Ο Άγιος Παντελεήμονας ονομαζόταν Παντολέων. Το όνομα Παντελεήμονας ακούστηκε από τον ουρανό καθώς αυτός πήγαινε προς το μαρτύριο του. Δεν είναι ένα απλό όνομα, αλλά ένας τίτλος. Αυτός που βοήθησε με τις ιατρικές του γνώσεις κάθε άνθρωπο, χωρίς να δέχεται καμία αμοιβή, προδόθηκε από τους φθονερούς συναδέλφους του που τον κατήγγειλαν για τη χριστιανική του πίστη ώστε να τον ξεφορτωθούν.
Μπροστά στον Αυτοκράτορα έφεραν έναν παράλυτο. Από τη μία οι ιερείς των ειδώλων και από την άλλη ο Παντολέων. Ποιος θα μπορούσε να τον θεραπεύσει; Εισακούστηκε η προσευχή του Παντελεήμονα. Όπως τότε, με τον προφήτη Ηλία και τους ιερείς του Βάαλ. Μα τώρα ο Παντολέων, Παντελεήμονας πλέον, οδηγείται στο μαρτύριο. Και οι ιερείς παραμένουν στο σκοτάδι τους, μαζί με τον Αυτοκράτορα. Πεθαίνουν αργά, πνευματικά, αιώνια. Ο κόσμος θαρρεί πως προστατεύει τους δικούς του. Αλλά τους καταδικάζει μαζί του.
Και ο Θεός δοξάζει αυτούς που Τον δοξάζουν. Το κεφάλι του Παντελεήμονα κόβεται μα δεν τρέχει αίμα. Αντιθέτως ρέει γάλα άφθονο και η ελιά στην οποία ήταν δεμένος αμέσως καρποφορεί.
Ο θάνατος του μάρτυρα ζωοποιεί. Τη φύση και τις συνειδήσεις. Όσες δεν έχουν προσκολληθεί στον λήθαργό τους. Όσες αναζητούν την Αλήθεια. Όσες προτιμούν την ταπεινότητα από την υπερηφάνεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου