Πάντα με πιάνει μελαγχολία στο τέλος του χειμώνα.Η ηλιοφάνεια,το μεγάλωμα της μέρας,το άνοιγμα του καιρού,όλα αυτά που φέρνει η άνοιξη μου προκαλούν έναν κάποιο πεσιμισμό.Τι να πεις.Ο καθένας με την τρέλα του.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αβάσταχτη ελευθερία
Ξέρετε γιατί οι άνθρωποι αναπολούν τόσο πολύ τη παιδική τους ηλικία; Όχι επειδή πέρασαν τόσο καταπληκτικά ή επειδή είχαν μια ζωή μπροστά τ...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
Λοιπόν, δεν ήξερα αν θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο. Κυρίως επειδή περιέχει και κάποια στοιχεία αυτοπροβολής. Από την άλλη, ούτε να μη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου