Δικαιοσύνη και πίστη στους προφήτες και τον Ιάκωβο τον αδελφόθεο

 

Μισώ, απορρίπτω τις γιορτές σας

και δεν μπορώ να δεχθώ τις πανηγύρεις σας.

Ναι! Όταν μου προσφέρετε ολοκαυτώματα δεν αλλάσσω διάθεση

και τις προσφορές σας δεν δέχομαι

και στις θυσίες των σιτευτών σας μόσχων δεν προσβλέπω

Απομακρύνετε από εμένα τον θόρυβο των ύμνων σας,

τους δε τόνους της λύρας σας δεν θέλω να ακούσω

αλλά ας αναβλύζει το δίκαιο

και η δικαιοσύνη σαν αστείρευτος ποταμός(Αμώς 5, 21-24)

-----

Ακούστε τον λόγο του Γιαχβέ, 

άρχοντες Σοδόμων, 

και ακροαστείτε τη διδασκαλία του Θεού μας, 

λαός Γομόρρας.

Προς τι σε μένα το πλήθος των θυσιών σας;

Μην προσφέρετε πια δώρα μάταια!

Βδέλυγμα μου είναι αυτά.

Νουμηνίες και Σάββατα δε μπορώ να υποφέρω, 

εγκλήματα και πανηγύρεις.

Τις νουμηνίες σας και τις γιορτές σας 

μίσησε η ψυχή μου.

Μου έγιναν φορτίο, 

κουράστηκα να το βαστάζω.

Όταν εκτείνετε τα χέρια σας σε μένα,

εγώ καλύπτω τους οφθαλμούς μου 

και όταν μηκύνετε τις προσευχές σας 

διόλου δεν σας ακούω.

Τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα!

Πλυθείτε, καθαρισθείτε,

απομακρύνετε τις κακές  πράξεις σας

από τους οφθαλμούς μου,

σταματήστε να κάνετε το κακό, 

μάθετε να κάνετε το καλό,

ζητήστε το δίκαιο, 

διορθώστε το κακό, 

αποδώστε το δίκαιο στο ορφανό,

υπερασπιστείτε τη χήρα(Ησαϊα 1, 10-17)

-----

Τάδε λέγει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ:

Εάν διορθώσετε τις οδούς σας και τα έργα σας,

τότε θα κατασκηνώσω μαζί σας στον τόπο αυτό. 

Μη δίνετε εμπιστοσύνη στα απατηλά λόγια, 

"Να ο ναός του Θεού, ο ναός του Θεού, ο ναός του Θεού είναι εδώ".

Εάν, πραγματικά, διορθώσετε τις οδούς σας και τα έργα σας, 

και εάν πραγματικά εξασκείτε το δίκαιο μεταξύ των συνανθρώπων σας

και εάν αίμα αθώων δεν χύνετε

και πίσω από άλλους θεούς δεν πηγαίνετε,

τότε θα κατασκηνώσω μαζί σας στον τόπο αυτό

από τους αιώνες μέχρι τους αιώνες. 

Πώς; Κλέβετε; Δολοφονείτε, ψευδορκείτε,

θυσιάζετε στον Βάαλ και πορεύεστε πίσω από ξένους θεούς

και έρχεστε και στέκεστε ενώπιόν μου, στον οίκο αυτό, 

ο οποίος φέρει το όνομά μου και λέτε, "είμαστε εξασφαλισμένοι"!

Μήπως σπήλαιο ληστών έγινε ο οίκος αυτός, ο οποίος φέρει το όνομά μου;

Αλλά εγώ αγρυπνώ.

Μεταβείτε στο ιερό μου της Σηλώ, 

το οποίο προηγουμένως έφερε το όνομά μου,

και δείτε τι έπραξα σ' αυτό

ένεκα της κακίας του λαού μου Ισραήλ.

Και τώρα επειδή κάνετε τα ίδια,

ενώ εγώ σας μιλώ και δεν ακούτε, σας καλώ και δεν απαντάτε, 

θα πράξω στον οίκο αυτό, στον οποίο έχετε πεποίθηση

ό,τι έπραξα στην Σηλώ".(Ιερεμίας 7, 3-14)

-----

Σου αναγγέλθηκε άνθρωπε, τι είναι καλό

και τι ο Θεός ζητά από σένα:

Τίποτε άλλο παρά δικαιοσύνη και αγάπη να εξασκείς

και ταπεινόφρονα προς τον Θεό σου να πορεύεσαι.(Μιχαίας, 6, 8)

------

Θρησκεία καθαρή και αμόλυντη για τον Θεό και Πατέρα είναι αυτή: Να συμπαραστέκεστε στα ορφανά και στις χήρες, όταν υποφέρουν, και να διατηρείτε αγνό τον εαυτό σας από την επιρροή του αμαρτωλού κόσμου" (Ιακώβου 1.27)

Τίτ. γ΄ 8-15, απόσπασμα

 

Παιδί μου Τίτε, αὐτά τά λόγια εἶναι ἀληθινά καί θέλω νά τά βεβαιώνεις μέ τήν προσωπική σου μαρτυρία, ὥστε ὅσοι ἔχουν πιστέψει στό Θεό νά φροντίζουν νά πρωτοστατοῦν σέ καλά ἔργα. Αὐτά εἶναι τά καλά καί τά χρήσιμα στούς ἀνθρώπους. Ἀπό τό ἄλλο μέρος, νά ἀποφεύγεις τίς ἀνόητες ἀναζητήσεις σέ γενεαλογικούς καταλόγους, τίς φιλονικίες καί τίς διαμάχες γύρω ἀπό τίς διατάξεις τοῦ ἰουδαϊκοῦ νόμου, γιατί ὅλα αὐτά εἶναι ἀνώφελα καί μάταια. Τόν ἄνθρωπο πού ἀκολουθεῖ πλανερές διδασκαλίες συμβούλεψέ τον μιά δυό φορές, κι ἄν δέν ἀκούσει ἄφησέ τον, μέ τή βεβαιότητα πώς αὐτός ἔχει πιά διαστεφεῖ καί ἁμαρτάνει, καταδικάζοντας ἔτσι ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του...........Ἄς μαθαίνουν καί οἱ δικοί μας νά πρωτοστατοῦν σέ καλά ἔργα, γιά ν΄ ἀντιμετωπίζουν τίς ἐπείγουσες ὑλικές ἀνάγκες, ὥστε ἡ ζωή τους νά μήν εἶναι ἄκαρπη.

Πόσα ήταν τελικά τα νήπια;

http://www.isagiastriados.com/index.php/articles/diafora-2/6155-posa-itan-ta-nipia-pou-sfagiastikan

 Αθανασίου Μουστάκη

Μελετώντας την πατερική παράδοση θα εντοπίσουμε αρκετές αναφορές στο γεγονός, χωρίς καμία αναφορά στον αριθμό των αθώων θυμάτων.

 Ο αριθμός 14.000 φαίνεται ότι εισχώρησε σε κάποια κατοπινή στιγμή, χωρίς όμως να ενσωματωθεί ποτέ πλήρως ούτε στα συναξάρια. Για παράδειγμα το Μέγα Ωρολόγιο σε έκδοση της Αποστολικής Διακονίας τοποθετεί τον αριθμό αυτόν ανάμεσα σε παρενθέσεις.

Η εξουσία του Χριστού κατά των δαιμονίων

 

Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Λόντος, υπ. Διδάκτωρ Θεολογίας

https://www.pemptousia.gr/2021/10/i-exousia-tou-christou-kata-ton-demonion/

Με αφορμή την ευαγγελική περικοπή της θεραπείας από τον Ιησού Χριστό του δαιμονιζομένου στα Γάδαρα ( Λουκά 8:26-39), θα ασχοληθούμε με τις αναφορές του θαύματος στα Συνοπτικά Ευαγγέλια, με τις οποίες καταδεικνύεται η απόλυτη εξουσία του Ιησού Χριστού κατά των δαιμονίων.

Και στα τρία συνοπτικά Ευαγγέλια γίνεται αναφορά στο θαύμα της θεραπείας του δαιμονιζομένου. Σαφώς μαρτυρείτε ότι ο άνθρωπος που συνάντησε τον Ιησού, είχε καταληφθεί από δαιμόνια για πολλά χρόνια, ήταν γυμνός και δεν κατοικούσε σε οικία, αλλά στα μνήματα (Λουκ. 8:27).

Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου γίνεται, επίσης, αναφορά στη συνάντηση του Κυρίου με δύο (αντί για έναν) δαιμονισμένους στη χώρα των Γεργεσηνών, που ήλθαν από τα μνήματα και ήταν άγριοι στην όψη (Ματθ. 8:28). Ανάλογη αναφορά στη συνάντηση του Ιησού με τον άνθρωπο από τα Γάδαρα, που είχε ακάθαρτο πνεύμα και κατοικούσε στα μνημεία, γίνεται και στο Ευαγγέλιο του Μάρκου ( Μαρκ.5:2-3).

Μάλιστα ο Ευαγγελιστής Μάρκος προσθέτει ότι ο άνθρωπος με το ακάθαρτο πνεύμα ήταν τόσο δυνατός που κανείς δεν μπορούσε να τον δαμάσει, αφού έσπαγε τις αλυσίδες με τις οποίες τον είχαν δέσει, και γυρνούσε στα μνημεία και τα βουνά φωνάζοντας και τραυματίζοντας τον εαυτό του με πέτρες ( Μαρκ. 5:3-5).

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι δαίμονες αντικρύζοντας τον Χριστό, αφού Tον ομολόγησαν ως Υιό του Θεού του Υψίστου, του έθεσαν το εξής ερώτημα: Τι βρίσκεται ανάμεσά μας ? Παρακάλεσαν δε τον Κύριο, να μην τους βασανίσει (Μαρκ. 5:7, Λουκ. 8:30-31) αλλά να επιτρέψει, όταν φύγουν από το ανθρώπινο σώμα που είχαν καταλάβει, να εισέλθουν σε αγέλη χοίρων ( Ματθ. 8:31, Μαρκ. 5:12, Λουκ. 8:31).

Τροφή

Η ελληνική χριστιανοσύνη πιστεύει ότι υπήρχε κάποτε μια εποχή,σύμφωνα με την αφήγηση περί παραδείσου,που ο Αδάμ και η Εύα ζούσαν εν ειρήνη με τα ζώα μέσα στον κήπο της Εδέμ.Την αρμονία αυτή κατέστρεψε ακριβώς η δική μας αμαρτία-η "πτώση" μας στην ανυπακοή.Στην εσχατολογική Βασιλεία όμως, η αρχική αρμονία θα αποκατασταθεί: "και συμβοσκηθήσεται λύκος μετ'αρνός,και πάρδαλις συναναπαύσεται ερίφω,και μοσχάριον και ταύρος και λέων άμα βοσκηθήσονται,και παιδίον μικρόν άξει αυτούς"(Ησ.11:6).Στον παράδεισο οι άνθρωποι,αλλά και τα ζώα,έτρωγαν μόνο από τα φυτά(Γεν. 1:29-30)·

Μελετητές αποκατέστησαν τον τόπο όπου σκοτώθηκε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής

https://sputniknews.com/middleeast/201903171073322181-fortress-john-baptist-restoration/

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο που εποπτεύει το έργο εδώ και πολλά χρόνια, ο στόχος της ομάδας του ήταν να αφήσουν τον Machaerus  για τις επόμενες γενιές τόσο ως "αυθεντικό και αξιόπιστο ιστορικό και αρχαιολογικό χώρο" όσο και ως χριστιανικό προσκύνημα.

Ο Ουγγρικός αρχαιολόγος Gyozo Voros ανακοίνωσε ότι μετά από πέντε δεκαετίες ανασκαφών, η ομάδα του κατάφερε τελικά να «αποκαταστήσει» το φρούριο του Machaerus, σύμφωνα με την Jordan Times.

Το ωραίο στην Αγία Γραφή

Παῦλος Εὐδοκίμωφ

Τὸ ὡραῖο εἶναι ἡ λαμπρότης τοῦ ἀληθινοῦ, ἔλεγε ὁ Πλάτων: βε­βαίωση ποὺ τὸ δαιμόνιο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας συμπλήρωσε ἀφοῦ ἐπινόησε ἕνα μοναδικὸ ὅρο, τὴν καλοκαγαθία, ποὺ κάνει τὸ καλὸ καὶ τὸ ὡραῖο, τὶς δύο πλαγιὲς μιᾶς μοναδικῆς κορυφῆς. Στὸν τελευταῖο βαθμὸ τῆς συνθέσεως, αὐτὸν τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τὸ ἀληθινὸ καὶ τὸ καλὸ προσφέρονται στὴ θεωρία, ἡ ζωντανὴ συμβίωσή τους σημειώνει τὴν ὁλοκληρία τοῦ ὄντος καὶ ἐκπέμπει τὴν ὡραιότητα.

Τὸ πουλὶ ἐπάνω στὸν κλάδο, ὁ κρίνος στοὺς ἀγρούς, τὸ ἐλάφι στὸ δάσος, τὸ ψάρι στὴ θάλασσα, τὰ ἀναρίθμητα πλήθη εὐθύμων ἀνθρώ­πων διακηρύττουν μὲ ἀγαλλίαση: ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη! Ἀλλὰ πιὸ κάτω, καὶ σὰν νὰ φέρονται ὅλες αὐτὲς οἱ φωνές, ἀκούγεται ἀπὸ βαθειὰ ἡ φωνὴ αὐτῶν ποὺ προσφέρουν θυσία: ὁ Θεὸς εἶναι ἀγά­πη!

