Ἐνῷ στὴν Ἀσία οἱ Ἀσσασῖνοι οἰκοδομοῦν ἰσχυρὰ κάστρα ἐπάνω σὲ ὑψώματα στρατηγικῆς σημασίας, ὅπως τὸ Ἀλαμοὺτ στὴν Περσία ἢ τὸ Μαζυὰτ στὴν Συρία, οἱ Ναΐτες προτιμοῦν νὰ γεμίσουν τὴν Εὐρώπη μὲ κάστρα ποὺ δεσπόζουν στὴν ἑκάστοτε περιοχή. Ἀλλὰ καὶ τὰ κάστρα τῆς Ἀσίας προκαλοῦν καὶ σήμερον τὸν θαυμασμὸ τῶν ἐπισκεπτῶν. Ἀκόμη στέκει ὄρθιο τὸ τεράστιο Καλὰτ-ὰλ-Χέσν, ἐπονομαζόμενο «Κρὰκ τῶν Ἱπποτῶν», τὸ ὁποῖον ἐλέγχει τὴν δίοδο μεταξὺ τοῦ ποταμοῦ Ὀρόντη καὶ τῆς θάλασσας. Πίσω ἀπὸ τὰ γιγαντιαῖα τείχη τὰ ὁποῖα στέγαζαν τοὺς Ὁσπιταλιέρους, φιλοξενεῖτο καὶ μία ὑπο-νομαρχία τῶν Ναϊτῶν.
Ἕνα τέτοιο κάστρο, συγχρόνως στρατηγικὴ ἀκρόπολη καὶ πνευματικὸ ἐρημητήριο, εἶχε οἰκοδομήσει γιὰ νὰ ζεῖ ἐκεῖ, ἀόρατος αἰχμάλωτος τῆς τεράστιας ἰσχύος του, ὁ μυστηριώδης Χασὰν Σαμπάχ, ὁ πρῶτος Σεΐχ-ἐλ-Τζεμπάλ (Γέροντας τοῦ Βουνοῦ). Ἔζησε ἐκεῖ ἐπὶ τριανταπέντε χρόνια, χωρὶς νὰ ἐγκαταλείψει τὸ δωμάτιό του, ἀπ' ὅπου κυβερνοῦσε ἕνα τμῆμα τοῦ κόσμου. Δύο μόνον φορὲς βγῆκε στὸ μπαλκόνι, χωρὶς ἐν τούτοις νὰ ρίξει οὔτε μία ματιὰ στοὺς μαγευτικοὺς κήπους ποὺ ἐκτείνοντο ἀπὸ κάτω, θελκτικοὶ σὰν ἐκείνους τῆς Ἁρμίδας.
Οἱ κῆποι αὐτοὶ μεθοῦσαν τοὺς Fedavi καὶ τοὺς Refik me τὰ ἀρώματά τους ἀπὸ μύρια λουλούδια, δίπλα σὲ συντριβάνια ποὺ χόρευαν ἀνεβοκατεβαίνοντας μέσα σὲ τυρκουὰζ λιμνοῦλες. Ἐκεῖνος, ὁ παντοδύναμος Δεσπότης ἢ Sidna ἦταν ὠχρός, λόγῳ τοῦ ὅτι ὅλη τὴν ἡμέρα ἦταν σκυμμένος ἐπάνω ἀπὸ ἑρμητικὰ χειρόγραφα τὰ ὁποῖα τοῦ ἔφεραν οἱ πιὸ ἐπίλεκτοι μαθητές του ἀπὸ τὴν μεγαλειώδη βιβλιοθήκη τοῦ κάστρου – θησαυροὺς τῆς φιλοσοφίας καὶ κάθε γνώσεως, ποὺ εἶχαν ἔλθει ἀπὸ κάθε γωνία τῆς γῆς: θησαυροὺς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, ἀπὸ τὴν Περσία, ἀπὸ τὴν Ἰνδία, τοὺς ὁποίους μίαν ἡμέρα ἔμελλαν νὰ κάψουν οἱ Μογγόλοι τοῦ Τσένγκις Χάν, ὅπως οἱ Σταυροφόροι ἔκαψαν τὴν βιβλιοθήκη τῆς Τριπόλεως, ὁ Ὀμὰρ ἔκαψε τὴν βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ οἱ Γερμανοὶ ἔκαψαν τὸ 1914 τὴν βιβλιοθήκη τῆς Λουβαίν. Φαίνεται ὅτι κάποιος σατανικὸς νόμος θέλει τὴν πιὸ κτηνώδη μάζα τῆς ἀνθρωπότητος νὰ καταστρέφει τὶς ὡραιότερες μαρτυρίες ἐκείνης τῆς ἐνθουσιώδους ὁρμῆς ἡ ὁποία ὠθεῖ τοὺς ἐκλεκτούς της πρὸς πνευματικὲς κορυφώσεις...
