Ο Ασσασσίνος

Μένω κρυμμένος στις σκιές
Καραδοκώ,ενεδρεύω
Στα βήματά σου περπατώ
Στη πνοή σου ανασαίνω


Πότε είμαι φίλος σου στενός
Με έχεις σαν αδελφός σου
Μυστικά ξέρω του σπιτιού
Κομμάτια του εαυτού σου

Ή κόκκος άμμου χάνομαι

Άγνωστος μέσα στο πλήθος

Άφαντος είμαι εντελώς

Σαν φίδι κουλουριασμένος

Απ΄το σκοτάδι έρχομαι

Του θάνατου ο ιππότης

Του φονικού ο ποιητής

Είμαι των ψυχών συλλέκτης

Το αίμα σου είναι κλειδί

Της θύρας του παραδείσου

Είπε ο Γέρος του Βουνού

Ζητώντας μου τη ζωή σου