Τα Εισόδια της Θεοτόκου

 

Τα Εισόδια της Θεοτόκου γιορτάζουμε σήμερα. Η Άννα και ο Ιωακείμ, πέρασαν τη ζωή τους χωρίς να μπορέσουν να αποκτήσουν παιδιά. Προσεύχονταν στον Θεό να τους δώσει ένα παιδί και υποσχέθηκαν ότι θα το αφιέρωναν σε Αυτόν. Πράγματι, ο Θεός τους αξίωσε να φέρουν στον κόσμο τη γυναίκα που θα γεννούσε το Μεσσία, τον Ιησού Χριστό. Όταν η Παναγία έγινε τριών χρόνων, σύμφωνα με την παράδοση, η Άννα και ο Ιωακείμ, κρατώντας την υπόσχεσή τους, την οδήγησαν στο Ναό και την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία. Ο αρχιερέας παρέλαβε την Παρθένο Μαρία και την οδήγησε στα Άγια των Αγίων, όπου δεν έμπαινε κανείς εκτός από τον ίδιο, διότι γνώριζε έπειτα από αποκάλυψη του Θεού το μελλοντικό ρόλο της στην ενανθρώπιση του Κυρίου. Στα ενδότερα του Ναού η Παρθένος Μαρία έμεινε δώδεκα χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα ο αρχάγγελος Γαβριήλ προμήθευε την Παναγία με τροφή ουράνια. Εξήλθε από τα Άγια των Αγίων, όταν έφθασε η ώρα του Θείου Ευαγγελισμού.

Αυτή είναι η σύντομη εκδοχή της ιστορίας της σημερινής γιορτής. Από αυτή τη γιορτή, μπορούμε να σκεφτούμε, πώς μπορεί η δική μας ψυχή να γνωρίσει τα δικά της Εισόδια. Να εισέλθει δηλαδή στα Άγια των Αγίων, να γνωρίσει τον Θεό από μέσα, από τον δικό της ιερό χώρο.

Όπως η Παναγία αφιερώθηκε στον Ναό όταν ήταν μικρή, έτσι κι εμείς, έτσι και η ψυχή, πρέπει να γίνει σαν ένα τέτοιο μικρό παιδί ώστε να εισέλθει στη γνώση του Θεού. 

Η αθωότητα, η απλότητα, η ελαφρότητα -αν θέλετε -με την οποία τα παιδιά αντιμετωπίζουν τα περισσότερα θέματα, είναι στοιχεία που και η ψυχή θα πρέπει να έχει αντιμετωπίζοντας τα πνευματικά ζητήματα. Έτσι, η πνευματική ζωή δεν θα μπλεχτεί σε ασκητικές φαντασίες και δε θα περιμένει κανείς  να δει θαυμαστά πράγματα αλλά θα μετατραπεί σε ένα αθώο, ειλικρινές παιχνίδι, όπου η κάθε μικρή ως και ανεπαίσθητη πρόοδος θα μας δίνει μεγάλη χαρά. 

Η πνευματική μας είσοδος στη γνώση του Θεού δεν είναι δυνατή αν τη θεωρήσουμε ως ένα βουνό που πρέπει να σκαρφαλώσουμε. Θα είναι μια πολύ δύσκολη διαδρομή γεμάτη απογοητεύσεις που κάποια στιγμή θα μας αποκαρδιώσουν. Αν όμως τη δούμε ως ένα παιδικό παιχνίδι, ο ενθουσιασμός και η χαρά θα μας συντροφεύουν σχεδόν συνέχεια. Αλλά και σε εκείνες τις στιγμές που θα απουσιάσουν, η Χάρη του Θεού θα είναι αυτή που θα αναπληρώσει αυτή την απουσία. 

Η σημερινή θεομητορική γιορτή, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μυστικά. Μόνο έτσι θα την καταλάβουμε στην πληρότητά της. Αν μείνουμε σε μια ακαδημαϊκή ή ηθική ανάγνωση ή αν μείνουμε στα διάφορα θαυμαστά που συνέβησαν, θα χάσουμε την ουσία της. Η οποία δεν είναι άλλη από το να αναζητήσουμε τον κατάλληλο τρόπο ώστε να αξιωθούμε κι εμείς με τα δικά μας Εισόδια.