Οἱ θυσιασμένοι, οἱ μάρτυρες, αὐτοὶ οἱ τραυματισμένοι φίλοι τοῦ Νυμφίου, οἱ ὁποῖοι δίνονται σὰν θαύμασμα στοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀν­θρώπους, παριστοῦν τὶς βασικὲς συμφωνίες τῆς ἀπείρου ὠδῆς τῆς σω­τηρίας. Τοὺς θερισμένους στάχεις, ὁ Κύριος τοὺς τοποθετεῖ στοὺς σι­τοβολῶνες τῆς βασιλείας του. Ἡ παράδοση βλέπει, σ’ αὐτό, τὴν ἐν Χριστῷ διαμόρφωση μέσα στὴν ὡραιότητα· ὁ Νικόλαος Καβάσιλας, ὁ μεγάλος λειτουργιολόγος τοῦ ΙΔ΄ αἰ., τὸ λέγει ὅταν μιλᾶ γιὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀγάπησαν ὑπεράνω ἀπὸ ὅλα τὴν ὑπέρτατη Ὡραιότητα, σπόρο τοῦ θείου, ἀγάπη ριζωμένη μέσα στὴν καρδιά.

Να αποδίδουμε τιμή στις γυναίκες

moschoblog

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου


Να αποδίδουμε τιμή στις γυναίκες ως ασθενέστερο σκεύος, γράφει ο Απόστολος Πέτρος στην πρώτη του επιστολή. Τα λόγια αυτά, για μένα, σημαίνουν ότι πρέπει να αποδίδουμε τιμή στις γυναίκες, γιατί είναι λιγότερο βίαιες από τους άντρες. Οι γυναίκες είναι πιο ήμερες , πιο απαλές, και γι΄ αυτό πιο ντελικάτες και πιο εύθραυστες! !

Κείμενα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης

Ο Θεός που γνωρίζουμε στη Βίβλο είναι ένας Θεός απελευθερωτής που καταλύει τους μύθους και την αλλοτρίωση.Ένας Θεός που επεμβαίνει στην ιστορία για να διαλύσει τις δομές της αδικίας και που παρουσιάζει προφήτες που δείχνουν το δρόμο της δικαιοσύνης και του ελέους.Είναι ο Θεός που απελευθερώνει τους σκλάβους
(Έξοδος),που κατακρημνίζει τις αυτοκρατορίες και ανυψώνει τους καταπιεσμένους.(Manifesto de la Iglesia metodista de Bolivia)

Μήν ψάχνεις γιά τήν αἰτία τοῦ κακοῦ ἔξω ἀπό τόν ἑαυτό σου.

agiazoni.gr

Βαρνάβας Λαμπρόπουλος (Ἀρχιμανδρίτης)


Ὅποιος βαριέται νὰ ζυμώσει.....

... δέκα μέρες κοσκινίζει. Καί γενικά ψάχνει νά βρῆ «πειστικές» δικαιολογίες, γιά νά καλύψει τήν τεμπελιά του.

Πολύ σοφή ἡ λαϊκή παροιμία. Καί ἄν αὐτό ἰσχύει γιά τήν ὄντως κοπιαστική ἐργασία τοῦ ζυμώματος τοῦ ψωμιοῦ, πολύ περισσότερο ἰσχύει γιά τήν περισσότερο κοπιαστική ἐργασία τῆς ἀποκτήσεως τῶν ἀρετῶν.


* * *

Η Περιτομή του Κυρίου

imconstantias.org.cy

Αγίου Ανδρέου, Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου

«Και όταν συμπληρώθηκαν οι ο κ τ ώ μ έ ρ ε ς για να γίνει
η π ε ρ ι τ ο μ ή του παιδιού, ο ν ο μ ά σ τ η κ ε Ι η σ ο ύ ς, όπως είχε ήδη ονομαστεί από τους αγγέλους πριν ακόμη συλληφθεί στην κοιλιά της μητέρας του» (Λουκάς 2:21).

«Χριστού περιτμηθέντος, ετμήθη νόμος. Και του νόμου τμηθέντος, εισήχθη χάρις»

1. Προοίμιο: Η 1η Ιανουαρίου είναι η Δεσποτική Γιορτή της Περιτομής του Χριστού πού γιορτάζει ένα γεγονός που έγινε οκτώ μέρες μετά την κατά σάρκα γέννησή του και κατά το οποίο πήρε το όνομά του Ιησούς (=Σωτήρας). Η Γιορτή αυτή συνδέει την Δεσποτική Γιορτή των Χριστουγέννων δηλ. των Γενεθλίων του Χριστού (25 Δεκεμβρίου) με την Δεσποτική Γιορτή των Θεοφανείων ή Φώτων δηλ. της Βαπτίσεως του Χριστού (6 Ιανουαρίου), και αποτελεί μαζί τους την λεγόμενη εορταστική περίοδο του Δωδεκαημέρου.
Αρχικά οι τρεις αυτές Δεσποτικές Γιορτές του Δωδεκαημέρου συμπεριλαμβάνονταν σε μία και αρχαία γιορτή, την Γιορτή των Θεοφανείων (6 Ιανουαρίου), της οποίας κεντρικό θέμα ήταν η αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού στο πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Η επιλογή της ημερομηνίας 6 Ιανουαρίου για την Γιορτή αυτή φαίνεται ότι οφειλόταν στο ότι ήταν ήδη ημέρα γιορτής στο παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ως ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου (ίσης ημέρας και νύχτας) από την οποία άρχιζε να μεγαλώνει η ημέρα και να μικραίνει η νύχτα.
Οι ρωμαίοι ειδωλολάτρες γιόρταζαν τα γενέθλια του αήττητου ορατού ήλιου ως του θεού του φωτός πού στηρίζει την φυσική ζωή στον κόσμο. Οι Χριστιανοί αντιμετώπισαν αυτήν την πρόσκληση γιορτάζοντας τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο και προβάλλοντας τον Χριστό σαν τον ήλιο της δικαιοσύνης που μεταδίδει το άκτιστο θείο Φως του ενός Θεού «εν Τριάδι» και φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Αργότερα επικράτησε η 25η Δεκεμβρίου ως η ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου και της γιορτής των γενεθλίων του ορατού ήλιου.
Η απάντηση των χριστιανών στη νέα αυτή ειδωλολατρική πρόκληση ήταν η μεταφορά της Γιορτής της Γεννήσεως του Χριστού στην ημερομηνία αυτή,[1] ενώ η 6η Ιανουαρίου παρέμεινε πλέον ως η Γιορτή της Βαπτίσεως του Χριστού. Η Γιορτή της Περιτομής του Χριστού ακολούθησε λογικά την Γιορτή των Χριστουγέννων οκτώ μέρες μετά.
Ο Λόγος περί της Περιτομής του Χριστού του μεγάλου πατρός της Εκκλησίας αγίου Ανδρέου Κρήτης (660-740), γνωστού από το υμνολογικό και κηρυγματικό έργο του, που ακολουθεί, μας εξηγεί την ιδιαίτερη σημασία της Δεσποτικής αυτής Γιορτής, η οποία εντάσσεται μέσα στο όλο έργο της αποκάλυψης του Θεού και της σωτηρίας μας που επιτέλεσε ο ενσαρκωθείς Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος και Λυτρωτής μας Ιησούς Χριστός. Επειδή ο Λόγος αυτός είναι εννοιολογικά πάρα πολύ πυκνός, τον παρουσιάζουμε αναλυτικότερα και επεξηγηματικά στην παρούσα μεταγλώττιση.

Αγία Ταβιθά

 



Ποῦ σοι, Ταβιθά, Πέτρος; εἰ γὰρ ἦν πάλιν,
Ἤγειρεν ἂν σε καὶ θανοῦσαν ὡς πάλαι.

Βιογραφία
«Αὐτὴ ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν, ὧν ἐποίει». Έτσι πλέκει το εγκώμιο της Αγίας Ταβιθά ο ευαγγελιστής Λουκάς. Η λέξη Ταβιθά είναι συριακή και ερμηνεύεται Δορκάς (ζαρκάδι). Το όνομα αυτό έφερε ή ευσεβέστατη αυτή και φιλάνθρωπη χριστιανή, που κατοικούσε στην Ιόππη.

Από τίς Πράξεις των Αποστόλων (θ' 36-40) πληροφορούμαστε ότι η Δορκάς, ήταν εξειδικευμένη υφάντρια πού κατασκεύαζε χιτώνες και ιμάτια, τα όποια πωλούσε και από τα έσοδα συντηρούσε φτωχούς, χήρες και ορφανά. Όταν ο απόστολος Πέτρος, στα πλαίσια της διάδοσης του Ευαγγελίου, έφτασε στη Λύδδα της Παλαιστίνης, συνέβη ν' ασθενήσει η Δορκάς και να πεθάνει. Και ενώ είχαν ετοιμαστεί όλα για την κηδεία της, έγινε γνωστό ότι ο Πέτρος ήταν στη Λύδδα. Τότε δύο απεσταλμένοι, παρακάλεσαν τον Πέτρο να έλθει στην Ιόππη. Όταν έφτασε, τον ανέβασαν στο υπερώο, όπου ήταν νεκρή η Δορκάς. Συγκινημένος ο Πέτρος, χωρίς να πει τίποτα, έβγαλε όλους έξω, γονάτισε και προσευχήθηκε θερμά. Έπειτα είπε: «Ταβιθᾶ ἀνάστηθι». Και πράγματι η νεκρή αναστήθηκε! Αυτό χαροποίησε αφάνταστα τους παρευρισκόμενους, και το γεγονός διαδόθηκε σ' όλη την Ιόππη με αποτέλεσμα να πιστέψουν πολλοί στον Χριστό.

Από τότε η Ταβιθά έζησε αρκετά χρόνια, γεμάτα αγαθά έργα και ελεημοσύνες. Ο θάνατος τη βρήκε σε βαθιά γεράματα. Και έτσι η φιλάγαθη αυτή γυναίκα, έφυγε ειρηνικά και με αγαλλίαση διότι την αξίωσε ο Θεός να περάσει τη ζωή της ωφέλιμα γεμάτη πνευματικούς καρπούς.

saint.gr

Η επιστολή του αγίου Ιακώβου

                                        

Τού Μιχαήλ Χούλη Θεολόγου

«Καθολικές», «Επιστολές της Εκκλησίας» (όπως λέγονται στην Γερμανία) ή «Γενικές Επιστολές» (όπως κάποιοι τις αποκαλούν στην Αγγλία) ονομάζονται επτά επιστολές στην Καινή Διαθήκη (Κ.Δ.) που απευθύνονται στην καθολική (Οικουμενική) Εκκλησία (συνολικά δηλαδή στους πιστούς) και φέρουν το όνομα του συγγραφέα τους και όχι το όνομα των παραληπτών (όπως συμβαίνει στις υπόλοιπες επιστολές της Κ.Δ.). Αυτές είναι: Η επιστολή του Ιακώβου, Α΄ και Β΄ Πέτρου, Α΄, Β΄ και Γ΄ Ιωάννου και η επιστολή Ιούδα (όχι του προδότη). Από την πρώτη έκδοση του Έρασμου και μετά (1516) –αν και μαρτυρούνται από τον Κανόνα ήδη του Μουρατόρι- επικράτησε να τοποθετούνται όλες μαζί μετά την προς Εβραίους επιστολή του απ. Παύλου. Σε πολλά πάντως αρχαία χειρόγραφα τοποθετούνται αμέσως μετά τις «Πράξεις των αποστόλων», επειδή προέρχονται από τους άμεσους μαθητές και αδελφούς του Χριστού.

Η πρώτη από τις καθολικές επιστολές φέρει το όνομα του Ιακώβου, αδελφού του Κυρίου (το πιθανότερο από προηγούμενο γάμο του Ιωσήφ), ο οποίος πίστεψε αφού αναστήθηκε ο Ιησούς, και μάλιστα αυτοχαρακτηρίζεται από ταπείνωση ως «Ιησού Χριστού δούλος». Ο απ. Παύλος στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του αναφέρεται στην εμφάνιση του αναστημένου Χριστού στον Ιάκωβο (15,7), ενώ τον ονομάζει «στύλο» της Εκκλησίας (όπως και ήταν άλλωστε μαζί με τον απ. Πέτρο και τον Ιωάννη), διότι ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην εδραίωση της πρώτης αποστολικής εκκλησίας των Ιεροσολύμων (βλ. και Πράξεις 15, 6-29• Γαλάτες 2,9). Από τον ιστορικό Ευσέβιο μαθαίνουμε ότι ο «δίκαιος», όπως επίσης ονομαζόταν, Ιάκωβος υπήρξε άνθρωπος της προσευχής και της δικαιοσύνης, πολύ ολιγαρκής στην ενδυμασία και την τροφή του, ενώ τα γόνατά του είχαν ιδιαίτερα σκληρύνει επειδή συνεχώς προσευχόταν γονατιστός υπέρ του λαού. Μαρτύρησε με λιθοβολισμό από τους Ιουδαίους το 62 μ.Χ., όπως καταγράφει ο ιστορικός Ιώσηπος και ο Ευσέβιος στην εκκλησιαστική του ιστορία.

Η επιστολή είναι φιλολογικά πολύ αξιόλογη, με πλούσια λογοτεχνικά σχήματα και άπαξ λεγόμενες λέξεις στην καθ’ όλου ελληνική γραμματεία. Δεν αποκλείεται να πρόκειται για ομιλία εκφωνηθείσα μεταξύ του 40-50 μ.Χ. προς Ιεροσολυμιτικό ακροατήριο με παρηγορητικό και συμβουλευτικό περιεχόμενο (οι αποδέκτες καταπιέζονταν και διώκονταν από πλούσιους γαιοκτήμονες και εργοδότες), τους οποίους καταπιεσμένους ο αδελφόθεος Ιάκωβος στηρίζει στην πίστη και περιγράφει το τέλος των σκληρών πλουσίων. Φαίνεται ότι, η αρχικά στα αραμαϊκά γραφείσα αυτή επιστολή, μεταφράστηκε μετέπειτα από ελληνιστή χριστιανό σε πολύ καλή ελληνική γλώσσα, αφού πρώτα «κοιμήθηκε» ο αρχιερέας Ιάκωβος. Το ύφος της επιστολής είναι επηρεασμένο έντονα από τους προφήτες της Π.Δ., το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και την Επί του Όρους Ομιλία (Μτθ. 5-7) του Κυρίου [βλ. Ιω. Καραβιδόπουλου, «Εισαγωγή στην Καινή Διαθήκη», εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλ. 1998, σελ. 416-425]. Ο απ. Ιάκωβος τιμάται από την Λουθηρανική, την Επισκοπελιανή, την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία (στις 23 Οκτωβρίου και τις 26 Δεκεμβρίου).

Θεολογία της Επιστολής Ιακώβου και προειδοποιήσεις κατά των αδίκων

Μέσα από τη δοκιμασία της πίστεως γεννιέται η υπομονή, που πρέπει να κρατήσει ως το τέλος για να είναι κανείς τελειοποιημένος. Ο Θεός χορηγεί τη σοφία, χωρίς να περιφρονεί κανέναν, αν βέβαια ζητηθεί με πίστη και χωρίς αμφιβολίες. Τον φτωχό και άσημο ο Θεός θα εξυψώσει. Ο πλούσιος να είναι ταπεινός γιατί θα μαραθεί σαν λουλούδι. Όπως ο λίβας ξεραίνει το χορτάρι, έτσι θα αφανιστεί και ο σκληρός πλούσιος και οι επιχειρήσεις του. Οι δοκιμασίες οδηγούν στο άνω βραβείο. Ο Θεός δεν βάζει σε πειρασμό κανέναν, αλλά πειραζόμαστε όλοι από τις δικές μας επιθυμίες. Η επιθυμία είναι που συλλαμβάνει το κακό και γεννάει την αμαρτία, η δε αμαρτία όταν ολοκληρωθεί φέρνει το θάνατο. Κάθε τέλειο δώρο έρχεται από ψηλά, από το δημιουργό Θεό. Εκείνος ως Πατέρας, μας οδήγησε στην αλήθεια.

Κάθε άνθρωπος πρέπει να μην βιάζεται να μιλάει και να οργίζεται, αλλά να είναι πρόθυμος στο να ακούει. Διότι ο οργισμένος άνθρωπος δεν πράττει το δίκαιο και το σωστό, όπως θέλει ο Θεός. Ας διώξουμε λοιπόν κάθε κακία από μέσα μας και ας δεχθούμε με ταπεινοφροσύνη το λόγο της χάριτος, που φύτεψε μέσα μας ο Θεός. Όποιος ακούει το λόγο του Θεού και δεν τον εφαρμόζει μοιάζει με εκείνον που βλέπει τον εαυτόν του σε καθρέπτη. τον βλέπει και φεύγοντας ξεχνάει πώς ήταν. Όποιος όμως εφαρμόζει το λόγο του Θεού (τις εντολές του Χριστού), αυτός θα είναι μακάριος. Δεν έχει περιεχόμενο η θρησκεία κάποιου αν αυτός δεν βάζει χαλινάρι στο στόμα του. Θρησκεία καθαρή και αμόλυντη είναι να συμπαραστεκόμαστε στα ορφανά και τις χήρες όταν υποφέρουν και να διατηρείται κανείς σώφρων από τις αμαρτίες του κόσμου.

Αν δίνουμε σημασία και πρωτοκαθεδρίες μόνο στους καλοντυμένους και στους έχοντες χρυσά δακτυλίδια και τη δεύτερη θέση στους φτωχούς και άσημους, τότε μεροληπτούμε και κάνουμε κακές σκέψεις. Όμως ο Θεός διάλεξε τους φτωχούς να γίνουν πλούσιοι στην πίστη και να κληρονομήσουν τη βασιλεία του. Πολλοί εξευτελίζουν τους φτωχούς, αν και οι πλούσιοι είναι αυτοί που καταδυναστεύουν το λαό. «Να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτόν σου», λέει η Γραφή. Όποιος μεροληπτεί όμως και παραβεί έστω και μία εντολή, είναι παραβάτης όλου του νόμου. Γιατί, αυτός που είπε «μη μοιχεύσεις», είπε και να «μην φονεύσεις». Κάποιος που δεν φονεύει π.χ., αλλά μοιχεύει, είναι παραβάτης όλου του νόμου. Στην τελική κρίση πάντως είναι βέβαιο ότι δεν θα υπάρξει έλεος σε εκείνους που δεν έδειξαν ευσπλαχνία. Δεν υπάρχει όφελος αν κάποιος λέει ότι έχει πίστη, αλλά δεν την αποδεικνύει με έργα. Σε όσους δεν έχουν να φάνε και να ντυθούν, αν μόνο με λόγια τους προπέμψεις, ποιο το όφελος; Η πίστη καταντά έτσι νεκρή! Πίστη και έργα μαζί, είναι που δικαιώνουν τον άνθρωπο.

Βάζοντας χαλινάρι στο στόμα των αλόγων τα κάνουμε να πειθαρχούν. Το τιμόνι επίσης οδηγεί όπου θέλει το πλοίο, ακόμα και σε δυνατή καταιγίδα. Η γλώσσα όμως, που είναι σαν τη φωτιά, είναι ένας ολόκληρος κόσμος αδικίας. Όλα τα θηρία τα δάμασε ο άνθρωπος, τη γλώσσα του αντίθετα δεν μπορεί να δαμάσει. Μ’ αυτήν ευλογούμε και μ’ αυτήν καταριόμαστε. Είναι όμως διαστροφή κάτι τέτοιο, αφού η ίδια πηγή δεν βγάζει γλυκό και πικρό νερό μαζί, ούτε η συκιά κάνει ελιές και το αμπέλι σύκα.

Όποιος έχει φθόνο μέσα του και έριδα, έχει και δαιμονική σοφία. Εκεί υπάρχει κακό και αναστάτωση. Η ουράνια σοφία είναι όμως ειρηνική, ευσπλαχνική, αγαθή, ειλικρινής. Οι πόλεμοι και οι διαμάχες προέρχονται από τα πάθη που μάχονται μέσα μας. Για να αποκτήσει κάποιος αυτό που επιθυμεί μισεί και φονεύει. Αν ζητηθεί όμως από το Θεό, όχι για ικανοποίηση των παθών, θα δοθεί. Εχθροί του Θεού είναι οι φίλοι του κόσμου (των κακών ροπών). Ο Θεός εναντιώνεται στους υπερήφανους, ενώ δίνει τη χάρη του στους ταπεινούς. Ο ταπεινός εξυψώνεται. Όποιος κακολογεί και κρίνει τον αδελφό του κακολογεί τον ίδιο τον θείο νόμο.

Η ζωή είναι σαν τον ατμό που σε λίγο εξαφανίζεται. Έτσι πρέπει να νοιώθουν και οι έμποροι και οι επιχειρηματίες. Πρώτος στα σχέδιά μας πρέπει να μπαίνει ο Θεός, διότι αν εκείνος θέλει θα ζήσουμε. Η καύχηση και η αλαζονεία είναι πτώση. Επίσης, εκείνος που ξέρει ποιο είναι το καλό και δεν το κάνει, αμαρτάνει.

Οι πλούσιοι να κλάψουν γοερά για τα βάσανά τους, που σε λίγο έρχονται. Ο πλούτος σαπίζει και ο σκόρος τον τρώει. Το χρυσάφι και το ασήμι κατασκούριασαν και η σκουριά είναι μαρτυρία εναντίον τους, που θα καταφάει τις σάρκες τους σαν από φωτιά. Ενώ πλησιάζει η κρίση τους, εκείνοι μαζεύουν θησαυρούς. Ο μισθός των εργατών που τον στερήθηκαν κραυγάζει εναντίον τους και φτάνει ως τα αυτιά του παντοδύναμου Κυρίου. Οι πλούσιοι σπατάλησαν και πάχυναν σαν τα ζώα που πάνε για σφάξιμο. Καταδιώκουν και φονεύουν τους αθώους, οι οποίοι δεν έχουν τη δύναμη να προβάλουν αντίσταση. Πάρτε θάρρος, αδελφοί! Ο Κριτής στέκεται κοντά στην πόρτα. Ο Ιώβ βραβεύτηκε με την υπομονή του. Ο Θεός είναι γεμάτος ευσπλαχνία και έλεος.

Το «ναι» των πιστών να είναι ναι και το «όχι» να είναι όχι, χωρίς να ορκιζόμαστε. Ο ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση να προσεύχεται. Ο χαρούμενος να υμνεί το Θεό. Οι άρρωστοι να προσκαλούν τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας για να τους αλείβουν με άγιο λάδι (Ευχέλαιο), επικαλούμενοι το όνομα του Κυρίου. Και η προσευχή που γίνεται με πίστη θα σώσει τους ασθενείς. Ο Κύριος θα τους κάνει καλά. Και όποιος έχει αμαρτίες θα του συγχωρηθούν. Οι πιστοί θα πρέπει να εξομολογούνται και να προσεύχονται για να θεραπεύονται. Η παράκληση του δικαίου έχει μεγάλη δύναμη και αποτελεσματικότητα. Έτσι και ο προφήτης Ηλίας προσευχήθηκε και θεραπεύτηκε η παρατεταμένη ανομβρία.

Τέλος, αν κάποιος ξεστρατίσει από την αλήθεια και κάποιος άλλος τον επαναφέρει, πρέπει να ξέρουμε ότι αυτός που επανέφερε έναν αμαρτωλό από τον πλανεμένο δρόμο του θα σώσει μια ψυχή από το θάνατο και θα την απαλλάξει από πλήθος αμαρτιών.

oodegr