Έχει ενδιαφέρον το πως οι ίδιοι μετατρέπουμε τη ζωή σε μια παράσταση. Το κάνουμε αυτό επιλέγοντας και εκτελώντας έναν ρόλο. Έτσι άλλος παίζει τον ευσεβή, άλλος τον ακτιβιστή, άλλος τον ερημίτη και πάει λέγοντας. Έτσι απλώς παίζουμε και δεν βιώνουμε με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ζωή σε μια απλή - και συνήθως κακόγουστη- μασκαράτα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αβάσταχτη ελευθερία
Ξέρετε γιατί οι άνθρωποι αναπολούν τόσο πολύ τη παιδική τους ηλικία; Όχι επειδή πέρασαν τόσο καταπληκτικά ή επειδή είχαν μια ζωή μπροστά τ...
-
https://owlcation.com/social-sciences/The-Meaning-of-Sparrows-Identification-and-Folklore Το σπουργίτι είναι ένα συνηθισμένο μικρό πουλ...
-
Για να καταλάβετε για τι είδους άνθρωπο μιλάμε. Τη πρώτη του Οκτώβρη πέρασα, όπως συνηθίζω, από το Σύνταγμα για να δω λίγο τον απεργό πείν...
-
Λοιπόν, δεν ήξερα αν θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο. Κυρίως επειδή περιέχει και κάποια στοιχεία αυτοπροβολής. Από την άλλη, ούτε να μη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου