγους που μου αρέσει που είμαι παπάς είναι ότι στα τριήμερα πάντα δουλεύω αφού οι αργίες αυτές συνδυάζονται με θρησκευτικές γιορτές. Εγώ που θεωρώ πως και μία εβδομάδα να πας κάπου είναι χαμένος χρόνος. Η άλλη όμως ήταν ακόμη καλύτερη σαν συμβουλή. Να βγω, να αλλάξω παραστάσεις. Αυτό μάλιστα. Που όλα μου τα ψυχολογικά οφείλονται στο ότι έχω επαφή με κόσμο. Που η αλλαγή παραστάσεων είναι ότι ο αγιασμός για τους βρικόλακες. Που έφτιαξα ολόκληρο σενάριο στα νιάτα μου πως έφαγα πολλές ντομάτες και με έπιασε κόψιμο για να μη βγω έξω Σάββατο βράδυ. Που περιμένω να βρω κανένα εντελώς ερημικό μέρος(με έμφαση στο εντελώς) για να αποσυρθώ εκεί. Πραγματικά, δίνετε συμβουλές. Κακώς τις δίνετε γιατί είστε τούβλα αλλά τουλάχιστον, αφού δεν κρατιέστε, κάντε τον κόπο να δώσετε συμβουλές με βάση τον χαρακτήρα του άμοιρου που θα τις ακούσει και όχι με τον δικό σας! Ε, αυτά για σήμερα...Άντε στο καλό τώρα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου