Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

Ποτέ δεν ξαναφόρεσε παπούτσια

Σχετική εικόνα

Ποτέ δεν ξαναφόρεσε παπούτσια και ποτέ δεν ξανακάθησε στη Θεία Λειτουργία.Παρά το βαρύ κρύο του Ρωσικού χειμώνα περνούσε τα βράδια έξω από το κελί του στο δάσος, όπου προσευχόταν αδιάλειπτα.Άρχισε να επιτιμά φανερά ό,τι στραβό έβλεπε , προκαλώντας πολλές φορές δυσφορία στους υπόλοιπους αδελφούς και τους επισκέπτες προσκυνητές.Πολλοί ήταν όμως εκείνοι που μετά τις παρατηρήσεις του Ιωσήφ μετανοούσαν. Άλλοι το νόμιζαν τρελό και του συμπεριφέρονταν αναλόγως, ενώ άλλοι αντιλαμβανόμενοι την άσκησή του, τον ευλαβούνταν.

Όσιος Ιωσήφ του Ζαονικίεβσκ,ο διά Χριστόν Σαλός

Ίκαρος Πετρίδης,Εμπαίζοντες,εκδ.Μορφή

Apsuara , ο κώδικας τιμής της Αμπχαζίας

"Η Apsuara είναι ο κώδικας τιμής της Αμπχαζίας και ένα έθιμο που χρονολογείται αρκετούς αιώνες πίσω", έγραψε ο Shalva Inal-Ipa, ένας γνωστός Αμπχάζιος  εθνολόγος. Όλοι έπρεπε να ακολουθούν πιστά τον κώδικα τις παλιές εποχές.

5500 ετών ανθρώπινος σκελετός εκτίθενται στο Neyshabur του Ιράν


payvand.com

Μια ομάδα αρχαιολόγων ανακάλυψε τον σκελετό το 2004, ενώ χαρτογραφούσαν μια τάφρο στο Tapeh Borj, έναν αρχαιολογικό χώρο, κοντά στο Neyshabur, ανέφερε το IRNA. 

Το Tapeh  Borj έχει αποδώσει λείψανα και τεχνουργήματα που χρονολογούνται από την 4η χιλιετία π.Χ. έως την εποχή των Αρσακιδών(247 π.Χ.-224 μ.Χ.), πρόσθεσε το ρεπορτάζ . 

Καλλιτέχνης από το Kobane μετατρέπει τα απομεινάρια πολέμου με το ISIS σε εκπληκτικά γλυπτά


Ο Nashaat Amme, ένας σιδηρουργός από την πόλη της  βόρειας Συρίας Kobane, συγκεντρώνει τα θραύσματα των τεθωρακισμένων και του πυροβολικού, που βρίσκονται  διασκορπισμένα σε ολόκληρη την περιοχή που καταστράφηκε από τον πόλεμο,για την κατασκευή γλυπτών. 

rudaw.net

Πατριάρχης Αντιοχείας : "οι δύσκολες μέρες έχουν περάσει"


Δαμασκός, sana - Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης Αντιοχείας και Πάσης της Ανατολής Ιωάννης Χ Γιαζίγκι τόνισε στη λειτουργία  που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην Εκκλησία του Αγίου Ιγνατίου της Αντιόχειας ότι "οι δύσκολες μέρες έχουν περάσει και η κρίση είναι πια πίσω μας και βλέπουμε μόνο την ενοποιημένη Συρία. "

Οι παρατηρήσεις του Μακαριότατου έγιναν κατά τη διάρκεια της Θ. Λειτουργίας για τον εορτασμό  της 60ής επετείου της εκπροσώπησης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Δαμασκό.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Άφρονες


Αποτέλεσμα εικόνας για the rich fool painting


Άφρονα αποκαλεί ο Κύριος τον πλούσιο της σημερινής παραβολής.Δηλαδή άνθρωπο χωρίς μυαλό.Χωρίς λογική.

Κι όμως , με τα σημερινά κριτήρια που έχουμε για την επιτυχία,εμείς μόνο άφρονα δεν θα τον λέγαμε.Πρότυπο;Ίσως.Είδωλο;Μπορεί.Ικανό;Σίγουρα.Αλλά τρελό;Με τίποτα.


Άλλωστε είχε όλα τα στοιχεία της επιτυχίας όπως την έχουμε στο μυαλό μας.Πλούτη,άνετη ζωή,λυμένα προβλήματα.Αυτό είναι και το πρότυπο που υπάρχει σήμερα.Διασημότητα και πλούτη.Δεν είναι τυχαίο που εδώ και τόσα χρόνια άνθρωποι διαφόρων τάξεων και καταγωγών συνωστίζονται μπροστά από τις τηλεοπτικές κάμερες,διαγωνιζόμενοι για το ποιος θα γίνει περισσότερο ρεζίλι ώστε να εξασφαλίσει περισσότερη διασημότητα και μεγαλύτερο χρηματικό έπαθλο.Ο πλούσιος της παραβολής διαφύλαξε τουλάχιστον μια κάποια αξιοπρέπεια.


Εκκλησιαστική γραμματεία και τρίτη ηλικία




Ἀποστόλου Ν. Μπουρνέλη, Ἀν. Καθηγητοῦ Α.Ε.Α.Η. Κρήτης
  1. Προλεγόμενα
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ σύγχρονος τρόπος ζωῆς ὁδήγησε τήν κοινωνία σέ ταχύτατες ἀλλαγές, οἱ ὁποῖες ἐπηρέασαν τις πολιτισμικές μας ἀξίες, τούς ρόλους τῶν προσώπων, τήν ἐσωτερική δομή τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονός ὅτι ἡ σύγχρονη κοινωνία διέρχεται μία βαθύτατη οἰκονομική καί πνευματική κρίση. Αὐτά ἔχουν ὡς συνέπεια τά πρόσωπα τά ὁποῖα τήν ἀπαρτίζουν, νά μήν ἀντιμετωπίζονται ὅπως τούς πρέπει καί εἰδικότερα ἐννοοῦμε τούς γέροντες καί τίς γερόντισσες. Ἡ ἐποχή μας διακρίνεται γιά τίς νέες ἀντιλήψεις της, οἱ ὁποῖες πολλές φορές, φθάνουν σε ἀκραῖες καταστάσεις. Μία ἀπό αὐτές εἶναι ἐκείνη πού ἐκφράζεται ἀπό ὁρισμένους τάχα προοδευτικούς, νά θεωροῦν τήν τρίτη ἡλικία κυριολεκτικά ὡς ἄχρηστη. Ἔτσι μερικοί φροντίζουν, ὥστε οἱ γονεῖς νά ζοῦν σέ ἀνεξάρτητη στέγη, νά ἔχουν τά πρός το ζεῖν καί ὅταν τά προβλήματα αὐξηθοῦν, ἡ καλύτερη λύση εἶναι ὁ οἶκος εὐγηρίας. Ἄραγε ἡ στέγη, τό φαγητό καί ἡ ἄνεση, εἶναι ἐκεῖνα, γιά τά ὁποῖα νοιάζονται οἱ ἡλικιωμένοι; Δέν ἔχουν θέση στό κοινωνικό γίγνεσθαι;
Τό αἴτημα πού παρουσιάζεται λοιπόν, εἶναι ἡ καλλιέργεια διαπροσωπικῶν σχέσεων μέ στόχο τήν κάλυψη τῶν ἀναγκῶν, ὑλικῶν καί πνευματικῶν τῶν ἡλικιωμένων. Οἱ ἀξίες πού περιέχονται στίς λέξεις, παππούς καί γιαγιά, πρέπει νά ἀναδειχθοῦν ὄχι γιά ἀνθρωπιστικούς λόγους, ἀλλά διότι τά πρόσωπα αὐτά προσδίδουν στήν ζωή νόημα, πραότητα, σεβασμό. Ἡ ἐποχή μας, ἡ ὁποία χαρακτηρίζεται ἀπό τή φιλοσοφία τῆς «παιδοκεντρικῆς» οἰκογένειας ἔχει ἀνάγκη ἀπό τό παρελθόν, γιά νά ζήσει τό παρόν και νά σχεδιάσει σωστά τό μέλλον. Προσεγγίζοντας καί διακονώντας τις διττές ἀνάγκες τῶν ἡλικιωμένων κάθε ἄνθρωπος ἤ φορέας οὐσιαστικά κοινωνεῖ με τίς ρίζες, τόν κορμό, τά κλαδιά τοῦ δένδρου τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ τή συνέχεια. Μία κοινωνία πού δέν τιμᾶ τούς γέροντες, δέν σέβεται τίς γερόντισσες, δέν σκύβει τά προβλήματα καί τίς ἀνάγκες, τῶν ἡλικιωμένων, ναρκοθετεῖ τή ζωή καί αὐτοκτονεῖ ὁμαδικά.Ἡ πρώτη Ὀκτωβρίου ἑκάστου ἔτους ἀφιερώνεται ὡς γνωστόν στήν τρίτη ἡλικία, σέ ἐκείνους πού δαπάνησαν τή ζωή τους για νά προσφέρουν μέ ὅσες δυνάμεις καί μέσα διέθεταν στό κοινωνικό σύνολο. Ὁ τολμῶν νικᾶ κατά τή φιλοσοφική ρήση. Μήπως θα πρέπει και ἐμεῖς νά τολμήσουμε, νά μεταβάλλουμε τή στάση καί τή συμπεριφορά μας ἔναντι ἐκείνων πού ἀξίζουν τήν ἀγάπη μας;
  1. Τό πρόσωπο τῶν ἡλικιωμένων στήν προχριστιανική κοινωνία
Καταρχήν ὑπάρχουν πολλοί πού ὑποστηρίζουν ὅτι τό γῆρας ναί μέν σχετίζεται μέ τό σῶμα ἀλλά κυρίως ἀφορᾶ τόν ψυχισμό τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δέν γηράσκει ποτέ. Ἐξαρτᾶται πῶς ὁ κάθε ἄνθρωπος αἰσθάνεται, ποιές εἶναι οἱ δραστηριότητές του, γιά νά νοηματοδοτήσει τή ζωή σε κάθε περίοδο τῆς ζωῆς. Εἶναι μία κατάσταση ψυχῆς. Ὁ χρόνος, τό δέρμα μόνον ρυτιδώνει. Ἡ ψυχή ὅμως τότε ρυτιδώνεται, ὅταν χάσει τόν ἐνθουσιασμό καί τά ἰδανικά της. «Εἶσαι τόσο νέος, ὅση εἶναι ἡ πίστη καί οἱ ἐλπίδες σου. Εἶσαι τόσο γέρων, ὅση εἶναι ἡ ἀμφιβολία καί ἡ ἀπελπισία σου»1. Ὅποια ὅμως καί ἐάν εἶναι ἡ κατάσταση, ὁ σεβασμός πρός τό γῆρας ἦταν ἀνέκαθεν δεδομένος, διότι ἀποτελοῦσε μία ἀπό τις ἠθικές ἀξίες τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Ἔκπληξη προξενεῖ τό γεγονός ὅτι καί σέ ὁρισμένα πτηνά (πελαργοί- κόρακες) τό ἔνστικτο προστασίας καί τροφῆς σέ γερασμένα πουλιά εἶναι αὐξημένο. Μάλιστα ὁ Ἀριστοφάνης, γιά νά παροτρύνει κάποιο νεαρό νά τιμᾶ τούς γεροντότερους, χρησιμοποιεῖ ὡς παράδειγμα τούς πελαργούς2. Ὁ κατ’ ἐξοχήν φιλόσοφος καί παιδαγωγός Πλάτων, διαπιστώνει ὅτι ἡ γεροντική ἐμπειρία καί σοφία εἶναι θησαυρός ἀδαπάνητος, τόν ὁποῖον πρέπει νά ἀξιοποιήσουν οἱ νεαροί σέ ἡλικία, γιά νά ἀντιμετωπίσουν ἐπιτυχῶς τίς δυσχέρειες τῆς ζωῆς. Στο ἔργο του Πολιτεία γράφει: «Χαίρω διαλεγόμενος τοῖς σφόδρα πρεσβύταις. Δοκεῖ γάρ παρ’ αὐτῶν πυνθάνεσθαι, ὥσπερ τίνα ὁδοῦ προεληλυθότων ἥν καί ἡμᾶς ἴσως δεήσει πορεύεσθαι, ποία τίς ἐστι, τραχεῖα καί χαλεπή, ἤ ῥαδία και εὔπορος»3. Ἐπιπροσθέτως ὁ μεγάλος ἱστορικός τῆς ἀρχαιότητος Ξενοφῶν, στά ἀπομνημονεύματά του, ἀναφέρει ἐφαρμοζόμενο νόμο στήν Ἀθήνα σύμφωνα μέ τον ὁποῖο κανείς δέν μποροῦσε νά ἀναλάβει δημόσιο λειτούργημα, ἐάν προηγουμένως δέν εἶχε ἐκπληρώσει τό ὀφειλόμενο χρέος πρός τούς γονεῖς του. Ὁ ἴδιος ὑποστηρίζει μέ ἔμφαση ὅτι «ἡ πόλις ἐάν τούς γέροντας γονέας μή θεραπεύῃ, δίκην αὐτῷ ἐπιτίθησι καί ἀποδοκιμάζουσα οὐκ ἐᾶ ἄρχειν»4. Ἐπίσης στήν ἀρχαία Σπάρτη ἡ τιμή πρός τους γέροντας ἦταν δεδομένη.

Κενυάτης ιερέας δολοφονήθηκε στο Ν.Σουδάν



South Sudan. MAP | NMG

theeastafrican.co

Ένας Κενυάτης Ρωμαιοκαθολικός κληρικός δολοφονήθηκε στην πολιτεία Γκοκ του Νοτίου Σουδάν, δήλωσε αξιωματούχος.

Ο υπουργός πληροφόρησης της πολιτείας του Γκοκ, Τζον Μαντόλ δήλωσε ότι ο πατέρας Βίκτωρ Λούκα Οντχιαμπό δέχτηκε επίθεση και σκοτώθηκε από ένοπλους άνδρες στην εκκλησία του Ματζολάρι στην έδρα της πολιτείας το βράδυ της Τετάρτης.

Πρόσθεσε ότι το κίνητρο για τη δολοφονία ήταν ασαφές.

Ούτε οι σκιές τους πια...


Αποτέλεσμα εικόνας για elephant rhinoceros painting

Καμία εντύπωση δεν πρέπει να μας κάνει η πορεία προς την εξαφάνιση όλων των μεγάλων ζώων του πλανήτη.

Από το Προπατορικό Αμάρτημα και μετά βλέπουμε πως η φύση απλά ακολουθεί την πορεία και τις επιλογές του ανθρώπου.Ακολούθησε την πτώση του,έδειξε τα νύχια της αφού ο άνθρωπος έδειξε τα δικά του κ.ο.κ.

Από τα comics στα graphic novels

Αποτέλεσμα εικόνας για comic
To "comics"προέκυψε από τη συντόμευση των λέξεων "comic stories"(κωμικές ιστορίες).Εκτιμάτε ότι είναι δόκιμο αυτός ο όρος;

"Πριν από τον πόλεμο, τα κόμικ ονομάζονταν "funnies",γιατί ήταν κατά κύριο λόγο αστεία.Μετά προέκυψε το comic.Τελευταία,όμως,μας έχει "φορεθεί"-και το λέω με πικρία αυτό- ο όρος graphic novels(γραφικά μυθιστορήματα),που είναι μια ωραιοποιημένη έκφραση του κόμικ.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Oscar Romero Ο άνθρωπος που είπε:Ου φονεύσεις

The man who said 'You shall not kill'
ucanews.com

του π.Shay Cullen

Γεννήθηκε  γιος των φτωχών αγροτών και μεγάλωσε πεινασμένος και στερημένος όπως τα εκατομμύρια των φτωχών που δεν γνωρίζουν τα βασικά αίτια της αγροτικής φτώχειας τους.

Οι φτωχοί αγωνίζονται για να ξεπεραστούν αυτά τα δεινά και τις κακουχίες καθώς θάβουν τον πόνο μέσα τους και προσπαθούν να ξεχάσουν και να επιβιώσουν και να βρουν έναν καλύτερο κόσμο γι' αυτούς και τα παιδιά τους.

Οι διεφθαρμένοι ηγέτες των οικογενειακών δυναστειών είναι οι καταπιεστές των φτωχών. Πάντα ζούσαν με υπερβολική πολυτέλεια και αγνοούσαν τις στερήσεις των φτωχών. Οι φτωχοί είναι οι άθλιοι της γης. 

Ο Oscar Romero ήταν ένας από αυτούς. Οι γονείς του είδαν ότι η μόνη ελπίδα γι' αυτόν να  μορφωθεί και να ξεφύγει από τη φτώχεια ήταν να τον στείλουν στην ιερατική σχολή για να γίνει ιερέας στο Ελ Σαλβαδόρ. 

Να τι είπε ο Οσκαρ Ρομέρο για τον εαυτό του:

Η μουσική τρέφει την ψυχή αλλά όχι την κοιλιά καλλιτέχνη της Rojava


rudaw.net

Ο Saeed Ferso είναι τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης από το Qamishli,της Rojava. 

Παίξει  σαζ, ένα έγχορδο όργανο από την οικογένεια του ταμπουρά, από την παιδική ηλικία. Έχει επίσης διδάξει μουσική και συνέθεσε 50 έως 60 τραγούδια τόσο στα κουρδικά όσο και στα αραβικά. 

Χιλιάδες στον αγώνα δρόμου ειρήνης Αιθιοπίας-Ερυθραίας

Competitors hold a banner with images of

theeastafrican

Χιλιάδες Αιθίοπες και Ερυθραίοι συμμετείχαν σε αγώνα δρόμου συμφιλίωσης 10 χλμ. την Κυριακή στην Αντίς Αμπέμπα στην πρώτη κοινή αθλητική εκδήλωση, αφότου οι πρώην εχθροί ξεκίνησαν μια γρήγορη αναθέρμανση των διπλωματικών σχέσεων τον Ιούλιο.

Ο αγώνας ειρήνης που διέρχεται από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας έφερε μια νέα θετική διάθεση μετά από χρόνια «ψυχρού πολέμου».

Οι δύο χώρες πολέμησαν από το 1998-2000 με αποτέλεσμα περίπου 80.000 ανθρώπους νεκρούς και στις δύο πλευρές.

Ο μεταρρυθμιστής πρωθυπουργός Abiy Ahmed ανέλαβε την Αντίς Αμπέμπα τον Απρίλιο και ξεκίνησε τις ειρηνευτικές κινήσεις, συμφωνώντας να παραδώσει αμφισβητούμενες περιοχές στην Ερυθραία.

Λογοτεχνία και δικτατορία


Οι τρόποι με τους οποίους αντέδρασαν οι έλληνες συγγραφείς στο απριλιανό καθεστώς των συνταγματαρχών έχουν τη δική τους ιστορία: Από τη δήλωση του Γιώργου Σεφέρη («Βλέπω μπροστά μου τον γκρεμό όπου μας οδηγεί η καταπίεση που κάλυψε τον τόπο. Αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει»), στις 28 Μαρτίου του 1969, και Την κατά πόδας (με διαφορά μικρότερη του ενός μηνός) πολιτική αποκήρυξη των Δεκαοχτώ («Ελεύθερη πνευματική ζωή δεν μπορεί να υπάρξει όσο υπάρχει λογοκρισία») μέχρι την έκδοση από τους ίδιους το 1970 του αντιδικτατορικού τόμου «Δεκαοχτώ κείμενα», με προμετωπίδα το πολυδιαβασμένο σήμερα σεφερικό ποίημα «Οι γάτες τ’ Άη Νικόλα».

 Και από τα παρόμοια, μια διετία αργότερα, «Νέα Κείμενα» και «Νέα Κείμενα 2» ως την κυκλοφορία, από το 1971 και εφεξής, λογοτεχνικών περιοδικών με έκδηλα αντιστασιακό πνεύμα, όπως το «Τραμ» και η «Διαγώνιος» στη Θεσσαλονίκη, η «Δοκιμασία» στα Γιάννενα ή η «Συνέχεια» και οι «Σημειώσεις» στην Αθήνα. 

Τι γίνεται, όμως, με τις ατομικές επιδόσεις των συγγραφέων; Όσο παραμένουμε μέσα στα χρονικά όρια της χούντας, η πεζογραφία θα δοκιμάσει δύο δρόμους προκειμένου να την προσεγγίσει: ο ένας είναι η πολιτική αλληγορία και ο άλλος η άμεση καταγραφή. Τον πρωτεύοντα τόνο θα δώσει εύλογα η πολιτική αλληγορία. 

Πολυτεχνείο , πέντε σημεία

Πολυτεχνείο 1973 - Πέντε μύθοι και πέντε αλήθειες, Ηλίας Γιαννακόπουλος
slpress.gr

Κάθε γεγονός που υπερβαίνει την καθημερινότητα και καθορίζει την κοινωνική και πολιτική ζωή μιας χώρας τυγχάνει της κριτικής που το εντάσσει είτε στο μύθο είτε στην απομυθοποίησή του. Η διαδρομή αυτή δεν άφησε ανέπαφο και το Πολυτεχνείο που εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έρευνας τόσο των κοινωνιολόγων όσο και των ιστορικών ή πολιτικών αναλυτών.

Βέβαια κάποιοι διατείνονται πως ο χρόνος 45 χρόνια από την εξέγερση του Νοεμβρίου του 1973- δεν είναι αρκετός για μια ψύχραιμη, νηφάλια και αντικειμενική κρίση και ερμηνεία. Η τελική κρίση, δηλαδή, απαιτεί απόσταση χρόνου για να ωριμάσει και να απαλλαγεί από υποκειμενισμούς και ιδεολογικές σκοπιμότητες. Η άλλη άποψη, όμως, πρεσβεύει πως όλα αυτά είναι υπεκφυγές και το Πολυτεχνείο ως γεγονός έχει αξιολογηθεί θετικά από το κοινωνικό σώμα και ενσωματώθηκε με γόνιμο τρόπο στο συλλογικό υποσυνείδητο.