Ιδεολογία

Το παρατηρώ καιρό τώρα. Πολλοί άνθρωποι, προβάλλουν την ιδεολογία τους ως αγώνα για τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την αλληλεγγύη αλλά τελικά απλά κρύβουν τον φθόνο και την μισανθρωπία τους. Δε θέλουν ισονομία στη διαχείριση αγαθών και πλούτου αλλά απλά να στερήσουν αυτά από εκείνους που έχουν παραπάνω. Δε θα ασχοληθώ με αυτούς που έχουν παραπάνω, πως τα απέκτησαν και πως τα διαχειρίζονται, τα έχω γράψει πολλές φορές. 

Ο Γκάντι έλεγε πως ο σοσιαλισμός απαιτεί ηθική καθαρότητα και τελειότητα. Προφανώς δε μπορεί να υπάρξει τελειότητα αλλά η επαγρύπνηση θα πρέπει να είναι συνεχής προς αυτή τη κατεύθυνση ώστε η ιδεολογία να μην καταλήξει σκέτο προκάλυμμα της κακίας που κρύβουμε μέσα μας. 

Το μίσος είναι δηλητήριο. Αργά η γρήγορα, ακόμα και η ελάχιστη ποσότητά του, θα επηρεάσει όλο τον οργανισμό. Ακόμα κι αν υπάρχουν καλές προθέσεις αυτές θα καταλήξουν σε πράξεις διαβολικές τελικά. 

Μόνο κίνητρο για την υιοθέτηση ή και την δημιουργία μια ιδεολογίας είναι η αγάπη. Η αγάπη για τους ανθρώπους. όχι η αγάπη για την πρόοδο, όχι η αγάπη για το κέρδος όχι η αγάπη για την ισότητα ή οποιοδήποτε άλλη έννοια. Γιατί ακόμα και ο πιο ευγενής στόχος αν πάρει τη θέση του ανθρώπου, καταλήγει να μοιάζει πολύ με στυγνή δικτατορία.