Κατὰ τὴν νεότητά του, ὁ Χασὰν Σαμπὰχ εἶχε ἀφιερωθεῖ ἀρχικῶς στὸ ν' ἀκολουθήσει τὴν διδασκαλία τοῦ Σοῦφι Μουβάφικ Ἔλ Ντίν, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ διδασκάλου τοῦ Χορασσάν. Δίπλα του, ὁ ἀδελφικός του φίλος Ὀμὰρ Χαγνάμ, ὁ σοφότατος ποιητὴς τοῦ ὁποίου τὰ βακχικὰ τετράστιχα ὑποκρύπτουν ἕναν ἐσωτερισμό, στὸν ὁποῖον πολλοὶ μελετητὲς θέλησαν νὰ διεισδύσουν – πολλοὶ περισσότεροι (ἂς τὸ παραδεχθοῦμε) ἀπὸ ἐκείνους τῆς Δύσεως, οἱ ὁποῖοι προσπάθησαν νὰ γευθοῦν τὸ ἄρωμα τοῦ θεϊκοῦ οἴνου τοῦ δικοῦ μας Ραμπελαί!
Πόση πικρία, πόση ἀδιαφορία θὰ πρέπει νὰ βίωνε ἡ καρδιὰ αὐτοῦ τοῦ κυριάρχου τῆς Ἀσίας, ὥστε νὰ καταλήξει νὰ ἀσκεῖ τὴν διοίκησή του ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ δωματίου του... αὐτὸς ὁ Γέροντας τοῦ Βουνοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε περάσει τὸν πρῶτο θάνατο τοῦ Μεμυημένου, τὸν θάνατο γιὰ τὸν βέβηλο κόσμο!
Ὁ θρύλος ποὺ ἐπεκράτησε στὴν ἀντίληψη τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ ὑποστηρίζει ὅτι ὁ Γέροντας τοῦ Βουνοῦ ἐπέβαλλε στοὺς ὑφισταμένους του ἕναν φοβερὸ φανατισμὸ μὲ τὴν βοήθεια τῶν καπνῶν τοῦ χασίς, ὁδηγῶντας κατ' αὐτὸν τὸν τρόπο τὸ πνεῦμα τους στοὺς κήπους τοῦ παραδείσου καὶ στὶς ἄφατες ἡδονὲς τῶν Οὐρί. Εἶναι ὅμως ἀπίθανο (καὶ θὰ ἦταν πολὺ θλιβερό!) τὸ μυστικὸ τῆς ἰσχύος του νὰ ἔγκειτο στὴν χρήση αὐτῆς τῆς εὐφορικῆς οὐσίας, ἀφοῦ σ' ὅλες τὶς ἐποχὲς ἡ ἰνδικὴ κάνναβις ἦταν στὴν διάθεση ὅλου τοῦ κόσμου. Ἂς θεωρήσουμε λοιπὸν αὐτὲς τὶς ἱστοριοῦλλες ὡς ἀνέκδοτα ἢ ὡς προϊόντα φαντασίας.
Ἐξ ἄλλου, γιατὶ νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἕνας ἀρχηγός, προκειμένου νὰ μεθύσει τοὺς ὑφισταμένους του, θὰ ἐπέλεγε μία οὐσία ἡ ὁποία ἀντιθέτως καταστρέφει τὴν ἐνεργητικότητα καὶ τὴν γενναιότητα! Προκειμένου νὰ ἐπιβάλει τυφλὴ ὑπακοή, ὁ σεΐχης διέθετε ἄλλα μέσα, λιγότερο παιδιάστικα.
Victor-Emile Michelet - Το Μυστικό της Ιπποσύνης - μεταφρ. Δημήτριος Πολυχρόνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου