Ευκινησία και ευκοίλια

Ορίστε, τέλειωσε η νηστεία που γκρίνιαζα. Και τι κατάλαβα; Παίρνω φόρα να πιω το καφεδάκι το κρύο το χτυπημένο με το γαλατάκι του, να φάω κι ένα γλυκό της προκοπής με τη κρεμούλα του, με τα αυγουλάκια του, με τα όλα του, στη πρώτη ρουφηξιά και τη πρώτη μπουκιά έρχεται ο πρώτος πόνος στο στομάχι. Μέχρι να καταλάβω τι με βρήκε να κι ο δεύτερος. Ο τρίτος ήταν το σήμα για να τρέξω. Είναι καταπληκτικό πόσο γρήγορος και ευκίνητος γίνεται κάποιος που είναι και ευκοίλιος...Πότε είναι η επόμενη μεγάλη νηστεία ρε παιδιά....;