Κοιτάξτε, μπορεί η γοητεία μου και η λαμπρότητα της προσωπικότητάς μου να το κρύβουν αλλά έχω και εγώ κοινωνικές ευαισθησίες.
Αλλά με μέτρο. Δεν τις αφήνω να μου χαλάνε το πρόγραμμα. Ούτε να κόβουν την ευεξία μου. Η να μειώνουν την ευδαιμονία μου. Γενικά έχω ανησυχίες τόσες ώστε να μη χαλά η ζαχαρένια μου.
Γι' αυτό και δε βιάζομαι τα πράγματα να αλλάξω. Δηλαδή, εδώ που τα λέμε, δε θέλω να τα αλλάξω. Να τα μεταρρυθμίσω θέλω. Μη πάθω και καμιά ζημιά και δε μπορώ να αγοράσω κανένα καινούριο κινητό μόλις βγει. Ή -Θεός φυλάξοι- να μη μπορώ να πάω δυο ταξίδια, να φάω μια αστακομακαρονάδα, να πιω μια ακριβή σαμπάνια βρε αδερφέ. Ένα πανάκριβο κρασί έστω!
Γι' αυτό οι επαναστάσεις μπορούν να περιμένουν. Οι προσεκτικές μεταρρυθμίσεις είναι το ζητούμενο. Το ποθούμενο. Το καλό. Καλημέρα σας σύντροφοι και συντρόφισσες!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου