Θα το γράψω και όποιος θέλει ας κράξει.Πιο πολύ Θεό βρίσκω σε έναν νέο και μια νέα που κάνουν τη βόλτα τους πιασμένοι χέρι χέρι,παρά σε εκατό κηρύγματα από αυτά που συνήθως ακούγονται στους ναούς τις Κυριακές.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Έρωτας και θάνατος
Είναι σχεδόν ποιητικό το γεγονός ότι το φετινό Ψυχοσάββατο συμπίπτει με τη μέρα που ο κόσμος γιορτάζει την ημέρα των ερωτευμένων, του Αγίου ...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
Λοιπόν, δεν ήξερα αν θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο. Κυρίως επειδή περιέχει και κάποια στοιχεία αυτοπροβολής. Από την άλλη, ούτε να μη...
Μάλλον συμφωνώ, ως επίσημος κριτικός κηρυγμάτων που είμαι . . . !
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα δικά μου ξεχωρίζουν ,ε; (μπορείς να συμφωνήσεις αυθόρμητα και με ειλικρίνεια )
ΔιαγραφήΚ γιατί, ντε κ καλά, πρέπει να βρίσκουμε γύρω μας τον Θεό εδώ ή εκεί;
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν είναι μέσα σου, είναι κ στους νέους, είναι κ στα κηρύγματα...ακόμη κ στο βλέμμα του ζαβου!!!
Οπότε λες πως Τον βρίσκεις παντού γύρω σου ...
Διαγραφή