Λυτρωτικό

Το ομολογώ, μου αρέσει. Τόσο σε αυτό το lockdown όσο και στο προηγούμενο, έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να μην έχει ιδέα για το τι μέρα είναι. Έχει μια ομορφιά αυτό. Είναι σαν ένα είδος ακύρωσης του χώρου και του χρόνου. Ένα σταμάτημα της συνέχειας, της ροής. Είναι κάπως περίεργο αλλά το προτιμώ από εκείνη τη μονότονη επανάληψη των εορτών, των επετείων και άλλων τινών κάθε χρόνο την ίδια μέρα ή με τον ίδιο τρόπο υπολογισμού. Είναι κάπως λυτρωτικό αυτό.