7. Κύριε, με πλάνεψες κι εγώ αφέθηκα να πλανηθώ· αποδείχτηκες πιο δυνατός από μένα και με νίκησες. Έγινα περίγελος όλη μέρα, όλοι με κοροϊδεύουν.
8. Γιατί κάθε φορά που μιλώ, ξεσπάω σε κραυγές· για βία και καταστροφή φωνάζω. Ο λόγος του Κυρίου έγινε για μένα αιτία εξευτελισμού και χλευασμού ασταμάτητα.
9. Είπα μέσα μου: «Δεν θα ξαναθυμηθώ το όνομά Του, ούτε θα μιλήσω ξανά στο όνομά Του». Όμως ο λόγος Του έκαιγε σαν φωτιά μες στην καρδιά μου, ήταν κλεισμένος μέσα στα κόκαλά μου· προσπάθησα να τον κρατήσω, αλλά εξαντλήθηκα και δεν μπορώ πια.
10. Άκουσα τις συκοφαντίες των πολλών: «Τρόμος παντού! Καταγγείλτε τον! Ελάτε να τον κατηγορήσουμε!». Ακόμα και οι στενοί μου φίλοι παραμονεύουν για να δουν αν θα παραπατήσω: «Ίσως γελαστεί», λένε, «κι έτσι θα τον νικήσουμε και θα πάρουμε την εκδίκησή μας».
11. Όμως ο Κύριος είναι μαζί μου σαν τρομερός πολεμιστής· γι’ αυτό και οι διώκτες μου θα πέσουν και δεν θα υπερισχύσουν. Θα ντροπιαστούν βαθιά γιατί απέτυχαν· η ντροπή τους θα μείνει αξέχαστη παντοτινά.
12. Κύριε των δυνάμεων, Εσύ που δοκιμάζεις τον δίκαιο και γνωρίζεις τα βάθη της ψυχής και της καρδιάς, ας δω την εκδίκησή Σου πάνω τους, γιατί σε Σένα εμπιστεύτηκα την υπόθεσή μου.
13. Ψάλλετε στον Κύριο, δοξολογήστε Τον! Γιατί έσωσε τη ζωή του φτωχού από τα χέρια των κακών.
14. Καταραμένη η μέρα που γεννήθηκα! Η μέρα που με γέννησε η μάνα μου ας μη γνωρίσει ποτέ ευλογία.
15. Καταραμένος ο άνθρωπος που έφερε το μήνυμα στον πατέρα μου λέγοντας: «Σου γεννήθηκε αγόρι», δίνοντάς του μεγάλη χαρά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου