Το σκηνικό είναι μόνιμα στημένο. Ό,τι και να γίνει κακό ή παλαβό το σχόλιο που συνοδεύει είναι έτοιμο. "Σίγουρα αυτός-ή (που έχει κάνει το κακό) κάθε Κυριακή πηγαίνει στην εκκλησία". Είτε πρόκειται για τη τύπισσα με τα κεφαλάρια(τρόμαξα να καταλάβω τι στην ευχή είναι τα ρημάδια τα κεφαλάρια), είτε κάποιος φόλιασε γάτες ή σκύλους, είτε κάποιος σκότωσε τη γυναίκα/κοπέλα του, είτε κοιμόταν στο μπαλκόνι και ροχάλιζε δυνατά. Από πού προκύπτει ότι όλοι οι παραπάνω εκκλησιάζονται; Από πουθενά. Από το έτσι του κατέβηκε κάποιου, το έγραψε και έσπευσαν και άλλοι να συμφωνήσουν. Θεωρώντας πως έτσι προωθούν την ιδεολογία-άποψη-κοσμοθεωρία τους. Δημιουργούν έτσι ένα είδος "ανωτερότητας" για τον εαυτό τους απέναντι σε εκείνους που θέλουν να χρωματίσουν ως εχθρούς τους. Χωρίς να χρειαστεί να κοιτάξουν μέσα τους και να δουν αν η ιδεολογία-οπτική τους είναι αποτέλεσμα της θέλησής τους για έναν πιο δίκαιο κόσμο ή μάλλον η δικαιολόγηση του φθόνου και της ζήλειας τους για τους άλλους...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου